Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 80 reacties
Submitter: Gody

Muzieklabel EMI heeft de startup ReDigi voor de rechter gedaagd. Volgens EMI verkoopt de firma op onrechtmatige wijze 'tweedehands' muziekbestanden via zijn website. ReDigi zegt op zijn beurt geheel legaal te opereren.

ReDigi runt sinds oktober 2011 een website waarop internetgebruikers mp3-bestanden kunnen verhandelen. Een verkoper dient voordat een mp3 in de webwinkel komt te staan eerst een propriëtaire validatietool van ReDigi te downloaden. De ReDigi Music Manager-software scant een muziekbibliotheek en kan volgens het bedrijf controleren welke mp3-bestanden legaal zijn aangekocht bij iTunes en daarmee in aanmerking voor verkoop komen.

Als de internetgebruiker een track wil verkopen, wordt deze verzonden naar de servers van ReDigi en gewist op de harde schijf van de gebruiker. Ook zou de software moeten voorkomen dat het betreffende mp3-bestand wordt teruggeplaatst door continu opslagmedia in de achtergrond te scannen. Indien een verkoper weigert een te koop staande track te wissen, dan zou zijn ReDigi-account geblokkeerd worden, zo meldt de BBC.

EMI heeft in de Verenigde Staten een rechtszaak aangespannen tegen ReDigi. Volgens het muzieklabel zijn 'tweedehands' mp3-bestanden niet vergelijkbaar met boeken en cd's, mede omdat niet met zekerheid kan worden vastgesteld dat de verkoper geen kopie heeft gemaakt van een doorverkochte track. Bovendien zou een vergelijking met een platenwinkel met tweedehands cd's niet opgaan, omdat zij geen kopieën zouden maken van te koop staande werken. EMI eist 150.000 dollar schadevergoeding voor elke muziektrack uit zijn catalogus die op ReDigi te koop wordt aangeboden.

De advocaten van ReDigi stellen dat de dienst geheel legaal opereert onder de bestaande fair use-regels en het consumenten de mogelijkheid geeft om aangekochte muziekbestanden door te verkopen. De startup krijgt daarbij ondersteuning vanuit Google. De zoekgigant heeft in de zaak schriftelijk verklaard dat de uitkomst van de rechtszaak ook van invloed is op bedrijven als Google.

In Europa zou een website als ReDigi vermoedelijk legaal kunnen opereren. In juli oordeelde het Europese Hof van Justitie dat gebruikers zowel fysieke software als downloads mogen doorverkopen mits de verkoper de software van zijn eigen systeem verwijdert.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (80)

Als de internetgebruiker een track wil verkopen, wordt deze verzonden naar de servers van ReDigi en gewist op de harde schijf van de gebruiker. Ook zou de software moeten voorkomen dat het betreffende mp3-bestand wordt teruggeplaatst door continu opslagmedia in de achtergrond te scannen. Indien een verkoper weigert een te koop staande track te wissen, dan zou zijn ReDigi-account geblokkeerd worden, zo meldt de BBC.
Kwestie van je muziek library kopieren en niet ana je pc hangen zolang die software in air is, je je knipt een paar seconden van de nummers af om andere hashes te generen? Of omzetten naar FLAC?

Daar is ZO makkelijk omheen te werken, dat ik wel snap dat platenmaatschappijen moeilijk doen :+
Waarom is het niet te vergelijken met het verkopen van 2e hands CD's? Deze zouden ook eerst gekopierd worden voordat ze in de verkoop gaan.

Wat een belachelijke eis voor schadevergoeding van EMI, 150.000 dollar per track!! Hoe komen ze bij zulke belachelijke bedragen? Schrik effect?
Het is niet te vergelijken met 2e hands CD's omdat je een kopie maken ook niet vergelijkt met winkeldiefstal.

Op zich een goed initiatief dit, maar het lijkt me wel iets dat je met de aanbieders zal af moeten spreken. Dit systeem berust voor een groot gedeelte op op vertrouwen tussen partijen, dus echt lekker begint het niet.
Het is niet te vergelijken met 2e hands CD's omdat je een kopie maken ook niet vergelijkt met winkeldiefstal.
Waarom niet?

-Ik koop een CD, kopieer deze en verkoop het origineel op de 2dehands markt.
-Ik koop een mp3 in een online store, kopieer deze en verkoop het origineel op Redigi.

Zie jij veel verschil? Ik niet.
Het laatste zou zelfs beter moeten zijn voor de muziekindustrie omdat de software actief zoekt naar kopieŽn. Niemand kan dus nog kopieŽn opslaan op de PC met ReDigi software op en de doorsnee gebruiker zal niet (de moeite doen om te) denken aan een 2e PC of een ander OS met voor ReDigi onbekend bestandssysteem.

Dat kan de muziekindustrie eigenlijk allemaal niet schelen. De reden voor deze klacht is doodeenvoudig dat zij veel liever hebben dat iedereen elk liedje nieuw aankoopt. In plaats van nieuwe technologieŽn en ideeŽn te omarmen en zo mee te gaan met de tijd verdedigen ze weer hun oude business model.
Ik zie wel verschil: een CD is een fysieke 'backup' in beperkte oplage die al dan niet een mooie print en boekje kan hebben en kan (daardoor) ook een andersoortige verzamelaarswaarde ontwikkelen.
De oplage van mp3's via iTunes is ook beperkt. En als het album art geÔntegreerd heeft, is het dan meer vergelijkbaar met een cd? Wat heeft

- de grootte van de oplage
- de aanwezigheid van een (mooie) print
- de aanwezigheid van een boekje
- de aanwezigheid van een fysiek backupmedium
- de waarde voor een verzamelaar

...te maken met het al dan niet legaal zijn van wederverkoop van het origineel? Ik zie het verband niet. Dus als ik een boekje print en een cdr in een case doe, mag ik het iTunes-bestand wel verkopen?

Ik ben het volledig eens met .MaT: het zou niet moeten uitmaken op wat voor medium het origineel stond. Of het nu een mp3-download uit de iTunes-store was of een CD van FRS, je zou het origineel moeten kunnen verkopen op de 2e hands markt. Bij beide is het (vrijwel?) onmogelijk om na te gaan of de eerste eigenaar een kopie heeft gemaakt (voor eigen gebruik).

En tsja, 150k dollar per track is natuurlijk pure idoterie. Natuurlijk is een schadevergoeding altijd hoger dan het daadwerkelijke schadebedrag, anders zou het niet afschrikken (immers zou je anders gewoon het aankoopbedrag apart zetten mocht je gepakt worden, waarom zou je op voorhand al betalen?). Maar 150k per track is gewoon echt van de zotte :X

[Reactie gewijzigd door Grrrrrene op 7 oktober 2012 23:29]

Maar de muziekindustrie doet zelf alsof het het zelfde product is. Dan moeten ze dat nu ook doen.
Maar laten we eerlijk zijn, als je als industrie zo laks bent dat iets waar gewoon markt voor is en een grote vraag. (kijk eens hoeveel mensen cd's verkopen op rommelmarkten). Dan moet je jezelf in mijn ogen (ik snap dat de wet mogelijk zo niet is) afvragen of zoiets niet toegestaan MOET worden.

In mijn ogen is dit dan ook een goede eerlijke business. Ik vrees alleen dat de loby groepen er voor zullen zorgen dat dergelijke rechtszaken verloren worden.

Echter bewijst EMI hiermee wel dat een digitaal product wel degelijk anders is dan een fysiek product waardoor de vraag gesteld kan worden of de claim die ze doen mbt diefstal met downloaden dan wel terecht is. Immers geven ze hiermee toe dat het toch wel heel andere handel is en anders behandeld moet worden.

(natuurlijk altijd alleen maar in hun voordeel want een consument zou ook eens iets mogen ....)
150.000 dollar per track is al een eeuwigheid wat ze gebruiken als standaard per track als verloren inkomst ....

daarom is een ipod ook een 8 billion dollar device ...
http://www.ted.com/talks/rob_reid_the_8_billion_ipod.html

je moet die TED maar eens even bekijken ...
Ik heb deze TED presentatie ook gezien.
Als we de muziek industrie moeten geloven, dan is muziekpiraterij verantwoordelijk voor een verlies van meer dan het totale bruto nationaal product van de VS.
(echte copyrights Math)
Volgens mij mag het in Europa wel, aangezien software digitaal ook mag doorverkocht worden (er was overlaatst een rechtspraak over)
het probleem is echter dat dat onder totaal verschillende wetten valt.

en ook met software kunnen en mogen daar door maker beperkingen aan gesteld worden. ( denk aan software uit de online stores van apple, microsoft, google's play market voor android ). Het recht is dus niet expliciet.

Wil jij graag DRM terug op muziek? Ik niet.

[Reactie gewijzigd door arjankoole op 8 oktober 2012 07:19]

Echter bewijst EMI hiermee wel dat een digitaal product wel degelijk anders is dan een fysiek product...
Natuurlijk is een digitaal product iets anders dan een fysiek product maar EMI geeft hiermee aan muziek iets anders te vinden dan een fysiek product maar bewijst helemaal niets.

Welke van de vier hier genoemde vormen van bewijs heeft EMI dan volgens jouw geleverd?
-Wiskundig bewijs: het met behulp van de logica aantonen dat, gegeven bepaalde axioma's, een bepaalde bewering waar is.
-Wetenschappelijk bewijs: de bewijsvoering als onderdeel van de wetenschappelijke methode.
-Een bewijs inzake civiel recht.
-Een bewijs inzake strafrecht.

[Reactie gewijzigd door kimborntobewild op 7 oktober 2012 16:19]

Was hier laatst ook niet geklier over. Een gebruiker had een muziekbestand als torrent aangeboden in de vs. Hij werd aangeklaagd omdat de platen maatschappij zij dat het nummer identiek was. De gebruiker zei van niet. Heleboel heibel later bleek hij de bitrates en tonen te hebben aangepast. Deze tonen waren alleen niet hoorbaar voor menselijk gehoor. Maar kwa digitale vingerafdruk waren de bestanden dus niet hetzelfde. Wat uiteindelijk de uitspraak is geweest weet ik niet maar kwa wiskundigbewijs is het dan niet hetzelfde!
Krom he! Jip, bedacht door mensen:)
Ik vroeg me hetzelfde af.

Als ik het artikel zo lees heeft ReDigi z'n zaakjes goed op orde en kan er niet (eenvoudig) misbruik worden gemaakt van het systeem. Het enige echte nadeel wat ik voor de platenlabels kan bedenken is dat ze nu minder inkomsten krijgen omdat mensen hun muziek verkopen - iets wat in het CD-tijdperk al gebeurde.

En dan is er EMI: zonder echte reden klagen ze ReDigi aan. Nou, een reden zal er wel zijn, want $150.000 / track is niet mis!

Dit is geen rechtzaak meer om iets fouts goed te zetten, dit is een rechtzaak om lekker te cashen... :|
Alhoewel ik nooit zo'n spyprogramma als die ReDigi Manager op mijn computer zou zetten hoop ik echt dat ze de zaak winnen.
Het enige echte nadeel wat ik voor de platenlabels kan bedenken is dat ze nu minder inkomsten krijgen omdat mensen hun muziek verkopen
Dan maak je een beetje dezelfde fout als de muziekindustrie, namelijk een 2dehands verkocht liedje gelijkstellen aan een gemiste verkoop.

Dat hoeft natuurlijk niet waar te zijn.
De koper kan 3 verschillende mensen zijn:
-Iemand die het liedje nieuw ging aankopen.
-Iemand die het liedje gratis ging downloaden.
-Iemand die de nieuwprijs te duur vond en het gewoon niet ging kopen.

Enkel de eerste persoon is een gemiste aankoop. Maar dan hebben we ook nog de verkoper. Die koopt zijn muziek blijkbaar wel al legaal aan en kan met het gerecupereerde geld van zijn verkoop nieuwe liedjes legaal aankopen die hij anders misschien ook niet zou gekocht hebben. Hij houd meer geld over en de drempel om iets aan te kopen word ook kleiner: bevalt het me niet is het niet 100% verloren en kan ik het verkopen.
Wat hier uiteindelijk ter discussie staat....
Kan ik een online gekocht en verkregen goed doorverkopen?
Of het nu gaat over muziek of software.....je hebt er voor betaald, mag je het dan doorverkopen?

Voor ieder ander online gekocht goed, zoals een stoel/schoen/toegangskaart heeft niemand daar verder een probleem mee, (Maar het gaat dan uiteindelijk om fysiek afgeleverde goederen)

Maar echt virtuele(niet tastbaare) goederen zijn blijk(schijn)-baar iets totaal anders....

Ik kan uiteindelijk die David Bowie (sorry ik ben een ouwe sucker) in de winkel gekochte "Spiders from Mars" LP wel fysiek verkopen, maar die later aangeschafte onlineversie (die nog veel duurder was, terwijl ik eigenlijk de rechten al 30 jaar geleden had betaald) mag ik niet doorverkopen!

Alles is onderhand hi-tech (met helaas te veel falen)
Waarom kan ik niet naar de bios gaan...een film kijken......en een rechten betaald vinkje krijgen (op mijn sofi-nummmer, dat ik verplicht altijd bij me hoor te hebben!)
Waardoor ik die film een volgende keer tegen gereduceerde kosten wederom in de bios kan kijken, of op een "bios-site" kan downloaden/streamen....Ik heb immers al betaald!

Dan krijg ik nu in ieder geval een "spiders from mars" vinkje......

[Reactie gewijzigd door 83718 op 8 oktober 2012 19:04]

We moeten "als mensheid" eens ophouden om artiesten zo overmatig te waarderen
dat ze voor een eenmalige prestatie (een opname of film) een continue loon willen opstrijken.
Leuk dat je goed kan zingen en toneelspelen, doe het dan maar live voor 50 euro per uur,
net zoals iedere (goed betaalde) werknemer

De muziek/film industrie is helaas compleet afhankelijk van deze debiele overmatige beloning, en heeft zijn lobby op orde.

[Reactie gewijzigd door 83718 op 7 oktober 2012 13:11]

HIer ben ik het zeer zeker mee eens. De lonen van succesvole artiesten maar ook bijvoorbeeld voetballers zijn astronomisch hoog in de verhouding met het werk wat ze doen.
HIer ben ik het zeer zeker mee eens. De lonen van succesvole artiesten maar ook bijvoorbeeld voetballers zijn astronomisch hoog in de verhouding met het werk wat ze doen.
En de lonen van zeer succesvolle maar niet mainstream artiesten zijn dusdanig dat ze er veelal nog een full-time baan naast hebben. Dus kijk uit met hoe je dat stelt. Want ik ken genoeg beroemde artiesten (in bepaalde genres) die een normaal rijtjes huis / bescheiden appartement wonen.
Het meeste geld gaat volgens mij nog steeds naar het label van de artiest, met de uitzondering van de meer " indie" labels.
omdat EMI puur geld wil zien i.p.v. te overleggen met de aanbieder.
lijkt me sterk dat EMI 150.000 euro verlies maakt per nummer ... kortom de arrogantie van machtsmisbruik
Dus een boek met auteursrechten mag je wel door verkopen, maar een mp3 met auteursrechten niet aldus EMI.
omdat je van dat fysiek boek niet zomaar een kopie gaat maken voordat je het verkoopt. EMI heeft een punt wanneer ze stellen dat de controle op het verwijderen van het muziekbestand zo goed als waardeloos is. Ik zet even een vm op en smijt heel mijn iTunes collectie erin, kan ik snel even wat geld bij verdienen zonder dat ik de muziek ook echt van mijn PC verwijder. Ik maak dan ook nog eens meerdere accounts en VMs aan zodat ik ze meermaals kan verkopen. Heel eenvoudig en snel gecashed ... . En zo zullen er zeker mensen gebruik gaan maken van deze dienst.
boeken kunnen ook worden gekopieerd.. regelmatig studieboeken gekopieerd en doorverkocht.. dat is mijn goed recht als koper..
jup, daar betaal je als bedrijf/stichting het reprorecht voor....
Maar van een audio cd weer wel, daar heb je zo een kopie van getrokken. Je punt over die VM's is echter wel een goede, vraag me af of ze dat kunnen controleren. Muziek verkocht door itunes heeft niet toevallig een unieke code die naar het account leidt waar het aan verkocht is?
Dat is wel een bijzondere stelling, van een fysiek boek maak je niet even een kopie voor je hem verkoopt. Elk bedrijf met een fotokopieer apparaat (of scanner / printer combinatie) krijgt juist een heffing van stichting Reprorecht omdat ze weleens kopieeen zouden kunnen maken.

En iTunes is juist een voorbeeld van digitale muziek waarbij de koper geregistreerd staat op de servers bij Apple, als jij je muziek zou verkopen kan Apple jou licentie intrekken en niet langer toestaan dat je via iTunes toegang hebt tot het verkochte nummer, Die licentie kan vervolgens eenvoudig aan een ander toegewezen worden. Technisch gezien is het geen probleem, echter Apple staat het niet toe.

Dat is ook de reden dat ze momenteel ook onder vuur van o.a. Bruce Willes omdat je het eigendom niet kan overdragen. Bij zijn overlijden zouden zijn kinderen zijn uitgebreidde digitale collectie niet erven, ondanks dat hij er netjes voor betaald heeft.
ik vraag me af wat de muziekant/artiest van dit soort acties vinden en of die wel uberhaud 150.000 ooit aan een nummer verdient.
Hahaha, eerst behandelen ze media zoals die vroeger was, dat elke download overeenkomt met een fysieke diefstal, en nu gaan ze opeens zeggen dat het in dit geval NIET zo is.
Ze behandelde media nooit zoals het vroeger was, ze geven enkel aan dat iedere download potentieel verlies is. De beredenering is niet lastig te volgen (of je het ermee eens bent is een tweede), men download illegaal iets, was deze bron niet beschikbaar dan hadden ze deze track gekocht. Niemand kan uiteindelijk aantonen dat deze beredenering niet waar is immers veel mensen bezitten iPods afgeladen met muziek. Echter hoeveel is legaal gekocht? Stel dat je niet zomaar kon downloaden maar genoodzaakt was om met fysieke bronnen te werken ik kan je garanderen dat je zeker niet zoveel muziek had. Ik heb vroeger nogal wat tapes gecopieerd maar je zat letterlijk uren achter je deck, nu copieer ik even 100 uur muziek in een kwartiertje tijd.

Waar deze zaak simpel omgaat is hoe ga je om met virtuele rechten. ReDigi denkt dat ze zeker kunnen zijn dat slechts 1 bestand ten ronde gaat iets wat Emi betwist. Op zich is dit een interessante gedachte echter toont dit voor mij eerder een fout in de digitale rechten aan. Ik zou immers zelf zonder aparte software in staat moeten zijn om iemand een cd van mij permanent te geven. Of dit te wijten valt aan de muziek industrie weet ik zo net nog niet maar dit is wel een ontwikkeling waar dus vraag naar is. Immers vroeger was ook een levendige handel in tweedehands lp's/cd's, waarom heb je dit nog niet voor digitale muziek? Mogelijkerwijs vanwege dat men liever gewoon zijn muziek weggeeft...
Het idee dat elke download misgelopen inkomsten zijn is sowieso al belachelijk. Goede kans dat als dat nummer niet op internet had gestaan dat de downloader het nooit gekocht had. Of dat de downloader er nooit van gehoord zou hebben en er daarom geen geld aan uit zou hebben gegeven.

Met CDs en daarvoor cassettes en tot op zekere hoogte zelfs LPs gebeurde het ook al. Eerst naar de fonotheek, dan langs de muziek zaak om lege bandjes te halen en thuis overspoelen maar. Hoorde je nooit iemand over, ook niet toen de MiniDisc uitkwam en zelfs niet toen de eerste CD branders betaalbaar werden.
De muziek industrie heeft 20 jaar waarschuwingen over hun obsolete businessmodel genegeerd en nu zijn ze zo ver ingehaald door de realiteit dat ze alleen nog maar op een belachelijke manier rond zich heen kunnen slaan.

Bovendien is de schadevergoeding van 150.000 per bestand ook schromelijk overdreven. Volgens die redenatie is de muziek op mijn 2GB GoGear zo'n 76.800.000 waard, ik kan je garanderen dat het dat niet is.
Pak even een 64GB media speler, die zou dan (4MB / MP3) 2.457.600.000 waard zijn als die volstaat met muziek. Het hele idee dat dat zo zou zijn is van de pot gerukt, volkomen belachelijk en totaal buiten elke proportie. Verkoop een 170 van zulke media spelers en je kan de NL staatsschuld aflossen.
Goede kans dat als dat nummer niet op internet had gestaan dat de downloader het nooit gekocht had. En hier leg je nou precies de essentie, goede kans, hier impliceer je dat je anders misschien de muziek gekocht had, of niet.

Verder vroeger klaagde men ook over het copieren van muziek en film en gebeurde het net zo goed zij het op minder grote schaal. Immers ik ken niemand vroeger die meer dan 100 tapes thuis had liggen. Nu loopt iedereen rond met 100 cd's op zijn mp3 spelertje en nog veel meer op zijn hdd. Dit is een wezenlijk veschil in de hoeveelheid.

Wederom de schade vergoeding acht jij overdreven, meermaals is dit wel toegekend. Dus er is zeker wat van te zeggen. Het gaat om hoevaak iets voorkomt. Stel jij upload 1 nummertje, vervolgens downloaden 10 mensen die, en delen die het op hun beurt weer de schade is dan niet 1 euro maar 10 euro. Neem te top downloads op TPB daar zie je downloads die in de miljoenen lopen. De eerste persoon die dus deze muziek/film/wat adn ook uploade heeft dus nu miljoenen downloads indirect veroorzaakt. Misschien wederom niet allemaal verantwoordelijk voor directe schade maar niemand kan ontkennen dat van die miljoenen er niet eentje tussen zat die misschien anders gekocht had.

Het gaat dan ook niet erom dat iedereen rondloopt dat je deels mede verantwoordelijk bent en dit wordt op 1 persoon afgeschoven in dit geval dus ReDigi.

Het vervelende van dit soort beredeneringen is dat ze in twee richtingen uitgelegd kunnen worden. Ik speel hier de advocaat van de duivel en omgekeerd de tweaker was graag zijn handen in onschuld. De realiteit is eerder ergens in het midden maar ik neem aan dat jij met een boete van 75.000 USD per nummer nog steeds niet akkoord gaat ;)
Ik zeg juist daarom "goede kans dat het nooit gekocht was" de aanname dat elke download automatisch gemiste inkomsten zijn is in mijn optiek onzin.
Ik denk dat de kans substantieel groter is dat een nummer niet gekocht zou worden als het niet op TBP had gestaan als MP3.

Ik denk ook dat artiesten, en dus platenmaatschappijen, behoorlijk baat hebben bij dit gratis verspreidingssysteem. Zonder al deze gratis exposure en reclame zouden ze veel minder verkopen.

Bovendien is al herhaaldelijk bewezen dat het anders kan. Kijk maar naar de 'indie' muziek scene in Brazilie. Daar geven artiesten hun werk aan lui op de hoek van de straat, omdat ze weten dat die lui op de hoek van de straat het zullen kopiŽren en doorverkopen.
De artiest verdient dan zijn geld aan de veel grotere groep mensen die naar zijn concerten komt, niet aan de verkoop van 1 nummer op een CD single of aan het verkopen van een nummer aan een radiostation.

In de VS en Canada is het gebruikelijk dat een platenmaatschappij een radiozender betaalt voor de zendtijd en niet andersom zoals hier. Waar de radio moet betalen om een nummer uit te mogen zenden. Het argument daar is dan dat de radiozender die zendtijd ook had kunnen verkopen om reclame voor bier of deodorant te maken en niet voor jouw plaatje.

Dat een schadevergoeding meermaals is toegekend hoeft nog niet te betekenen dat die niet volledig buiten proportie is.
Ik heb eens een klacht bij de RCC ingediend over zo'n ringtone reclame. Daarin werd een "onhoorbare ringtone op 17.000kHz" geadverteerd. Ik heb toen geklaagd dat die reclame onzin verkocht, 1,7MHz is als mens onhoorbaar en komt ook niet uit de speaker van een GSM. Bovendien is dat midden in de AM band en heb je daar een flinke zendvergunning voor nodig.
De RCC heeft mij in het gelijk gesteld en heeft Jamba aangeschreven hun advertentie van TV te halen op straffe van 1000 euro per keer dat het nog werd uitgezonden met een maximum van 10.000 per dag.
Staat die 10.000 per dag in verhouding tot geleden schade door wie dan ook? Nee, maar het is wel toegekend.
Dus dat een bepaalde boete of schadevergoeding wordt toegekend wil nog niet zeggen dat die ook in verhouding staat tot de geleden schade (als die al aangetoond kan worden) of in verhouding staat tot de 'overtreding' die gepleegd is door degene op wie dat bedrag verhaald wordt.

Wat zou een redelijke vergoeding zijn? Ik zou zeggen trek het op een lijn met de thuiskopieheffing. Dus 14 cent voor een CD van 74 minuten. Een nummer van 4 minuten zou dan neer komen op 3/4 cent.
En wat mij betreft dan alleen nog als bewezen kan worden dat een uploader in zijn eentje dat nummer in zijn geheel heeft geŁpload naar een downloader. Anders moet die vergoeding naar rato verdeeld worden over de meerdere uploaders.
Dus aleer een uploader 150.000 moet betalen voor 1 MP3 mag de RIAA wat mij betreft hard maken dat die gene, in zijn eentje, direct heeft geŁpload naar 20 miljoen downloaders.
Ik twijfel er niet eens aan dat als de entertainmentindustrie met een bedrag zou moeten rekenen dat overeenkomt met de thuiskopieheffing dat ze claims als 150.000 per bestand gewoon niet hard kunnen maken. Zo veel inkomstenderving hebben ze niet geleden, sterker nog ik durf nog wel te stellen dat ze zelfs de mogelijke omzet op 1 zo'n MP3 echt schromelijk overdrijven met die anderhalve ton.

[Reactie gewijzigd door PepijnK op 7 oktober 2012 15:43]

De artiest verdient dan zijn geld aan de veel grotere groep mensen die naar zijn concerten komt, niet aan de verkoop van 1 nummer op een CD single of aan het verkopen van een nummer aan een radiostation.
Besef je dat met zo'n businessmodel de Beatles niet hadden bestaan? Die stopten namelijk met concerten omdat ze hun studioproducties niet meer live konden brengen.
Die stopten om de volgende redenen:

- omdat ze er geen zin meer in hadden, na vele honderden concerten zaten ze er niet echt meer op te wachten...
- omdat ze bang waren voor hun leven. Ze hadden een aantal serieuze doodsbedreigingen gekregen
- ze waren niet te horen door de enorme horde gillende meisjes die steevast bij de concerten waren. De speakers konden niet hard genoeg om die te overstemmen.
- ze verdienden bakken met geld met hun studio releases. Ze hadden geen concert inkomsten meer nodig.

en inderdaad:
- ze waren op een punt gekomen dat hun studio werk voor een groot deel bestond uit sound-engineering, wat in die tijd op een podium onmogelijk was om live te doen. Omdat ze het publiek niet wilden voorliegen door hun muziek niet live te performen heeft dat geholpen bij het besluit te stoppen met live optreden.

Dus ze hadden wel degelijk bestaan. Sterker nog, waarschijnlijk waren ze langer doorgegaan met optredens met dit businessmodel. Als je alleen al kijkt naar de optredens van Jean Michel Jarre, dan zie je dat het laatste punt van de beatles om te stoppen nu geen enkele betekenis meer heeft.
[...]


Besef je dat met zo'n businessmodel de Beatles niet hadden bestaan? Die stopten namelijk met concerten omdat ze hun studioproducties niet meer live konden brengen.
Nee, eerlijk gezegd besef ik me dat niet omdat ik geen fan van de Beatles ben.

Overigens werkte het toen ook nog niet zo. Een SP of LP thuis kopiŽren in de jaren 60 en 70 is wel even een ander verhaal dan het gemakkelijk een CD branden van de afgelopen 15 jaar. Of zelfs maar het overspoelen van een cassette van de afgelopen 25 jaar.

Het businessmodel van de muziekindustrie loopt al zeker 10 jaar op een ongelooflijke manier achter de feiten aan.
Ten tijde van Napster had het al meer dan duidelijk moeten zijn dat er een omslagpunt was bereikt in het onderling delen van muziek. Daarna nog KaZaa en noem ze maar op. De muziekindustrie bleef maar krampachtig vasthouden aan een businessmodel dat inmiddels in de praktijk allang niet meer houdbaar was.

Een paar rechtzaken waarin krankzinnig hoge schadevergoedingen werden geŽist van individuele burgers. De sympathie van grote delen van de bevolking voor de RIAA, BREIN, Sabam en noem ze allemaal maar op verdween als sneeuw voor de zon.
Maar de industrie bleef maar vasthouden aan hun verouderde model.

Recentelijk zijn er dan regelingen getroffen met bijvoorbeeld YouTube en Spotify, maar dat heeft veel te lang op zich laten wachten. Daar had de muziekindustrie veel eerder voor open moeten staan. De persoon achter Napster wilde dat eigenlijk ook, eerst gratis delen, dan de boete afkopen en als de eerste officiŽle e-winkel doorgaan.
Dat is toen zonder pardon neergeschoten door de muziekindustrie, terwijl later bij bijvoorbeeld iTunes bleek dat de consument een oplossing zoals door Napster gesuggereerd was best acceptabel vond.
Een platform als Spotify doet nog steeds onder voor wat er als torrent te vinden is, platenlabels die geen contract met Spotify hebben of die vinden dat Spotify niet genoeg betaalt voor de muziek staan er niet op. Helaas lijken ze niet te snappen dat als Spotify het niet heeft, dat er vast wel een NZB of Torrent te vinden is waar het wel in zit.

En nu dit weer, iemand zet een innovatief businessmodel neer. En de eerste reactie van de muziekindustrie is de boel met grof geweld neerschieten. EMI heeft zeker een punt dat het maar de vraag is of de bestanden die worden doorverkocht ook echt worden verwijderd, maar zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten.
Overigens heeft de entertainmentindustrie in zijn algemeen een broertje dood aan de tweedehandsmarkt. Kijk maar naar games met online-passes, aanklachten tegen winkels die tweedehands games verkopen.
Dus er wordt niet gekeken of de voorgestelde DRM wel echt doet wat het zegt dat het doet. Er wordt ook niet bedacht dat er gewoon handel zit in de licenties op muziek, films en games. Nee, het enige wat de entertainmentindustrie kan bedenken is dat een licentie niet overdraagbaar is en dat je die alleen kan kopen van hen.
Dit is natuurlijk de keerzijde van het bekende plaatje waar altijd mee gezwaaid wordt als het over piraterij gaat. Bij legaal doorverkopen is het ook mogelijk een kopie te maken waardoor je nu opeens twee exemplaren hebt waarvan je er slechts eentje verwijdert.

En ja, een CD kun je ook kopiŽren, maar daar zit altijd ook een fysieke kant aan, met een doosje en een boekje, plus dat heeft nog het momentum van vroeger, toen het kopiŽren van een CD nog lastig was en een tijd kostte of lage kwaliteit opleverde.
Wist je dat je van CD's tegenwoordig ook mp3's kan maken? ;) Hoezo fysieke kant?
Inderdaad en waarschijnlijk zijn er vťťl mensen die hun cd-collectie verkopen maar een digitale backup behouden. In die zin is ReDigi veel beter voor EMI want daar gebeurt nog enige controle dat backups ook verwijderd worden.

EMI, Brein, Sabam en consorten; ze delen allemaal de bovenste verdieping van een ivoren Burj Khalafi-toren.
Iemand die zijn CD verkoopt op marktplaats o.i.d. kan inderdaad een kopie maken. Een fysieke kopie zelfs op een gebrand CDtje maar het zal niet exact hetzelfde zijn als de CD uit de fabriek. In mijn ogen heb je altijd een kopie die minder waard is (nee mensen, mp3 klinkt bijna lange na niet hetzelfde) omdat je niet meer die mooie glimmende CD met boekje hebt.

In het geval van digitale bestanden is het te makkelijk om een exacte kopie te maken van het origineel en is het te moeilijk om controle uit te voeren.
Als een dergelijk systeem legaal zou zijn moet er een unieke tag hangen aan elk digitale muziekbestand. Deze kunnen dan ook niet worden afgespeeld zonder internetverbinding. Vind het centrale systeem 2 dezelfde moet het terugkijken waar de laatste transactie was. Beetje over-the-top.
Daarnaast vind ik wel dat media uitgeverijen en platenlabels zich niet moeten aanstellen. Ze helpen met hun draconische beleid een nieuwe 2e-hands markt om zeep en wordt het mensen weer een stukje moeilijker gemaakt om op hun manier nieuwe muziek te ontdekken.
Denk hiernaast ook aan de belachelijke vormen van copyright claims op youtube.
maar ook al heb je een kopie die minder waard is de muziek klinkt hetzelfde alleen heb je geen geperst cdtje maar een gebrand cdtje .. en je kan het zo mooi maken als je zelf wilt met of zonder opdruk of cover.
ook kun je zat hebben aan alleen de bestanden om die op je mp3 player te willen hebben ..
Natuurlijk blijft de inhoud hetzelfde, maar ik maak hier een vergelijking. In verhouding hou je precies zo veel over aan een digitale kopie als het digitale origineel.
Als EMI echter volgens jouw redernering te werk zou gaan kunnen wij onze CD's ook niet meer op marktplaats kwijt.
Ik denk dat er een goede kans is dat dit bedrijfje zonder 'de hulp' van EMI al failliet gaat.

"Ook zou de software moeten voorkomen dat het betreffende mp3-bestand wordt teruggeplaatst door continu opslagmedia in de achtergrond te scannen."

Over privacy gesproken! Ik zal zo'n programma echt nooit op mijn pc willen hebben
Ze krijgen ondersteuning van Google hť?
Als het Europese Hof heeft uitgesproken dat ik mijn gedownloade games moet kunnen doorverkopen, waarom hebben ze Valve dan nog geen rekening gestuurd? Volgens mij kan dat namelijk niet op Steam.
omdat het Europees hof zich helemaal niet heeft uitgesproken dat je het moet kunnen doorverkopen, dat verzin jij erbij. er staat dat je het 'mag' doorverkopen, dat is iets helemaal anders
Maar nu staat bij Steam wel in de voorwaarden dat je een account niet mag doorverkopen.

[Reactie gewijzigd door NTAuthority op 7 oktober 2012 13:15]

Maar nu staat bij Steam wel in de voorwaarden dat je een account niet mag doorverkopen.
Er staat ook niet in de wet dat ze het mogelijk moeten maken, maar in principe dus alleen dat ze het niet tegen mogen houden.

Als dat Steam-account dus verwijderd wordt omdat je het hebt doorverkocht, kun je daarvoor in principe naar de rechter stappen. Die regel in de EULA zal dus in Europa niet op gaan.

Steam hoeft het alleen niet technisch mogelijk te maken dat je accounts door kan verkopen.
het is de US hŤ! Altijd zwaar overtrokken bedragen.
Het zal wel in het feit zitten dat ze hier het onderscheid maken tussen digitale en fysieke waren. Bij de digitale waren willen ze maar al te graag laten merken dat die waren dus geen waarde hebben omdat ze dus niet van jouw zijn (in feite. Controle hebben speelt ook een rol).

[Reactie gewijzigd door ZRp op 7 oktober 2012 11:41]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True