Yakuza 4

Kamurocho het toneel noemen waarop alle hoofdrolspelers van Yakuza 4 hun ding doen, is dus eigenlijk een understatement. Kamurocho ís  in feite de hoofdrolspeler van Yakuza 4. Net als Grand Theft Auto 4 is dit een openwereldgame, maar dan met het grote verschil dat de wereld van Yakuza 4 'echt' voelt. De mensen die over de drukke straten lopen lijken hun eigen leventje te leiden. Er zijn steegjes met tentjes waar je in kunt om even wat te eten of om een gesprekje te voeren. Je kunt onder de grond de metro gebruiken, of bovenop de daken criminelen achtervolgen. Je kunt een casino inlopen en echt een degelijk potje Texas Hold’Em spelen, de arcade inlopen en een volledige space-shooter spelen of juist verslaafd raken aan pachinko. Kamurocho voelt niet aan als een groots uitgewerkte zandbak die gemaakt is voor de speler, nee, het voelt aan alsof de speler een klein deel is van Kamurocho. Subliem.

Dat gezegd hebbende: de game is op technisch gebied bijna identiek aan zijn voorganger, het eveneens indrukwekkende Yakuza 3. Het spel gebruikt dezelfde engine en veel van dezelfde textures en models. Nu zou dit geen probleem hoeven zijn, ware het niet dat Yakuza 3 al enigszins het uiterlijk had van een game van de vorige generatie consoles. Het uiterlijk was weliswaar imposant, maar toch. Yakuza 4 ziet er in technisch opzicht nog iets meer verouderd uit. Begrijp ons niet verkeerd, dit is een prachtige game, vooral als de nacht aanbreekt en het neonlicht van de nachtclubbordjes gereflecteerd wordt in een plasje water onder de leren, Italiaanse schoenen van je maffia-avatar. Maar het kwalitatieve verschil in beeld tussen de prachtige filmpjes en de normale gameplay is af en toe storend, mede omdat er volstrekt geen verbetering is te zien ten opzichte van Yakuza 3.

Vier-voor-één

Waar dit vierde deel echter wel veel harder mee scoort dan zijn voorganger, is het verhaal en de manier waarop het wordt verteld in de gameplay. Waar de vorige Yakuza-spellen draaiden om de knuffelbare bad-ass Kiryu Kazuma, heeft de game nu vier protagonisten, ieder met een andere geschiedenis en verhaallijn. Deze verhaallijnen worden in vier verschillende hoofdstukken uit de doeken gedaan, en in het beladen vijfde hoofdstuk komen de vier antihelden samen om zo de gezamenlijke vijanden een vrij episch einde toe te roepen.

In de praktijk houdt dit in dat je eigenlijk vier kleine Yakuza-games krijgt voor de prijs van één. Want niet alleen heeft elke held zijn eigen verhaallijn, ook de manier van spelen is anders bij elk personage. Naast een openwereldgame is Yakuza 4 namelijk een beat ‘em up: een vechtgame waarin je het op de meest brute wijze tegen legioenen vijandelijke maffialeden opneemt. Waar hoofdpersonage Kiryu ook in dit deel een all-round vechtersbaas is die met zijn indrukwekkende straatvecht-moves korte metten maakt met allerlei gespuis, wordt hij dit keer bijgestaan door drie nieuwe, charismatische hoofdpersonen die hun zaakjes op volstrekt andere manieren oplossen.