MAG

Al die partijen ontmoeten elkaar natuurlijk op het slagveld. Dat begint niet direct met 256 man, en dat is maar goed ook: meteen zo'n grootschalig gevecht kan wat overweldigend overkomen, dus is het fijn dat het spel aanvankelijk spelmodi voor 64 spelers voorschotelt. Hierna ga je verder met potjes voor 128 spelers, waarna uiteindelijk de gevechten met 256 spelers open gaan. Een exact niveau wilde ontwikkelaar Zipper hier nog niet voor geven, maar als je level 10 bereikt, heb je in elk geval alle spelmodi open, zo werd ons verzekerd. Daarnaast vallen er ook nog wat wapens vrij te spelen, al is dit minder uitgebreid dan in bijvoorbeeld Call of Duty: Modern Warfare 2.

En laten we met dat zijstapje de vergelijkingen maar direct zijn voor wat ze zijn. MAG laat zich nauwelijks met een andere shooter vergelijken, alleen al door de grootschaligheid van de gevechten. Daarbij introduceert MAG ook een unieke commandostructuur, of beter: het legt die structuur op aan de speler. In Battlefield kun je al langer in aparte teams te werk gaan en staat er een commander boven de troepen, maar echt een centrale rol speelt dit niet in dat spel. Zoniet in MAG. Je komt in een team, binnen een peloton, en je kunt heel goed zien wie de andere soldaten in je team zijn, en waar jouw team geacht wordt zijn werk te doen.

Specifieke opdrachten

Dit gameplay-element is de sleutel tot succes. Met 256 mensen is het namelijk tamelijk lastig het overzicht te bewaren, en het is ook niet bevorderlijk voor het speelplezier als die 256 man op dezelfde plek uitkomen. Om dat te voorkomen hebben de leiders in het spel de mogelijkheid om de teams specifieke opdrachten te geven. Elk team van acht man heeft dus een specifieke opdracht. Zo kan team Alpha van het eerste peloton op weg zijn naar een bunker die opgeblazen moet worden, terwijl team Bravo van het derde peloton in de buurt van diezelfde bunker een radartoren onder vuur neemt. Team Delta van het vierde peloton rijdt ondertussen een voertuig naar het front, door een poort die open is gezet door team Alpha van het eerste peloton. Ze kwamen er onderweg naar de bunker toch al langs...

Ongetwijfeld zal menig speler denken: "Specifieke doelen? Het zal wel". Toch is het zeer aan te raden je orders gewoon op te volgen. Ten eerste krijg je voor elke actie die je in de buurt van je missiedoel volbrengt, dubbele ervaringspunten. Dat houdt in dat je sneller in rang stijgt, waardoor je ook eerder in aanmerking komt om bij een gevecht een leidende rol te vervullen. Daarnaast moet je je bedenken dat de Officer in Chief, de leider van het hele team dus, goed kan overzien welk team waarheen wordt gestuurd. Als alle teams hun taak uitvoeren, zul je veel sneller progressie boeken. Een voorbeeld: als jouw team volgens opdracht luchafweergeschut uitschakelt, kan je hele team vanaf dat moment zich via parachutes een heel stuk naar voren laten re-spawnen. Kortom: het gebrek aan vrijheid voelt misschien soms wat beperkend, maar je komt er wel het snelst mee verder.

Weinig terugslag

Zoals bij alles wat in teamverband gedaan wordt, geldt natuurlijk dat ook de individuele prestaties sterk moeten blijven: je moet natuurlijk wel raak schieten. MAG ging ons opvallend goed af. Het viel ons - overigens vrij ervaren Modern Warfare 2 spelers, dus vandaar de vergelijking - op dat het schieten een stuk rustiger ging dan in Modern Warfare 2. De eenvoudigste verklaring daarvoor is dat de wapens zich blijkbaar minder realistisch gedragen dan in MW2, waarbij vooral de minieme terugslag opvallend is. Dit maakt dat de actie minder hevig aanvoelt dan in andere shooters, iets dat lastig met de grootschaligheid van het gevecht te rijmen is.