Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 23 reacties
Bron: C|Net

C|Net meldt ons dat een groep Europese wetenschappers bezig is met het ontwikkelen van een techniek waarmee gegevens op moleculair niveau opgeslagen kunnen worden. Een Schots-Italiaans onderzoeksteam is aan het experimenteren met een nieuw soort materiaal dat, bij een zacht duwtje, in een voorspelbaar patroon hobbels laat zien. Door deze eigenschap is het mogelijk om gegevens op te slaan op een manier dat veel op braille lijkt. Het materiaal is opgebouwd uit Rotaxanen: een groep verbindingen waarin een haltervormige molecule omsloten wordt door een cyclische molecule. De werking van deze moleculen kan worden vergeleken met die van een telraam. Op dit moment is het de wetenschappers echter nog niet gelukt om het patroon langer dan een paar dagen stabiel te houden. Een commerciŽle toepassing is daarom nog niet snel te verwachten:

Rotaxanen (supramoleculaire verbinding) For one, scientists need to gain a stronger understanding of the process to fine-tune it. Another improvement would be to perfect the method for writing the information more quickly in a parallel way. "It is necessary to develop a fast readout process, which may require using different rotaxanes," said Fabio Biscarini, a research scientist from University of Bologna and a member of the team. "The work is a proof of concept of a new process that can be used for information storage using new 'intelligent' molecules. This is just the beginning."
Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (23)

Met dit soort technieken (op moleculair niveau) zijn ze toch ook al bezig wat betreft processoren? Quantumtechnologie enz? Of was dat nou electronen. iig, als ze dit stabiel kunnen krijgen, dan is die opslagtechnologie nog interessanter dan die van het opslaan van gegevens in zo'n kristal. Dat kristal werkt met lasers e.d. en krijgt om 1 of andere veel storingen, dus die technologie is ook nog niet bruikbaar.
Allemaal leuk en aardig, maar ik heb de afgelopen jaren allemaal verschillende opslagtechnieken de reveu zien passeren, maar geen enkele exotische opslagtechniek is op dit moment al echt in produktie genomen. (volgens mij) :/

Alhoewel dit wel weer een leuke techniek is :)
Je kan ook niet verwachten dat die onderzoeken en de resultaten die ze ermee halen binnen 2 jaar klaar voor massaproductie zijn, dat is wel erg optimistisch :)

Er zijn nou eenmaal redelijk veel bedrijven die onderzoek doen naar de opslag van gegevens en al die bedrijven, universiteiten en onderzoekbureau's komen allemaal met zelf bedachte/onderzochte oplossingen, daar is niets vreemds aan.

Het kost nou eenmaal veel moeite en geld om een techniek echt werkend te krijgen, zeker nu er steeds meer op moleculair niveau gewerkt gaat worden. Veel dingen op dat terrein moet nog worden onderzocht.

Vergelijk het met de overstap van buizen naar transistoren, want zo revolutionair gaat het wel worden als er eenmaal een opvolger is voor de antieke ijzeren platen die wij HD noemen.

Veel van die nieuwe technieken bevinden zich nog lang niet in de fase waarop het bijna klaar is voor productie, daar moet nog te veel voor onderzocht worden. Daarnaast zijn er wel nieuwe technieken die je kan kopen, zoals Solid state HDD's, zoals deze van Cray. Alleen zijn die dus erg duur.

Je moet dus wel geduld hebben met de nieuwe technieken :)
Ik zie dat mensen hier vooral naar de hdd toepassing ervan kijken; maar is het geen idee deze techniek te gebruiken voor geheugenmodules? Als deze 'slechts' een paar dagen stabiel blijven is dat al een hele vooruitgang op die milliseconden van het huidige geheugen. :Y)
Geheugen blijft wel zijn oorspronkelijke waarde behouden als je er stroom ophoudt. Deze techniek niet (al dan met of zonder stroom, maar dat maakt niet uit). Oftewel als geheugen heb je er ook (nog) niet veel aan. De lees en schrijfsnelheid is ook nog niet groot dus...
zover ik weet heb je verschillende technieken voor RAM ... de dure techniek is die gebruikt wordt als cache en wordt opgebouwd uit de bekende transistor schakeling (zoals je hem leert op school) ... de andere techniek bestaat uit een soort zeer kleine condensators ... deze laatste zijn zo klein en hebben zo weinig capiciteit dat ze binnen enkele milliseconden gewoon weer leeg zijn ... dus wat ze doen is om de zoveel milliseconden wordt het hele geheugen gerefreshed ....

kortom Spider.007 heeft groten deels gelijk

PS : details van mijn verhaal zullen wel niet 100% kloppen, maar ik ben ook geen geheugen expert :)
Uw verhaal klopt!
Tegenwoordig zijn ze ook wel bezeg met magnetic ram (IBM) welke een toestand (1 of 0) onbeperkt kan vasthouden zonder stroom.
Ge kunt wel al denken wat voor voordelen dat kan leveren? Programma's blijven in het geheugen zitten en pc's moeten niet langer meer opstarten.
Magnetic Ram zou voor 2007 gepland zijn..doe der dus maar jaarke of 2-3 bij.
Ik wijs met duivels genoegen even naar 'bubble memory'. Dat zou in de jaren '80 de grote geheugen-klapper worden.

http://www.webopedia.com/TERM/B/bubble_memory.html
http://www.xs4all.nl/~fjkraan/comp/pc5000/bubble.html

* 786562 burne
Ik kan me herinneren dat een maandje terug ofzo op tweakers ook een bericht stond over een nieuwe techniek van IBM die werkte met "duwtjes", althans toen was er sprake van het slaan van deuken / gaatjes in een plaat op bijna molekulair niveau (concept naar de werking van de vroegere ponskaarten?).

Bij die techniek had men het over op zijn vroegst in 2005 (of 2007), dat zou 2 jaar zijn, maar volgens mij was er toen al enigzins sprake van een "stabiel" product, misschien hebben we wel geluk en "duwen" we over een paar jaar alle informatie op moleculair niveau :D.
100 gigabit op een vierkante inch is toch niet zoveel
Laten we ook niet vergeten dat de HD nu al jaaaaren in ontwikkeling is, en nu pas een dergelijke data-dichtheid heeft. Deze techniek BEGINT nu pas. Uit het artikel:
the group was able to imprint a 32-by-32-pixel pattern onto a molecule.
Da's dus 1024 bits op een enkele molecule, misschien kunnen ze grotere moleculen gaan ontwikkelen? Bovendien gebeurt het uitlezen d.m.v. radiogolven, dus geen bewegende delen meer. (ik zie hier wel mogelijke security issues). Verder hoeft het opslagmedium niet meer plat en rond te zijn, maar kun je bv. een klein kubusje in de hoek van je case zetten en bij uitbreiding gewoon opstapelen als lego-blokjes. :)

Helaas zullen er voorlopig nog wel geen moleculaire HD's op de markt komen:
these findings are at an experimental stage with commercialization more than five years away
Volgens mij is 100Gbit per vierkante inch niet eens zoveel. 100Gbit = 12.5Gbyte, en op een hdd-platter kunnen we tegenwoordig al 20-40GB kwijt d8 ik.

Correct me if I'm wrong :).
Vergeet niet dat er meer dan een vierkante inch op een harde schijf latter kan. Bovendien hebben de hedendaags harde schijven meer dan een platter die ook nog eens aan beiden kanten gebruikt kunnen worden.

Volgens mijn berekeningen kan er meer dan 1 vierkante inch op een harde schijf:

binnencirkel van ong. 4cm - > 1.94 vierkante inch.
buitencirkel van ong 12.5cm > 20.56 vierkante inch
op een kant van een platter past dus (20.56 - 1.94) 18.62 vierkante inch.

18.62, laten we er voor het gemak 18 van maken, is dus ongeveer 225GB per platter, Vermenigvuldig dat met 2 voor de twee kanten aan een platter en nog eens maal 2 of 3 voor twee of drie platters. Kortom, enkele honderden GB's aan opslag :)
vegeet niet dat je de dikte niet hebt meegerekend
100 gigabit op een vierkante inch is toch niet zoveel? Neem als voorbeeld de nieuwe schijven van Maxtor en WD, met 80 Gigabyte per platter. Een platter heeft een oppervlak van pi*(straal)^2. Uitgaande van een diameter van 3,5 inch wordt het oppervlak dus ongeveer pi*(1,75)^2 = 10 vierkante inch. Dus de dichtheid is 80/10 = 8 gigabyte per vierkante inch. Omzetten naar bits, ofwel maal 8 levert: 8*8 = 64 gigabit per vierkante inch.

Dus zoveel is 100 Gbit per vierkante inch toch niet? :?

-edit-
Starbase218 was me net voor :)
hou ff rekening met dat een platter 2 zijdes heeft :)
Hmm, das waar. Maar dan kom ik nog op 32 Gigabit per vierkante inch. Dus die 100 Gigabit vind ik nou niet echt wereldschokkend ofzo :)
Ik vind dat dit mooi illustreerd op welke schaal de hardeschijffabrikanten bezig zijn. Ze mogen toch ook wel een pluim hebben als je ziet wat ze nu op een platter krijgen met een "eenvoudige" machnetische drager. Die moleculaire storage zal wel niet met leeskoppen werken.
Nu gaat het over groter en meer gigabit/inch, maar hoe zit het met de snelheid?
Je kan een megaschijf hebben met 0,1 kb/sec of een hoop kleintjes met 100 mb/sec. Ik heb liever snelhied dan grote. Waarschijnlijk zijn ze hier nog niet aan toe bij het onderzoek als ik het zo lees.

De snelheid is toch minstens zo belangrijk.
Als je meer dan de eerst regel had gelezen dan wist je het antwoord wel.
Op dit moment is het de wetenschappers echter nog niet gelukt om het patroon langer dan een paar dagen stabiel te houden. Een commerciŽle toepassing is daarom nog niet snel te verwachten.
Mooie techniek , maar hoe zal het zich gedragen in bijvoorbeeld extreme temperaturen of gewichteloosheid :) ... Dan wordt het misschien ook voor de ruimtevaart iets waardevols..

Nog veel testen dus :)

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True