Een oogje op de Panasonic Lumix LX5

Als er één belangrijk kritiekpunt op de originele LX3 is, dan is het wel het beperkte zoombereik van 24 tot 60mm. Panasonic heeft naar de kritiek geluisterd en heeft de Lumix LX5 uitgerust met een zoomlens met een bereik met een kleinbeeldequivalent van 24 tot 90mm. Door het grotere bereik van de lens is de LX5 breder inzetbaar, bijvoorbeeld voor portretfotografie.

Hoewel de lens een groter bereik heeft gekregen, is dat niet ten koste gegaan van de lichtsterkte. In de groothoekstand bedraagt het grootste diafragma f/2,0, terwijl dat in de telestand nog altijd een respectabele f/3,3 is. De LX3 lijkt met een grootste diafragma van f/2,8 in de telestand lichtgevoeliger, maar de LX5 heeft bij deze zoomstand een even groot diafragma.

Panasonic heeft de LX5 een zogeheten stepzoom gegeven. Hierbij zoomt de lens niet traploos, maar in voorafbepaalde stapjes.

De Leica DC Vario-Summicron-lens is opgebouwd uit tien lenselementen - waaronder drie asferische - die zijn onderverdeeld in negen groepen. De lens beschikt over Panasonics Power O.I.S.-beeldstabilisatietechnologie.

de lenselementen in de ingeschoven toestand, in de groothoekstand en in de telestand

Lichtgevoeliger beeldsensor

Panasonic heeft een groot deel van de r&d-tijd gestopt in het ontwikkelen van een nieuwe 1/1,6"-ccd-beeldsensor. Het bedrijf is er naar eigen zeggen in geslaagd om de gevoeligheid van de sensor met 32 procent te verbeteren, terwijl ook het dynamisch bereik en de kleurverzadiging zouden zijn toegenomen. De pixelgrootte is met 2,05μm wel hetzelfde gebleven. Het iso-bereik is ook gelijk aan dat van de LX3: iso 100 tot en met iso 3200. De LX5 kan wel op hogere iso-waarden tot maximaal iso 12.800 worden ingesteld, maar dat gaat dan ten koste van de resolutie.

Panasonic maakt bij het ontwerp van de beeldsensor gebruik van een constructie met twee microlenzen om meer licht op de daaronder gelegen fotodiode te laten vallen. Ook heeft Panasonic de fotodiode en de bijbehorende vccd meer capaciteit meegegeven, zodat als het ware de pixelemmer niet te snel overloopt bij contrastrijke lichtsituaties.

Net als de LX3 heeft de LX5 een multi-aspectratio-sensor. Normaal gesproken maken camerafabrikanten gebruik van alle pixels op een beeldsensor, waarbij de native beeldverhouding meestal 3:2 bedraagt, en worden daaruit 16:9- en 4:3-crops gesneden. Daarbij gaan echter veel pixels verloren. Bij de LX-camera's worden niet alle pixels gebruikt waardoor de bestandsgroottes van de beelden bij de meeste aspectratio-instellingen elkaar niet veel ontlopen.

Ook heeft een multi-aspectratio-ontwerp als voordeel dat de kijkhoek bij alle beeldverhoudingen gelijk blijft. De 16:9-, 3:2- en 4:3-standen konden bij de LX3 via een schuifje aan de bovenkant van de lensring worden geselecteerd, en bij de LX5 is daar nog een 1:1-stand bijgekomen.

Venus FHD Engine

Om foto's en video's snel te kunnen verwerken, heeft Panasonic de Venus FHD Engine ontwikkeld. Dit is een processor met drie cpu-kernen, maar de kloksnelheid en de gebruikte architectuur zijn niet bekendgemaakt. De LX3 was nog uitgerust met de Venus Engine IV-chip.

De nieuwe processor wordt niet alleen gebruikt voor de belichtingsmeting en het scherpstellen, maar ook voor de nieuwe Intelligent Resolution-functie. Hiermee wordt het foto- of videobeeld geanalyseerd en kan het beeld lokaal worden verscherpt. Panasonic claimt dat de combinatie van Intelligent Resolution en digitale zoom effectief een 5x-zoombereik mogelijk maakt, zonder verlies aan scherpte en detail.

Door de parallelle verwerking van gegevens is Panasonic erin geslaagd de contrastdetectie-scherpstelling, die Sonic Speed AF wordt genoemd, aanzienlijk te vernellen. Ook heeft het bedrijf de ontspanvertraging tot 0,007s weten terug te brengen.