Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Duits drm-systeem wijzigt tekst e-books

Een in Duitsland ontwikkeld drm-systeem voor e-books, wijzigt de tekst van de boeken zodat elke gebruiker een individueel exemplaar krijgt. De belangenbehartiger van de boekverkopersbranche vraagt uitgevers en schrijvers te oordelen over tekstaanpassingen.

SidimDocumenten met digitale tekst zijn heel vatbaar voor ongebreideld delen via internet vanwege de beperkte omvang van bestanden, aldus drm-project SiDiM, wat staat voor Sichere Dokumente durch individuelle Markierung. Een oplossing voor commerciële documenten is om ze te individualiseren met zichtbare en onzichtbare watermerken. "Gebruikers worden afgeschrikt voor illegaal gebruik als een kopie tot hen herleidbaar is", zegt Martin Steinebach van het project, dat in opdracht van het Duitse ministerie van Bildung und Forschung in gang is gezet door de Marketing- und Verlagsservice des Buchhandels of MVB, in samenwerking met het Fraunhofer-instituut en de universiteit van Darmstadt.

De instellingen zijn tot een oplossing gekomen om de tekst van boeken licht aan te passen, zodat elke koper van een e-book zijn eigen versie heeft. De tekst wordt zo gewijzigd dat de lezer zijn versie niet of nauwelijks van het origineel kan onderscheiden. De MVB roept uitgevers en auteurs op hun oordeel te vellen over 15 wijzigingen in teksten, om erachter te komen wat als storend ervaren wordt en wat niet.

De wijzigingen waar de instellingen aan denken betreffen onder andere andere alinea-indelingen, woorden die vervangen zijn door synoniemen, woorden die weggelaten worden en aaneenschrijvingen die van een verbindingsstreepje voorzien worden. Volgens de MVB is dit een gebruiksvriendelijke manier zonder dat complexe beveiligingsmaatregelen nodig zijn, die nadelig uitpakken voor de verkoop. De belangenbehartiger geeft partners en belanghebbenden tot eind juni om hun oordelen kenbaar te maken. Over de verdere toekomstplannen van het drm-systeem is verder niets bekend.

Door Olaf van Miltenburg

Nieuwscoördinator

15-06-2013 • 17:01

213 Linkedin Google+

Reacties (213)

Wijzig sortering
Dit Duitse DRM-systeem doet nu een poging om ook bij het kopiëren van alleen de platte tekst nog als watermerk aanwezig te blijven, maar de prijs is hoog. Kijk je nu naar de voorbeelden, dan vervangen ze "niet zichtbaar" door "onzichtbaar". Dat lijkt hetzelfde, maar een schrijver kan zo'n keuze bewust maken.

Stel je even voor dat "The Invisible Man" nu opeens "The Man Who Was Not Visible" zou worden. Nieuwe bestseller.

Ook voegen ze 2 alinea's samen. Dat is het verschil tussen een doorlopend verhaal of 2 zaken die los van elkaar kunnen staan.

Voor "Gewalt, Verbrechen und Kriegen" gooien ze willekeurig de volgorde door elkaar. Maakt dat niet uit? Wat klinkt beter: "Sex, Drugs and Rock and Roll!" of "Sex, Rock and Roll and drugs!".

Een niet-beroemd voorbeeld? Kan ook. De scene (horrorverhaal gaat het worden..): meisje is geblindoekt en ontvoerd door een Creep en is opgesloten in zijn huis.

Ze huilt. De Creep is even boodschappen gaan halen. Hij komt terug. Hij vraagt het meisje waarom ze niks zegt. Het meisje vraagt huilend wat hij heeft gekocht. De Creep antwoord "Bloemkool, brood, worstjes, appels, paracetamol, elastiek, lucifers en condooms.".

*insert SiDimm*

De Creep antwoord "Elastiek, brood, condooms, lucifers, worstjes, paracetamol, bloemkool en appels."

..het verhaal leest opeens heel anders. In het origineel ga ik van niet-verdachte items naar lichtelijk verdachte items naar het item wat echt schrik doet aanjagen (*bam*, nu weten we wat de Creep van plan is). Maar SiDimm is zich niet bewust van de scene en begrijpt niet waarom condooms hier op het einde komen.

Wat mij betreft is de prijs te hoog, ik wil het origineel van de schrijver, geen door een computer veranderde versie. Daar zou ik ook weigeren voor te betalen. Dan download ik het net zo lief. Een dergelijke versie is in mijn ogen simpelweg nep.

[Reactie gewijzigd door Mentalist op 16 juni 2013 00:06]

Inderdaad. Ik heb alle proefteksten net gelezen. Alleen het invoegen van een extra newline zou nog enigszins acceptabel kunnen zijn. Maar het wisselen van woorden in een zin, het gebruiken van synoniemen: je negeert daarmee dat een schrijver mogelijk heel bewust voor die woordvolgorde en dat woord heeft gekozen. Waar is het respect voor de artisitieke creatie van de schrijver?

Een brood-schrijver zou eventueel in teksten een soort van macro's op kunnen nemen met acceptabele variaties welke ingezet kunnen worden in de herkenning. Maar ik vermoed dat er dan al heel snel "diff-websites" ontstaan die doodleuk alle varianten van het verhaal publiceren - want dat is leuk en interessant.

Ik denk niet dat een DRM oplossing het ooit zal halen. Ik zie liever een systeem als dat bv. een Cory Doctorov gebruikt. Ik vond het boek "LIttle Brother" erg leuk om te lezen - dat boek is prima gratis te downloaden, volkomen legaal. Maar het is ook bij een bol.com als printed editie te koop. Na het lezen van de digitale versie heb ik het fysieke boek inderdaad gekocht, om de schrijver te bedanken en om het in handen te kunnen geven van bv. mijn kinderen om te lezen. Doctorov verdient behoorlijk aan zijn boeken, ook al zijn ze allen gratis en legaal te downloaden, zelfs via zijn eigen website.
Veel bezwaren lijken te zijn dat het boek dan niet meer is wat de auteur geschreven heeft. Maar wie zegt dat dit niet gewoon samen met de auteur bedacht wordt.

Het kan toch goed zo zijn dat auteurs die hun boeken willen beschermen middels deze techniek zelf zeg 25 mogelijke alternatieven moeten aandragen.

Daarna is het aan een nader te ontwikkelen systeem om via een algoritme deze mogelijke alternatieven te combineren (en te registeren bij welke koper deze hoort)

Door deze gegevens te anonimiseren valt er ook nog redelijk goed om te gaan met privacy ten opzichte van bijvoorbeeld de werkgever. Als het systeem een combinatie bijvoorbeeld alleen maar aan een nummer koppelt en de naw gegevens die hierbij horen zeg alleen bij de politie bekend zijn...
Ik kan me niet voorstellen dat ook maar 1 schrijver hiermee akkoord gaat. Welke auteur zal toestaan dat een stuk software willekeurig een aantal woorden in zijn boek gaat aanpassen omdat de lezer het verschil toch niet zal merken? Totaal ondenkbaar.
Ik denk dat veel schrijvers van romans en dergelijke er moeite mee zullen hebben, schrijvers van meer technische en bedrijfskundige boeken wellicht wat minder. Daar gaat het om de inhoud, niet om hoe poetisch het gebracht wordt.
In een juridische of technische tekst wil je beslist geen random wijzigingen hebben. Dat kan het verschil uitmaken tussen iets dat wel of niet mag of iets dat wel of niet ontploft of instort. Een lezer zou dan ook terecht de uitgever kunnen gaan aanklagen dat die een boek met 'mankementen' heeft geleverd.

Waarom zou trouwens een unieke code in een boek onopmerkbaar moeten zijn voor een lezer? Als je een tweedehands boek doorbladert valt op dat de oorspronkelijke eigenaar meestal iets in het boek heeft geschreven. Zijn naam of soms aantekeningen, of streepjes , punten en uitroeptekens. En als een schrijver een signeersessie houdt willen de lezers graag een persoonlijke noot in hun exemplaar krijgen.

Ik denk dat als kopers een 'persoonlijke' opdracht in hun e-boek krijgen ze dat best leuk zouden vinden en het kan nog verkoopbevorderend werken ook.

[Reactie gewijzigd door Kalief op 16 juni 2013 01:41]

Omdat als je die bladzijde uit het tweedehandsboek scheurt, je niet meer kan zien van wie hij geweest is. Zelfde geldt voor ebooks. De eigenaars willen zowel zichtbare als onzichtbare elementen in hun boek hebben. De zichtbare zodat jij weet dathet boek gepersonalieerd is dus herleidbaar. De onzichtbare voor als je simpelweg de stukken met je naam 'eruitscheurt'.
Dan nog is het lastig, ingewikkeld en gevaarlijk. Er zijn heel wat woorden met meerdere betekenissen, die afhankelijk van de gebruikte betekenis/context dus ook andere synoniemen (kunnen) hebben. Dan moet je wel een verdomd intelligent systeem gaan bouwen om dat foutloos toe te kunnen passen.
Als het om punten en komma's gaat zie ik het probleem niet zo. Welke auteur gaat er wél akkoord met de ongebreidelde kosteloze verspreiding van zijn werk?
Zijn er genoeg. Brandon Sanderson plaatst veel van zijn boeken gratis op zijn website. Met het verzoek ze te kopen in de winkel en hem een normaal inkomen te laten hebben. Net als een aantal bands die liever de goede kwaliteit MP3 verspreiden, dan het overlaten aan amateurs...
Brandon Sanderson plaatst veel van zijn boeken gratis op zijn website.
Ik zou graag links zien, want naast sample chapters en een enkele boek kan ik niks vinden op zijn website..
Hij heeft het niet met alle boeken gedaan, zijn uitgever is er niet heel blij mee, en inmiddels heeft hij het niet meer nodig. Echter de blogpost van Brandon. Hij volgde Cory Doctrow's voorbeeld. En er zijn veel schrijvers (vooral minder bekende) die het eerste boek van hun trilogie gratis aanbieden op Amazon.com om zo mensen zo ver te krijgen deel 2 en 3 te kopen.
Misschien heeft ie maar twee boeken geschreven ;)
Ik denk dat de auteurs wel akkoord gaan. Als hun boeken beter worden beveiligd zullen ze er wellicht beter aan verdienen.

De auteur kan bijvoorbeeld van een stuk of 20 zinnen een andere versie maken en later kan bij het verwerken naar pdf of epub door software automatisch een versie van een zin worden gekozen.
Op deze manier kan je 2^20 (dus 1048576) verschillende versies maken van een boek.
De auteur zou van sommige zinnen wel meer variaties kunnen maken, of van nog meer zinnen.
Praktisch ontelbaar mogelijkheden dus.
Zoals ik.ben.iemand. hierboven al heeft gesteld is het natuurlijk mogelijk om twee "dezelfde" boeken te vergelijken en de verschillen zo veranderen dat je de piraat niet kunt herleiden. De piraat zal wel minstens twee boeken moeten kopen, op zo'n manier dat de uitgever niet weet dat deze boeken naar dezelfde persoon gaan. Dit omzeilen maakt piraten duurder en zal wel wat effect hebben, maar ik denk niet genoeg.
Als hun boeken beter worden beveiligd zullen ze er wellicht beter aan verdienen.
Maar de boeken worden helemaal niet beveiligd? Niets weerhoudt jou om 1000 kopieen te maken van een willekeurig boek - waar je bij een traditionele DRM-beveiliging toch eerst die beveiliging eraf moet slopen wat niet iedere noob zomaar lukt.

Het enige wat dit systeem doet is dat ieder e-boek te herleiden is tot de originele koper, mits de 'foutjes' in ieder geval niet zijn veranderd.

Grote probleem van dit systeem is natuurlijk verlies of diefstal van e-reader, tablet, laptop of usb-stick. Als jij keurig al je e-boeken koopt, maar de 'eerlijke vinder' dumpt de hele boel op The Pirate Bay dan heb je dus binnen de korste keren Stichting Brein op de stoep staan...
Het hoeven niet perse woorden te zijn die veranderen. Je kan een klein getal uitschrijven, een witregel of spatie verdubbelen, een spatie voor of na een punt of comma. Zeker niet in grotere teksten.
Er zijn betere manieren om dit soort dingen te bereiken... Hidden data in de cover en andere afbeeldingen in het boek, non-visible unicode characters, gewoon een pagina opnemen met de persoonsgegevens van de koper... op tussenregels een variabele hoeveelheid witruimte opnemen, in de html code de volgorde van elementen omwisselen, de namen van de anchors vanuit de inhoudsopgave naar de hoofdstukken en zo zijn er nog heel veel meer die niet de inhoud van het verhaal veranderen. Een Nederlands bedrijf, BooXtream biedt die vorm van drm al een poosje. J.K. Rowling gebruikt deze techniek voor de Harry Potter boeken.

Het nadeel van deze methode, behalve dan het invoegen van de persoonsgegevens, is dat de eindgebruiker het niet kan zien en na het verwijderen van de normale DRM het boek gewoon op piratebay zet... Of nog stommer, niet eens de pagina met de persoons en betalingsgegevens eruit haalt (zoals gebeurde bij de Harry Potter ebooks).

Hoe de beveiliging ook gedaan wordt uiteindelijk is het wel weer te verwijderen, de kunst is dan ook om zo veel mogelijk verschillende beveiligingstechnieken samen te gebruiken, de kans dat je alle hidden meuk vindt is klein, dus is het boek dan altijd herleidbaar.

Maar ja, als je e-reader gejat wordt en iemand jouw boeken op internet zet, is het niet jouw schuld lijkt me... Dus als het bij de rechter komt, is het hebben van een aangiftebewijs voor het verliezen van je ereader of een backup cd wellicht voldoende om er onderuit te komen ;).

[Reactie gewijzigd door ToAoM op 15 juni 2013 17:38]

Het is gewoon ongelooflijk dom, deze manier van beveiligen. Als een digitaal boek herleidbaar is naar jou, dan laat je wel uit je hoofd om het te kopen! Jij noemt al het voorbeeld van je e-reader verliezen, maar er zijn talloze manieren waarop jouw boeken op internet kunnen raken. Twee keer een veroordeling en niemand koopt meer een e-book.

Ik heb hetzelfde al heel lang geroepen bij de muziekindustrie en bij e-books geldt het ook: zorg dat ze GOEDKOOP zijn! Niet 5 euro, maar 50 cent ofzo. Dan maai je alle piraten het gras voor de voeten weg. Mensen willen gewoon voor weinig een boek lezen en voor 50 cent gaan ze niet al die moeite doen met torrents en ook nog het risico lopen op boeken met allerlei (ocr-) foutjes erin. Dus zeer lage prijzen is de enige manier waarop ze e-books zullen kunnen verkopen in flinke aantallen.

Daarmee pak je ook in 1x alle leners en doorgevers, ik bedoel, wie gaat er nu een boek van iemand kopieren als je 'm voor 50 cent gewoon zelf legaal kunt kopen...
Als je iets wilt hebben dan ben je dom om het niet te kopen. Wanneer je je laat tegenhouden door DRM dan mis je gewoon dingen in het leven.
Ben ik dom als ik liever geen games op Steam koop omdat ik dan controle weggeef over bijv. het spel kunnen verwijderen of spellen niet speelbaar zijn als de servers plat liggen?
Is het dom om geen muziek op iTunes te kopen omdat ik niet de rest van mijn leven in dat ecosysteem vast wil zitten?
Is het dan dom geen boeken met DRM te kopen omdat bestandsformaten een eindige tijd ondersteund worden en deze over 10 jaar niet meer gesupport wordt?

Nee, dat is niet dom, dat is voorzichtig. Open software en data heeft grote voordelen boven restrictieve DRM-content.

[Reactie gewijzigd door Origin64 op 15 juni 2013 19:53]

Veel schrijvers kunnen het zich niet veroorloven om hun boeken voor 50 cent te verkopen, want er zijn ook nog veel mensen die er wel $9 voor over hebben. Als ze die groep ook 50 cent laten betalen lopen ze heel veel inkomsten mis.

Want vergis je niet, de dure ebooks en papieren versies verkopen ook nog in flinke aantallen.

Vergeet ook net dat in de grote markten, zoals de VS en Canada, veel boeken ook via maandelijkse abonnementen gratis te downloaden zijn... Kindle Prime bijvoorbeeld. Maar ook Kindle Public Library, waarbij je bij een lokale bibliotheek moet zijn aangemeld om boeken te kunnen lenen.
ik zie het er nooit van komen. En wel omdat er nu al diverse rellen zijn over USA/Dutch Big Brother die je telefoongesprekken checkt, je email leest, Google zoekopdrachten opslaat, en zo kan je nog wel even doorgaan. Gelukkig (? - aparte discussie met plussen en minnen) is dit nu weer eens uitgekomen en wordt neem ik aan verder vervolgd.

In dat kader wordt het individu nu ook wel erg makkelijk traceerbaar met een prachtlijst van boeken die men in de loop der jaren heeft gelezen: zozo, een Marx-fan? aha zelfs het rode boekje van die ophaal Chinees. Of net zo erg: wat een walgelijke slasher-boeken leest die man zeg, laten we die maar niet aannemen. Of het toppunt maar gewoon mogelijk: de sollicitant A leest alleen maar pulp terwijl sollicitant B een trits aan managementboeken heeft gekocht. Mooi! Dat wordt dus B..

Ik weet ook wel dat er vroeger ook antecedenten-onderzoeken plaatsvonden - en terecht. Maar de laagdrempeligheid (of liever het vrijwel ontbreken van drempels) neigt weer naar een volkomen gebrek aan respect voor het individu en zijn of haar privacy.

Wie heeft er toegang tot die gegevens en waarom? Als de politie mij om mijn rijbewijs en kenteken vraagt hebben die natuurlijk het volste recht. Als een kassamiep in de super vraagt of ze in mijn boodschappentastas mag kijken dan heeft zij dat recht niet. Ondanks een bord wat er hangt. Toch eigent men zich dat recht toe. Alertheid op persoonsbescherming moet je in de gaten houden - want een ander doet het niet, hooguit jou...

Dat moet vanzelf opborrelen in de discussie tussen schrijvers en hun exploiteurs in Duitsland. Hoewel dat land natuurlijk een wat niet wel beetje veel suspecte historie heeft op registratiegebied. (deze laatste zin bedoel ik natuurlijk niet kwetsend voor het duitse volk; dat lijkt zo omdat ik de tekst individueel heb aangepast aan elke lezer van dit forum)
Misschien interessante vergelijking, dit systeem doet me enorm denken aan wat Tom Clancy de "Canary Trap" noemde. Ook een systeem dat aanpassingen aan tekst gebruikt om te detecteren welk exemplaar van een document uitlekt.
Nu gaan mensen boeken met elkaar vergelijken voordat ze deze op ThePirateBay zetten, hier schiet je niks mee op denk ik :P

(geautomatiseerd vergelijken uiteraard, niet nalezen)

[Reactie gewijzigd door Eloy op 15 juni 2013 17:07]

Inderdaad. Zodra je 2 versies hebt kun je dus zelfs een versie maken die niet / niet naar jou traceerbaar is.

voorbeeld:
zin in officieel boek 1: "ik bezocht vele musea in het stadscentrum."
zin in officieel boek 2: "ik bezocht vele museums in het centrum van de stad."

-> zin in piraat-versie: "ik bezocht vele musea in het centrum van de stad."

Uit die nieuwe versie is niet af te leiden op welke versie(s) hij gebaseerd is. Erger nog: het is zeer goed mogelijk dat die nieuwe versie overeenkomt met de officiële versie van een andere, eerlijke consument. Als de rechter dan een beetje dom is (en er zijn genoeg domme, incompetente rechters) draait er dan een onschuldige op voor illegale verspreiding van boeken, enkel omdat de copyright-lobby met het zoveelste brakke DRM-systeem op de proppen komt.

Overigens wordt er in het artikel gesproken over 15 wijzigingen. Tenzij ik het verkeerd voorheb betekent dus dat er 2^15=32.768 unieke versies van het boek kunnen worden gemaakt.

Is dat neit wat weinig? Voor kleine Nederlandstalige boeken is dat wss voldoende, maar voor grotere talen, waar de oplages van boeken een stuk groter zijn, is 32.000 toch echt niet veel???
Overigens wordt er in het artikel gesproken over 15 wijzigingen. Tenzij ik het verkeerd voorheb betekent dus dat er 2^15=32.768 unieke versies van het boek kunnen worden gemaakt.

Is dat neit wat weinig? Voor kleine Nederlandstalige boeken is dat wss voldoende, maar voor grotere talen, waar de oplages van boeken een stuk groter zijn, is 32.000 toch echt niet veel???
Dat begrijp je verkeerd, het gaat niet over vijftien wijzigingen per exemplaar, maar over vijftien voorbeelden van mogelijke wijzigingen die aangebracht kunnen worden. Het idee is dat belanghebbenden die voorbeelden mogen beoordelen op hoe storend ze zijn. Hier is het lijstje (overgenomen uit de in het artikel genoemde bron:
  • Regeleinde weglaten (van twee alinea's er eentje maken)
  • Volgorde opsommingen wijzigingen [bij een opsomming van n dingen zijn er n! mogelijkheden, in plaats van 2, zoals bij de meeste types aanpassingen]
  • [nogmaals volgorde opsomming]
  • [nogmaals volgorde opsomming]
  • Synomiemen: "niet bekend" vervangen door "onbekend".
  • Voorbeeld is onduidelijk, er wordt een afbreekstreepje toegevoegd, maar op een plek waar je dat eigenlijk automatisch zou willen doen omdat een lang woord niet meer helemaal op de regel past. Vermoedelijk wordt hetzelfde idee bedoeld als bij het volgende voorbeeld.
  • Toevoegen van een koppelteken in een samengesteld zelfstandig naamwoord: "smeergeldaffaire" vervangen door "smeergeld-affaire".
  • [nogmaals synoniemen]
  • [nogmaals volgorde opsomming]
  • [nogmaals koppelteken in samenstelling]
  • Op een schijnbaar-willekeurige plaats (midden in een zin) een nieuwe alinea beginnen...!?
  • [nogmaals volgorde opsomming]
  • [nogmaals volgorde opsomming]
  • [nogmaals volgorde opsomming]
  • [nogmaals willekeurig nieuwe alinea beginnen]

[Reactie gewijzigd door robvanwijk op 15 juni 2013 20:00]

Ik vermoed dat het grootste bezwaar aan dit systeem, het koppelen van persoonlijke gegevens zal worden. Het moet gewoon mogelijk zijn om een boek te kopen zonder dat men weet dat jij dat gekocht hebt. En wat als ik het kado wil geven? Zijn dan mijn gegevens die gekoppeld zijn dat boek.
Afgezien van praktische bezwaren, zal de privacy schending het grootste struikelblok worden, lijkt mij.
Al wijzig je het hele boek Rob, dan nog kun je van een persoon in kwestie maar de prijs van 1 zo'n boek claimen.

Dat is hoe rechtssysteem werkt.

Dus al die fingerprinting voor wat is het 8 euro ofzo?
Het grootste deel van de kosten (het personalisatie- en registratie-systeem) hoeft elke uitgever maar één keer te maken. Daarnaast heb je nog wat kosten (plekken kiezen waar je dingen aan kunt passen) die je voor elk boek moet maken.

De kosten per exemplaar kunnen voor de volle honderd procent geautomatiseerd plaatsvinden. Bovendien is daar niks ingewikkeld aan; het kost niet veel tijd of veel opslagruimte of wat dan ook om een gepersonaliseerd exemplaar te maken voor iemand. De meerprijs per aankoop zal een fractie van een cent zijn. Ik kan me niet voorstellen dat die meerkosten een reden zijn om al dan niet dit systeem in te voeren.

Terzijde: waarom plaats je dat als een reactie op mijn vorige post; het heeft er niks mee te maken...!?

[Reactie gewijzigd door robvanwijk op 16 juni 2013 04:53]

Ja leuk hoor. Als je zeg drie (of zelfs twee) exemplaren hebt en daar een random aantal stukken tekst van tevens een willekeurig aantal woorden/zinnen lang uit combineert dan krijg je dus weer een volslagen unieke combinatie. Als je dan zelf ook nog wat van dergelijke aanpassingen maakt heb je een variant die helemaal tot geen mens te herleiden is.

Ga dan maar eens bewijzen dat dit uit één bepaalde bron komt. Ik wens die advocaat veel succes voor de rechter. ;)

[Reactie gewijzigd door CaptJackSparrow op 15 juni 2013 20:51]

Inderdaad. Zodra je 2 versies hebt kun je dus zelfs een versie maken die niet / niet naar jou traceerbaar is.
[....]
Overigens wordt er in het artikel gesproken over 15 wijzigingen. Tenzij ik het verkeerd voorheb betekent dus dat er 2^15=32.768 unieke versies van het boek kunnen worden gemaakt.

Is dat neit wat weinig? Voor kleine Nederlandstalige boeken is dat wss voldoende, maar voor grotere talen, waar de oplages van boeken een stuk groter zijn, is 32.000 toch echt niet veel???
15 "mogelijke wijzigingen".
Dus wanneer je op N plekken in het boek zo'n wijziging kunt toepassen, heb je 15N mogelijkheden.
Dat gaat best wel hard.
Dan kun je dus door het vergelijken van 2 versies wel de verschillen tussen die 2 versies zien, maar niet de overeenkomsten.
Dus het is dan nog steeds mogelijk om te zien op wiens versies de pirate-versie gebaseerd is.

Zelfs al zou je alleen maar het aantal spaties tussen woorden aanpassen en dezelfde code op elke bladzijde van een boek herhalen, dan nog kun je miljarden versies maken van hetzelfde boek.
30 regels per pagina, wel of niet spatiëring aanpassen is al 1 miljard combinaties. Doe je dat op meerdere plekken in een regel, dan heb je al een veelvoud aan mogelijkheden.

Eigenlijk zouden ze dat ook met eindexamens moeten doen ;)
in jouw voorbeeld staan alleen al paar fouten. museums is geen goed Nederlands
het is museums of musea. het maakt niks uit, het is precies hetzelfde
BAM, is de brave mens die het boek met "ik bezocht vele musea in het centrum van de stad." plots de verspreider :+
Snel te kraken, doe een diff op twee versies en merge de wijzigingen...
Mee eens.

Als er 15 punten zijn die veranderd kunnen worden, dan heb je, als er 2 mogelijkheden per verandering zijn, al 2^15 = 32768 mogelijkheden.
Op die manier wordt het behoorlijk lastig om alle 15 Änderungen te vinden.

Maar, als je 2 versies hebt die allebij iets anders veranderd hebben, en je die 2 dingen samenvoegd, dan krijg je een andere versie. Een versie die misschien iemand anders al gekocht heeft ... leuk toch?

Waarschijnlijk heb je eerder 100 veranderbare punten nodig, die ook meer dan 2 'versies' hebben. Op die manier krijg je zoveel mogelijkheden dat je niet elke mogelijkheid hoeft uit te geven. Maar toch, het is dus niet waterdicht.

Ik vind dit een super geniaal systeem. Niet omdat het zo goed werkt, maar omdat het de gebruiker zo weinig in de weg zit. Hier kunnen al die DRM-lui nog wat van leren!
Er zijn manieren die juist met de technische opmaak (html encoded characters, unicode whitespace, meer of minder spaties op witregels, de inhoud van het name, id attribuut van de HTML elementen, of bepaalde elementen wel of niet genest worden, aantal spaties voor de nesting en ga zo maar door. Die veranderen de inhoud niet, maar maken het boek wel herkenbaar. Bovendien zijn er veel meer plaatsen waar dit soort dingen toe te passen zijn. Daarnaast kunnen watermerken gebruikt worden in afbeeldingen (ook onzichtbare) en kan er van alles in de metadata worden opgeslagen.

Het mergen van 2 boeken zou er toe leiden dat beide boeken herkend worden. En het verwijderen van een deel van de watermerken is waarschijnlijk nog niet genoeg om het bronboek onherkenbaar te maken. Vaak is maar een heel klein deel van de aanpassingen al genoeg om een match te vinden.

Enige wat werkt is als je precies weet welke aanpassingen er gedaan worden en welke zaken worden gebruikt voor de herkenning, vervolgens de onderliggende content opnieuw te encoderen en te normalizen, alle elementen te hernoemen en altijd een standaard regel te gebruiken voor nesting. Afbeeldingen zijn sowieso niet te vertrouwen, want het is te makkelijk om daar allerlei vormen van watermerken in op te slaan. Uiteindelijk is het vrijwel onmogelijk om zo'n watermerk volledig te verwijderen.
Je kunt proberen de data in allerlei hoekjes te verstoppen, maar zolang we leesrecht hebben tot de bits (en de code die die bits moet interpreteren), zijn verschillen tussen instanties terug te halen.

De claim die je in alinea twee maakt over het kunnen terugleiden van de 'ouderboeken' van een 'kindboek' vind ik wel interessant, heb je daar toevallig een bron bij? Het is voor watermerk bouwers duidelijk een wenselijke eigenschap, en ik kan me wel wat dingen bedenken die daarbij helpen, maar het lijkt me niet makkelijk te garanderen. Wat voor de methode spreekt om met watermerken de boeken te identificeren is dat het aantal unieke boeken wat je kunt maken exponentieel is in het aantal niet-zintuigelijk waarneembare mutaties wat je kunt maken op het origineel (zintuigelijk waarneembaar kun je gewoon weglaten). Dat geeft flinke speelruimte, maar er zijn ook wat limiterende factoren:
-Om het watermerk te beschermen tegen random kruisingen moet je een identificerende sleutel meerdere keren aanbrengen op verschillende plekken, in de hoop dat hij ergens bewaard blijft na random kruising
-Je wilt een identificerend watermerk zo klein mogelijk maken (in zo min mogelijk mutaties opsplitsen), zodat dat element als geheel een zo groot mogelijke overlevingskans maakt onder random kruisingen. Maar met het aantal keer dat je een boek uitgeeft zul je gewoon dat kenmerk in omvang moeten aanpassen om iedere uitgave nog te kunnen identificeren (uitsplitsen over meerdere kleine mutaties op verschillende plekken)
-Iedere random kruising (exponentieel in aantal mutaties) van in ieder geval twee willekeurige (kwadratisch in uitgegeven boeken) gewatermerkte boeken zou nooit! mogen leiden tot een ander uitgegeven boek. Als je dat niet kan garanderen, dan zou een identificatieclaim op basis van een watermerk ongegrond zijn voor de rechtbank.

Ik wil nog niet eens beginnen aan de vraag of identificatie van de originele koper bij een illegaal gekopieerd boek kan leiden tot een veroordeling (is er sprake van intentie?). Wat ik hier aan zie komen is dat een goede informatie-theoreticus enkel probablistische uitspraken kan doen over welke ouderboeken ten grondslag liggen aan de creatie van een kindboek. Wat ik me dan afvraag, wat gebeurt er als een wiskundig systeem uitspraken kan doen van bepaalde zekerheid, met een bepaald betrouwbaarheidsinterval? Je betreed het terrein van de filosofie van de statistiek, maar als rechter moet je er een oordeel over vellen dat over mensenlevens gaat... Iemand met ervaring in deze?
De claim die je in alinea twee maakt over het kunnen terugleiden van de 'ouderboeken' van een 'kindboek' vind ik wel interessant, heb je daar toevallig een bron bij? Het is voor watermerk bouwers duidelijk een wenselijke eigenschap, en ik kan me wel wat dingen bedenken die daarbij helpen, maar het lijkt me niet makkelijk te garanderen.
Zal wiskundig gezien wel voor elkaar te krijgen zijn.

Als je wel eens iets uit nieuwsgroepen heb gedownload (binaries) dan weet je dat bestanden daar wel een corrupt raken. Een paar bytes gaan soms verloren. Daarom gebruikt men voor binaries PAR parity bestanden. Stel dat je 100GB download en 5GB is corrupt of mist, dan heb je 5% aan PAR-bestanden nodig ofwel 5GB om dat weer te herstellen.

Maar die PAR-bestanden bevatten niet dezelfde data als de missende data. Het is er alleen om samen met de 95GB die je wèl kon downloaden uit te rekenen waar de missende 5GB uit zou moeten bestaan.

Dit gaat zover dat je bijvoorbeeld voor een bestand van 10GB zomaar 1000% aan PAR-bestanden kan produceren, zeg voor het gemak dat je 100 bestanden van 1GB daaruit hebt. Vervolgens kan je het originele bestand weggooien en 10 willekeurige PAR-bestanden van 1GB pakken en daarmee het originele bestand weer terugrekenen.

Stel je voor dat iedere mutatie een PAR-blokje is en de unieke code slechts 10% blokjes nodig heeft, dan moet je heel erg veel wijzigen voor je dat niet meer terug kan halen.

Het aantal wijzigingen dat je moet maken in het boek is dan natuurlijk ook vrij groot maar wiskundig gezien kan dit iig.

Het is makkelijker als je een paar verdachte boeken hebt. Ik geloof niet dat je uit het DNA van een kind het DNA van de vader kan berekenen, maar als je 1000 man hebt waarvan je denkt dat de vader ertussen zit, dan kan je 'm vinden.

[Reactie gewijzigd door Mentalist op 16 juni 2013 08:03]

Volgens mij moet je het niet zoeken bij de makers van een enkele kopie, maar meer bij de georganiseerde kopieermafia. Dat is denk ik de 'doelgroep' voor deze beveiliging.
Één keer door een simpele PDF writer halen, en alle HTML formatting is er tussen uit. Liefst naar een image rendering zodat tekst een plaatje wordt.

Dit is de zoveelste poging tot DRM, het gaat niet werken. In plaats van krampachtig aan hun marktmodel vast te houden moeten de uitgevers een marktmodel zoeken wat door de lezers gevraagd en geaccepteerd wordt.
Ja, lekker op je ereader tekst van een afbeelding lezen :?

Dit lijkt mij iig een betere oplossing dan die verschrikkelijke Adobe-DRM en Fairplay. Dit systeem is inderdaad een afschrikmiddel, maar dat zijn eigenlijk alle DRM's; het eerste dat ik doe als ik een ebook koop is de drm eraf halen. Het zal mij niet gebeuren dat de authenticatieservers niet bereikbaar zijn oid. Deze vorm van DRM zorgt ervoor dat 99% van de lezers geen enkel probleem meer hebben en dat ze de boeken naar hartelijk op al hun devices kunnen lezen. Dat alleen is al +1.
ja den kdat dat ook wel et omzeilen is . als je 2 of 3 versies van de ebook hebt en le laat een programma de 3 vergelijken op verschillen. dan weet je ook wat er veranderd is dat kun je ook veranderen en het dan uploaden . denk dat het systeem echt brak is .
Zo eenvoudig is het niet, stel je hebt en stuk tekst van 1.000 woorden, dat zijn 1.000 woorden waar iets mee kan zijn, maar ook 1.000 spaties. Daarnaast nog regeleinden, paragrafen, hoofdletters. Met 15 wijzigingen in 1 stuk kunnen andere versies ook 15 andere wijzigingen hebben, in theorie kunnen er meer dan 20.000 zaken per document gewijzigd zijn waardoor je dan ook meer dan 20.000 versies met elkaar moet vergelijken om alle wijzigingen te inventariseren. Je zou dat kunnen oplossen door de grootste verzameling gelijke onderdelen er uit te filteren en dan hopen dat dat de originele zijn, maar wat nu als wat er bij een vergelijking nu juist een wijziging is in plaats van het origineel.....

Het is dus redelijk waterdicht als je het goed beschouwd.
Maar als je daarvoor minstens 30 boeken moet kopen wordt het eenstuk minder interessant...
Want iedereen is crimineel.
Inderdaad belachelijk uitgangspunt, en zoals bekend werken dergelijke trucs averechts. Niemand durft dan nog legaal een ebook te kopen, als je je ipad in de trein laat liggen en iemand zet je boeken op internet dan heb JIJ het gedaan. Je kunt nooit sneller diefstal melden dan dat alles op internet staat.
Goed punt: dit soort dingen zijn vaak een potentiële last voor de brave klant, terwijl piraten er altijd snel omheen weten te werken.
DRM heeft mij er destijds toch echt niet van weerhouden om muziek te kopen in de iTMS hoewel elk nummer naar mij terug te traceren valt.

Als iedereen echt zoveel schruk had van DRM, dan werd er niets meer legaal verkocht ...
Maar muziek downloaden is legaal in Nederland, dus voor ons is dit niet echte en issue. Wat als iemands Ipod nou toevallig gestolen wordt in America en hij voor een miljoen dollar het schip in gaat (zulke boeten zijn daar opgelegd), en later blijkt dat dit komt door deze manier van DRM? Dan zou ik als Americaan toch minder snel muziek via Itunes kopen.

Maar ik denk eigenlijk dat een rechter dit niet snel als bewijs zou accepteren: er zijn immers miljoenen computers met virussen die de boeken wellicht kunnen hebben verspreid, je kunt ergens een USB-stick of oude Ipod hebben laten liggen, een vriend kan het zonder nadenken van jouw Ipod af hebben gehaald, enz.

[Reactie gewijzigd door Cerberus_tm op 15 juni 2013 18:29]

Het recht systeem is gebasseerd op een systeem waarbij minimaal 2 bewijzen geleverd moeten worden wil je berecht mogen worden. Alleen jouw id in een boek terug vinden is dus niet voldoende

[Reactie gewijzigd door badboyqxy op 15 juni 2013 19:44]

Ja goed, dan is het dus gewoon niet effectief. Of twee verschillende boeken zijn genoeg, dan heb je hetzelfde probleem.
Het systeem is nutteloos, maar het is wel weer de zoveelste 'bangmaker'. Ze moeten namelijk bewijzen dat jij ook alles bewust hebt zitten verspreiden. Als ze dat toch al kunnen dan is dat hele DRM fingerprinting niet nodig.
Dit systeem is ook niet bedoeld om het downloaden tegen te gaan(indirect natuurlijk wel) maar om het uploaden te ontmoedigen. Je kunt namelijk zien wie de verspreider is.

Of het t ook een succes word moet nog blijken. Ze zeggen wel dat het niet opvalt maar ik moet het nog zien.
Het uploaden van muziek op niet-commerciële schaal wordt in Nederland niet vervolgd (al het is het in theorie verboden). In America krijgen mensen daar boetes voor van een miljoen dollar. Ik denk trouwens ook niet dat het een succes kan worden; ik wilde alleen steun betuigen aan het door iemand anders geopperde idee dat hierdoor per ongeluk de verkeerde personen beschuldigd zouden kunnen worden.
[...]
Als iedereen echt zoveel schruk had van DRM, dan werd er niets meer legaal verkocht ...
Dat komt meer uit onwetendheid of onverschilligheid, want als iedereen zou weten wat de beperkingen zouden zijn van de diverse DRM-technieken en de potentiële gevolgen mocht jouw kopie online verschijnen, dan weet ik zeker dat mensen een heel stuk kritischer zouden zijn.
Probleem blijft nog steeds dat je met dit soort zaken, als muziek, films en boeken niet naar "een ander" kunt. Het is nog steeds geen open markt.
Afschuwelijk idee. Weer een reden erbij om een ebook niet legaal aan te schaffen. Je hebt niet altijd alles zelf in de hand. Mocht je computer of datadrager gestolen worden en iemand anders upload de gegevens weer, ben jij dan strafbaar?

Zoals altijd moeten de eerlijke kopers weer inboeten op het gebied van gemak en privacy.

Stem met je portomonnee, koop geen producten met DRM.
Ben het met je eens, op deze manier loont 'criminaliteit' steeds meer. Daarnaast betalen we toch al thuiskopieheffing, dus...
De kans hierop is bijzonder klein. En als er iets gestolen wordt, dan doe je aangifte bij de politie. En hiermee voorkom je een boete. Mocht iemand al 5 keer al aangifte hebben gedaan, dan verdient deze persoon wel een boete, al is het maar omdat hij zich zo vaak laat bestelen. :+

Op zich heb je een punt van aandacht, maar ik vind het persoonlijk niet zo zwart wit als door jou gesteld, en ook geen reden om het dan maar niet te doen. Bij de uitwerking van het DRM systeem zal dit meegenomen moeten worden. En wellicht is hier al over nagedacht, en er is vermoedelijk niemand op Tweakers die zich ook daadwerkelijk in het gedane onderzoek van deze Duitse onderzoekers zal gaan verdiepen, en daarmee wordt het een nogal zinloos afkraakforum. :P


En hier valt weinig voor te 'stemmen', het is geen miss DRM verkiezing... Je kan de uitgevers wellicht wel trachten te beïnvloeden door niks aan te kopen met dit DRM systeem, maar stemmen lijkt mij hier niet van toepassing. :X
Wat een vergezochte onzin!

Oh jee, je computer wordt gestolen. De kans dat de dief jouw ebook upload is ongeveer 0,0000%. Hij zal namelijk jouw computer wissen, om trackers kwijt te raken en je computer te verkopen. Hij gaat echt geen tijd verspillen door jouw ebookje te uploaden.
En als dat met de haren erbij getrokken vergezochte fantasiescenario werkelijkheid zou worden, wat nog nooit in de geschiedenis van de mensheid gebeurd is, wat dan nog?
Dan heb jij een aangifte van een gestolen computer. En daarmee kun je dus aannemelijk maken dat jij niet degene achter de verspreiding bent.

Je klaagt over gemak. Dit is juist een DRM waar jij niets, maar dan ook nul komma niets van merkt.
Ze kunnen het ebook zelfs ongecrypt aan jou geven.
Jij wilt het alleen niet meer op Piratebay zetten omdat het herleidbaar is.

Ik vind dit echt 1000x gebruikersvriendelijker dan een gecrypt ebook dat gelocked is aan één device en alleen met crappy software (kindle, apple) op je device te krijgen is. En dat je kwijtraakt als je e-reader kapot gaat.
Deze methode staat je toe om je boeken te kopiëren over al je devices, zonder crypto en zonder beveiliging. Wat klaag je?

[Reactie gewijzigd door Tarquin op 15 juni 2013 20:56]

Offtopic: Denk nog eens na voordat je zo'n reactie post...

OT: Lijk me niet dat je wilt dat er met je tekst gerommeld is. Iedereen een ander exemplaar, waar gaat dit naartoe...

Je wilt je tekst toch zoals de schrijver 't heeft neergezet. Toch niet "door een techbedrijf" aangepast?!

Ze verzinnen de gekste dingen. Zal vast veel geld mee te verdienen zijn, denk ik dan. Maar dat kan aan mij liggen.
Je hoeft de schrijver slechts te vragen om op 33 plaatsen in de tekst met een alternatief te komen, en je hebt een uniek exemplaar voor iedereen in de wereld klaarliggen. Een schrijver is hier echt wel toe in staat, zonder dat het afbreuk doet aan zijn/haar eigen verhaal. Een schrijver staat echt niet stil bij ieder woord dat hij/zij opschrijft, en die aanpassingen zijn zo bedacht. Er wordt hier een probleem verzonnen dat er echt niet is.
Anti-DRM app:
- alinea grootte += 2 px
- woorden aaneenschakelen of op een nieuwe lijn plaatsen als deze opgesplitst zijn.

Doei DRM :P
Alleen als je alle elementen kan vinden. Als er voldoende van de markers in de tekst nog zitten, is het nog steeds herleidbaar. Denk aan een vingerafdruk, een klein stukje is al genoeg voor een positieve identificatie. Alleen als je je vingers een poosje tegen een strijkbout houdt, worden ze ontraceerbaar... Als je dat op een boek zou toepassen is het boek onleesbaar geworden en dus waardeloos voor de lezer.
Alle elementen weten hoeft volgens mij idd. niet, als je enkele elementen kunt "faken" heb je volgens mij meer dan voldoende.

Ik vermoed dat ze een basis template hebben (het origineel) en dan zal het algoritme bepaalde woorden en/of alineas aanpassen (bv. veelgebruikte zinnen, margins, ...).

Dan worden wijzigingen goedgekeurd en een bepaalde combinatie van aanpassingen wordt toegekend aan 1 persoon (alle afwijkingen van een boek zijn dus te herleiden tot 1 aankoop).

Pas je zelf wijzigingen toe, dan gaat de vergelijking met het origineel helemaal krom en zijn er geen overeenkomsten en dus ook geen DRM.

Noot:
Door middel van 2 à 3 boeken te vergelijken kun je al enkele wijzigingen detecteren die al zeker in het algoritme zitten.

Noot 2:
Aan de andere kant, als je pdf converteert naar Word of Google Docs zijn alle wijzigingen ook verdwenen en is de DRM ook deels weg (veranderingen in alinea bv.)

[Reactie gewijzigd door NicoJuicy op 15 juni 2013 18:27]

ze zullen niet kijken welke verschillen er in jouw ebook zitten ten opzichte van het origineel. Ze zullen specifiek zoeken naar de aanpassingen die zij erin gemaakt hebben. Tenzij je de door hun geplaatste aanpassingen met meer dan een significant percentage weet te slopen, zal het boek nog steeds herleidbaar zijn.
Vingerafdruk is juist gebaseerd op meerdere punten.
Als men een 'partial' heeft, kan er weinig gezocht worden.

Of je moet het geluk hebben dan Horatio het in handen krijgt natuurlijk
1 2 3 ... 7

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone XS Red Dead Redemption 2 LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6T (6GB ram) FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True