Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 71 reacties

Een Amerikaanse rechter heeft vrijdag de schikking die Apple, Adobe, Google en Intel met 64.000 werknemers wilden treffen, verworpen. Volgens haar is met name de vergoeding die de bedrijven willen betalen, te laag.

Apple, Adobe, Google en Intel troffen in april een schikking in een rechtszaak die was aangespannen door meer dan 64.000 werknemers. Volgens de aanklacht maakten de vier bedrijven verboden salarisafspraken om te voorkomen dat ze werknemers van elkaar afsnoepten.

De meer dan 64.000 werknemers eisten in een class action lawsuit een schadevergoeding van 3 miljard dollar, ofwel bijna 2,2 miljard euro. De bedrijven kwamen uiteindelijk over de brug met 324 miljoen dollar, omgerekend 234 miljoen euro, waarmee de werknemers akkoord gingen.

Door de voorgestelde schikking leek de rechtszaak te vervallen, maar een Amerikaanse rechter komt daar nu op terug, zo schrijft The New York Times. Volgens de rechter is er voldoende bewijs dat de vier technologiebedrijven fout zaten en kan er dus veel meer vergoeding worden gevraagd. Ze eist dat er een nieuwe schikking komt. Gebeurt dat niet, dan komt de zaak opnieuw voor.

Mocht de zaak opnieuw voorkomen, dan wil de rechter uiteindelijk dat Apple, Adobe, Google en Intel meer schadevergoeding betalen óf hun geheimen over de afspraken prijsgeven. Dat kan eveneens een flinke boete opleveren, omdat er behalve de geëiste 3 miljard dollar schadevergoeding ook nog eens een boete tot 9 miljard dollar kan worden opgelegd, als de rechter kartelafspraken bewezen zou achten.

De aanklacht tegen de vier techbedrijven is vooral gebaseerd op een aantal e-mails tussen onder andere voormalig Google-ceo Eric Schmidt en de overleden Apple-oprichter Steve Jobs, die volgens de rechter de spin in het web is. In een e-mail aan Jobs liet Schmidt onder meer weten dat een rekruteerder van Google zou worden ontslagen nadat hij een Apple-medewerker een baan bij de zoekgigant had aangeboden.

Tegenover The New York Times wilden Google, Apple en Adobe niet reageren na het besluit van de rechter. Een woordvoerder van Intel wilde dat wel en zei 'teleurgesteld' te zijn in het besluit, omdat er maanden over de schadevergoeding was onderhandeld.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (71)

Een schikking betekend ook nog eens dat er geen veroordeling komt, en dat in theorie, de getroffen medewerkers nog steeds een virtuele salaris achterstand hebben. Deze kartelvorming zorgt gewoon voor minder concurrentie op de arbeidsmarkt voor werkgevers, en geeft medewerkers minder kansen om te groeien.
Temeer omdat ook vaak de schikking slechts een klein bedrag bedraagd van het eigenlijke gewin. Dus bedrijven, zeker van dat caliber, vinden een schikking al gauw goed omdat ze eigenlijk zelfs donders goed weten wat er echt verdient is (wordt zelfs nog in dit geval).

Persoonlijk vind ik, zeker de laatste tijd, dat er teveel schikkingen worden getroffen wat ik toch denk de echte rechtsgangs vertroebelen of afkopen vind. En als je maar genoeg geld hebt kom je er iedere keer mee weg. En omdat dat dan zo is doen ze het keer op keer omdat ze er toch steeds beter van worden en het risico al beginnen in te calculeren. Dat kan en mag niet (meer) het geval zijn !
maar dan moet justitie daar een nieuwe rechtzaak voor starten, het is immers niet een zaak voor het civiele recht, de partijen waren immers er uit gekomen...
En terecht dat de rechter dit doet. De bedrijven moeten maar eens leren dat dit soort praktijken absoluut niet kunnen. Het enige nadeel is dat uiteindelijk de gewone man alles moet betalen aan deze boete. Wel opvallend dat de rechter dit eist aangezien je dit volgens mij zelden zo tegenkomt.
Het is bijna misbruik van recht als een rechter een vergoeding met deze (broze) onderbouwing afwijst.
De strijdende partijen zijn het eens en er zijn geen derden die verder worden getroffen = case closed.

Een rechter die zich op het standpunt stelt dat hij als drukmiddel de afspraken openbaar maakt en dreigt met boetes van oplopend 9 miljard zet partijen op onevenredige wijze onder druk.

Indien de rechter echter het idee had dat de werknemers te weinig onderhandelingspositie hadden en voor het blok gezet werden met een te lage vergoeding snap ik het enigszins maar eerlijk gezegd hadden de werknemers dan maar niet akkoord moeten gaan.
Beetje suf dat de rechter partijen laat onderhandelen en uiteindelijk toch liever zelf een uitspraak wil doen of op z'n minst inhoudelijk wil oordelen.
Nu lijkt het erop dat ze in een andere uitspraak een norm heeft gevonden (pixar personeel) die hier als minimum moet worden toegepast. Had ze natuurlijk al direct de partijen kunnen mededelen.

Opmerkelijk is overigens dat de rechter hier Lucy Koh is. Dezelfde rechter die de Apple Samsung zaken behandelde voordat alle Amerikaanse zaken kort geleden zijn gestaakt.

[Reactie gewijzigd door hoeretoeter op 9 augustus 2014 14:10]

Je moet dan iets meer inlezen over deze rechtzaak: Hint: klik de link en lees
  • Enkele initiators wouden er niet akkoord mee gaan. Echter veel die meededen, vonden het best.
  • Eerdere bedrijven hadden voor een hoger bedrag (per deelnemer) een schikking getroffen. Het bewijs stapelt zich op, en toch krijgen ze een lagere schadevergoeding :?
Deze zaak is geschikt, doordat de advocaten snel geld wouden verdienen. Zij krijgen immers een (groot) deel van de schikking. Door minder werk te doen, is het lekker verdienen voor hun. En daarbij zijn de tech bedrijven van een negatieve rechtzaak af.
Dus nee, de rechter zegt tegen het advocatenkantoor: "Doe je werk. Er is meer te halen, doe meer voor je clienten."
Jouw eerste punt klinkt bekend, het lijkt heel erg op een democratie. Ik zie het probleem dus niet .

En wat die advocaten betreft: die hebben juist geen belang bij een snelle schikking. Voor de bedragen waar het hier om gaat, en de percentages die de eisende advocaten krijgen willen ze graag een paar uur meer werken. De verdedigende advocaten krijgen sowieso per uur betaald, dus hoe meer uren ze kunnen schrijven hoe harder hun leuter wordt.

Ik vermoed dat je Freakonomics hebt gelezen, en voor makelaars gaat het op dat ze zo snel mogelijk willen (ver)kopen, maar dat is toch een andere situatie

[Reactie gewijzigd door tinzarian op 10 augustus 2014 01:25]

Op basis van "no cure no pay" wordt er door advocaten geen uurtarief bij de eisers geclaimd. Daar is het 'salaris' een deel van de schikking. Elke uur dat ze er extra in steken is minder winst per uur.
En mijn 'bronnen' zijn gewoon de verdere links van het artikel op de NY times naar andere artikelen van hun. Daar staat ook dat dit vermoeden door de rechter is uitgesproken.

En het is wel zuur wanneer je een rechtszaak begint (als initiatiefnemer) en dat je door de 'meelopers' die wel willen schikken een lager bedrag krijgt.
Op basis van "no cure no pay" wordt er door advocaten geen uurtarief bij de eisers geclaimd. Daar is het 'salaris' een deel van de schikking. Elke uur dat ze er extra in steken is minder winst per uur.
Het is enkel minder winst per uur als je meer uren moet werken dan het extra schikkingsgeld goedmaakt.

Met een mogelijk bedrag van 9 miljard moet je toch wel heel heel erg veel uren erin steken wil je minder winst per uur halen.
Het is bijna misbruik van recht als een rechter een vergoeding met deze (broze) onderbouwing afwijst.
De strijdende partijen zijn het eens en er zijn geen derden die verder worden getroffen = case closed.
Maar zo werkt het niet. Het is misbruik van recht van een rechter om een vergoeding als deze NIET af te wijzen. Een rechter is er niet om afkoperij goed te keuren, integendeel, een rechter hoort op te komen van de rechter van elk individu en doet dat hier zeer goed.

Als je iemand op de kop slaat en afspreekt met het slachtoffer om het er maar bij te laten voor een paar tientjes, maakt dat het nog steeds niet goed of legaal.
Een rechter die zich op het standpunt stelt dat hij als drukmiddel de afspraken openbaar maakt en dreigt met boetes van oplopend 9 miljard zet partijen op onevenredige wijze onder druk.
Hoezo? Wat is er mis met een rechter die druk legt op bedrijven om een keer de regels te volgen of anders te straffen? Met alle respect, weet je uberhaupt wel waar je het over hebt?
Indien de rechter echter het idee had dat de werknemers te weinig onderhandelingspositie hadden en voor het blok gezet werden met een te lage vergoeding snap ik het enigszins maar eerlijk gezegd hadden de werknemers dan maar niet akkoord moeten gaan.
Beetje suf dat de rechter partijen laat onderhandelen en uiteindelijk toch liever zelf een uitspraak wil doen of op z'n minst inhoudelijk wil oordelen. Misschien moet de rechter binnenkort herkozen worden....
De werknemers gingen akkoord onder het idee dat ze genoeg geld kregen, maar de rechter was het hier niet mee eens. De werknemers gingen namelijk akkoord met een bedrag dat veel te laag is voor de geleden schade - ja, een rechter mag hierover oordelen.

Goede rechter door op te komen voor de rechten van de werknemers. Dat de werknemers met de deal akkoord gingen betekend niet dat de deal redelijk is - natuurlijk niet, want dit kartel heeft dat bedrag heus niet gekozen omdat het dat een eerlijk bedrag vindt. Aan wiens kant sta je eigenlijk?
Opmerkelijk is overigens dat de rechter hier Lucy Koh is. Dit is dezelfde rechter die de Apple Samsung zaken behandelde voordat alle Amerikaanse zaken kort geleden zijn gestaakt. Zeer bijzonder dat deze rechter ook hier weer de techbedrijven moet beoordelen... Alsof er niet andere rechters zijn...
Fun fact: Dit is confirmation bias. Dat jij niet de honderden andere zaken met andere rechters met betrekking tot techbedrijven meekrijgt, betekent niet dat Luxy Koh de enige rechter is. En wat doet het er toe dat deze rechter al eerder een techbedrijvenzaak behandeld heeft? Een rechter over klassieke criminele zaken als moord en diefstal heeft ook al vaker zulke zaken behandeld, hoezo zou die dat dan niet meer mogen doen?
Even voor de duidelijkheid: deze partijen zijn met elkaar rond de tafel gegaan juist omdat de rechter daar aanleiding in zag, De rechter vond kennelijk dat partijen er zelf maar naar moesten kijken. De zaak heeft hierdoor maanden stilgelegen.

De rechter kan in verband met deze onderhandelingen richting geven aan de onderhandelingen door partijen mee te geven wat voor vergoeding in aanmerking komt. Om partijen dan maanden de gang te laten gaan en dan vervolgens daar een streep door te zetten is nou niet echt prettig voor zowel werkgevers als werknemers.
Werknemers kunnen langer wachten op hun geld en de onderhandelingen mogen overnieuw met alle kosten van dien.
Dat er van de 64000 altijd mensen zijn die teleurgesteld zijn als de niet 3 miljard krijgen is daarbij overigens niet verwonderlijk.

Nu blijkt dat de rechter kennelijk zelf een bedrag in het achterhoofd had is het opmerkelijk dat ze niet zelf de vergoeding vaststelt. Overigens is de vergoeding naar verluid onredelijk omdat deze 50 miljoen te laag zou zijn in verhouding met de standaard (vastgelegd in de pixar schikking). Komt neer op 781 dollar pp... Laten we niet doen alsof de schikking nu alsnog naar de miljarden gaat want daar lijkt het echte niet op.

Het is overigens wel interessant dat één rechter zoveel high profile zaken doet met telkenmale dezelfde partijen. Een rechter moet zoveel mogelijk vrij te zijn van vooroordelen of schijn van partijdigheid. Een rechter die dezelfde partijen meermaals beboet of veroordeeld krijgt mettertijd de schijn tegen. Lucy Koh wordt al vanaf 2012 ervan beschuldigd een vooroordeel te hebben tegen Apple.
Ook in deze zaak wordt Steve Jobs (en niet de andere bestuurders) aangewezen als de grote schuldige. Dat is gewoonweg wel opmerkelijk en in alle eerlijkheid niet goed voor de rechtsorde. Laat dan zoals ik aangaf een andere rechter deze zaak behandelen.

overigens met opmerkingen als:
Met alle respect, weet je uberhaupt wel waar je het over hebt
en
Aan wiens kant sta je eigenlijk

Maak je het persoonlijker dan nodig is. Alleen omdat je het niet met me eens bent of het standpunt niet volgt geeft je nog niet het recht een dergelijk ongefundeerd oordeel over een ander te ventileren, en zeker niet onder de noemer van respect.

[Reactie gewijzigd door hoeretoeter op 9 augustus 2014 15:15]

Even voor de duidelijkheid: deze partijen zijn met elkaar rond de tafel gegaan juist omdat de rechter daar aanleiding in zag, De rechter vond kennelijk dat partijen er zelf maar naar moesten kijken. De zaak heeft hierdoor maanden stilgelegen.
Daar was ik me van bewust.
De rechter kan in verband met deze onderhandelingen richting geven aan de onderhandelingen door partijen mee te geven wat voor vergoeding in aanmerking komt. Om partijen dan maanden de gang te laten gaan en dan vervolgens daar een streep door te zetten is nou niet echt prettig voor zowel werkgevers als werknemers.
Nee, maar wat maakt dat uit? Het gaat erom dat een adequate straf uitgedeeld wordt. Dat kan voor beide partijen tijdelijk een lastigheid zijn, zo werkt dat nu eenmaal.
Werknemers kunnen langer wachten op hun geld en de onderhandelingen mogen overnieuw met alle kosten van dien.
Dat er van de 64000 altijd mensen zijn die teleurgesteld zijn als de niet 3 miljard krijgen is daarbij overigens niet verwonderlijk.
Zie hierboven. Het gaat er niet om dat er mensen zijn die teleurgesteld zijn met de schadevergoeding die ze krijgen. Het gaat er om dat de schadevergoeding tegen de bedrijven adequaat moet zijn.
Nu blijkt dat de rechter kennelijk zelf een bedrag in het achterhoofd had is het opmerkelijk dat ze niet zelf de vergoeding vaststelt. Overigens is de vergoeding naar verluid onredelijk omdat deze 50 miljoen te laag zou zijn in verhouding met de standaard (vastgelegd in de pixar schikking). Komt neer op 781 dollar pp... Laten we niet doen alsof de schikking nu alsnog naar de miljarden gaat want daar lijkt het echte niet op.
Dat is inderdaad opmerkelijk, waarom de rechter niet zelf een bedrag neerzet is me onduidelijk. Maar als je zelf al aangeeft dat het bedrag te laag is volgens de standaard-regeling, hoe kan je het dan nog steeds oneens zijn met de eis van de rechter? Dan maak je bewust de keuze om een lager bedrag uit te keren dan wat de werknemers verdienen.
Het is overigens wel interessant dat één rechter zoveel high profile zaken doet met telkenmale dezelfde partijen. Een rechter moet zoveel mogelijk vrij te zijn van vooroordelen of schijn van partijdigheid. Een rechter die dezelfde partijen meermaals beboet of veroordeeld krijgt mettertijd de schijn tegen. Lucy Koh wordt al vanaf 2012 ervan beschuldigd een vooroordeel te hebben tegen Apple.
Ook in deze zaak wordt Steve Jobs (en niet de andere bestuurders) aangewezen als de grote schuldige. Dat is gewoonweg wel opmerkelijk en in alle eerlijkheid niet goed voor de rechtsorde. Laat dan zoals ik aangaf een andere rechter deze zaak behandelen.
Dit klopt dus van geen kanten, zoals hierboven ook uitgelegd. Lucy Koh is niet de enige rechter - bij lange na niet - die oordelen doet over zoveel high profile zaken. Ik ben erg benieuwd naar je bron hiervoor, want dit is een zware claim.

Een rechter hoort inderdaad vrij van partijdigheid te zijn. Dat betekent niet dat als een rechter meerdere malen 1 bedrijf op de vingers tikt, dat het dan standaard tegen dat bedrijf is. Per definitie van een rechter zou je er juist vanuit moeten gaan dat het bedrijf in kwestie dan meermaals de regels gebroken heeft, in plaats van dat de strafoplegger fout zit. Zo werkt het niet, en tenzij je bewijs kan leveren dat de rechter partijdig is, gaan we uit van de neutrale situatie waarin dit niet het geval is.

Steve Jobs wordt - NET ALS ENKELE ANDERE BESTUURDERS - terecht aangewezen als schuldig. Het is niet enkel Steve Jobs, maar interessant dat je je zo op hem richt. Heb je de bronnen gelezen? Eric Schmidt is evengoed betrokken. En wat betreft "gewoonweg opmerkelijk" dat dit gebeurd is, is omdat Steve Jobs daadwerkelijk schuld heeft in deze zaak, niet omdat Lucy Koh tegen hem zou zijn. Of zie jij emails als "If you hire a single one of these people, that means war.” totaal onschuldig, nietsbetekenend, en heeft Lucy Koh onterecht Steve Jobs aangewezen? En wat dacht je hiervan: "In other court documents, former Google CEO Eric Schmidt told Jobs that a Google recruiter who had solicited an Apple employee would be fired"?

Over partijdig gesproken: De reden dat ik het ad hominem argument gebruikte, is omdat ik oprecht van mening ben dat jij een eigen agenda hebt in deze zaak. Je blijft specifiek op Lucy Koh doorhameren, ook al had ik in de vorige comment duidelijk gemaakt dat je argumenten hiervoor niet juist zijn. Je verdedigt de praktijken van het kartel - inclusief de te lage settlement - door specifiek de rechter, of all people, aan te vallen zonder enige valide reden hiertoe. Dan mag je het niet leuk vinden dat ik het persoonlijk maak, maar dat is door je eigen toedoen.

Ik hoop dat je je vooroordelen opzij kan zetten en valide argumenten en/of bewijzen kan leveren voor harde claims zoals partijdigheid van de rechter.
Ja die bedrijven hebben wel de wet overtreden door werknemers te bedotten en onder elkaar af te spreken zodat de lonen kunstmatig laag gehouden worden. Maw bewust verstoring van de markt om zelf voordeel te doen. Je kunt zo ook verkachting beginnen afkopen. Zolang de prijs maar goed zit. Juist door dergelijke goedkope deals toe te laten krijgen bedrijven het gevoel met alles weg te komen en word het een berekend risico.
Alleen is de markt relatief klein.

De bedrijven hadden het ook anders kunnen doen,
werknemers bij elkaar wegkapen en de ander laten wegbloeden. Ondanks het feit dat de bedrijven duizenden werknemers hebben, ligt de kracht en innovatie bij een select groepje. Haal daar structureel iemand weg, of verleid hem om de haverklap, en er komt niks meer van terecht.

En je geeft zelf aan, zolang de prijs maar goed is. Alles is te koop.

Je kunt een analogie maken naar voetbal,
voor enkele sterspelers worden tientallen miljoenen betaald, maar een land als Nederland verliest ook voortdurend goede spelers naar matige buitenlandse clubs. Je houd hier niets meer over.
De strijdende partijen zijn het eens en er zijn geen derden die verder worden getroffen = case closed.
Deze redenatie klopt natuurlijk niet helemaal. Als enkele van de grootste bedrijven samen een soort kartel gaan vormen, door prijsafspraken te maken (in dit geval over salaris) dan treft dat de hele branche. Alle werknemers in de IT, ook zij die niet bij de bedrijven werken die genoemd worden, worden geraakt door deze marktverstoring.

Ook voor bedrijven buiten deze groten kan het verstorend werken. Als Google niet meer probeert om werknemers bij Apple en Adobe weg te halen, ra ra bij wie gaan ze dan vissen?

Zeggen dat deze partijen er onderling wel uitkomen is een beetje alsof je constateert dat de grootste voetbalclubs uit de eredivisie hebben afgesproken geen spelers bij elkaar weg te kopen en dan te doen alsof de andere clubs en spelers daar niks van merken.
"De strijdende partijen zijn het eens en er zijn geen derden die verder worden getroffen = case closed"

Als uit e-mails blijkt de medewerkers als poppetjes over het spelbord gaan, denk ik niet dat je als benadeelde werknemer iets in te brengen hebt tegen een asociale werkgever van zo'n formaat. Laat staan dat je moet gaan piepen als je niet tevreden bent.

Heel goed dat een rechter alles nog een keer beoordeeld heeft en deze grote jongens op hun nummer heeft gezet.
Bedankt voor de tip. Ja, Lucy Koh heeft wel vaker haar eigen interpretatie van wat de wet zou moeten zijn.
Overigens ook interressant dat Jobs als ' spin in het web' omschreven wordt', ik heb ooit een (deel van) een aantal van die brieven gelezen. Was het niet zo dat hij de andere bedrijven onder druk zette om ermee in te stemmen omdat hij ze anders zou aanklagen etc?
Dan lijkt het me ook onredelijk om alle bedrijven gelijk te straffen, ookal waren de andere ook fout door er (snel?) mee in te stemmen.
De bedrijven kwamen uiteindelijk over de brug met 324 miljoen dollar, omgerekend 234 miljoen euro, waarmee de werknemers akkoord gingen.
Dus als de werkgevers tevreden zijn en ook de werknemers (anders waren ze niet akkoord gegaan), waarom komt er nu ineens een rechter tussen?
Mocht de zaak opnieuw voorkomen, dan wil de rechter uiteindelijk dat Apple, Adobe, Google en Intel meer schadevergoeding betalen óf hun geheimen over de afspraken prijsgeven.
Een rechter behoort neutraal te zijn, een onpartijdige. Na het lezen van het artikel kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de rechter een probleem heeft met deze bedrijven in het algemeen en deze rechtszaak misbruikt voor haar eigen agenda.

Een rechter heeft helemaal niets te EISEN! In een echte rechtsstaat eist de BENADEELDE iets. Indien de benadeelde in het gelijk wordt gesteld, moet hij/zij oordelen of hetgeen is gevraagd terecht is..

Politiek hoort *NIET* thuis in een rechtszaal!
Een rechter hoort inderdaad neutraal, onpartijdig, te zijn. Maar een rechter hoort wel de wet te handhaven. Nu ben ik niet bekend met de Amerikaanse wetten/juridisch systeem, maar ik kan me best voorstellen dat een schikking aan bepaalde voorwaarden moet voldoen. Indien een bedrijf een boete van bijna 10 miljard boven het hoofd hangt en schikt voor die 3%, waar de werknemers dus mee akkoord gaan, dan kan je je als rechter zeker wel af gaan vragen of die schikking wel aan die voorwaarden voldoet. Een van die voorwaarden zou redelijkheid kunnen zijn, en ~97% van de boete ontlopen zou door de rechter als onredelijk kunnen worden ervaren.
Inderdaad terrecht maar het klopt niet dat de gewone man alles aan deze boete moet betalen. Dit gaat gewoon ten kosten van de winst (en dus ten koste van de aandeelhouders). Het is een illusie om te denken dat de bedrijven dan maar hun prijzen gaan verhogen. De prijs is veel meer afhankelijk van andere zaken (inkoop, concurrentie, etc) dan van deze boete.
En wie betaald die winst denk je....juist de gewone man die hun producten koopt of afneemt.

gr. John

ps en aandeelhouders denken alleen aan een bedrijf om winst te maken zodat ze meer krijgen of dat aandelen meer waard worden, gaat ook ten koste van de gewone man hoor..jammer maar zo zit de wereld in elkaar..geld geld geld
Dit is geen economische site dus misschien wat off-topic. In een goed concurrerende markt wordt de prijs voor een product zo gekozen dat er maximale winst is. Dat betekent dat als ze nu de prijzen zouden verhogen om deze boete terug te verdienen dat er juist géén maximale winst meer is. De winst wordt dan dus alleen maar kleiner want ze zullen minder producten verkopen.

Indien de prijzen niet gebaseerd zijn op winstmaximalisatie maar bijvoorbeeld op vergroten van het marktaandeel dan nog zal deze schikking geen invloed hebben op de prijs omdat ook dan dat specifieke doel niet meer optimaal gehaald zal worden.

De prijzen zullen dus (met gelijk blijvende omstandigheden) gelijk blijven en niet veranderen door deze schikking en dus is de enige die betaalt de aandeelhouder.

En ja, uiteindelijk betaalt de consument voor alles omdat zijn pensioenfonds waarschijnlijk ook aandeelhouder is...
Bijna helemaal mee eens. De mate waarin een afnemer bereid is om hogere prijzen te accepteren is per productsoort verschillend en van verschillende factoren afhankelijk, zoals verkrijgbaarheid, noodzakelijkheid, etc. Dat wordt prijselasticiteit genoemd.
Een andere interessante vraag bij sommige nieuwe-economie bedrijven is in hoeverre je kan spreken over een goed concurrerende markt, omdat vraag en aanbod niet tussen twee partijen hoeven te liggen.

De core-business van bijvoorbeeld Facebook, Google is het verkopen van psychografische informatie (aanbod) aan adverteerders (vraag).
De grondstof van deze bedijven, de gegevens van consumenten, wordt door die consumenten kostenneutraal aangeleverd (aanbod). Die consumenten krijgen in ruil een platform waarop ze die gegevens kunnen publiceren (vraag).
Maar die consumenten (vraag) zijn ook de targets van de opdrachtgevers van adverteerders. Hun producten moeten gekocht worden (aanbod). Daarmee zijn vraag en aanbod in stukjes gehakt en deels verhaspeld.

Microsoft is een aardig voorbeeld van een bedrijf waar vraag en aanbod veel duidelijker zijn. Hun core business is van oudsher het leveren van software, en dit doen ze steeds meer in een abonnementmodel. Ze bieden dus de consument een platform (aanbod) in ruil voor geld (vraag).

Ik denk dat Microsoft daarom door een boete relatief harder geraakt zou worden dan Facebook en Google, die in de door hen gecreeerde onvolkomen markt veel meer ruimte hebben om te foezelen.

Maar voor alle bedrijven geldt dat een negatieve verandering van de publieke opinie door zo'n boete hun grootste gevaar is.

edit: typo
noot: de bedrijven die ik noem zijn deels off topic, om duidelijke voorbeelden te geven van (het gebrek aan) marktwerking in de it sector.

[Reactie gewijzigd door Tonko Boekhoud op 10 augustus 2014 09:23]

Ik denk dat Microsoft daarom door een boete relatief harder geraakt zou worden dan Facebook en Google, die in de door hen gecreeerde onvolkomen markt veel meer ruimte hebben om te foezelen.
Nee want er hoeft niet gefoezeld te worden. Mijn punt was dat de prijs primair bepaalt wordt door het doel wat nagestreefd wordt. Of dat nu winstmaximalisatie, marktaandeel, imago of iets anders is. De prijseleasticiteit is in die berekening al meegenomen net als alle andere factoren. Door je prijs aan te passen om deze boete terug te verdienen verander je van strategie en de kans dat dat gebeurt bij zo'n eenmalige boete is nihil, zeker bij financieel gezonde bedrijven als Apple en Google.

Immers als ze hun prijs zouden kunnen verhogen zonder negatief effect op de vraag (inelastisch) dan zouden ze dit toch wel doen, ongeacht de boete.
Dat ben ik met je eens.

Met foezelen bedoel ik meer het bewust creëren van een onvolkomen markt, zoals it giganten en bijvoorbeeld ook banken graag doen.

Inderdaad zal de winst van deze bedrijven maximaal zijn, maar je hebt het dan ook wel over zulke enorme bedragen dat de genoemde paar honderd miljoen ze geenszins in problemen brengt.
Bijna helemaal mee eens. De mate waarin een afnemer bereid is om hogere prijzen te accepteren is per productsoort verschillend en van verschillende factoren afhankelijk, zoals verkrijgbaarheid, noodzakelijkheid, etc. Dat wordt prijselasticiteit genoemd.
En daar laat je wat marketingstrategie op los en kom je tot een prijs wat de maximale winst opleverd, zoals emnich beschrijft. Het is een dynamisch kantelpunt. Wat jij allemaal beschrijft gaat daar aan vooraf om is onderdeel van.
Inderdaad terrecht maar het klopt niet dat de gewone man alles aan deze boete moet betalen. Dit gaat gewoon ten kosten van de winst (en dus ten koste van de aandeelhouders)
De aandeelhouders waren degenen die juist veel geprofiteerd heeft van de illegale salarisafspraken. Het is dus prima dat die de lasten dragen.
Er zijn eigenlijk veel meer slachtoffers dan de 64.000 werknemers van deze bedrijven die over het algemeen goed verdienen. De rest van de industrie stemt hun salarissen af op basis van wat mensen bij de volgende laag concurrentie verdienen. Eigenlijk is praktisch iedereen die semi in die sector werkt hier links of rechts om dus het slachtoffer van geworden. Het is juist enorm belangrijk dat top talent niet kunstmatig terug word gehouden in een vrije markt in dit soort bedrijven omdat er op die manier automatisch een rek komt in de rest van de salarissen en iedereen in de sector beter af is. Ongeacht de conclusie van de rechtszaak ben ik zeer benieuwd of deze kunstmatige limitaties nu verdwijnen of minder gangbaar worden. Naarmate men meer verdient zal het bedrijf ook beter hun best moeten doen om mensen te houden wat over het algemeen vertaalt naar niet alleen hogere salarissen maar ook andere betere voorwaarden voor iedereen.
En terecht dat de rechter dit doet. De bedrijven moeten maar eens leren dat dit soort praktijken absoluut niet kunnen. Het enige nadeel is dat uiteindelijk de gewone man alles moet betalen aan deze boete. Wel opvallend dat de rechter dit eist aangezien je dit volgens mij zelden zo tegenkomt.
En die hogere lonen wie zou die betaald hebben denk je?
Als ik het goed begrijp kunnen de 64.000 aanklagers zich vinden in het geboden bedrag maar denkt de rechter hier anders over waardoor er nog een paar rechtzaken achteraan komen?
Zo creëer je een leuke baan voor jezelf als rechter lijkt me.

Wanneer twee ruziënde partijen het onderling eens kunnen worden in het toch klaar?
ware het niet dat bij 3.3 miljard + eventueel 9 miljard boete VS 234 miljoen het wel heel erg lijkt alsof de bedrijven er wel heel erg goed vanaf komen.
Dan heb je als class-action opzetter dus geen goede advocaat aangenomen.
En dan is het aan de rechter om daar dus wat van te zeggen.
Dan zou ik als rechter de aanklagers adviseren om het niet te doen op basis van ...

Maar het verwerpen?

Er zit nu dus een nieuwe rechtsgang in met allerlei kosten voor beide partijen (willen ze dit wel beide dragen of gaan de aanklagers afhaken omdat de kosten te hoog worden?)
Wanneer twee ruziënde partijen het onderling eens kunnen worden in het toch klaar?
Tenzij 1 van de 2 partijen ook nog willens en wetens de wet heeft overtreden.
maar dat zou een andere rechtzaak moeten zijn, en door andere aanklagers (ofwel, justitie), hier gaat het om een civiele rechtzaak, dus IMHO gaat deze rechter zijn/haar boekje te buiten. Als beide partijen het eens zijn is het werk van de rechter klaar..
Op zich ben ik het met je eens dat het dubieuze praktijken zijn maar wanneer er onderling overeenstemming is blijft het bijzonder dat een rechter er een tweede aspect bij haalt in mijn optiek...
Maakt ik er niet uit op. Ik denk dan: wie heeft de aanklacht gedaan? Het lijkt mij de werknemers.
Anders zou er toch geen aanklacht zijn?
Of een officier van justitie?
Ik snap het niet helemaal, worden de bedrijven bestraft omdat ze een afspraak hadden gemaakt, waarbij de bedrijven niet aan het personeel van 1 van die bedrijven mocht vragen of je bij dat andere bedrijf wilt werken.

Dus Google mocht niet direct een personeel lid van Apple benaderen en andersom, om voor hun te komen te werken.
Maar het personeel mag wel reageren op een baan van 1 van de maatschappijen, tenminste dit kunnen ze nooit tegenhouden, tenzij er voorwaarden zijn opgenomen in het contract.

Als Google iemand niet aanneemt omdat deze op dit moment bij Apple werkt, zonder die voorwaarden in het contract en dat hadden ze afgesproken dan klopt het niet.

Hebben deze 64.000 mensen in die tijd nooit opslag gehad?
Hebben deze 64.000 mensen geen betere werk omstandigheden genoten?
Hoeveel van deze 64.000 mensen hebben een betere baan binnen deze bedrijven ontvangen?
etc...
ze hebben loon afspraken gemaakt zodat indien een werknemer een beter betaalde baan zoekt
niet bij de andere terecht kan omdat het loon gelijk is.
234miljoen delen door 64000 werknemers komt neer op zo'n 3600 per persoon.. da's niet heel veel, voor de meeste IT'ers daar een maandsalaris, max 2.
Het lijkt zeker een lage vergoeding ja, zeker als je meeneemt dat IT'ers bij die bedrijven een dergelijk salaris verdienen dat ik betwijfel dat het al 1 maandsalaris is.
Ik vindt het netjes dat de rechter ingrijpt, 234miljoen is een schrijntje vergeleken met wat ze eigenlijk en moeten betalen en dan daarna de boete.
Advocaten lijken mij in deze zaak of hun werk niet goed te doen of zoals anderen ook zeggen( zie eerdere comments) partijdig.
Ik denk dat als de verhoging in salaris, na overstappen van concurrent, op een jaar basis, meer is als t gebodene, dus dat hadden die advocaten dat aanbod nooit moeten aannemen, dat zie je zelfs als onwetende.
Ondanks dat de rechter een beetje in opspraak is ivm eerdere rechtszaken, vindt ik het tof dat ze ingrijpt voor de normale werknemer ipv die grote bedrijven die miljoenen uitgeven alsof t niets is. Rechtspraak moet onafhankelijk zijn,ongeacht aanzien of inkomen.
Ik krijg ook een boete als ik iets doe wat niet mag, en daar kom ik niet onderuit ;)
Onafhankelijke rechtspraak vind ik in de V.S. sowieso een beetje moeilijk doordat een burgerjury bepaalt of iemand schuldig is of niet.
Een beroepsrechter kan door zijn ervaring persoonlijke gevoelens misschien meer opzij zetten.
Ik heb vaak het gevoel dat bij Amerikaanse rechtspraak sentiment ook meer om de hoek komt kijken waardoor er verkeerde beslissingen genomen kunnen worden.
Tsja, als bedrijven groot worden gaan ze vieze spelletjes spelen. Vroeger iets van Microsoft, maar tegenwoordig doen met name Google en Apple net zo hard of nog harder mee. Waarbij Google de meest bedreigende is als advertentiebedrijf. Goede beslissing dus en ik hoop dat ook de EU eens wat serieuze actie onderneemt.
als ik even snel reken, zijn de werknemers akkoord gegaan met ongeveer 5000 dollar per persoon, maar ze eisten 50.000 dollar per persoon?
Leuk dat hier op wordt gereageerd, maar weten jullie dat dit ook in Nederland plaats vindt. En dit zijn dan gewone bedrijven [in de metaal sector], die dit onderling hebben afgesproken.

[Reactie gewijzigd door Toine1 op 9 augustus 2014 17:28]

Ja, een het verschil tussen ~45.000 dollar of ~5.000 dollar per persoon is ook wel erg fiks

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True