Microsoft voorziet veel touchscreens en holografische displays

Die ontvanger is alleen voor de video/audio signalen, de tv zelf heeft nog gewoon een stekker.

Draadloze stroom heeft nog een lange weg te gaan. Maar wie weet wat ze binnen nu en 20 jaar uitvinden.

Het ziet er aantrekkelijk uit. Dat komt omdat wij opgevoed zijn met een nadruk en liefde voor technologie. Wij definieren ons hele bestaan rond wetenschap en de implementatie van wetenschap in de maatschappij. We zijn er verslaafd aan. En het kon allemaal door goedkope olie.

Dat terzijde, Wat ik me altijd afvraag waarvoor die dingen een oplossing zijn. Als je helder bent weet je dat een implementatie van technieken een duidelijk doel moet hebben. Techniek for the sake of techniek, wat is daar aantrekkelijk aan?

Je ziet hoe mevrouw haar hotel inlicht over haar wensen. Dat lijkt heel handig, maar als de informatie niet goed doorkomt om een of andere reden, dan verwacht ze te veel zodra ze het hotel binnen komt. En dat leidt tot irritatie. Daarmee is het enige contact wat je dus met het personeel van het hotel hebt al gebaseerd op een conflict. Terwijl als ze gewoon was binenngelopen en naar een balie was gegaan, dan was ze adequaat geholpen, had ze een momentje gehad van intermenselijk contact, wat we toch als mens nodig hebben.

Hoe is dit dus een oplossing en voor welk probleem dan? Is het de bedoeling dat we allemaal lang elkaar heen leven en zo vanuit de taxi naar onze kamer lopen, helemaal losgesneden van anderen? Men doet het hier voorkomen alsof het het leven makkelijker maakt, aangenamer, zonder moeilijkheden, zonder wachtrijen.

Maar je zou de liefde van je leven kunnen ontmoeten in de rij voor de balie...

Deze films maken me altijd heel bewust van het gevaar er van. Oplossingen zonder problemen betekenen alleen klimaat verandering, piek olie, individualisme, techniek om de techniek en zinloze complicaties in een abstracte koude harteloze wereld waar mensen blijkbaar verslaafd en afhankelijk zijn van hun gadgets.

Er wordt gesuggereerd dat je donaties kunt doen door je gadget te richten op een elektronische bedelaar. Maar als er in zo'n druk treinstation iemand aldoor voorbij loopt moet ik nog zien of iemand de moeite neemt. Geld overmaken naar een goed doel is nu al uiterst eenvoudig...en dat doet men al niet.

MS heeft natuurlijk een belang bij een positieve benadering, daarom komen ze met dit idee van overmaken naar een goed doel. In de realiteit zullen mensen zich alleen ergeren, net zoals nu en de hand op de digitale knip houden.

Verder zie je dat het raam van de taxi info geeft over locaties. Waar is de zin voor avontuur, het onbekende? De verrassing van het arriveren bij je hotel en de gewaarwording dat dat zwarte vierkante gebouw inderdaad je bestemming was? Voor mij hoeft die functie niet per se.

We gaan volgens MS dus door een filter leven. Een informatie matrix die voor je ogen wordt getrokken als een rolgordijn en waar je van tevoren alles kunt plannen en bekijken. De menu kaart van de menselijke nieuwsgierigheid wordt direct bevredigd en je kunt je koffie al van tevoren bestellen. De daad van het drinken is slechts een formaliteit. Het ontdekken van een leuk nieuw restaurant is niet leuk, je hebt het interieur en de menu kaart al gezien. En gereserveerd.

Daarmee bedoelt MS weer dat je nooit 'nee' hoeft te horen: we zitten vol. Want stel je voor dat je als mens in deze wereld niet ogenblikkelijke bevrediging kunt ervaren? Het is te erg om een restaurant in te gaan en te horen dat ze vol zitten of je favoriete eten niet hebben.

Voor mij is de waarde van het leven zelf hier de issue. Wil je alles gladjes langs je heen laten gaan, alsof je op een soort wolkje drijft, waar je in principe nooit nee zult horen, waar je niemand te woord hoeft te staan als je dat niet wilt? Waar je uit je taxi zo je kamer opdrijft, waar je gadget het leven leeft dat jijzelf zou moeten ervaren?

Ik ben bang dat mensen uiterst irritant worden tegen elkaar want niemand wil obstructie en tegenslag. Men zal elkaar met de gadgets de hersens in slaan vanwege een of andere moeilijkheid, als het netwerk plat gaat. Men wordt onverdraagzaam. Men is niet langer in staat tot herkenning van elkaars emoties, laat staan erkenning. Men kan niet meer met elkaar communiceren, elk gevoel voor gemeenschap verdwijnt uit de maatschappij.

Het doet wat denken aan Asimov's planeet 'Aurora' waar elke bewoner gescheiden leeft in een huis met robots en waar het idee dat de pufjes lucht uit jouw longen in die van jezelf kunnen komen een schrikbeeld is.

Ik zie iets als de ´5 minute focus´. Ons gadget leidt onze planning, maar wat als er door een reden geen koffie klaar staat. Zijn we dan van slag en boos?

Ik zie ook iets over ' growth rates'. Ja dan praten we over die growth rates van MS...

Wat me ook opvalt is dat werkelijk alles energie kost. Tekenen en sommen maken... Waar komt al die energie vandaan? MS ziet een toekomst maar geeft niet aan of die energie duurzaam opgewekt wordt. We hebben nu al een energiecrisis...en een klimaatcrisis. Hoe is deze visie een oplossing voor dat probleem, als men laat zien hoe in een witte steriele werkomgeving mensen bezig zijn met efficiency?

Nog erger, het kind heeft een recept nodig en mamma zit blijkbaar ver weg in haar eigen woonunit? Dit geeft weer aan dat menselijk contact niet thuis hoort in MS's idee. Hoe meer scheidingen, zowel letterlijk als figuurlijk, hoe meer connectiviteit er dient te zijn, dus hoe meer winst.

Wat we nodig hebben is een wereld met minder technologie, meer afhankelijkheid van anderen, meer gemeensschapszin. Meer respect voor energie problematiek, klimaat problematiek en meer intermenselijk contact.

Beetje flauw om het te roepen van RobbieB, maar hij heeft ergens wel een punt, namelijk dat ze bij Microsoft de laatste te veel aan het dromen zijn en te weinig aan het uitvoeren.

Het beste voorbeeld is denk ik wel de Courier Tablet. Prachtige filmpjes en renders, en dan wordt het uiteindelijk afgeblazen.

Of zelfs als ze iets uitwerken, dan schieten ze het alweer af voordat het zich heeft kunnen bewijzen, zoals Microsoft Kin.

Dat betekent niet dat je nooit meer dit soort filmpjes meer moet maken, ofzo, maar het is denk ik best kritiek die ze ter harte kunnen nemen. Je kunt nog zo'n prachtig idee hebben, uiteindelijk is de uitvoering 100x belangrijker.