Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 72 reacties

Vivendi, eigenaar van Universal Music Group, gaat de muziekafdeling van het Britse EMI Group overnemen. Daarnaast zou Sony/ATV de afdeling in handen krijgen die copyright beheert. Gezamenlijk gaat het om een bedrag van 4,1 miljard dollar.

De artiesten van EMI worden bij die van Universal gevoegd, maar de transactie moet nog wel goedgekeurd worden door de marktautoriteiten. Volgens geruchten had Warner Music Group ook interesse, maar was hun bod tussen de 1,5 miljard en 1,6 miljard dollar te laag.

Sony/ATV neemt naar verluidt het deel van EMI in handen dat copyright van de artiesten beheert, zo melden verscheidene media. Daarvoor zou het bedrijf 2,2 miljard dollar betalen, maar dit is nog niet publiekelijk bekendgemaakt.

Door de overname van EMI blijven er drie grote platenmaatschappijen over: Warner, Universal en Sony. Universal was echter al de grootste en zijn aandeel zal met de overname nog eens aanzienlijk toenemen. Volgens een onderzoek van Music & Copyright had Universal in 2010 een aandeel van 28,7 procent op de Amerikaanse muziekmarkt, gevolgd door Sony met 23 procent. EMI bezat een aandeel van 10,2 procent.

De overname komt niet als een verrassing. Eerder waren er al geruchten dat Citigroup, eigenaar van EMI, de platenmaatschappij van de hand zou doen. Daarbij werd al een bedrag van 4,1 miljard dollar genoemd. Citigroup was sinds februari eigenaar van EMI.

Update 18.24 uur: Aanvankelijk werd alleen de overname door Universal in het artikel besproken. Het artikel is herschreven vanwege het aandeel van Sony in de transactie.

Marktonderzoek platenmaatschappijen

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (72)

Het is vrij bizar wat hier gebeurt. Ten eerste is de platenmaatschappijwereld achterhaald: in principe zou geen artiest meer een poot hoeven uit te steken om zijn muziek te distribueren in een wereld vol iTunesen en Spotifies.

Het enige wat de bedrijven doen is opkomen voor de belangen van de artiest, iets waar je normaal een vereniging of stichting voor hebt. Het probleem is alleen dat het hier gaan om oligopolische miljarenbedrijven die proberen hun winst te maximaliseren. Hiermee worden consumenten benadeeld in hun rechten via lobbypraktijken van organisaties als BREIN en de RIAA die werken voor deze maatschappijen, en ik betwijfel of artiesten buiten de hele grote om voordeel hebben van het vastzitten aan een dergelijke maatschappij.

Daarnaast zorgen de platenmaatschappijen voor een enorm marketinggedreven muziekwereld. Dat vind ik persoonlijk jammer, want de meeste muziek in die genres is niet mijn ding.

Het feit dat er door dit soort overnames ook nog eens minder concurrentie wordt gecreeerd, kan dan alleen maar slechter uitpakken. Ik hoop dat autoriteiten dit gaan tegenhouden, maar ik betwijfel dat dat gebeurd.
Je spreekt jezelf tegen, eerst zeg je dat je platenmaatschappijen achterhaald zijn, daarna dat ze zorgen voor marketinggedreven muziekwereld. Dat laatste is inderdaad een belangrijke taak van wat ze doen: marketing. En natuurlijk de financiele kant, het financieren van de productie van de muziek. Immers een fatsoenlijk geproduceerd album met echte instrumenten, weken in de studio, gelikt artwork dat kunnen alleen de allergrootsten eventueel zelf voorfinancieren. Voor alle andere is de platenmaatschappij onontkoombaar. En tja miljarden winsten, EMI wordt alweer verkocht... En wie het risico loopt (dat is dus niet de artiest) die kan ook met de winst gaan lopen is een oude wijsheid in de financiele wereld.
Ook de marketingmachinewerking vind ik achterhaald. Met een stel succesvolle artiesten kun je daar best een vereniging voor oprichten. Dat dit miljardenbedrijven zijn vind ik ook achterhaald, een overblijfsel van de platendrukkers die het eerst waren.
Met een stel succesvolle artiesten kun je daar best een vereniging voor oprichten.
Ja, en zoiets heet: een platenmaatschappij.

De meeste artiesten hebben alleen helemaal geen zin om de hele dag een platenmaatschappij te managen, die willen optreden en muziek maken. Voor het zakelijke werk huur je dan dus gewoon professionals in...hey dat is wat een platenmaatschappij voor je doet!

[Reactie gewijzigd door Dreamvoid op 11 november 2011 23:31]

Behalve dan dat je ze niet simpelweg inhuurt voor een normaal tarief, maar dat ze gewoon een aanzienlijk deel van de opbrengst ervoor willen hebben (en bij tegenvallende verkoop ligt er nog steeds een aardig risico bij de artiest).
Ze nemen een groot deel van de marketing in handen voor de artiest en geven deze vaak ook een flink voorschot voor een jaar bij tekenen (niet terug vorderbaar als het goed zit). De artiest, of beter gezegd: de componist (wat een behoorlijk aantal popmuzikanten uiteindelijk niet of maar half is, getuige de vele componisten en arrangeurs voor artiesten) , verdient zelf via BUMA/STEMRA en de andere buitenlandse organisaties die de belangen van muzikanten aangaande intellectueel eigendom/auteursrecht behartigen. Als piet een nummer heeft gecomponeerd samen met Jan die tekst schreef, en het is een hit in Peru, stuurt "de BUMA" (weet niet hoe het daar heet) van Peru het geld door naar BUMA/STEMRA. Reken daar ook netjes de inkomsten van synchs (tv, film) bij en een componist die netjes aangesloten is bij BUMA/STEMRA kan goed rondkomen terwijl hij een contract heeft bij een publisher. Reken maar. Al is de airplay grotendeels afhankelijk van de promotie. Muziektechnisch maakt het verder niet echt uit. Smaak is makkelijk aan te leren door radiotrents als hitlijsten en pluggers (Ik heb mijn huiswerk goed gedaan merk ik. ;))

[Reactie gewijzigd door WeZet op 12 november 2011 01:21]

een platenmaatschapij neemt net het risico met zijn investering, niet de artiest. Een artiest is vaak trouwens niet meer dan een uitvoerder. De tekst en muziek komt meer wel dan niet van andere personen en die willen ook geld zien.
Pop,want daar hebben we het hier feitelijk over, is door zijn constructie nogal 'wegwerp' geworden. Weinig originele artiesten met een eigen 'smoel', veel marketing, slechte songwriting, kortom het lijkt allemaal erg op elkaar. Dat is prima hoor, maar verwacht 'per stuk pop' geen flinke winsten meer dan. Die tijden zijn voorbij nu er meer concurrentie is op het gebied van media-consumptie.
Goede muziek wordt er ook nog gemaakt gelukkig. Door artiesten die toeren, en inderdaad hard moeten sappelen voor weinig geld..
Ook zij hebben een maatschappij nodig, maar een moloch als EMI zal het niet zijn.
En opnieuw zeg je het zelf. succesvolle artiesten. Die hebben inderdaad de mogelijkheid om dat te doen. Kleine, beginnende artiesten hebben geen honderdduizenden euros rondslingeren om de eerste plaat te maken, om promotie te maken, om een eerste tour bij de media en in kleine zalen te betalen. De grote namen willen dat ook niet doen omdat het voor zichzelf een te grote last zou betekenen. Voor hen is het net eenvoudiger om alles aan 1 firma uit te besteden die uiteindelijk alles afhandeld.
Het klopt wat je zegt. Als je de platenmaatschappijen uit de vergelijking weghaalt is de enige manier om als band bekend te worden ...met goeie muziek.

Dat is mijn punt. Het is misschien idealistisch, maar ik vind dat platenmaatschappijen niet alleen niets bijdragen, maar dat ze goede muziek ook behoorlijk in de weg kunnen staan. Vroeger waren ze een noodzaak, maar nu echt niet meer.
goede muziek ook behoorlijk in de weg kunnen staan
En daar ligt het pijnpunt, wat is goede muziek? Wat jij goed vind kan de rest van Nederland best bagger vinden, en andersom.
Goede muziek die een groot deel van het publiek aanspreekt komt hoe dan ook boven drijven. Goede muziek die maar een paar mensen leuk vinden niet, maar zit je daar op te wachten? Dergelijke muziek wordt ook wel bekent binnen de sub-cultuur waarin ze zich bewegen.
"Goede muziek die een groot deel van het publiek aanspreekt komt hoe dan ook boven drijven"

dat valt tegen.. de massa slikt het meeste wat het gevoerd krijgt wel, en gaat het daarom leuk vinden, omdat ze die deuntjes gaan herkennen, en ze zich er mee gaan identificeren.

je kunt inderdaad niet bewijzen dat het vaak slechte muziek is (smaken verschillen), maar je kunt wel aannemen dat er gemiddeld een hoop minder voor is gezweet door de artiesten dan voor minder gemarkette muziek - de eerste categorie wordt immers toch wel populair.
Waarbij je vergeet dat de marketeer een keuze heeft. Ga ik A promoten of B. Voordat een platenmaatschappij veel geld in een artiest pompt moet die maatschappij al overtuigd zijn van de succeskansen. De gemarkette artiesten hebben zich dus daarvoor in de aandacht weten te spelen. En over het algemeen is dat gebeurd door hard te werken.
volgens mij werkt het andersom: een platenlabel kiest een leuk koppie met redelijke stem, pompt er voldoende marketinggeld in, laat een inhouse producer een deuntje maken, tienersterretje zingt er overheen, klaar $$
Vroeger waren ze een noodzaak, maar nu echt niet meer.
O ja? Veel succes met in je eentje met een YouTube account de kost verdienen als muzikant. Dit klinkt net als als ondernemer zeggen: ach, een accountant, een advocaat, externe financiers, een reclamebureau - wie heeft die nou nodig? Ik doe allemaal het zelf wel vanuit mijn kelder. Hey, waarom ben ik nog geen Apple of Google geworden?

[Reactie gewijzigd door Dreamvoid op 11 november 2011 23:24]

Ja en nee, achter een muzieknummer zit natuurlijk meer dan een goede performer. Wie gaat de teksten schrijven, wie schrijft de muziek? Welke muzikanten gebruik je? Wie gaat het produceren? Als je dat allemaal zelf kan en er een goed nummer van maakt, proficiat. Maar zo zijn er niet veel.

Ik hoor op de radio of op youtube ook vaak amateurs mooie muziek brengen, maar dan gaat het bijna uitsluitend over covers. En van covers alleen kan je moeilijk leven, laat staan bekend worden. Natuurlijk zijn er enkele coverbands die goed hun boterham verdienen, maar daar is die markt dan weer te klein voor.

Muziek maken is een pak meer dan een microfoon nemen en beginnen te zingen. Er kruipt veel tijd, geld en mankracht in, iets wat je als beginner moeilijk zelf kan opleveren.
Men hoeft de platenmaatschappijen echt niet meer te gebruiken om veel geld te scheppen met een degelijke track en of concept en of artwork.
Het is vrij bizar wat hier gebeurt. Ten eerste is de platenmaatschappijwereld achterhaald: in principe zou geen artiest meer een poot hoeven uit te steken om zijn muziek te distribueren in een wereld vol iTunesen en Spotifies.
Als je beroemd bent, klopt dat. Als je een nieuw bandje bent heb je de PR machine van een grote platenmaatschappij hard nodig. Natuurlijk kan je met de verkoop van je eigen muziek genoeg verdienen om rond te komen. Ik ken bands die een honderd CD (of de digitale file) per week verkopen en dolblij zijn. Maar als je de grote aantallen wil is er slechts een manier. De oude manier.

Maar als het dan zal lukken, als je dan als kleine band zonder platemaatschappij 20.000.000 CD's verkoopt, dan ben je meteen wel HELEMAAL binnen. Maar dat gebeurd niet,
Natuurlijk kan je met de verkoop van je eigen muziek genoeg verdienen om rond te komen.
Stel je zit in een band met 5 man. Je neemt voor 5.000 euro een (lowbudget) album op in een studio inclusief mix en mastering, en je verkoopt het via iTunes. Per album hou je daar met een verkoopprijs van 10 euro, 7 euro aan over (edit: o nee minder, BTW moet er eerst nog af), yay! Dat betekent dat om 5x20.000 euro bruto te verdienen (min of meer minimumloon), je ruim 13.000 albums per jaar moet verkopen. Het aantal bands in Nederland dat dit lukt zonder hulp van een professionele platenmaatschappij is nul. Ter illustratie: een gouden plaat krijg je bij verkoop van 25.000 albums.

Je kan ook op Spotify gaan zitten, tegen 1/10e cent per nummer. Dan moet je (zonder professionele promotie) bijna honderd miljoen playcounts zien te halen voordat je je minimum loon verdiend hebt. Voor zulke aantallen moet je zo populair als Rihanna of Coldplay zijn.

Buiten een handvol wereldsterren verdient geen enkele muzikant op deze planeet zijn brood met de verkoop van muziek. Je verdient geld met alles eromheen: touren, t-shirts, licensing, schnabbels, muzieklessen geven, tv optredens, etc etc etc. Of een 'echte' baan ernaast, maar goed - dan ben je formeel gezien geen professioneel muzikant meer, maar een amateur.

[Reactie gewijzigd door Dreamvoid op 12 november 2011 13:32]

Caro Emerald is het bewijs dat het ook zonder zo'n grote platenmaatschappij kan:
- 30 weken lang stond het debuutalbum op 1 (vorige record: Traci Chapman, 14 weken)
- in iets meer dan het jaar is het album 5 x platina gegaan (250.000 cd's)

En wie had er daarvoor van Caro Emerald gehoord?
Caro Emerald is het bewijs dat het ook zonder zo'n grote platenmaatschappij kan:
En wie had er daarvoor van Caro Emerald gehoord?
Back It Up werd op 6 juli 2009 uitgebracht door Grandmono Records, het label van de producers David Schreurs en Jan van Wieringen. Haar artiestennaam Caro werd tegelijkertijd veranderd in Caro Emerald.
Het is dan geen 'grote' platenmaatschappij, maar het is toch echt niet Caro zelf die elk weekend even 100 CDtjes brandde om die bij haar concerten te verkopen.
En blijkbaar hadden we zonder die platenmaatschappij letterlijk nooit van 'Caro Emerald' gehoord, getuige de naamsverandering ;)
Een kleine platenmaatschapij is ook nog altijd een platenmaatschapij. Ook zij nemen nog altijd een financieel risico door met de artiest in zee te gaan. Moest de CD nu als onafhankelijk zijn uitgebracht dan had je een punt, nu maak je er geen.
Caro Emerald wordt ook nog eens gedistribueerd door Rough Trade, 1 van de grootste distributeurs in de industrie. Het is een 100% professioneel produkt gemaakt, gepromoot en gedistribueerd door ervaren mensen uit de muziekindustrie.

Heeft niks te maken met het romantische ideaal van een band die zelf zijn eigen plaat schrijft, produceert, promoot en distribueert.

[Reactie gewijzigd door Dreamvoid op 12 november 2011 13:32]

platenmaatschapijen zijn niet achterhaald .. de manier waarop ze werken is achterhaald ...
tegenwoordig kan iedereen zijn muziek op internet aanbieden . maar er zit een hel wereld achter de muziek industrie ..
optredens en andere activiteiten organiseren zijn taken die niet iedereen onder de knie heeft.
artiesten maken muziek en moeten nix anders doen . en de platenmaatschapijen moeten de rest eromheen regelen . want er komt nog steeds heel veel kijken bij het regelen van een optreden laatstaan als je praat over de grote concerten ..
dus de platenmaatschapijen zullen er altijd blijven . alleen de manier waarop ze werken moet veranderen en vooral het financiele plaatje moet veranderen..
de artiest is degene die het geld verdiend dus de percentages moeten aangepast worden ..
de platen maatschapij maakt altijd kosten die moeten vergoed worden en voor hun werk mogen ze ook beloond worden ..
maar het moet niet zo zijn dat de maatschapij miljoenen verdiend waar de artiest een stuk minder krijgt en in feite in dienst van de industrie werkt..
en de rechten van muziek moet altijd bij de artiest / schrijvers liggen en niet bij de industrie .
mits de artiest / schrijver het natuurlijk aan de industrie verkoopt maar dat is dan hun eigen keuze ..
Citigroup heeft EMI gekregen in ruil voor een uitstaande schuld van 2,2 miljard pond = 2.56miljard euro.
Nu verkopen voor 1.17 miljard = verlies van 1.39 miljard euro in 9 maanden....

edit: bron

[Reactie gewijzigd door RocketKoen op 11 november 2011 18:10]

Gezamenlijk gaat het om een bedrag van 4,1 miljard dollar- 2.56miljard euro. is volgens mij nog steeds een vette +
En dan zeggen dat de industrie zo zielig is.

4 miljard.

4.000.000.000 Dollar!!

dat is een modaal salaris van ruim 121212 voor een jaar lang.
En hoeveel mensen werken er en wat voor artiesten met wat voor contracten?
IS er ook een bepaalde reden waarom Citigroup hem van de hand wou doen? Liep het slecht? willen ze bezuinigen? Willen ze een andere richting in slaan?
EMI had blijkbaar nog schulden uitstaan bij Citigroup en ik gok dat ze er niet meer op vertrouwden dat EMI dit nog terug kon betalen. Zoals RocketKoen al aangaf had Citigroup EMI overgenomen door 2,2 miljard pond kwijt te schelden. De restschuld was echter nog 1,2 miljard pond op dat moment.
Citigroup is een financiŽle dienstverlener, ze waren eigenaar van EMI door de miljarden schuld die EMI bij Citigroup had, verkoop was altijd al de bedoeling.

Overigens staat op wikipedia dat Sony de rechten van EMI heeft gekocht voor $2.2 miljard, meer nog dus dan Vivendi voor zijn deel heeft uitgegeven. Apart dat dat deel hier op Tweakers niet eens genoemd wordt?

Edit: en dan is die $4.1 miljard niet overdreven, dat is namelijk wat Vivendi en Sony er tezamen voor betaald hebben.

[Reactie gewijzigd door Dipsausje op 11 november 2011 18:21]

Er wordt nog steeds bakken met geld verdient door platenmaatschappijen en dat zal voorlopig wel zo blijven.

Persoonlijk zit ik niet te wachten op die internet rommel - iTunesen en Spotifies - sowieso veel artiesten nemen muziek op in dure studios voor mensen die CDs en LPs kopen die ze op hun dure muziek-installaties afspelen -> alleenop die manier kan de audiofiel de muziek beluisteren zoals de muziekant het bedoelt heeft.
Mensen blijven maar roepen dat deze firmas veel geld binnenrijven. Maar hier zie je opnieuw het tegendeel. Als er echt miljarden winst zouden worden gemaakt zoals sommige hier denken dan zou EMI niet verkocht worden. Zelfde in de filmwereld, dan was MGM vorig jaar niet failliet gegaan.
Je moet niet alles geloven qua cijfers uit de muziek/filmwereld. Ze zijn daar erg goed in het creatief boekhouden om maar zo weinig mogelijk aan de artiesten te hoeven uit te betalen.
De bekendste term daarvoor is Hollywood Accounting (dat slaat uiteraard op creatief boekhouden door de filmmaatschappijen).

Maar de muziekmaatschappijen kennen het truukje ook, zie hier (link komt van de Wikipedia pagina over Hollywoord Accounting).
Deze uitspraak is een lachertje... reden? De artiesten hebben op de verkopen van hun muziek allang een bedrag ontvangen. Hoeveel ervan verkocht wordt maakt hierbij niet langer uit. Als een CD maar 1x verkocht wordt zou de artiest wel erg snel bij een sociale dienst staan en in nood verkeren.

Het zit net even anders in elkaar en helaas lijkt het er maar op dat er genoeg mensen zijn die maar niet begrijpen hoe het werkt, even een korte handleiding;

Stap 1) De songwriter maakt een tekst en/of stelt bladmuziek op.
Stap 2) Een bedrijf koopt het bladmuziek.
Stap 3) Het bedrijf (vaak het platenlabel) zoekt een artiest uit zijn/haar klantenbestand.
Stap 4) Artiest zingt het nummer in en leert het nummer voor mogelijke optredens.
Stap 5) Het label fikt een paar duizend CD's.
Stap 6) Het label zorgt voor een paar mooie foto's voor de cover.
Stap 7) Het label zorgt ervoor dat de PR wordt geregeld en gestart.
Stap 8) Artiest vangt even snel wat centen zodat zijn uren betaald zijn.
Stap 9) De CD winkel betaald het label voor de inkoop van de CD's.
Stap 10) De CD's worden met veel bombarie (PR) gelanceerd en de artiest treed nog voor wat extra geld op tijdens de promoties voor de nieuwe CD.

Ja! De muziekwereld (en eigenlijk is dit gelijk aan de filmwereld) heeft allang hun geld verdiend. Het enigste die de dupe zijn van het lage aantal verkopen zijn de uiteindelijke CD verkopers. Alle andere partijen hebben hun geld allang geroken. Het gaat echt niet op basis van 'hoe meer CD's verkocht zijn, des te meer de artiest of het label verdiend'.

De grootste verdiensten zitten 'm overigens ook niet eens bij in de muziek/film wereld zoals jij zegt maar het importeren van de hele meuk (vaak honderden tot duizenden euro's voor een container) nog niet gesproken over hoeveel de prijzen zijn voor vervoer per schip of vliegtuig.

Helaas kijken mensen echter vaak niet dan hun neus lang is.
En wie gaat er dan rijk worden? Vooral de songwriter. Die vangt dankzij elk punt geld. De artiest (non-songwriter) zelf heeft nooit bakken met geld verdiend. Al kunnen contracten natuurlijk variŽren.
Als je goed oplet, zul je vaak gezien hebben op de aftiteling van DVD's en op de CD hoesjes staat dit vaak in geval van muziek, dat de auteursrechten vaak bij een bedrijf als EMI of Sony ligt (bijv.) wat dus inhoud dat de rechten van de songwriter zijn overgekocht - klopt ook wel aangezien ik dit al aangaf bij 'Stap 2'.

De songwriter krijgt dus maar 1x geld, dat is bij verkoop van zijn/haar song inclusief de rechten. Een Jan Smit bespaart hier echter op omdat hij zijn eigen songs veelal schrijft waardoor er geen handelaar tussen zit, ook blijven die rechten bij hem omdat hij dus zelf alles regelt m.b.t. zijn muziek. De meeste artiesten en bands die zelf geen songs schrijven, werken op basis van de stappen die ik aangaf.

En het grappige is, de Nederlandse overheid weet dit de gemiddelde consument niet... en die laatste groep die als achterlijk gezien wordt betaald allerlei heffingen die nimmer terecht komen waar ze horen te komen. Het geld komt n.l. nimmer bij de artiest en ook niet bij de songwriter (tenzij de Jan Smit situatie van toepassing is), maar komt juist veelal terecht bij de grote maatschappijen zoals Sony (waar die rechten liggen).
Daar heb je gelijk in. Publishers lopen anders behoorlijk wat centen mis, afkopen is dan slimmer.
het geld komt n.l. nimmer bij de artiest en ook niet bij de songwriter (tenzij de Jan Smit situatie van toepassing is), maar komt juist veelal terecht bij de grote maatschappijen zoals Sony (waar die rechten liggen).
Maar als Sony geen geld uit die heffing zou krijgen, betaalden ze natuurlijk ook geen cent aan Jantje Smit voor de rechten.

[Reactie gewijzigd door Dreamvoid op 12 november 2011 13:25]

Het zit net even anders in elkaar en helaas lijkt het er maar op dat er genoeg mensen zijn die maar niet begrijpen hoe het werkt, even een korte handleiding;
Volgens mij werk je niet in de muziekbusiness, want jouw lijstje is totale fantasie. Songwriters, artiesten, labels, distributeurs, winkels - iedereen werkt met punten (percentages van de omzet). Denk je werkelijk dat labels de artiest en songwriter een (groot) vast bedrag betalen? Alleen als ze totale idioten zijn, iedereen bedingt punten. Ze zijn niet in loondienst...

[Reactie gewijzigd door Dreamvoid op 12 november 2011 13:31]

Je maakt me erg aan het lachen als je denkt dat het echt zo gaat...
Hier heb je een verhaal van een insider over hoe het echt gaat
Courtney Love does the math
Het artikel is al 10 jaar oud, maar nog steeds van toepassing...
in de tijd dat zelf banken failliet gaan, ondank dat de bestuurders dikke bonussen opstrijken, zou ik zo'n uitspraak niet durven doen
Bakken met geld? De muziekindustrie staat op haar laatste benen.

- EMI zat vorig jaar een paar miljard pond in het rood (vandaar ook de overname nu).
- Warner maakte in 2009 56 miljoen verlies en werd vorig jaar gekocht door een Russische miljardair.
- Universal had vorig jaar maar 140 miljoen dollar winst.
- Sony had vorig jaar 35 miljoen euro winst

En alle grote labels zijn het er over eens dat CD sales alleen nog maar verder zullen afnemen de komende jaren.
Tja, ik vind cd's en dingen als iTunes (en andere online muziek diensten) gewoon te duur. Spotify vind ik interessant maar gezien ik daar niet 'mijn' muziek kan vinden ga ik er geen 10 euro voor betalen.
Ik luister mooi naar de radio en dan vind ik het goed. En nee: ik download ook geen muziek.
Te duur? Ik betaalde vroeger 200BEF voor een single en 1000BEF voor een volledige CD, als ik dat vergelijk met de §1 voor een single vandaag dan kan ik dat bezwaarlijk duur noemen.

Als je natuurlijk tienduizenden nummers wenst te hebben en geen keuze wenst te maken, tja dat is dan jammer, maar dan beluister je naar mijn mening ook geen muziek meer. 1 euro voor een nummer is niet duur, maar je moet keuzes maken.

Sommige vrouwen zouden ook liever heel de kledingwinkel leegkopen, maar ook zij moeten uiteindelijk keuzes maken omdat hun portefeille nog hun kleerkast groot genoeg zijn.
De vergelijking met kleding gaat naar mijn idee mank, zeker vandaag de dag. Waar je vroeger inderdaad media fysiek moest kopen, is dit vandaag de dag niet meer dan een licentie nodig. Daardoor is betaling voor productie, distributie, retail, etc. niet meer nodig.

Waar je bij kleding kan kiezen voor goedkoop en duur, is het in de muziek industrie zo dat je maar een paar aanbieders hebt met vaste prijzen. Daarnaast kopen deze bedrijven alles op wat potentie heeft, pushen dat en vergrendelen de markt voor andere spelers.

Wat de muziekindustrie niet begrijpt is dat filesharing aangetoond heeft dat alle media voor zeer lage kosten overal bescikbaar kan zijn; dit aanbod rechtvaardigt in de ogen van de consument niet meer het betalen van 1000en euros voor een degelijke collectie/beschikbaarheid. Dit betekent overigens niet dat mensen niet willen betalen voor media, enkel voor hetgeen dat zij supporten. Downloaders geven volgens dit onderzoek dan ook zo meer uit aan media dan niet downloaders.
Daardoor is betaling voor productie, distributie, retail, etc. niet meer nodig.
Muziek komt blijkbaar uit de lucht vallen? Afaik moet muziek nog steeds gemaakt worden voor het verspreid kan worden.
Natuurlijk bedoel je het maken van het fysieke schijfje, maar dat is werkelijk niks in vergelijking tot de productiekosten van de muziek zelf. Distributie blijf je nodig hebben, hoe komt het mp3tje anders bij je? Ook retail is nog steeds nodig, je moet het spul toch ergens kopen? Die (web-)shop kan dan wel van de band of het label zijn, maar het blijft een retail-kanaal waar kosten aan zitten.
De kosten zullen best lager zijn, maar ze zijn nog zeker aanwezig.
Sorry voor de onduidelijkheid, maar ik had het inderdaad over de productie van de schijfjes/cases en de fysieke distributie en retail. Dat ze in een vorm nodig blijven, tuurlijk, maar dit is een fractie van wat het was voorheen.
Mag een muzikant ook nog een inkomen verdienen, of vind je dat als hij uit de kosten is van de opname, hij verder best van de lucht kan leven?
De vergelijking met kleding was vooral om eens een punt te maken naar de enorme graaicultuur die bij vele jongeren leeft als het aankomt op de "consumptie" van media.

En wanneer ik zie dat mensen 1 euro te duur vinden dan wordt het tijd dat ze hun ogen eens openen en gaan leren wat er achter 1 single of album allemaal schuil gaat. Ze zien vaak de artiest die veel geld verdiend maar vergeten dat het om meer gaat dan enkel de artiest. Je hebt ook nog een tekstschrijver en een componist bijvoorbeeld, vaak worden de nummers niet door de artiest zelf geschreven. Het nummer moet geproduceerd worden, je hebt iemand met kennis nodig om aan een nummer een goed geluid mee te geven, al deze mensen willen bijv. ook geld zien en liefst bijkomend nog eens enkele percenten per nummer.

We roepen vaak dat er zo weinig naar de artiest gaat en zoveel naar het label maar staan dan niet stil bij al de mensen die het label zelf nog moet betalen voor bewezen diensten.
de enorme graaicultuur die bij vele jongeren leeft als het aankomt op de "consumptie" van media.
En wiens schuld is dat? Steek eens de hand in eigen boezem, zou ik zeggen. Wat betreft media is er altijd eerst het aanbod en dan de wel of niet acceptattie door het publiek. En het publiek voor pop > jongeren hebben een kleine portemonnee met een flinke druk om die te legen aan allerhande vormen van consumentisme. De platenmaatschappij met zijn zoveelste 'voice of holland' is er maar 1 van.
Geef niet de schuld aan de jeugd. Schuld ligt bij de commercie met zijn eeuwige reclame, pr,branding, postioning, bla, bla...en een portemonnee is maar zů groot.
ik weet niet waar jij cd's kocht, maar albums waren toch echt veel goedkoper te krijgen dan 1000BEF, eerder 600 ŗ 700 BEF
grappig genoeg zijn cd's (en ook games) niet of nauwelijks duurder geworden dan 10 jaar geleden (eigenlijk goedkoper als je de inflatie meerekent)

je hebt wel gelijk dat het uiteindelijk gaat om keuzes, als je ziet hoeveel geld sommigen uitgeven aan hun gsm, dan heb je idd geen geld meer voor andere zaken
Het artikel is verre van volledig:

Universal Music Group en Sony Corp. hebben samen EMI gekocht voor 4.1 miljard USD, dus wel degelijk de vraagprijs die circuleerde.

Sony betaalde 2.2 miljard en verkrijgt de publishing afdeling
Universal betaalde 1.9 miljard en verkrijgt de muziek afdeling
Ik lees elders dat het omgekeerd is. Universal krijgt de studio's, Sony krijgt alle muziekrechten.
Dat zou gezien de takken van de industrie waarin beiden bedrijven actief zijn ook veel logischer zijn.
Oh leuk ja, toen waren er nog drie. Nog even, en je hebt gewoon 1 groot platenlabel. Lijkt de USSR dan wel, al was Melodiya eigenlijk nog best wel goed :9

Ik denk dat "alternatieve" artiesten het wel steeds moeilijker gaan vinden, denk dat alleen nog pop-artiestjes een contract kunnen krijgen op den duur...
Er zijn nog steeds genoeg independent labels, die snel een 5e tot een kwart van de markt in handen hebben.
als ze 1/5 tot 1/4 van de markt zouden hebben zijn het geen kleine labels meer.
Hoezo niet, als 10000 labels wereldwijd dat kwart vult, dan is de share per independent natuurlijk minimaal...
Aangezien ze dat vandaag al doen lijkt het mij dat hij ofwel dat niet bedoelde ofwel zijn woorden verkeerd heeft gekozen.
Op het nieuws zeggen ze da EMI is verkocht aan Universal en Sony.
Voor mij is dit een verdere ineenstorting van de platenindustrie. Van vier naar drie mayors, nog minder concurrentie mogelijkheden voor de indies...

Edit: typo

[Reactie gewijzigd door Anoshky op 11 november 2011 18:50]

Richard Brandson (Virgin) verkocht het jaren geleden nog aan EMI voor 600 miljoen cash
iedereen die Napster zag, zag de bui al hangen, en dat was napster voordat het een commercieel bedrijf was.

Virgin moest het juist hebben van CD verkopen, en de geruchten van Apple die in 2000 Soundjam hadden gekocht werden ook steeds sterker. (the rest is history)
dinosaurs will die! by nofx. luister maar een voorspellende gave.
Beetje ironisch dan dat NOFX nog steeds gewoon geproduceerd wordt door traditionele producers in traditionele studios, videoclips draait van professionele regisseurs, en gedistribueerd wordt door Sony.

[Reactie gewijzigd door Dreamvoid op 12 november 2011 13:30]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True