Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Dice brengt nooit vrijgegeven Metroidvania-game voor Sega Mega Drive alsnog uit

Battlefield-ontwikkelaar Dice gaat een game uit brengen die oorspronkelijk voor de Sega Mega Drive bedoeld was. Werk aan het spel, genaamd 'Project Hardcore', werd ongeveer 25 jaar geleden door uitgever en geldschieter Psygnosis stilgelegd, maar de game was al bijna af.

Project Hardcore gaat niet meer voor de Mega Drive uitkomen, maar voor de PlayStation 4 en PS Vita. Het spel is een tweedimensionale Metroidvania-type game met een sciencefiction- dan wel cyberpunk-thema. In een trailer valt ook te zien dat er topdown-segmenten zijn waarin spelers een voertuig besturen en andere voertuigen aan gort schieten. Overigens wordt Project Hardcore niet de uiteindelijke titel van de game.

In tegenstelling tot Project Hardcore zal uitgever Psygnosis voor deze aangelegenheid niet herrijzen uit het graf. De rol van uitgever wordt vervuld door Strictly Limited Games, dat fysieke releases maakt voor kleinere games. Over beschikbaarheid in de PS Store wordt niets gezegd, maar het is waarschijnlijk dat de game ook daar te vinden zal zijn ten tijde van zijn release. Volgens de trailer zal die release ergens in 2019 plaatsvinden.

Overigens was het bestaan van het project geen geheim. In 2010 werd een demo getoond van de game, maar destijds werd er nog gewerkt aan toestemming om de game werkelijk uit te brengen.

Oldschoolgamers die hoopten dat de game alsnog naar de Mega Drive zou komen, zijn misschien getroost door het feit dat er in Groot Brittannië nog steeds een man werkt aan een nieuwe game voor de bijna 28 jaar oude console.

Door Mark Hendrikman

Nieuwsposter

18-08-2018 • 10:12

71 Linkedin Google+

Reacties (71)

Wijzig sortering
De laatste tijd lijkt er veel focus te liggen op pixel platformers. Beter gezegd, de 8- en 16-bit tijden van weleer. Komt het omdat de oudere kinderen (ik met mijn 39) toch weer op zoek zijn naar dat nostalgische gevoel of dat er toch meer uitdaging en voldoening te halen valt uit de oude manier van spelen, waar je handje niet wordt vastgehouden? Of is het dat jongeren ook het "oude" spul beginnen te ontdekken, dan wel door de "indie-pixels"(laten we het zo zeggen), dan wel door gesprekken of teksten als "ja, maar Ghouls n Ghosts is pas echt onvergeeflijk, overleef die maar".

AL met al, ik vindt het mooie ontwikkelingen, ondernemingen als dit juich ik toe en ben in staat om deze titel ook te gaan kopen :)
Ik heb zelf altijd die 2D-platform spelletjes gespeeld: Mario, Donkey Kong, Zelda, Megaman (probeer eens Megaman Unlimited), Sonic, TMNT, Star Wars maar ook verschillende minder bekende platformspelletjes.
Mijn mening hierover. Vergeet dat 8-bit/16-bit. Dat is een bijzaak. Helaas is het een trend om die graphics te simuleren maar dat moeten ze juist niet doen (wel 2D maar mooi en eigentijds!). Het gaat om de gameplay. Zie hoe je bij Super Mario Bros 1 de gameplay leerde door gewoon het spel te spelen. Er werd een Goomba in de weg geplaatst in het begin van het eerste level als je niet sprong dan ging je dood. Les geleerd. Ok, dan spring je, je timet niet goed en je springt erop. Hé, de Goomba verdwijnt. Je springt ook op de Koopa die vlak daarop volgt maar ze hebben net daarachter een muur geplaatst. Het schild komt terug en je leert dus dat schilden van Koopa's botsen. Je springt tegen een blok, een paddestoel komt eruit naar rechts en vlak daarachter is een muurtje waardoor de kans groot is dat die paddestoel op je afkomt. Je ziet dat Mario groot wordt.
...

Die oldschool manier van het spel leren door het gewoon te spelen, ja, dat is zeker een van de elementen die gamers graag hebben. Gamers zijn het zat dat ze bij het begin van spellen zo bij het handje worden gehouden en zouden graag zien dat er aparte optionele tutorials zijn zoals Valve dat deed bij Halflife1. Overigens zijn die tutorials vaak nog slecht ook. "Beweeg de muis om de camera te bewegen?" :')

Dat is echter slechts een van de positieve elementen. Veel elementaire gaming-aspecten komen het best tot uiting in simpele 2D-spellen: snelle actie waarbij je snel en nauwkeurig moet reageren, patronen herkkennen, strategieën bedenken, uitproberen, falen en aanpassen...
Daarnaast is het gemakkelijker voor developers om goede gameplay te ontwikkelen voor 2D-spellen, juist om dat je slechts 2 dimensies hebt. Hetzelfde doen in 3 dimensies is veel moeilijker. Zie bijvoorbeeld Mario 64 vs. Super Mario World. Mario 64 is een goed spel maar leuk als het is, het heeft niet net zulke lekkere platform-actie als de 2D-Mario spellen. Idem voor Super Mario Odyssey vs. New Super Mario Bros. Super Mario Odyssey is een zeer goed spel in veel opzichten (met een flinke scheut nostalgie) maar of dat de echte platform-gamers het platform-deel zo leuk vinden als bij 2D-Mario spellen betwijfel ik.
Nu ben ik een oude rot in het gamen op dat vlak, zoals @RaJitsu opmerkt is het voor veel jonge gamers nieuw. Natuurlijk ervaren zij die spellen ongeveer zoals wij het ervaarden toen wij ze voor het eerst speelden, natuurlijk vinden ook zij dat leuk als iemand het onder hun neus zet of ze het zelf ontdekken en het uitproberen.

[Reactie gewijzigd door CHBF op 18 augustus 2018 15:45]

Het is voor jonge spelers gewoon een nieuwe soort gameplay die op een bepaald moment ontdekt is en die al jaren niet meer gemaakt werd. Dit is nu teruggekomen met verschillende games, maar het maakt de oude platformers en shmups ook weer relevant omdat ze ondanks de graphics, nog steeds tot de beste games in het genre behoren. En de graphics kijk je ook makkelijk overheen omdat deze amper wat weghalen van de beleving en daarnaast pixelart een styltje is die in veel gevallen er lelijker uit ziet dan de oude 16-bit games.
En de graphics kijk je ook makkelijk overheen omdat deze amper wat weghalen van de beleving en daarnaast pixelart een styltje is die in veel gevallen er lelijker uit ziet dan de oude 16-bit games.
Ik had het hier zelf ook net opgemerkt in een andere reactie: ontwerp wint het van krachtige hardware. Super Mario World ziet er nog steeds leuk uit en ook Sonic ziet er beter uit dan dit nieuwe Metroidvania spel. Nintendo is een meester in het goed kiezen en combineren van kleuren en hoe zij sommige van de spellen deden klinken met hele simpele hardware voor audio is vakmanschap.
Dit zeg ik terwijl ik ook veel kritiek heb op Nintendo op andere vlakken!

Dat gezegd hebbende, ze moeten geen 8-bit of 16-bit graphics gebruiken. Gebruik gewoon moderne graphics maar in 2D. Zoals ze bijvoorbeeld deden bij Cuphead en Obi and the Blind Forest. Moderne graphics in combinatie met oude platform gameplay. Ik vermoed dat ze die oude stijl graphics zijn gaan gebruiken omdat Super Meat Boy en Minecraft zo populair waren maar dan gaan die developers/publishers naar mijn mening voorbij aan de echte reden dat die spellen populair waren: uitstekende gameplay (al heeft Minecraft mij nooit geïnteresseerd maar ik begrijp waarom andere mensen het wel interessant vinden).

[Reactie gewijzigd door CHBF op 18 augustus 2018 15:50]

Ben ik met je eens. Ik denk dat nu bewezen is dat dit concept nog steeds aantrekkingskracht heeft, we gewoon naar HD-graphics mogen gaan. Bijv. iets als Sonic Mania is tof, maar het mag, m.i. richting iets als Sonic 2 HD gaan (is een remake van Sonic 2 door een fan die volledig in HD een paar levels heeft nagemaakt, gratis te spelen: https://sonic2hd.com/) of iets als Sonic Fan Remix (ook een fanproject met een nieuwe interpretatie in grafisch opzicht terwijl de feel in gameplay-opzich behouden is, eveneens gratis beschikbaar gemaakt: http://info.sonicretro.org/Sonic_Fan_Remix).

Inderdaad iets als Cuphead (hoewel dat meer een shmup dan platformer is, maar zoals gezegd mogen ook de serieuze shmups terugkomen) en Ori bewijzen genoeg dat mensen dit willen, aangezien ze beiden zeer succesvol zijn.

Helaas zijn het vooral de indies die het pushen. Sonic Mania is wel onder de vlag van Sega gedaan, maar werd gedaan door Chris Whitehead die ook uit de fan-scene komt.
Ik ga zelfs nog een stap verder: ik stel dat game-deverlopers beter in het vak worden als ze eerst jarenlang 2D-spellen maken. Waarom? Zoals een mevrouw die voor Google werkt stelde: "creativity loves boundaries". Je moet beperkingen hebben om maximaal creatief te zijn. Het is gemakkelijker om in 2D goede gameplay te ontwikkelen en die concepten kan je overhevelen naar 3D. Nintendo toonde dit aan met Mario64 en Zelda Ocarina of Time (nog steeds een van de beste spellen die ooit gemaakt is?) en Marjora's Mask. Gemaakt door mensen die daarvoor enkel 2D-spellen maakten en die concepten overhevelden met een kleine aanpassing hier en daar (Z-targeting).

Fanmade spellen zijn soms verrassend goed. Ik raad Megaman Unlimited aan maar ook Kaizo Mario is leuk om je tanden in te zetten. Dat indies kiezen voor low-quality graphics is logisch, zij missen de mankracht om hele mooie graphics te maken. Helaas zijn de grote developers nog grotendeels aan het slapen. Ironisch genoeg is MS als publisher een uitzondering, ik had nooit gedacht dat ik dat zou roepen maar het is zo. :)
Misschien verwacht ik teveel van hen maar hoe moeilijk kan het zijn voor grote developers om de goede elementen van indies over te nemen. Huur eens wat mensen uit die scene in...
Valve deed min of meer dat voor Portal: een groepje leerlingen van een game-school die een geweldig concept hadden maar de ervaring en middelen misten om het optimaal uit te werken. Valve huurde hen in en stelde de middelen en ervaring beschikbaar die zij misten. Hulde voor Kim Swift by the way. Haar Quantum Conundrum is ook een leuk puzzelspel, ik raad aan om het eens te spelen. Een 3D-spel maar eigenlijk met 2D-gameplay in een 3D-wereld waar ik het in de eerste alinea over had.

Cuphead is inderdaad een shmup maar de gameplay elementen zijn exact hetzelfde als wat bijv. Super Mario World zo goed maakte. Snel en nauwkeurigheid reageren, patronen herkennen, experimenteren, aanpassen...
In essentie is het verschil tussen Cuphead en 2D-spellen met Mario dat je bij Cuphead alle actie op 1 stukje hebt met 1 grote baas terwijl je bij die andere platform spellen een groot speelveld hebt met veel kleine obstakels.
Daarnaast zijn de cartoons natuurlijk schattig en is de live muziek erg lekker. Een overeenkomst tussen Cuphead en Ori: de beide spellen hebben een sterk uitgesproken sfeer.
Terzijde, ik vond de muziek in Mass Effect ook geweldig.

[Reactie gewijzigd door CHBF op 18 augustus 2018 16:20]

klopt voor de oudere generatie is het nostalgia, en voor de nieuwere generatie is het een aparte ervaring,

ik heb zelfs kinderen gezien die niet snappen wat een floppydisk is, "erger nog ze herkennen het zelfs niet als het word save-logo"

zo is veel oude technologie vreemd en vrijwel buitenaards voor ze.
daarom verkopen die consoles zoals een nes/snes mini ook zoo goed.
Misschien wel. Ik ben nu 25 en heb in het verleden erg veel Minecraft gespeeld. Is natuurlijk wel een beetje anders dan de pixel games waar jij het over hebt. Maar ergens maakt de eenvoud en het pixelachtige zo'n spel juist fascinerend.
Persoonlijk heb ik nogal last van de keuzes die je krijgt.

Noem het stom, of dom, maar geef mij maar een lekker lineaire verhaallijn. Heb nog steeds The Witcher 1, 2 en 3 niet uitgespeeld simpelweg omdat ik het érg lastig vind om keuzes te moeten maken wetende dat ik daardoor content misloop.. en ik heb dus écht geen zin om óf die spellen tig keer te moeten herspelen óf als een of andere OCD mafkees bij elke keuze een savepoint branch te moeten genereren.

Heb hier ook last van in competitieve spellen zoals Rocket League.
Je kunt daar van alles aanpassen kwa zichtveld en controller handeling/gevoeligheid.. en om een of andere reden heb ik bij elke instelling het gevoel alsof dát mijn potentie om op mijn best te spelen belemmerd. Elke keer dat ik te ver doorschiet in een rol of moeite heb mijn auto goed recht te landen voelt het alsof het aan de controller zou kunnen liggen.. simpelweg omdat ik weet dat er alternatieve keuzes zijn.

Het is een bekend fenomeen, en echt een issue van deze tijd. Dit soort 'oude' 2d pixelated platformers nemen zulk soort problemen weg.. al moet ik toegeven dat ik er zelf totaal geen interesse in heb. Heb vroeger wel wat 2d platformers gespeeld maar dingen als Doom, Quake, Duke Nukem 3D en Wolfenstein3D waren toch echt het begin van mijn hobby als gamer..
Persoonlijk heb ik nogal last van de keuzes die je krijgt.
Vind je de TedTalk van Barry Schwartz over de "the paradox of choice" misschien wel interessant.
https://www.ted.com/talks...aradox_of_choice#t-133467
Blijkt dat we helemaal niet blij worden van teveel keus
Logisch, de mens is een kuddeschaap en onze hersenen lui. Als de massa iets roept dan zijn wij geneigd het maar voor waar aan te nemen om het zelf nadenken maar te vermijden.

Voorbeelden genoeg in de geschiedenis en het nu.

Zelfs op Tweakers, genoeg mensen die bepaalde merken en franchises adopteren omdat het veel besproken wordt.
Je vergeet voor het gemak even dat een bepaald merk of franchise af en toe nog wel eens voor daadwerkelijke kwaliteit staat, voor in zo verre kwaliteit meetbaar is. Als jij kan bepalen dat een voorgestelde meting van kwaliteit voldoende is, maakt dat je niet meteen iemand met kudde-mentaliteit, maar gematigd kritisch over wat wel en niet te volgen. Jij maakt het absoluut zwart-wit.

[Reactie gewijzigd door SkyStreaker op 18 augustus 2018 11:55]

"wat de boer niet kent dat vreet ie niet"... wordt vaak geassocieerd met iets negatiefs en een weerstand tegen nieuwe (verrijkende) ervaringen maar juist dát is erg zwart-wit denken.

Je moet goed beseffen dat iets dat nieuw en onbekend is érg eng is. Een telefoon van een merk die jij nog nooit gezien hebt, die geen van jou vrienden/kennissen heeft en waar weinig 3rd party reviews over te lezen zijn is gewoon een minder veilige keuze dan die nieuwste galaxy/iphone die íedereen heeft en waarvan je met grote zekerheid van weet wát je kunt verwachten.

Ja, je hebt 'out of the box' denkers en doeners nodig om progressie mogelijk te maken.. maar dat verandert niet het feit dat veiligheid in grote getallen zit en het die 'conformerende massa' is die de maatschappij vorm geven en dienen als een plateau voor die 'out of the box' denkers om op te staan.

BenVenNL verwoord het nogal negatief en kleinerend, maar dat doet niet af aan het feit dat hij gelijk heeft.
Onze hersenen zijn lui.. en dat moet ook, want als jij constant complexe keuzes zou moeten maken zou je knetter gek worden. Dit is niet iets wat ik zomaar verzin maar de consensus van de (neuro)psychologische wetenschap.
Ziet er zeker leuk uit, heeft veel weg van de Turrican games, zo als Turrican 2, erg leuk.

[Reactie gewijzigd door AmigaWolf op 18 augustus 2018 18:15]

Dat is in der daad een van de dingen waar ik naar refereerde. Zijn ted talk geeft een goed inzicht in het probleem/gevaar van keuze.

Ik had hem al gezien, maar toch bedankt voor de link en fijn om te zien dat meerdere mensen er bewust van zijn. ;)
Ik denk dat er wel meer speelt dan teveel keus.

Ik wil geen game die veel aandacht opeist, dat is geen luiheid maar een keuze.
Verhaallijnen prima, kijk toch liever dan een film of ik lees een boek.
Helemaal mee eens.
Ik klap helemaal dicht in die openwerelden. Ik wil gewoon een spel spelen waar de flow door de makers is bedacht. Zij mogen me meenemen in hun wereld ipv dat je zelf je verhaal moet maken.

Lekker naar rechts lopen en op de juiste momenten op A drukken. Heerlijk.
En ik heb juist het tegenovergestelde. Ik klap helemaal dicht als ik in een spel iets zie en denk: interessant, laak ik daar eens gaan kijken om er vervolgens achter te komen dat het is afgetimmerd, dat de Devs willen dat je hun lineaire parcour afloopt.

Geef mij maar een sandbox, laat mij maar de keuzes maken zonder dat de makers mij de keuzes opleggen,dan volgt l ui me al vrij gauw gelimiteerd.

Hoe meer keuzes hoe beter, spellen met een verhaallijn speel ik amper, maar als ik dan toch doe (zie metro) en ik maak een bepaalde keuze met een gevolg voor de afloop, blijft dat lekker malen in mijn hoofd, heerlijk.
Ondervind de gevolgen van je keuzes, net als irl.

Een ander knap er misschien op af ja. Misschien omdat het juist teveel op het echte leven lijkt terwijl ze dat juist even willen ontsnappen?
Herkenbaar. Semi-lineair is voldoende, daar verder (FallOut, etc) en ik ben het kwijt. Compleet. Kwijt. Je weet dat alles niet in 1 keer kan, maar je wil alles in 1 keer. Maar dat kan niet, want die ene queste speel je pas "ideaal" weg als je wacht tot verder in het spel.De queste waarbij je een belangrijk onderdeel van de queste te pakken krijgt weet je alleen te krijgen als je het voor de 2e keer speelt. Maar daar de onoverzichtelijkheid te pas komt, wordt het voor mensen zoals ik en bijv. Ayporos enorm lastig dit te bewerkstelligen. Lineair en semi-lineair (Dragon Age 2 pakt dit bijv. heel erg goed aan) is mijn "ding".
Ik heb precies hetzelfde. Ik vind de Witcher schitterend. Grafisch schitterend, geweldige setting. Dan loop ik door de tutorials die de controls en systemen uitleggen en dan is het gewoon laag op laag op laag op laag aan dingen die ik moet gaan managen. Ik kan er niet meer van genieten als ik honderd variabelen in mijn hoofd moet managen. Ik wil gewoon van de wereld genieten, een beetje ontdekken, en een beetje hakken. Waarbij mijn skills in control en reactietijd doorslaggevend zijn, niet 10.000 ander keuzes al eerder gemaakt.

Niet voor mij dus. Ik zie hetzelfde als ik met mijn jonge neefje Fifa speel. Voor we een spelletje begonnen zijn, is hij een kwartier zijn team aan het tweaken. Ik wil gewoon op next next PLAY drukken. Beginnen!
Noem het stom, of dom, maar geef mij maar een lekker lineaire verhaallijn. Heb nog steeds The Witcher 1, 2 en 3 niet uitgespeeld simpelweg omdat ik het érg lastig vind om keuzes te moeten maken wetende dat ik daardoor content misloop.. en ik heb dus écht geen zin om óf die spellen tig keer te moeten herspelen óf als een of andere OCD mafkees bij elke keuze een savepoint branch te moeten genereren.
Ik zie een andere belangrijke reden voor meer lineaire gameplay: je kan de gameplay leuker, spannender en moeilijker (maar op een eerlijke manier!) maken doordat alles voorspelbaar is en de developer alles in de hand heeft (spawnpunten, hinderlagen, cutscenes op de juiste momenten, een lineaire verhaallijn...). Ik zie graag eerherstel voor lineaire gameplay en dat game-'journalisten' ophouden met te mopperen als gameplay lineair is. Het is niet per se slecht, het valt en staat met de uitvoering. GTA had overigens ook lineaire gameplays vanaf GTA3, alleen kun je daarnaast ook nog side-activities doen. Idem voor Far Cry. Het is hartstikke lineair maar dat is niet slecht!

Dat neemt niet weg dat ik spellen zoals TW ook veel vind toevoegen maar ik vind dat gamers meer waardering mogen hebben voor de lineaire gameplay. Zie bijvoorbeeld ME1-3 vs. MEA. Het laatste had weinig lineaire gameplay, dat hielp niet. Er waren meer redenen dat het spel faalde maar de developers maakten het zichzelf ook niet gemakkelijk door in te zetten op RNG. Zelfs bij FTL heb ik moeite met de RNG, het werkt tot op zekere hoogte maar hier en daar zie je ook grote tekortkomingen (succes als je in het derde level je wapens niet goed hebt geupgrade en dan geen shop meer vindt met geschikte wapens...).
Zelf vond ik het bij ME3 best wel leuk dat je bij de dialogen en verhaallijnen veel opties had en ik heb alles uitgeprobeerd en volgens mij alles in het spel gezien maar ja, dat is dan wel een timesucker, als je de tijd daarvoor niet hebt...
Als de karakters interessant genoeg zijn en de verhaallijn is leuk dan hoef je geen OCD te hebben om dat te doen. :p

[Reactie gewijzigd door CHBF op 18 augustus 2018 16:00]

FTL had ik dan weer geen problemen mee.. is immers een roguelike en een totale 'speelsessie' duurt niet zo lang als het uitspelen van een Witcher game. :)
Ik heb graag dat een spel voor 100% om vaardigheid gaat, bij FTL heb je ook wat geluk nodig. Het is verder een leuk spel maar dat vind ik een minpuntje. Momenteel speel ik Starcraft2, ik ben er recent mee begonnen. Net Zero Hour op hard gespeeld met alle achievements (geen gebouwen beschadigd en 4 hatcheries vernietigen). Een lastige missie.

[Reactie gewijzigd door CHBF op 19 augustus 2018 03:11]

Komt het omdat de oudere kinderen (ik met mijn 39) toch weer op zoek zijn naar dat nostalgische gevoel of dat er toch meer uitdaging en voldoening te halen valt uit de oude manier van spelen, waar je handje niet wordt vastgehouden?
Tja, als dat de doelgroep is dan val ik daar ook onder (38), maar ik heb totaal geen last van nostalgische gevoelens richting oude stijl games. Moderne games zijn gewoon ordes van grootte leuker en beter in elkaar gezet dan de games in de 8/16-bit tijd ooit waren.

Volgens mij is het vooral valse nostalgie, terugverlangen naar een herinnering die nooit echt bestaan heeft.
Beter in elkaar gezet? Een bugfest als Assassins Creed tov Monkey Island??
Ja, een enorme open wereld met een heleboel te doen is beter in elkaar gezet dan een game die een paar statische plaatjes laat zien waar dan een handje vol sprites over heen beweegt. En AC een bugfest ? Ik heb AC3, 4, Unity en Origins gespeeld. Van al die games had Unity in het begin wat performance issues maar anders dan dat ben ik geen obvious bugs tegengekomen in een AC game.
"Open wereld" versus "sprites" heeft niet zoveel met "plezier" te maken. Beter gezegd, doe mij maar Money Island 2. Het bijzondere aan Monkey Island 2 was, dat er een muzieksysteem in zat, die de muziek in de verschillende scènes met bruggetjes vloeiend in elkaar kon doen overlopen. Dat is sedertdien niet te vaak meer of misschien helemaal nooit meer vertoond. En hoewel ook dat niet de definitie van plezier betreft, was dat zeker onderdeel van de atmosfeer die het spel schiep. En alles bij elkaar een klassieker.

Assasin's Creed? Dat zal nooit en te nimmer de roem van Monkey Island bereiken.

Tunnelvisie?
Blegh.. ik heb AssAss Crack 1 geprobeerd te spelen omdat ik het gratis (blegh) bij een graka kreeg.. het voelde mij te frans aan en kon me er niet echt in vermaken. Kan niet echt uitleggen wat ik bedoel met 'frans' maar dát was mijn ervaring, en dat was nog voor ik uberhaupt wist dat ubisoft een frans bedrijf is. :+
Oh, maar dat zeg ik ook niet. Speel genoeg moderne games (alhoewel voornamelijk verhalende games), maar "ooit waren", daarin zullen we van mening verschillen. Lufia of sonic, columns of transbot helemaal grijs gespeeld. "Beter" is discutabel.
Oh ja, genoeg spellen toen grijs gespeeld maar dat was omdat er gewoon niks beters was en je ook niks beters gewend was.
Dat wij verwend zijn geworden door de huidige technieken? Ja, eens. Maar valse nostalgie? Hangt van de persoon af.

[Reactie gewijzigd door SkyStreaker op 18 augustus 2018 11:56]

Ik heb het afgelopen jaar 4 nieuwe spellen voor mijn C64 gekocht (Planet X2, Pain's 'n' Ashes, Steel Ranger en Sam's Journey). Een hele belangrijke motivate is dat het gewoon erg gaaf is dat er anno 2018 nog gewoon een commerciële spellenindustrie bestaat en het erg leuk is om de veelal luxe retailverpakkingen aan mensen te tonen: Menig PC-spel, als het überhaupt nog fysiek verschijnt, moet het doen met een karig verpakking. En ja, ook mede-Tweakers mogen ze zien:

http://www.freepascal.org/~daniel/c64_spellen.jpg

Dat gezegd hebbende: De spellen zijn anders. Zeker niet persé leuker dan moderne PC-spellen, maar wel anders en vaak goed ontworpen ook. Variatie is goed, wat betekent dat ik me er uitstekend mee vermaak.

Nostalgie? Misschien een beetje wel, maar voor de nostalgie ga je toch meer de spellen spelen die je vroeger had.
Niet alleen de indies, maar denk bijv ook aan Octopath Traveller van Square Enix. De charme van 16 bit maar dan met een modern filter eroverheen voor belichting en speciale effecten als particles en schaduwen.
Alleen daar ook weer een leger aan keuzes die niet veel toevoegen, maar wel afdoen aan het verhaal
[...] of dat er toch meer uitdaging en voldoening te halen valt uit de oude manier van spelen, waar je handje niet wordt vastgehouden?
Dat lijkt me niet, er zijn genoeg games met modern uiterlijk die de speler wél uitdagen. Deze games zijn doorgaans niet zo populair als de mainstream cinematografische triple A titels met een campaign van 4 uur.
Ik bedoel wel wat meer algemeen gesproken en bedoelde het niet als een absoluut :)
Ik denk dat kwa bouw-budget deze games relatief goedkoop te maken zijn, terwijl er niet moet gesnoeid worden op kwaliteit of art, ik denk games als deze gewoon ook nog fun zijn om te maken.
Is allemaal van na mijn tijd, ik ben 50. Pong was oprecht mijn eerste game.
Daarna kwam de Philips Videopac, daarna de ZX81, Atari 600X, 1024ST, etc.......
Mijn zoon van 17 vindt het echter allemaal prachtig en geeft er geld aan uit......
Je ziet het net een beetje te romantisch vermoed ik ;)

Denk dat het punt eerder is dat de generatie die opgegroeid is met de snes/megadrive nu op een leeftijd zit waarbij ze doorgaans wel wat budget hebben en dus interessant zijn als doelgroep.
geen switch maar vita? stom !
Ik heb nog een Megadrive staan. Doe ‘m daar maar op...
Psygnosis is destijds (samen met al zijn intellectueel eigendom) overgenomen en opgegaan door en in Sony Computer Entertainment. Ondanks dat Hardcore niet door Sony zelf wordt uitgegeven zou ik me kunnen voorstellen dat ze Dice en Strictly Limited Games enkel toestemming hebben gegeven om deze titel op Sony-consoles uit te brengen.
Dat dit spel ooit op een Nintendo product uitkomt kun je natuurlijk wel vergeten, en portable speelt de vita ook beter & langer en de versie met OLED ziet er ook nog eens veel beter uit.. (De Switch heeft echt een heeel goedkoop scherm er in zitten, zelfs goedkope laptops hebben beter)
Dat lijkt wel heel erg veel op Turrican vs Alien Breed. Als hij niet te duur word ga ik hem zeker aanschaffen.
Ik vond dat het verschrikkelijk op Mega Turrican leek uit 1994! Fantastische muziek en gameplay dat spel. Maar deze ziet er ook leuk uit.
Wat is een Eurostyle 2D shooter? Marketing?
Dat vroeg ik me ook af. Het is de eerste keer dat ik ervan hoor.
Lmgtfy

Kan er zelf wel wat bij bedenken maar zoals je ziet bestaat de term al jaren.
Google noch betere internet zoekmachines geven geen eenduidig antwoord op de definitie van "Eurostyle 2D shooter". De vraag van @jpsch duikt zelfs op als 5e resultaat van Google :D

Als je geen zin hebt om het uit te leggen en enkel met een "Let Me Google That For You" komt, reageer dan gewoon niet.
Jeetje wat reageert iedereen toch heftig, we zitten hier toch op tweakers, dus enigszins wat assertiviteit qua tech related zaken zouden we hier toch mogen verwachten.

Behalve dat neemt @jpsch minder aanstoot aan mijn opmerking dan u, terwijl het een antwoord is op zijn reactie die ik daarna nog even verder onderbouw met wat andere referenties. (Hier gaat u in uw reactie volledig aan voorbij trouwens)

Niets naars heb ik in de zin, anders dan dat ik de term eurostyle 2D shooter behoorlijk “self explaining” vind (hetgeen ik aangaf met de opmerking dat ik er zelf wel iets kan bij bedenken) wellicht omdat ik vroeger veel 2D shooters heb gespeeld gemaakt door gamemakers die origineren uit Europa en die altijd wel te herkennen waren / zijn door een bepaalde atmosfeer / uiterlijk. (Ook dit wordt trouwens onderschreven door de laatste link die ik post in mijn 2de reactie).

Hopelijk is dit wel genoeg onderbouwd en komt het niet negatief over.
Nee, ik ga niet teveel tijd besteden aan dit soort loze opmerkingen. Vragen zijn nooit verkeerd, zie soms ook vragen waarvan ik denk dat is toch eenvoudig, maar weet ook dat er een tijd geweest is dat ik niets van computers afwist. Dingen als zie Google of RTFM zit je dan niet op te wachten.
Als die term al jaren bestaat, waarom kan ik dan geen beschrijving/definitie vinden?
Zelfs Mark zegt het niets.
Een beetje. Zie dat er veel discussie over is. Schijnbaar zijn er geen Amerikaanse stijl 2d shooters.
Spel lijkt me wel leuk..
Hier wordt ik gewoon blij van. Heel gaaf!
Psygnosis, brings back memories. Leuk dat het spel alsnog uitkomt op ps4. De playstation heeft veel old school games die leuk zijn om af en toe op te pakken. Spellen zoals pang en kick off. De eenvoudige bediening maakt het voor niet gamers ook leuk om een potje mee te doen.
Het eerste wat mij opvalt, buiten de oldschool 2D platform gameplay die nooit gaat vervelen, Sonic the Hedgehog zag er beter uit dan dit spel terwijl het op veel zwakkere hardware draaide en veel kleiner was. Net als dat Super Mario World er nog steeds erg leuk uitziet en leuk klinkt (die geluidjes werken erg goed!) terwijl het een spel 500 kB was en met sprites was gemaakt. Een goed ontwerp wint het van krachtige hardware.
Heerlijke reacties allemaal.

Bij mij is alles begonnen met de NES. Tegenwoordig ben ik een echte pc gamer. Kan niet zonder toetsenbord en muis. Vanwege mijn zoontjes, negen en bijna zeven, staat hier een PS4 slim sinds de kerst. &%#_&"# zo´n controller is HELEMAAL niks voor mij.

Ik denk meet weemoed terug aan de tijd met spellen die WEL speelbaar waren met een controller. Mario 1 is echt mijn topper. Deel 2 kon mij nooit bekoren al dachten mijn vrienden daar anders over. Duck Hunt..... Geweldig met die hond die je uitlachte als je mistte. Metroid WAT EEN GAME. Startropics had ik in het Duits. Pffff lastig maar oh zo mooi. Faxanadu kado gegeven aan mijn buurjongen toen ik in een rolstoel zat en hij mij overal mee hielp. Achteraf was ik zooooooooo jaloers. Wat en vet spel. Kabotu Qauntum Figther ofzoiets. man man man GEWELDIG. Ducktales, Blaster master, Ninja Gaiden en niet te vergeten Snakes revenge WOW wat een toppers. En dan had je nog Rygar en dat speedboot spelletje. goh hoe heette die ook al weer. Google bedankt, het is dus cobra triangle. Wat een leuke tijd heb ik daar aan beleefd. Oh!! en Ice climber net als Donkey kong, zo simpel qua opzet maar zooooooo geweldig.

Waar hier bij mij iedereen refereert aan mario 3 was dat voor mij 1 van de mindere games ondanks dat het van mij een hele dikke vette voldoende kreeg.

oh ja een spel als Zelda vergeet ik helemaal te benoemen. wat een gaaf en uitgebreid spel zeg.

Iedereen bedankt om me terug in de tijd te brengen.

Groetjes Bouwjaar 1982
Jammer dat ze niet gewoon ook voor de mega drive uitkomt dat zou zo duur toch niet meer moeten zijn ;) ik heb toevallig een
Van mij mogen ze het uitbrengen op de Mega Drive gewoon.
Van mij ook, maar ik heb 't idee dat de oudere spelers eerder een PC hebben staan, dan een PS4.
Idd, ik wil dit gewoon op Mega Drive cartridge hebben.
Op de PS4/Vita zou ik hier niet meer dan een tientje aan uitgeven. Als ze dit echt op cardridge uit zouden brengen voor de mega drive zou ik er zo 60 euro aan uit geven!

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone XS Red Dead Redemption 2 LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6T (6GB ram) FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True