Preview: Split/Second

In de stad waar de tv-show plaatsvindt, kan er op vijf locaties worden geracet; elke locatie heeft weer zijn eigen tracks. Dat spelers terecht kunnen op een vliegveld en in een haven was al bekend; tijdens het bezoek aan Black Rock zagen we voor het eerst een derde locatie, in de binnenstad. Het design was nog niet af en we konden er helaas niet zelf mee aan de slag, maar de downtown-locatie zag er op het eerste gezicht goed uit. We zagen dit level echter te kort om er een goede indruk van te krijgen.

Burnout

We konden wel aan de slag met de vliegveld- en havenlocaties, waarvan we elk één level konden spelen. De gameplay deed ons sterk aan Burnout denken: de ach-het-maakt-eigenlijk-ook-geen-moer-uit-of-je-crasht-manier van spelen uit die game doet het ook goed in Split/Second.

We zijn goed te spreken over de levels waar we mee aan de slag konden. Het racen voelde goed aan en ook de powerplays bevielen uitstekend, al was het maar omdat we ontdekten hoeveel bevrediging het geeft om je tegenspelers met een instortende vuurtoren te verpletteren. We zijn wel benieuwd hoe de ontwikkelaars erin zullen slagen om het gebruik van powerplays - en zeker de super powerplays - niet als repetitief aan te doen voelen. Aanvankelijk is het een bijzondere ervaring om te zien hoe een vliegtuig op jouw commando op de track neerstort, maar dat kan op een gegeven moment ook gaan vervelen.

Dat geldt met name voor de super powerplays, aangezien deze altijd op dezelfde locatie plaatsvinden - ook al staat het tijdstip uiteraard niet vast. Ook zijn we benieuwd of Black Rock voor elk level afwisselende powerplays kan bedenken: het neerstortende vliegtuig legt de lat hoog, dus voor de andere vliegveldraces zullen even hoogstaande powerplays moeten worden verzonnen.

Over-the-top

De hoofdrol in Split/Second is hoe dan ook weggelegd voor blowing things up. Tijdens de diverse powerplays zal je de nodige over-the-top effecten voorbij zien komen, want de makers schrikken niet terug voor overdrijving. Daarbij zou, veel meer dan bij Pure, aandacht aan de graphics zijn gegeven om Split/Second zo overweldigend mogelijk over te laten komen.

Dynamische belichting, met 'duizenden' lichtbronnen, en al even dynamische schaduwen zouden samen met de dik aangezette explosies voor een Hollywood-sfeertje zorgen. De twee levels die we hebben gespeeld, zagen er inderdaad erg goed uit. Vanwege de vele grafische effecten loopt de game wel op 30fps in plaats van op 60fps. Voor die hogere framerate zouden volgens Baynes te veel concessies moeten worden gedaan.