Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Jeroen Horlings

Redacteur fotografie en automotive

Sony A7R Mark III Preview

A9-features in de A7-serie

26-10-2017 • 16:00

60 Linkedin

Sony A7R III

De cameramarkt staat onder druk, maar het duurdere segment is nog steeds competitief. Denk bijvoorbeeld aan de Nikon D850, Canon 6D Mark II en 5D Mark IV, en de Sony A9. Woensdag werd de Sony A7R III aangekondigd, die voortborduurt op zijn voorganger, maar tegelijkertijd afrekent met enkele kenmerkende nadelen, zoals de beperkte accuduur. Wij konden al even aan de slag met de nieuwe A7R III en kregen daarmee een eerste indruk van de verbeteringen. We kregen ook meer inzicht in de richting die Sony op wil met de A7-serie, die het steeds nadrukkelijker promoot als hét alternatief voor de fullframe-spiegelreflexcamera's van Canon, Nikon en Pentax.

Specificaties

A7R A7R II A7R III A9
Resolutie 36 42 42 24
Lichtgevoeligheid (iso) 100-25600 100-32000 (102400) 100-32000 (102400) 100-51200 (204800)
Beelden per seconde (met af) 4 5 10 20
PDAF-punten - 399 399 693
Flitssynchronisatie 1/160 1/250 1/250 1/250
Stacked sensor Nee Nee Nee Ja
Accuduur 270-340 290-330 530-650 530-650
In-bodystabilisatie Nee Ja Ja Ja
Videoresolutie 1080p30 4k30 4k30 4k30
Videocodec Avchd Xavc-s Xavc-s Xavc-s
Gewicht (gram) 465 625 657 673

Belangrijkste verbeteringen

De grootste verbetering is wat ons betreft de body, waarvoor de A9 de nieuwe standaard heeft gezet. De nieuwe accu is een verademing, evenals het dubbele kaartslot, waarvan het klepje bovendien veel prettiger is. Ook de joystick, het touchscreen en de af-onknop zijn welkome verbeteringen, die de A7-serie meer op het niveau van dslr's brengen. Het is bovendien knap dat Sony deze verbeteringen in nagenoeg de oorspronkelijke body heeft weten te proppen, dus zonder dat de camera groter is geworden, wat bij de A9 wel het geval is. Wat we wel jammer vinden, is dat het extra draaiwiel linksboven op de body van de A9, met onder andere de transport- en autofocusmodus, niet op de A7R III is overgenomen.

Over de beeldkwaliteit kunnen we in deze preview geen concreet oordeel vellen. Daarvoor was de tijd natuurlijk te kort en bovendien waren de fotomogelijkheden op de desbetreffende locatie, het hoofdkantoor van Sony in Londen, simpelweg te beperkt. Op papier klinken de verbeteringen interessant, maar in de basis blijft het dezelfde sensor als de vorige keer, maar nu met een snellere Bionz X-processor en de front-end-LSI-processor. De grootste winst zit wat ons betreft in de 14bit-raw, die nu ook in de stille modus en bij de maximale burst van 10fps gewoon beschikbaar blijft. De nieuwe mechanische sluiter, waarvoor Sony een levensduur van 500.000 opnamen claimt, klinkt een stukje doffer en daardoor stiller. De A7R III heeft geen stacked sensor, dus de A9 blijft sneller. Het dynamisch bereik van de A7R II was al indrukwekkend, maar de claim van vijftien stops klinkt veelbelovend. Dat kan van de A7R III een ideale allround camera maken voor concerten, bruiloften, landschappen, portretten en architectuur, en nu zelfs ook sport.

De front-end-LSI-chip, rechts naast de Bionz X-processor, zou goed zijn voor een verdubbelde uitleessnelheid van de sensor

Op basis van onze ervaring met de A7R II leek het er zeker op dat de autofocus een stukje verbeterd is, vooral bij tracking en met oogautofocus, een functie waarbij continu op de ogen wordt scherpgesteld. De snelheid was al niet slecht, maar zijn voorganger was in sommige situaties wat minder consistent. Zeker in combinatie met een burst van 10fps, ten opzichte van de 5fps van de A7R II, is dat een flinke verbetering. Die enorme snelheid, uniek voor een camera met zo'n hoge resolutie, werkt bovendien zowel met de mechanische sluiter als met de stille elektronische, en dus met 14bit-raw.

De buffer is bovendien flink toegenomen en kan nu 76 rawfoto's achter elkaar verwerken, in plaats van 23. Omdat een van de slots nu uhs-II compatibel is, kunnen de beelden bovendien een stuk sneller worden weggeschreven, zodat je verder verder kunt schieten. Bij de A7R II was de schrijfsnelheid in de praktijk uiterst traag: circa 40MB/s. We moeten de snelheid van de A7R III nog uitgebreid meten, maar hij had weinig moete met een burst van tientallen raw+jpeg's en schreef ze redelijk vlot naar de uhs-II-kaart. Al met al is de A7R III hierdoor nog een stuk meer allround geworden, waarbij hij ook inzetbaar is voor actie- en sportfotografie.

Sony A7R III productfoto's

Close-up van de Sony A7R III, gemaakt met een andere A7R III

Verbeterde in-bodystabilisatie

De A7R II is net als de A7 II en A7S II al uitgerust met vijfassige in-bodystabilisatie, kortgezegd 'ibis'. Werd voor de A7R II nog een winst van 4,5 stops geclaimd, dit is nu toegenomen tot maar liefst 5,5 stops, net als bij de Panasonic GH5 en Olympus E-M1 II. Als dat klopt, kun je met sluitertijden van verscheidene seconden uit de hand fotograferen en het draagt ook bij aan vloeiendere videobeelden, zonder het gebruik van grote en dure gimbals. Toch zagen we deze winst tijdens onze korte testreeks nog niet direct terug, bijvoorbeeld in vergelijking met onze ervaring met de Panasonic GH5 eerder dit jaar. Daarmee konden we bijna probleemloos met een seconde uit de hand schieten. Bij de A7R III, met een geënsceneerde situatie, waarbij we een lage isowaarde en een kleine lensopening gebruikten, lukte dit ons nog niet. Dit is iets om later nog eens uitgebreider te testen, bij voorkeur bij avondlicht.

Het lukte ons niet om deze foto scherp te krijgen met een geforceerde sluitertijd van een halve seconde, ondanks de beloofde 5,5 stops stabilisatie

Pixelshift: van 42 naar 169 megapixel

De A7R III ondersteunt pixelshift, oftewel multishot, net als enkele Olympus- en Pentax-camera's. Daarbij wordt de gestabiliseerde sensor gebruikt om vier foto's achter elkaar te maken, waarbij de sensor telkens één pixel opschuift. Hiermee wordt in theorie het negatieve effect van het Bayer-filter gecompenseerd. Door dat effect neemt het detail af en dat wordt gecompenseerd door interpolatie met behulp van het rgb-filter: 2x groen, 1x blauw, 1x rood. Door de vier beelden te combineren ontstaat een ruwe foto van 169 mochochrome megapixels.

Hoe pixelshift werkt (boven) en een praktijkvoorbeeld (beeld: Sony)

Er zitten in onze ogen nogal wat haken en ogen aan de techniek én aan de implementatie door Sony. Zo zit er minimaal een halve seconde tussen ieder van de de vier opnamen, wat het voor de meeste situaties ongeschikt maakt. Het werkt dus alleen vanaf een statief en zelfs dan kan de overlap van kleine verschillen tot zichtbare problemen leiden. Bovendien wordt het ruwe resultaat weer omgerekend naar een 42-megapixelfoto, dus van extra resolutie is geen sprake, in tegenstelling tot wat bijvoorbeeld Olympus doet met multishot. Wel van meer scherpte en detail, en een lichte afname van ruis, als we de voorbeeldfoto's van Sony moeten geloven. Voor binnenhuisarchitectuur van historische gebouwen kunnen we ons er iets bij voorstellen, maar verder lijkt het ons in de praktijk weinig nuttig. Daar komt bij dat de bestanden zo groot zijn dat de camera ze zelf niet kan afhandelen. Daarvoor heb je speciale Sony-software nodig en dat kost je achteraf extra tijd buiten je gebruikelijke workflow. Die software is nog niet beschikbaar, zelfs een concrete demonstratie was niet mogelijk, dus het samenvoegen van beelden konden we in de praktijk nog niet testen. Toch een beetje een gemiste kans.

De nieuwe Imaging Edge-software van Sony was nog niet gereed

Andere verbeteringen

Uiteraard zijn er zowel aan de buitenkant als onder de motorkap nog veel meer verbeteringen. Direct zichtbaar én merkbaar waren het nieuwe scherm en de elektronische zoeker. De zoeker is rechtstreeks overgenomen van de A9 en telt nu 3,69 miljoen beeldpunten, wat neerkomt op een resolutie van 1280x960 pixels. Het cijfermatige verschil met 2,4 miljoen beeldpunten en 1024x720 pixels lijkt klein, maar de toename van het detail van het kleine zoekerschermpje was zeker merkbaar.

Ook de aanraakgevoelige laag van het scherm is wat ons betreft een welkome verbetering, die we eigenlijk al jaren eerder hadden verwacht. Vooral voor video is dat handig, omdat je dan heel subtiel en eenvoudig het scherpstelpunt kunt verleggen zonder dat je aan knoppen hoeft te zitten. Dat werkt ook als je met je oog door de zoeker kijkt terwijl je op de tast met je duim het juiste onderwerp selecteert, wat terug te zien is in de zoeker.

Last but not least zijn de verbeteringen op videovlak nuttig. Net als bij de A7R II wordt er in de Super35-modus geen pixel-binning gebruikt, maar wordt het beeld van 5176x2924 pixels via downsampling teruggerekend naar 3840x2160 pixels (uhd). Naast wat extra's, zoals filmen met 120fps in 1080p, is de grootste verbetering wat ons betreft hybrid log-gamma (hlg), wat we ook kennen van de Panasonic GH5. Daarmee kunnen hdr-videobeelden in real time worden gebruikt zonder color-grading, wat de workflow ten goede komt. Iets dat we missen, is een 60fps-modus in 4k, maar dat had de A9 ook niet. Vermoedelijk moeten we hiervoor wachten op de A7S III.

Enkele jpeg-testfoto's gemaakt tijdens de presentatie op het kantoor van Sony in Londen

Een foto met een hoge isowaarde van 4000, jpeg, geen post-processing

Wat betekent dit de voor A7 III en A7S III?

Zoals gebruikelijk bij Sony worden nieuwe features langzaam bij alle nieuwe modellen doorgevoerd. Dat maakt de weg vrij om wat te speculeren over de aanstaande A7 III. De A7 II werd eind 2014 aangekondigd en is dus echt aan een opvolger toe. Dit model is belangrijk omdat dit de instapper is van de fullframe A7-lijn en nieuwe gebruikers moet verleiden om over te stappen. Logischerwijs moet dit model wel betaalbaar blijven, dus een verschil in prijs zal gecompenseerd moeten worden door iets minder rijke features. We hopen en vermoeden dat de verbeteringen in de body in ieder geval worden overgenomen, dus dat Sony één lijn zal trekken.

Dat zou betekenen dat alle Mark III-modellen straks in ieder geval gebruikmaken van de grotere accu. Het aanraakgevoelige scherm en de joystick zullen we ongetwijfeld ook op de A7S III terugzien en hopelijk ook op de A7 III, maar dat is nog de vraag. De sensor van de A7 III blijft vermoedelijk op 24 megapixel steken, zij het met wat verbeteringen en tweaks dankzij een snellere processor. Wellicht zien we ook de verbeterde ibis terug, evenals een 4k-videomodus, die tegenwoordig redelijk standaard is.

Het prijspunt blijft een beetje gokken, want de A7R II en A7S II zijn beide een flink stuk duurder geworden dan hun voorgangers. Het zou mooi zijn als de A7 III onder de tweeduizend euro blijft. Het is zeer denkbaar dat de A7 II nog op de markt blijft bestaan als goedkoper instapmodel. Dat zou ook kunnen gelden voor de oorspronkelijke A7 en A7R uit 2013, al zijn die ondertussen echt gedateerd. De A7 II werd in december 2014 geïntroduceerd, dus er is een serieuze kans dat we de A7 III nog dit jaar gaan zien. Ook de A7S III maakt vermoedelijk snel zijn opwachting. Vooral de langere accuduur zal een verademing zijn voor filmers die nu soms al na twintig minuten 4k-video batterijen moesten wisselen.

Wat betekent dit voor de A7R II?

De A7R II blijft vooralsnog gewoon te koop, voor een flinke som minder geld dan de nieuwe A7R III. Het is mooi dat Sony de introductie niet heeft aangegrepen om de prijs verder te verhogen, wat de laatste jaren een beetje een trend is geworden. Heel realistisch gezien zijn de verbeteringen ten opzichte van de A7R II weliswaar zeer welkom, maar niet revolutionair. Wie kan leven zonder aanraakgevoelig scherm, met een enkel sd-slot en met de kleinere accu, goed voor circa driehonderd foto's, kan met die camera nog steeds prima uit de voeten. Voor eigenaren van de A7R II zal er dan ook weinig reden zijn om naar de winkel te rennen, tenzij een bepaalde nieuwe functie sterk de persoonlijke voorkeur geniet.

Voorlopige conclusie

Onze voorlopige conclusie is dan ook dat Sony met de A7R III afrekent met een aantal belangrijke minpunten. Zo is de accuduur aangepakt en is de body voorzien van een joystick en af-onknop, evenals een aanraakgevoelig scherm. Het is mooi om te zien dat deze verbeteringen van de A9 ook doorgevoerd worden in de A7-serie. Het verschil met spiegelreflexcamera's wordt op die manier verder verkleind, terwijl systeemcamera's als de A7R III daar aan de andere kant technische voordelen tegenover zetten: 10fps zonder black-out, op de volle 42-megapixelresolutie en met continue autofocus, een glasheldere oledzoeker, razendsnelle (oog)autofocus en uitgebreide videomogelijkheden in 1080p en 4k. We zijn benieuwd wanneer de A7 III en A7S III zullen volgen.

Reacties (60)

Wijzig sortering
Al met al is de A7R III hierdoor nog een stuk meer allround geworden, waarbij hij ook inzetbaar is voor actie- en sportfotografie.
Is de beperking bij actie en sport niet de electronische viewfinder? Het lijkt mij dat dat juist de weinige toepassingen zijn waarvoor een optische viewfinder nog echt een must is.

Voor de rest hebben dit soort camera's mij al een tijdje overtuigd dat mirrorless in de meeste gevallen de meest praktische keuze is. Hoewel ik zelf nog een DSLR heb liggen moet ik zeggen dat ik steeds meer tegenop zie om dat ding de hele dag mee te sleuren op reis.
Hangt misschien een beetje van de sport af. Ik weet niet hoe erg die evf lagt, maar ik kan me niet voorstellen dat het heel erg veel is. En uiteindelijk kun je ook je techniek aanpassen. Ik ben ooit met mijn Minolta A2 als persfotograaf naar de A1GP Grand Prix in Duitsland gegaan. Niet de snelste camera, maar je kunt dat trage focussen omzeilen door 'm manual te focussen. Zo heb ik een 'one in a million' shot gemaakt van de melée in de eerste bocht. Ik had scherp gesteld op het midden van de baan in de eerste bocht en de diafragma zo gekozen dat ie de hele breedte van de baan in focus zou hebben. Helemaal manual dus. Toen ze aan kwamen rijden geknipt en ik had een mooie bolide van de VS in focus die door de lucht vloog. Zo kun je het ook doen. Vroegâh hadden ze helemaal geen schermpje en moest je gewoon op gevoel en skill dergelijke foto's maken (wel een goede zoekerd natuurlijk).

Maar ik heb zelf ook al een poos een oog op die A7R II. Die is volgens mij voor mijn doeleinden goed zat. Maar laat ik de eerste echte in depth reviews van de III afwachten en misschien zelfs een head-to-head vergelijking waarbij de fotografische verschillen duidelijk worden. Features (shoot modes enzo) boeien me niet zo. Snelle en goede AF en een fatsoenlijk dynamisch bereik, dan ben ik al heel snel blij. En een goede, handige bediening.
Maar dat is juist mijn punt: de goede zoeker is belangrijk en de eenvoudige analoge is sneller dan de technisch geavanceerdere OLED variant. Dan maak je dus inderdaad geen foto's met schermpje of EVF.
Niet alles wat nieuwer is is altijd beter en in sommige extreme gevallen werkt die knappe techniek je dus juist tegen, zoals in jouw geval de autofocus en ik kan me goed voorstellen dat hetzelfde geldt bij een elektronische viewfinder als je snel beweegt.
Kan, maar ik heb geen idee hoe de evf momenteel er aan toe is qua techniek. Het kan niet anders dan dat het beter is dan de evf op de Minolta A2 (0.44" Type TFT, 922,000 pixels (640 x 480 x 3 primary colors) )...da's een oud beestje dus alles wat nieuwer is, lijkt mij per definitie beter.

Kijk, het is uiteindelijk een stuk gereedschap. Niet alles is 100% optimaal (voor zover dat bestaat). Je moet je ook niet blindstaren op specs en getalletjes. Ik heb indertijd met de introductie van de A7 best wel wat reviews over die camera gelezen, en ik kan me niet herinneren dat de evf een groot punt van kritiek was. Uiteraard is een optische beter, maar een hele goede evf heeft ook zo zijn voordelen. Ik denk niet dat het je ervan weerhoudt hele mooie plaatjes te maken. En bij hele snelle zaken, knal je er 10fps uit en hoe traag die evf ook is, het object in beeld houden lijkt me nooit een probleem. En dan nog: als dat zo kritisch is, moet je een andere camera nemen. Er is geen camera die voor elk specifiek doel geschikt is.

Typeringen van camera's zijn naar mijn idee meer voor de professionals. Als jij je brood verdient met sportfotografie (laten we zeggen auto- en motorsport) is het inderdaad handiger om een camera te kopen die daar specifiek voor geschikt is. Maar als jij één keer naar Zandvoort gaat, kun je ook best foto's maken met je foon. Ik heb met mijn Samsung ook gewoon pan's gemaakt op Le Mans (en jaren geleden was ik er persfotograaf met een Canon 1D en 5D). Het kán gewoon. Het is een kwestie van weten waar je mee bezig bent en het gewoon doen.
Kan, maar ik heb geen idee hoe de evf momenteel er aan toe is qua techniek. Het kan niet anders dan dat het beter is dan de evf op de Minolta A2 (0.44" Type TFT, 922,000 pixels (640 x 480 x 3 primary colors) )...da's een oud beestje dus alles wat nieuwer is, lijkt mij per definitie beter.
Vergelijkingen met een camera van 13 jaar geleden zijn niet echt meer relevant!

De lage resolutie LCD met grote lag is al lang vervangen door een hoge resolutie OLED met een nauwelijks waarneembare lag.
Typeringen van camera's zijn naar mijn idee meer voor de professionals. Als jij je brood verdient met sportfotografie (laten we zeggen auto- en motorsport) is het inderdaad handiger om een camera te kopen die daar specifiek voor geschikt is. Maar als jij één keer naar Zandvoort gaat, kun je ook best foto's maken met je foon. Ik heb met mijn Samsung ook gewoon pan's gemaakt op Le Mans (en jaren geleden was ik er persfotograaf met een Canon 1D en 5D). Het kán gewoon. Het is een kwestie van weten waar je mee bezig bent en het gewoon doen.
Jij gaat wel heel snel van het een naar het ander! Van een full frame DSLR of MILC naar een telefoon.

De A7R-III zit heel dicht bij de 1D / 5D, en zal er op sommige punten overheen gaan. Ik denk dat je je totaal geen zorgen hoeft te maken om de OVF, die is gedetailleerd en snel. Waar je je als (semi-)pro mee bezig moet houden, is of de lens die je nodig hebt beschikbaar is (al dan niet met adapter) voor de camera, en of je (na wat oefening) je camera blind kunt bedienen.
Vergelijkingen met een camera van 13 jaar geleden zijn niet echt meer relevant!

De lage resolutie LCD met grote lag is al lang vervangen door een hoge resolutie OLED met een nauwelijks waarneembare lag.
Volgens mij was dat ook de crux van mijn opmerking. Wel de hele discussie volgen aub.
Ik heb alleen sinds mijn A2 geen camera met evf (behalve telefoon) in handen gehad om te vergelijken. Maar ik ga er gewoon van uit dat het veel beter moet zijn dan die camera uit 2004.
Jij gaat wel heel snel van het een naar het ander! Van een full frame DSLR of MILC naar een telefoon.
Valt wel mee. Ik fotografeer gewoon veel minder en als ik bij een autosportevenement ben zonder perspas vind ik het zinloos om mijn spiegelreflex mee te nemen omdat je nauwelijks plaatsen hebt zonder hek voor je giechel. Noem me verwend, maar ik heb er geen zin meer in. Dus heb ik laatst bij Le Mans lekker met de foon geschoten en als je weet wat je doet, is het niet zo'n probleem. Nee, ik heb dan geen telelens, maar zoals ik al zei heb je vrijwel nergens een ongehinderde blik op de baan.

Maar ik maak me ook helemaal geen zorgen over de evf op de Sony. Misschien moet je de hele discussie lezen. Ik reageer juist op iemand die daar kanttekeningen bij plaatst.
Ik had de hele discussie gelezen, en ik had jouw reactie geïnterpreteerd alsof het doorging op de opmerkingen van BarôZZa. Bij het nogmaals doorlezen zie ik dat dat niet helemaal klopt... Mijn excuses!
Ik zou zeggen: probeer eens een A7-II of nieuwer uit, en geef dan nogmaals een oordeel over een top OLED OVF!
Je bedoelt de lag van het elektronische signaal? Die is echt minimaal, maar het zal inderdaad niet 100% realtime zijn. Ik ben geen sportfotograaf, maar ik denk niet dat dit in veel situaties tot problemen leidt. Bovendien staat dat het gebrek aan black-out (het zwart worden van de zoeker tijdens het maken van ee foto) tegenover en dat is ook heel wat waard.
Ik denk inderdaad aan lag, maar ook het meetrekken van de camera bij bijvoorbeeld autosport. Ik kan me voorstellen dat bij dat soort snelle acties het beeld blurry wordt.

Sportfotografen lijken echt met hun oog aan de viewfinder geplakt te zitten. Als het ook maar enigszins een achteruitgang is, dan is het geen optie.
In sportfotografie druk je ook niet af op het moment zelf (want dan ben je per definitie te laat)... maar reeds voordien in combinatie met de 10 fps.
Het grote voordeel van de A9 en de A7R3 is dat ze geen schutter black-out hebben zoals bij DSLRs. Dus hoewel er een minimale delay is (die bij veel sporten verwaarloosbaar is) blijf je wel continu gefocust op het onderwerp...
Resolutie is nu behoorlijk hoog (1280*960) en er is een 120Hz modus waarbij alles echt heel erg vloeiend is. Met 8fps blijf je ook gewoon live-view zien tussen de opnames door.
Wat ik me toch afvraag is wat nu precies het voordeel van de FF Sony camera's is. Er moet toch ook weer loodzwaar glas op waardoor ze toch weer zwaar wegen.
Wat ik zelf fijn vind is het feit dat ze lekker compact zijn. Dus fijn voor meenemen. In combinatie met een (goedkopere, die zijn bij Sony momenteel het lichtste) zoomlens of een prime objectief blijft het geheel alsnog lekker klein terwijl je toch zeer goede performance blijft behouden. Ben je weer klaar en wil je weer wat meer in je handen hebben dan schroef je de grip er weer op en voila.

Loodzwaar glaswerk hoeft niet altijd. Neem bijvoorbeeld de 55mm f/1.8 Sony Sonnar, perfect lensje en alsnog klein en licht.
Snap je punt, maar ben misschien niet helemaal duidelijk geweest. Ik vergelijk ze eigenlijk met MFT camera's en de daarbij behorende lensen.
MFT heeft natuurlijk een veel kleinere sensor. Daardoor kun je ook veel kleinere lenzen maken, zeker omdat bij systeemcamera de flange (afstand tussen sensor en lens) ook kleiner is. Hoe groter de sensor, des te groter de lenzen worden (zie bijvoorbeeld middenformaast).

De lichtsterke FE zoomlenzen zijn inderdaad behoorlijk fors en niet of nauwelijks kleiner dan dslr equivalenten. Dat geldt ook voor veel andere spiegelloze lenzen, uitgezonderd collapsibles (zoals de 16-50mm). De Olympus lenzen zijn zeker een stuk compacter. Kijk je echter naar de telelenzen, dan gaat het compacte voordeel grotendeels verloren. Een telezoom vereist simpelweg een grotere fysieke afstand tussen de verschillende lenselementen, dus dat blijft - ook met een kleinere sensor.

Wil je echt compact, dan ontkom je dus niet aan het gebruik van primes. Of - als het echt heel belangrijk is - dan MFT of aps-c in plaats van fullframe.
Equivalente lenzen zijn op m43 exact even groot als op FF.
Equivalente lenzen zijn op m43 exact even groot als op FF.
Dat is afhankelijk van je definitie van "equivalent".
In mijn definitie: gelijke beeldhoek en gelijk F getal is een MFT altijd veel compacter dan een FF equivalent.

Als je de definitie hanteert van: gelijke beeldhoek en gelijke DOF dan heb je gelijk. Maar dat is natuurlijk een onzin vergelijkiing. Something gotta give bij een compacter systeem en dat is eigenlijk altijd de DOF.
Overigens is de DOF wide open bij een FF systeem vaak onbruikbaar klein en moet je toch afstoppen. Had je net zo goed een MFT systeem kunnen nemen.....
Wanneer ik het over equivalent heb dan heb ik het over de identieke foto's, niet of ander gedoe. Het enige wat er toe doet is het resultaat. Beeldhoek zegt niets zonder DoF.

En het klopt dat je op FF vaker moet afstoppen, maar die mogelijkheid heb je wel. Mijn M43 heb je niet de mogelijkheid om een kleinere DoF te krijgen.

[Reactie gewijzigd door Koeitje op 28 oktober 2017 14:40]

En het klopt dat je op FF vaker moet afstoppen, maar die mogelijkheid heb je wel. Mijn M43 heb je niet de mogelijkheid om een kleinere DoF te krijgen.
Maar in ruil voor de mogelijkheid om alleen het puntje van de neus van je onderwerp scherp te krijgen zeul je dus wel een grote zware lens mee met een dito body van 3500 euro. https://www.cameranu.nl/n...0JjQQiEAQYASABEgJZpvD_BwE

Het is maar wat je er voor over hebt. Ik persoonlijk ben erg blij met mijn MFT 45mmF1.8 en 20mmF1.7 lenzen icm een PEN camera. Kleinere investering, geen gezeul en haarscherpe foto's (van het hele onderwerp welteverstaan ;) )

EDIT: ik snap eigenlijk niet dat Tweaker dit soort dure camera's reviewed. Het lijkt erop dat Tweakers bij de introductie in Londen aanwezig was wat misschien leuk is voor de desbetreffende auteur maar dit soort camera's is natuurlijk niet betaalbaar of interessant voor de gemiddelde tweaker :?

[Reactie gewijzigd door 225812 op 28 oktober 2017 17:39]

Tweakers komen in alle soorten en maten, als foto hobbyist met meerdere Sony camera’s is dit de perfecte camera voor mij, mits de nadelen aan de a7r2 zijn opgelost. Voor mij was de te kleine batterij, tegenvallende AF, slechte tethering/connectiviteit en missende lenzen nog een reden om niet van SLT naar fullframe mirrorless te gaan. Dit is nu opgelost.

Overigens is het zeer grote voordeel van deze camera dat juist niet het puntje van de neus scherp is, maar het oog. Ik heb een studio met redelijke verlichting, maar mis toch te vaak de kritische scherpte (ik haal wel een redelijk percentage, maar altijd zitten er nog een paar perfecte poses bij waar de neus of oren scherp zijn.

Nadeel van een foto hobby is wel dat het langzaak uit de hand kan lopen, ik begon ook met een lichte, goedkope Minolta xg-1 met 50mm, nu zeul ik regelmatig met een 70-400 en 12 kilo apperatuur :)
Ik loop rond met een A7 van de eerste generatie inclusief 55/1.8. Maar goed, jij loopt liever rond met iets wat een fractie kleiner is, net zoveel kost en 4 keer zo slecht presteert in low light en dynamisch bereik mist. Ieder zijn ding.
Ik loop rond met een A7 van de eerste generatie inclusief 55/1.8. Maar goed, jij loopt liever rond met iets wat een fractie kleiner is, net zoveel kost en 4 keer zo slecht presteert in low light en dynamisch bereik mist. Ieder zijn ding.
Deze lens ? (pricewatch: Sony Sonnar T* FE 55mm F1.8 ZA) a 900 euro en deze camera (pricewatch: Sony A7 Zwart) a 835 euro????
Alleen voor de prijs van die lens koop je al een Olympus PEN body + m.zuiko 45mm F1.8. Heb je inderdaad wat minder low light performance maar wss betere autofocus en betere stabilisatie wat het voordeel van die grote sensor weer een beetje teniet doet. Bovendien lees ik in dit artikel dat ook deze nieuwe a7r3 qua stabilisatie niet op Olympus nivo lijkt te zitten. Daarnaast krijg je met de Olympus ook nog gratis Olympus kleuren en goede ooc jpg's en toegang tot een lenzen collectie waar Sony nog een puntje aan kan zuigen.

Ja, daar loop ik liever mee rond. :)

[Reactie gewijzigd door 225812 op 29 oktober 2017 02:36]

De 45mm heeft een compleet andere beeldhoek....effectief heb je het over een 90mm f.3.6. Als je compacter wilt hebt je 35mm f2.8 opties voor de A7. Dat is een 17.5mm f1.4 op m43. Waarschijnlijk een betere verlijking. De 17mm f1.8 op m43 is ongeveer net zo groot. Iets kleiner, omdat hij ook minder licht doorlaat.


De FE mount Samyang 35mm f2.8 kost daarnaast ook een stuk minder. Stabilisatie heb je overigens geen toeter aan als je bewegende onderwerpen hebt. Maar ik moet toegeven dat het wel fijner is om betere stabilisatie te hebben als de low light prestaties niet geweldig zijn.

Als het echt compact moet vind ik een 1" camera interessanter dan m43. Scheelt niet zoveel in dynamisch bereik met m43, maar wel een flink stuk compacter.

[Reactie gewijzigd door Koeitje op 29 oktober 2017 11:20]

De 45mm heeft een compleet andere beeldhoek....effectief heb je het over een 90mm f.3.6. Als je compacter wilt hebt je 35mm f2.8 opties voor de A7. Dat is een 17.5mm f1.4 op m43. Waarschijnlijk een betere verlijking. De 17mm f1.8 op m43 is ongeveer net zo groot. Iets kleiner, omdat hij ook minder licht doorlaat.
Ik denk dat de meeste populaire "nifty fifty" equivalente lens op MFT de oude vertrouwde Panasonic 20mm / 1.7 is. Wel iets wijder dus (vind ik wel prettig), retetrage focus (maar wel precies, ook bij weinig licht), vigneteerd een beetje wijd open maar haarscherp, mooie rendering en pancake! Ik heb die lens al 6 jaar en ik gebruik hem voor 80% van de foto's die ik maak. Wel wat duurder moet ik toegeven, op pricewatch kost ie momenteel 300 euro maar nog steeds een mooie lens.

De 1" camera's kunnen mij niet echt bekoren trouwens. Heb wel een tijdje heel erg getwijfeld over de Sony RX100 reeks (prachtig ding!) totdat een collega hem kocht en ik zijn praktijk foto's toch behoorlijk vond tegenvallen ivm mijn PEN.
Ah een 40mm f3.4. Dat is inderdaad wel compact. Net wat kleiner dan een 35mm f2.8 op FF, ten koste van wat lichtsterkte.

Mijn broertje heeft een m43. En ik vind dat de kwaliteit behoorlijk tegenvalt t.o.v. mijn Sony. Als ik dan toch compact wil dan kies ik liever voor 1". Heb je tenminste echt wat kleins.

[Reactie gewijzigd door Koeitje op 30 oktober 2017 11:10]

Je zou ze wel kunnen vergelijken op grootte, maar dat is in dit geval een beetje appels met peren vergelijken. Kort gezegd, MFT camera's kunnen niet tippen aan de A7R reeks op fotografisch gebied.

Als je wel alleen naar grootte zou kijken, dan kun je natuurlijk beter voor de MFT reeks camera's gaan.

Maar zoals op veel gebieden in de fotografie wereld, dat is geheel aan de gebruiker. Sommige mensen zouden nooit de overstap maken naar een systeemcamera, alleen al omdat ze dan de grip van een DSLR missen.
Hoewel het lonkte ben ik nooit op FF overgegaan. Voor mij heeft het alles met portabiliteit te maken. Ik heb m'n camera (pentax q) altijd bij me. Heb het een poosje met telefoons geprobeerd, maar dat was me gewoon niet flexibel en daarnaast niet handig genoeg (qua ergonomie). Wat je zegt het is maar net wat je wilt en je eisen zijn.
Maar MFT camera's kunnen niet eens in de schaduw staan van een FF camera op beeldkwaliteit. In verhouding tot de sensor is een camera uit de A7 serie echt heel erg klein. Zeker in vergelijking met M43.
Ik denk dat je zoals al boven gesteld je niet teveel blind moet staren op techniek en de FF hype. Er zijn bv heel wat mensen die weer van FF afstappen na het professioneel een poos te hebben gebruikt. Het gaat er maar net om wat je wilt met fotografie, daarbij is FF soms natuurlijk weldegelijk de oplossing maar in veel gevallen ook helemaal niet

Why I'm ditching full frame cameras
https://www.youtube.com/watch?v=oUStdxaf-FE

Why I've Fallen Out of Love with Full Frame Cameras
https://www.youtube.com/watch?v=1SZ0KSrM-kM

[Reactie gewijzigd door zap8 op 26 oktober 2017 20:31]

Natuurlijk zijn er use cases voor beiden systemen. Maar als het puur om beeldkwaliteit of gebruik maken van een kleine dof gaat is een m43 gewoon geen optie meer.
Nee, dan begint het zo’n beetje bij MF.
Klopt, echt MF is inderdaad een klasse apart. Niet nep MF dat amper groter is dan FF.
Zelfs de grote digitale middenformaat hebben geen lenzen die lichtsterk genoeg zijn om FF te verslaan qua kleine DoF. In theorie kan het wel, maar het is er niet (afgezien van exoten, maar die zijn er ook voor FF).
Waarschijnlijk zijn dat soort lenzen ook niet meer praktisch meer ivm de te kleine DOF.
Er is uiteindelijk een prijs die je gaat betalen voor meer (totale hoeveelheid) licht op je sensor, onafhankelijk van de grootte van de sensor.
Één nieuwe feature zit er wel in, maar wordt nauwelijks genoemd: Bluetooth. Wat kun je daarmee? Is het ook mogelijk om (RAW?)-foto's om te zetten via Bluetooth, en die op een iPad te bewerken? Dat zou mijn workflow bijzonder versnellen. :)
Dat zit inderdaad in meer recente camera's (en is daardoor niet heel erg bijzonder meer). Wel handig. Vooral als je locatiegegevens van je smartphone wilt gebruiken zonder dat dit gruwelijk veel moeite of energie kost. Voor doorsturen van grote hoeveelheden data is Bluetooth helaas niet echt geschikt... (wifi wel en dat zit er ook op, als is het koppelen iets meer werk)
Sommige camera's kunnen met bluetooth een low-power verbinding onderhouden met een app op je smartphone. Wanneer je de app open doet maakt het je smartphone met je camera een wifi verbinding langswaar foto's kunnen overgezet worden. (soms ook via je wifi netwerk om). De bluetooth is daar om de connectie in leven te houden wat sneller gaat dan iedere keer heel het tethering proces op te zetten.
Jullie zijn er snel bij met deze beknopte review, netjes!
Zo zit er minimaal een halve seconde tussen ieder van de de vier opnamen, wat het voor de meeste situaties ongeschikt maakt.
Ik kan veel situaties bedenken waarin dit zou werken. Denk aan landschappen, maar ook zoals jullie al zeggen; architectuur. En bedenk ook dat vele pro's niet anders doen dan van statief fotograferen. Dit is juist een feature waar ik gebruik van zou gaan maken, eerlijk gezegd. Wat ik wel vreemd vind is dat de uiteindelijke resolutie toch 42,4mp blijft.

Hoewel dit een leuke feature is, ben ik zeer benieuwd naar de verlaagde prijs van de A7R II. Stiekem hoop ik op zo'n 1,5k euro's, aangezien ik die camera al zeker een jaar op m'n verlanglijstje heb staan :).

[Reactie gewijzigd door snsgn op 26 oktober 2017 16:18]

Het zou inderdaad ook voor andere situaties interessant kunnen zijn. Maar dat is volgens mij vooral theoretisch. Met landschappen is er toch al snel sprake van kleine wijzigingen, zeker met de tijd die de camera er voor uittrekt om vier foto's te maken (i.p.v. een burst). Een vliegende vogel, vallende blaadjes, wind die de takken doet bewegen, stromend water, etc, allemaal zaken waar dan artefacts ontstaan. Op detailniveau weliswaar, maar juist als meer detail wenselijk is, is dat een potentieel probleem.
Ikzelf zie veel voordelen in de nieuwe R3, maar ik laat een eventuele aakoop echt van de prijs reductie afhangen die we voor de R2 gaan zien.

Daarnaast zie ik dat HLG, een van de dingen waar ik veel toevoeging inzie, alleen goed werkt met een Sony TV... (zie plaatje onder de categorie "Andere verbeteringen")

Nu is de R2 nog 3000 EUR op de officiele site van Sony. De originele A7R krijg je nu voor 1.7-2k, dus ik hoop op een prijs in die regio.

[Reactie gewijzigd door Anoniem8891 op 26 oktober 2017 16:25]

Dat ze daar een Sony TV neer zetten, wil niet zeggen dat het ALLEEN werkt op een Sony TV.

Hybrid Log Gamma (HLG) is één van de meer geaccpeteerde HDR standaarden, en werkt op vrijwel alle HDR TVs. Dus dat is een non-issue
Normaal zit er weer een bayerfilter voor, die eigenlijk de resolutie verminderen. Door de stacking verwerk je dus veel meer echt licht en echte kleuren in het uiteindelijke formaat. Dus scherper resultaat omdat tussenpunten met kleur niet berekend worden maar werkelijk gepakt worden. Mooie techniek.
Willen jullie binnenkort ook de Light L16 reviewen? Zeer veelbelovend concept welke de lichte stagnatie in de cameramarkt overhoop kan trekken.
De L16 is zeker interessant, maar op dit moment erg lastig aan te komen helaas...
A7 iii is meer mijn budget, hoop snel meer te horen wanneer die komt. Iets over gehoord?
Sony wil daar niet concreet iets over zeggen, maar dit staat in de tekst:
De A7 II werd in december 2014 geïntroduceerd, dus er is een serieuze kans dat we de A7 III nog dit jaar gaan zien.
Dat zou een goede timing zijn, wil vanaf eind januari nieuwe camera kopen :-)
Wat ik mis hier en overigens veel andere sites ook vaak afwezig laten is het dynamische bereik in het specificaties overzicht. Dit is juist een hele belangrijke specificatie van een camera en het verbaast me enorm altijd hoeveel sites die zich zogenaamd experts op cameras noemen deze compleet achterwege laten.

Lijkt me erg belangrijk om te weten of je 8 of 14 stops aan dynamisch bereik hebt. Zeker bij buiten fotografie. Dus ook leuk om te zien hoe de verschillende A7's presteren op dit gebied. Alhoewel ik natuurlijk geen hele grote verschillen hierin verwacht. Toch kan een halve stop al genoeg zijn soms.
ik vind het nogal eens overrated maar goed, deze camera wordt ook veel voor low iso werk gebruikt. Zou best eens kunnen dat de a7r3 in dit opzicht gewoon gelijk scoort aan het vorige model, als je de allereerste indicatie mag geloven althans:

http://www.photonstophoto...20ILCE-7RM3,Sony%20ILCE-9
Weer een mooie machine. Niet de grote stap van de a7R naar de A7Rii maar een nette evolutie die een paar van de grootste kritiekpunten aanpakt; zoals het gebrek aan een touchscreen, tweede memory slot en joystick.

Gelukkig storen bovengenoemde punten mij persoonlijk niet echt en zal, zoals het artikel ook al terecht aangaf, gewoon bij de A7Rii blijven.
"...Sony op wil met de A7-serie, die het steeds nadrukkelijker promoot als hét alternatief voor de fullframe-spiegelreflexcamera's van Canon, Nikon en Pentax..."

Het is zeker een geweldige camera als dit in de buurt komt van de a9 die ik tijdens een demonstratei middag samen met wat collega's heb kunnen uitproberen. Daar werd toen ons uitgebreid uitgelegd dat ze deze camera (a9) richten op de (semi)professionele fotograaf, waaronder bruids- sport- reportage- en nieuwsfotografie.

Persoonlijk (en ook veel van mijn Nikon en Canon collega's denken er zo over) als een alternatief voor onze spiegelreflex camera's zie ik dit niet. Uitzondering zijn natuurlijk mogelijk startende fotografen.
Een camera (zeker in dit deel van de markt) is onderdeel van een systeem, waarondner (de beschikbaarheid van) lenses, flitsers en ander accessory een belangrijk onderdeel van uitmaakt.
Daarnaast moet SIPS zich nog bewijzen, dat is voor mij en veel collega's ook een belangrijk iets. Dat als ik in India of in Zuid Afrika ook mijn apparatuur kan laten repareren/onderhouden/tijdelijk vervangen zonder 1 maand zodner te zitten

Nikon komt volgend jaar uit met een spiegelloos full frame camera - met het kunnen blijven gebruik maken van het F systeem en NPS dekking.
Helaas voor u bericht heise.de dat lensrentals een toename ziet in de verhuur van Sony-materiaal. Canon ligt nog voor - Nikon ligt al achter. Dus u spreekt wel in naam van een bepaalde groep - maar lang niet voor elke Canon en Nikon-fotograaf, want er zijn er al overgestapt - sommigen gebruiken de camera's gewoon door mekaar (en dat zijn de slimsten denk ik dan).
Helaas? Ik gun Sony alle lof toe, mooie camera's hoor, maar het vervangt voor mij niets wat ik als fotograaf kan met Nikon, dat gaven de aanwezige Canon en Nikon collega's tijdens de demonstratie middag eigenlijk ook aan. Op video gebied is deels een ander verhaal

Los daarvan, als je de camera's door elkaar gebruikt, als iemand dat nodig heeft moet hij/zij dat vooral doen.

[Reactie gewijzigd door litebyte op 28 oktober 2017 11:39]

Wie koopt nog MemorySticks? Snap dat Sony ze nog ruimte geeft in de kaartslot (gezien MS icoon) maar het is wel zo jammer. MS is gewoon beetje dood en nog te duur in vergelijking met SD.
In dit geval is dat niet zo belangrijk. Sony gebruikt al jaren één kaartslot waar zowel SD als MMS in past. Het zit elkaar dus niet in de weg. In ben het met je eens dat MMS weinig zin meer heeft, maar als iemand toevallig nog een berg kaartjes heeft liggen kan het van pas komen.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone 11 Microsoft Xbox Series X LG OLED C9 Google Pixel 4 CES 2020 Samsung Galaxy S20 4G Sony PlayStation 5 Nintendo Switch Lite

'14 '15 '16 '17 2018

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2020 Hosting door True