Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Zonneruimtevaartuig LightSail-2 stuurt eerste signalen naar aarde

Het ruimtevaartuig LightSail-2 heeft de eerste signalen teruggestuurd naar aarde. Ook zijn er berichten teruggestuurd naar de satelliet. Volgens de makers functioneert het LightSail inmiddels naar behoren.

LightSail-2 werd twee weken geleden gelanceerd aan boord van een Falcon Heavy-raket van SpaceX. Het ruimtevaartuig is inmiddels in een baan om de aarde gebracht. Op donderdag stuurde LightSail de eerste telemetrische berichten naar het grondstation op de Californische University of Polytechnic. Ook andere grondstations op de Universiteiten van Georgia en Purdue hebben inmiddels de eerste signalen ontvangen, schrijven onderzoekers van The Planetary Society, de makers van het zonnevaartuig.

Op dit moment zijn de zonnezeilen van LightSail-2 nog niet uitgeklapt. Dat gebeurt in de komende dagen. De onderzoekers gaan eerst kijken of ze problemen zien in de camera's en het uitklapmechanisme van de satelliet. Voorlopig zijn de onderzoekers in ieder geval erg blij dat zij contact hebben weten te leggen met de kleine cubesat: "We zijn blij dat we na jaren voorbereiding eindelijk een operationeel ruimtevaartuig hebben!", schrijven de makers.

LightSail-2 is een ruimtevaartuig dat bestaat uit een groot zeil van 32 vierkante meter. Dat vangt fotonen van de zon op en gebruikt die als aandrijving in plaats van raketmotoren. De makers van The Planetary Society willen op die manier in de toekomst satellieten aansturen op een duurzamere manier. Lichtzeilen zouden ook kunnen worden gebruikt om naar verre planeten of zelfs andere zonnestelsels te vliegen zonder dat daar een grote hoeveelheid brandstof voor hoeft te worden meegenomen. In 2015 ging een eerste LightSail al de ruimte in, en hoewel de makers kort na de lancering tijdelijk de communicatie met het vaartuig verloren, bleek de missie uiteindelijk toch een succes.

Door Tijs Hofmans

Redacteur privacy & security

05-07-2019 • 18:58

86 Linkedin Google+

Reacties (86)

Wijzig sortering
Het aantal fotonen neemt kwadratisch af met de afstand dus dat wordt niet duurzaam maar gaat vooral heeeeeeeeeeel lang duren.
Er zijn betere methoden om door het heelal te reizen dan dit.
Vergeet niet dat vrijwel niks je af remt (naja niks remt dus niet af, want er is niks) dus zolang je op een bepaalde snelheid komt voordat het geen nut meer heeft je zeil te gebruiken zal je die weer heel lang kunnen behouden. Tot je 'zon' tegen hebt dan zal die je weer af remmen, maar dan kan je je zeil misschien weer inklappen om je momentum/snelheid te behouden en eenmaal zon in de rug weer uitklappen...

[Reactie gewijzigd door watercoolertje op 5 juli 2019 20:08]

De fotonen worden omgezet in energie, dan heb je toch geen zon mee of zon tegen? Dan kan je toch altijd uitgeklapt blijven, of begrijp ik het niet?
Fotonen hebben momentum waardoor ze heel licht tegen het lightsail aanduwen. Als je richting de zon vliegt wil je niet de fotonen vangen en als je van de zon weg vliegt wil je ze juist wel vangen. In een rondje om de aarde wisselt dit elkaar af dus wordt het zeil weggedraaid als het tegen de zon in vliegt.

Animatie: https://youtu.be/-OmGvycgNCg?t=155
Het werkt een beetje als zeilen, waarbij ze natuurlijk geen wind maar fotonen gebruiken. Die energie wordt niet uit de fotonen zelf verkregen, maar door de vaart waarmee ze tegen het zeil aan botsen... zoals ik het begrijp.
Het aantal fotonen neemt kwadratisch af met de afstand
Het omgekeerde is ook waar. Het aantal fotonen neemt kwadratisch toe naarmate je dichter bij de zon komt. Een zonnezeil kan dus juist een heel aantrekkelijke optie zijn om naar de binnenplaneten te reizen. (Dat vereist normaal gesproken heel veel brandstof om af te remmen)
Er zijn betere methoden om door het heelal te reizen dan dit.
Beter is een subjectief begrip. Wat beter is hangt erg af van het doel wat je probeert te bereiken. In de ruimtevaart zijn er veel verschillende doelen mogelijk, die allemaal andere eisen stellen, en dus allemaal verschillende "betere" oplossing hebben.
Richting een ster, dan ga je tegen de wind in laveren. Moet kunnen, zeker als de toestroom behoorlijk stabiel is. Zal wel extra lichtjaren zijn en tijd.
Laveren gaat niet werken bij een zonnezeil. Op een zeilboot kan dat doordat je zeil onderdruk creeert met als resultaat een zuigende werking. Dit gaat niet werken met fotonen.
Volgens mij kun je nooit laveren zonder ergens wrijving te hebben, in water is het het water, bij een landzeiler de zijwaartse wrijving tussen wiel en zand.
Laveren is niet de juiste term. Maar je gaat een eliptische baan om de zon. Als de baan richting de zon gaat dan klap je het zeil weg, van de zon af, dan zet je hem open. Werkt uitstekend, maar je moet uiteraard wel meer rondjes om de zon maken. Daar heb je wat geduld bij nodig.
Als je bedenkt dat er geen weerstand is dan zal je toch op een aardige snelheid zitten na een tijdje want je blijft maar versnellen.
Als er geen weerstand zou zijn dan zou dit ding ook niet kunnen vliegen.....

Dat zonnezeil wat nu de fotonen van onze zon gebruikt zal net zo hard als rem gaan werken wanneer het dichter bij andere sterren komt. Er is in de ruimte niet "geen weerstand", er is heel erg weinig weerstand maar dat kleine beetje wat er is gebruiken we nu om te vliegen en gaat dus ook de andere kant op vertraging opleveren.
Bootes void is bijna zo goed als leeg, ook wel de grote leegte genoemd.

The Void Galaxy. That name suggests only the strangest placement of such galaxies. They’re alone and surrounded by enormous volumes of absolutely nothing. Just a dark void, with no stars, no planets, no matter at all. You may argue that everything in the Universe is surrounded by dark space. But have you ever heard about the Boötes void which is nearly 330 million light-years in diameter?
Bootes void is buiten onze melkweg/sterrenstelsel, het void staat alleen schijnbaar in het sterrenbeeld boötes/ossenhoeder. zoals de sterren van sterrenbeelden meestal alleen schijnbaar bij elkaar staan.
voordat we in the void zijn duurt wel even iets langer.

en je houd in de 'schijnbare' leegte altijd nog de continue creatie en annihilatie van deeltjes en anti-deeltjes.
Dat is op te lossen door een automatisch inklap systeem, voor zover je niet wil afremmen bij een ster.
Aan die "andere kant" geraken duurt een paar lichtjaar, op zijn minst...
Laat staan dat radiocommunicatie dan al vrijwel onmogelijk is...
Een lichtjaar is een eenheid van afstand, niet van tijd.
I know.
En ik had geen zin om lichtjaren om te rekenen in travel-time.
Ik weet geeneens op welke snelheid zo'n zonnezeil zou kunnen "cruisen"...
uh... er valt niets om te rekenen. De afstand is een paar lichtjaar, we weten niet hoe snel dat ding kan, dus kunnen daar ook niks over zeggen, het duurt lang, rest doet er niet toe.
Dat is wat ik bedoel.
Hoe lang het duurt, weet ik niet.
Hoe ver het is, kunnen we inschatten.
Daarom; de afstand tot een ander zonnestelsel / de snelheid van zo'n vehikel levert je een traveltime op.
Waarschijnlijk iets van miljoenen jaren, ofzo :P :+
Geen weerstand moet zijn bijna geen weerstand. Deels bestaat die uit tegen-fotonen maar deels ook uit de ruimte die niet leeg is; er zitten waterstof atomen in de ruimte. Weliswaar in hele lage dichtheid, slechts enkele per vierkante meter. En die veroorzaken weerstand en remmen dus af, als is het niet veel.
Er zijn betere methoden om door het heelal te reizen dan dit.
Zoals? En beperk je tot dingen waarvan we weten dat ze werken, dus geen wormgaten of propulsion die niet hoeft uit te stoten.
Dan zul je nog altijd brandstof mee moeten nemen. Dat is met een zeil niet zo.
Hij wou iets weten met een brandstof wat uitstoot , dus ja dan moet je wat meenemen
Zo ideaal is dat dus niet,
De hoeveelheid thrust die dit levert per gram die in orbit gebracht moet worden is blijkbaar beter dan ion thruster.

En wat is met die haast? We hoeven niet mars te intercepten, of mensen te vervoeren met gelimiteerde houdbaarheids datum.
Oh, ik zie het inderdaad, mijn excuus :)
plutonium, maar dan ben je wel beperkt tot een kleine 50 jaar omdat het vervalt
En wat doe je vervolgens met dat plutonium? Hoe drijf je daar een ruimteschip mee aan?
Je laat atoom bommen afgaan , elke keer weer tot je een enorme snelheid heb vergaard..
Bij het vervallen van plutonium komt energie in de vorm van warmte vrij. Die word omgezet in electriciteit voor de systemen aan boord en zou voor aandrijving gebruikt kunnen worden.
Maar hoe zorgt die energie van het plutonium voor voortstuwing? Ik begrijp je ook nog niet. De ruimte is vacuum, dus een propeller of iets dergelijks heeft geen enkele zin. Je zult iets moeten uitstoten, en door actie=-reactie heb je voorstuwing. Je kunt energie opwekken tot je een ons weegt, maar voor voorstuwing gaat dit niet zorgen.
Met de energie kun je bijvoorbeeld een ionen motor aandrijven. Heel weinig thrust, maar langdurig.
En ionen motor stoot dus ionen uit voor de voortstuwing.

(De ruimte is trouwens niet een perfect vacuum.)
Inderdaad, maar met een constante acceleratie zal het hoe groter de afstand er toch sneller zijn.
Dat hangt van de toepassing af. Een zonnezeil is verreweg de goedkoopste en lichtste manier om grote afstanden af te leggen. Het is echter niet de snelste. Met een laser of lens kan je het vaartuig een extra zetje geven zonder dat je de brandstof mee hoeft te sturen. Met een combinatie van een zeil en raketmotor voor bijsturen kan je een redelijk efficiënt pad afleggen naar de rand van het zonnestelsel en verder.
Je kunt zo'n zeil ook vanaf (een baan om) Aarde aanstralen met een flinke laser die je op de gewenste afstand focust.
Je kunt zo'n zeil ook vanaf (een baan om) Aarde aanstralen met een flinke laser die je op de gewenste afstand focust.
Dan moet je geen gaatje in dat zeil branden... ;)
niet duurzaam
Hoezo is geen brandstof gebruiken (tbv voortstuwing) niet duurzaam?

[Reactie gewijzigd door BadRespawn op 6 juli 2019 16:49]

kunnen we hem niet "aanlaseren" of zo met gebundeld zonne of sterren licht?
Ja dat kan maar is vanaf aarde lastig door de atmosfeer en vanuit locatie in de ruimte is het kostbaar
Ik ben blij dat jij er verstand van hebt!
Er is geen enkele methode om snel door het heelal te reizen. Als je snelle gaat, betekend dat elke vorm van materie ENORME impact heeft en je ruimte voertuig beschadigt. Zelfs een stofje.

Men doet allemaal zo makkelijk erover dat we straks met hoge snelheid door het heelal gaan reizen. Maar dat is toch gewoonweg niet mogelijk. Materie versnellen betekend energie opbouw, dus als je dan al met een klein stofje een aanvaring krijgt is je hele ruimte voertuig compleet vernietigd.
En hoe wil je dit voorkomen? Al dat materie dat in de ruimte rond zweeft staat ook niet stil. Dat kan ook met een rotsnelheid op je voertuig afkomen. Je beschadigd je voertuig net zo hard.
In mijn geval maakt het niet uit of het stofje stilstaat, qua beweging maakt het wel uit qua energie of die naar je toe beweegt of van je af. Je hebt als voertuig enorm veel energie opgebouwd bij het accelereren naar een hoge snelheid in de ruimte. Die energie is opgeslagen in je voertuig en komt los in enorme hoeveelheid als je in aanraking komt met elke vorm van materie dat toevallig op je pad komt.
En waarom zou die energie ineens vrij komen? Je voertuig zal zijn energie gebruiken om de andere materie te accelereren. Het omgekeerde geld ook als je voertuig stil staat en er vliegt iets op je schip af zal dat vertragen en het schip energie geven. In beide gevallen gaat het om de zelfde hoeveelheid energie.

Je moet niet vergeten dat beweging relatief van elkaar is.
True, true.
Dat is de reden waarom in star trek deflector shields bestaan.
Die dingen hebben we in het echt nodig.
Of een grote wolk schaamstof. Een grote stofwolk dat we express meeduwen in de richting van onze bestemming.
Wat ik nergens kan vinden; Wat was het doel van de eerste lancering? Wat is het doel van deze tweede lancering?

Ik meen te begrijpen dat beide cubstats niet daadwerkelijk 'op weg gaan' en het meer gaat om de techniek van het deploy-en van het zeil.

Hoeveel lanveringen zijn er nodig om te weten of deze aandrijving realistisch is? Wie betaald dat?
De 1ste lancering was om te testen hoeveel thrust ze konden opwekken. Bij deze 2de lancering is het doel om de orbit van de satelliet te verhogen, door de thrust die de zonne energie oplevert. Eigenlijk dus de praktische inzet van de 'motor'.

"The most important difference between the two missions is that LightSail 2 will fly to a higher orbit and attempt to raise its orbit with solar sailing." Bron
De planetary society betaalt dat. Voor de eerste was een kick starter, waar ik nog een pin, sticker en andere prullaria aan overgehouden heb :-)
Doel is om te kijken of het uberhaupt werkt.

Als het werkt dan kunnen we satalieten op langdurige missies sturen. Hebben wij daar nu wat aan? Nee niet direct. Maar de toekomst van ons wel. Desnoods als het werkt, grotere schip maken met van deze zeilen en ze miljoenen lichtjaar verder sturen. Dat zijn wel veel generaties maar als back up plan is het zeker waard om dit te bekijken. (Mochten wij erover 1000 jaar niet meer zijn, hebben we in ieder geval de mensheid een 2e kans gegeven).
We mogen er alleen wel een 1000maal meer effort tegenaan gaan gooien, I mean, ik denk dat we het in 200jaar hier ook al behoorlijk moeilijk gaan krijgen.
Zeer filosofisch

Of we 1 of 100 aardes nodig hebben om duurzaam te leren leven, maakt imo niet uit. Het motto is meer 'als we het maar overleven' dat lijkt vooralsnog het doel van elk organisme...

Dat betekend overigens niet dat we alles kunnen vervuilen, dat is een verantwoordelijkheid naar onszelf, maar dat is ook de enige verantwoordelijkheid. Het universum zal er niet om malen, die creëert zelf genoeg planeten die onleefbaarder zijn dan wij met die planeten kunnen doen...

[Reactie gewijzigd door watercoolertje op 6 juli 2019 09:28]

De kans dat de mensheid niet overleeft is denk ik veel groter als je kijkt naar alle "evolutionaire" aftakkingen die er ooit zijn geweest in het verleden. De verhouding tussen nog bestaande aftakkingen en niet bestaande is gigantisch.

Maar ja, overlevingsdrang zorgt ervoor dat we toch proberen. :) Terwijl het eigenlijk een kansloze poging is. haha

[Reactie gewijzigd door Immutable op 6 juli 2019 09:58]

Die stellingname is natuurlijk compleet nutteloos. Of er is niemand om ‘m te bevestigen, of je hebt ongelijk.

Blij dat er mensen zijn die wel proberen onze kansen als soort te vergroten door dit soort experimentele voertuigen te ontwerpen, bouwen, financieren of zelfs maar onder de aandacht te brengen.
Ik bedoel het niet negatief. Het klinkt wel erg nihilistisch inderdaad. Maar hey zonder proberen hebben we ook niet veel nut. Dus waarom niet proberen toch. :) Het is onze "oer doel". En niks anders. :)
Eigenlijk denk ik dat de vraag of de mens overleeft niet heel relevant is. Dat wij mensen dat wel vinden heeft denk ik te maken met dat we onszelf nog steeds als het centrum van het universum beschouwen, en zeker als apotheose van de biologische ontwikkeling op aarde. Dat een immense ruimte deze opvatting een bijna irrationele maakt, tot dat punt lijken de meeste mensen niet eens te komen. En de paar procent die het proberen krijgen dat besef over die ruimte nauwelijks in hun kop. De rest negeert de ruimte gewoon en leeft verder. Dat de mensheid een paar briljante geesten kent maakt voor mij de mens als soort nog niet briljant. Ik vrees dat daarvoor bij de meesten het reptielebrein nog net iets te veel ruis op de lijn geeft.

Mochten wij in enkele decennia onszelf en de aarde op dat moment verstikken, als een gederailleerde algengroei in een petrischaal, dan denk ik dat nog eens goed moeten kijken naar wat een soort als succesvol definieert.

Los van het bovenstaande vergroot de mogelijkheid om onszelf van de aarde te verplaatsen de kans op overleven van de mens wel. Over de efficiëntie om nu het reizen naar een andere planeet/zonnestelsel op te pakken twijfel ik. Op dit moment begrijpen we nog nauwelijks hoe de biotoop aarde ons leven hier ondersteunt. We leren snel, maar onze indruk daarover is op zijn best nog schetsmatig. Toch zullen we dit precies moeten kunnen definiëren willen we in staat zijn om te bepalen welke voorwaarden nodig zijn om ons leven op een andere planeet te ondersteunen.

Dat we dus nu al bezig zijn om onszelf te verplaatsen naar een volledig onbekende biotoop, terwijl we onze bestaande biotoop nog niet eens goed in de klauwen hebben lijkt me daarom niet de goede volgorde voor een dergelijk project. Toch kunnen van de andere kant onze pogingen onszelf naar een andere planeet te verplaatsen als katalysator dienen om ons met andere ogen naar onze eigen planeet te laten kijken. Dus even los van het resultaat van de mens verplaats exercitie zelf, laat maar gebeuren. Misschien helpen die ervaringen ons om op een andere manier naar de aarde te kijken. Met onze huidige onervarenheid zal de schade op die andere planeet nog wel beperkt blijven.
Ik kan alleen maar zeggen dat ik volledig met je eens ben.
Als we niet snel "warp" speed ruimtevoertuigen verzinnen en manieren om mensen erin in leven te houden is het snel gebeurd met de mensheid, de hele planeet is vervuild en alle biodiversiteit is erg hard aan t afsterven, enigste wat ons belangrijk lijkt is t volgende mobieltje of handige bank app...
"Duurzame manier" staat hier niet perse voor de opwekking van de energie zoals we het woord op aarde gebruiken, maar duurzaam in de zin van "lang werkzaam".
Dacht meer aan: 'Duurt lang'...

(Voordat je op je bestemming bent. :) )
Klopt, het woord duurzaam wordt ook vaak in die context gebruikt. Dat het lang mee gaat, ook hier op aarde.

Mooie ontwikkeling zou ik zeggen. Ben benieuwd hoe succesvol dit is.
Nuttig onderzoek, maar nog maar de vraag of dit in de praktijk echt haalbaar is voor een grotere satelliet. Schade door bv micrometeorieten aan de flinterdunne folie lijken me iig bij grotere zeilen niet uit te sluiten.
Klopt, maar micrometeorieten maken micro-gaatjes en dat zal dus weinig effect hebben op de effectiviteit van het scherm.
Dat zal me dus benieuwen... of het maakt scheuren. Daarom eens goed om te kijken in de praktijk hoe het uit werkt
Alleen afremmen is wat lastig?
Aangezien alles in de ruimte rondjes draait om een zwaarder object is het ‘gewoon’ een kwestie van je zeil op het juiste punt van het rondje in of uitklappen.

Geen zorgen om brandstof is ook wel makkelijk. Nadeel is vooral dat het allemaal wat langer duurt.
volgens mij zit onze zon altijd in de rug van de satellite en kan je er dus niet mee van de aarde naar saturnus en daar afremmen om te blijven hangen?
Van richting veranderen is juist heel makkelijk, je kan de zwaartekracht van Saturnus gebruiken om jezelf terug richting de zon te slingeren (alsof je heel hard langs een paal rent en dan de paal vastpakt, je verandert van richting!).

Het is natuurlijk iets ingewikkelder, als je meer wil weten adviseer ik je een demo van Kerbal Space Program te downloaden en een avondje te gaan spelen. Stuk leuker dan Wikipedia artikelen over orbital mechanics gaan lezen.
Zou leuk zijn als Tweakers.net zijnde, te vertellen hoe en op welke frequentie er wordt gecommuniceerd met de satelliet.
Ben benieuwd of we over zo'n 50 jaar nog denken over ruimtereizen als we dan in een struggle zijn om te overleven in een hels klimaat.
Dan toch juist? Ook denk niet aan verhuizen als ik al en super fijn stekje heb ;)
Ongeveer hetzelfde als we nu denken over ontdekkingsreizigers die in de afgelopen honderden jaren op kosten van de koning, de regering of private geldschieters hele bijzondere reizen hebben gemaakt en daarbij de wereld steeds flink wat groter maakten. En die nu voor prachtige verhalen zorgen.
Te hoog gegrepen voor de meesten hier? Fijne opmerking. Het is maar een VWO examen vraag hoor. Geen vraagstuk tijdens een lezing van wijlen Stephen Hawking... Zoals jij zelf zegt: "een beetje opletten op school" en in mijn tijd het Binas tabellenboekje weten te gebruiken. .
Bepaald deel v/d bevolking is arrogant, en als dit deel VWO doet kan zich dat uiten in een daarop gebaseerd superioriteitsgevoel.

Begrip is puur een functie van interesse om er de tijd voor te nemen. Motivatie om het te snappen dus, slimmer zijn maakt de benodigde tijd alleen korter.
Voor mij is natuurkunde (en niet op VWO-niveau) een kleine 30 jaar geleden en ik heb daar nooit meer iets mee gedaan, maar waarschijnlijk zou ik eruit komen als ik ervoor zou gaan zitten. De uitwerking was in elk geval prima te volgen.
Voor mij is het wel te hoog gegrepen. Ben ik nu af?
Hoe je ionenmotor schrijft weet ik dan weer wel, zie maar!


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn


OnePlus 7 Pro (8GB intern) Nintendo Switch Lite LG OLED C9 Google Pixel 3a XL FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 AMD

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True