Inleiding
Zo vlak voor het verstrijken van het jaar zetten we in deze tv-roundup vier populaire 40"- en 42"-hdtv's tegenover elkaar. De vier modellen zijn in 2011 uitgebracht, zijn voorzien van 3d-ondersteuning en smart-tv-functionaliteit, en hebben een prijs van 700 à 800 euro. Dergelijke toestellen verkopen op dit moment erg goed, maar drie van de vier modellen zijn nog niet op Tweakers.net aan bod gekomen. Het is dus de hoogste tijd voor een vergelijkende test.
Op de CES van begin dit jaar waren Samsungs high-end toestellen D7000 en D8000 de publiekstrekkers, maar de midrange-televisies D5000- en D6000-toestellen zijn in de winkel een stuk populairder. We kozen voor deze test de D6500 uit; ook in onze Pricewatch is dat een graag geziene televisie.
De D6500 maakt onderdeel uit van de D65x0-serie die verder nog bestaat uit de D6510, de D6530, de D6540 en de D6570. Deze verschillen alleen van elkaar door de kleur en het materiaal van de bezelafwerking, en de vorm van de voet. Samsung stuurde ons de D6570 in plaats van de D6500, maar de specificaties en het paneel van beide modellen zijn identiek.
Van Philips ontvingen we de 42PFL7606: een populair toestel met een strak uiterlijk en een interessante ophanging van het schermgedeelte aan de voet. Deze tv is voorzien van een ips-paneel met passieve 3d. Philips heeft zijn tv-tak dit jaar ondergebracht in de joint venture met het Chinese TPV, maar de PFL7606 is nog geheel in Nederland ontwikkeld.
Het ips-paneel en de Film Patterned Retarder-laag van de Philips-tv zijn afkomstig van LG Display, dat dezelfde combinatie ook levert aan moederbedrijf LG voor de Cinema 3D-tv's. Eerder bespraken we al de LW650s, maar we waren ook zeer geïnteresseerd in het model eronder, de LW570s.
Het vierde en laatste model is de Bravia EX720 van Sony. Dit toestel hebben we eerder dit jaar al gerecenseerd, maar we wilden deze televisie toch met de bovenstaande drie modellen vergelijken. De Bravia EX720 heeft een standaard die zes graden naar achteren gekanteld kan worden; handig als de tv op een laag tv-meubel staat.
Specificaties
Merk en Productserie |
Samsung
|
Philips
|
LG
|
Sony Bravia
|
Type |
UE40D6500 |
42PFL7606H |
42LW570S |
KDL-40EX720 |
|
:fill(white)/i/1304324564.jpeg?f=thumbmini) |
:fill(white)/i/1307352583.jpeg?f=thumbmini) |
:fill(white)/i/1306412790.jpeg?f=thumbmini) |
:fill(white)/i/1298627780.jpeg?f=thumbmini) |
Prijs en waardering |
Prijs |
Onbekend (53 winkels) |
Onbekend (34 winkels) |
Onbekend (11 winkels) |
Onbekend (37 winkels) |
Eerste prijsvermelding |
woensdag 30 maart 2011 |
dinsdag 7 juni 2011 |
vrijdag 27 mei 2011 |
vrijdag 11 maart 2011 |
Waardering |
4 van 5 sterren
|
4.5 van 5 sterren
|
5 van 5 sterren
|
4.5 van 5 sterren
|
Beeldeigenschappen |
Schermdiagonaal |
40" |
42" |
42" |
40" |
HD-specificatie |
Full HD |
Full HD |
Full HD |
Full HD |
Frequentie |
400Hz |
100Hz |
100Hz |
100Hz |
Beeldoptimalisatie |
Wide Color Enhancer 3 |
Perfect Pixel HD Engine |
|
X-Reality Engine |
3D |
3D-ondersteuning |
ja |
ja |
ja |
ja |
3D-technologie |
actief |
passief
|
passief
|
actief
|
2D-3D-conversie |
ja |
ja
|
ja
|
ja
|
Beeldtechniek |
Televisietype |
lcd |
lcd |
lcd |
lcd |
Backlight |
edge-lit led
|
edge-lit led |
edge-lit led |
edge-lit led |
Resolutie |
1920x1080 |
1920x1080 |
1920x1080
|
1920x1080 |
Local dimming |
ja |
nee |
ja
|
nee
|
Verbinding |
Tunertype |
analoog, dvb-c, dvb-s2, dvb-t |
analoog, dvb-c, dvb-t |
analoog, dvb-c, dvb-s2, dvb-t |
analoog, dvb-c, dvb-t
|
Common Interface |
CI+ |
CI+ |
CI+ |
CI+ |
Certificering (providers) |
Ziggo/UPC |
Ziggo/UPC
|
Ziggo/UPC
|
Ziggo/UPC
|
Video-ingangen |
component video, composite, d-sub, 4x hdmi, scart |
component video, 4x hdmi, scart |
component video, composite, d-sub, 4x hdmi, scart |
4x hdmi, scart |
Dlna |
ja |
ja |
ja |
ja |
Audio |
digitaal s/pdif |
digitaal s/pdif |
digitaal s/pdif |
digitaal s/pdif
|
Usb/firewire |
3x usb 2.0 |
2x usb 2.0 |
2x usb 2.0 |
2x usb 2.0 |
Wifi |
ja |
nee |
nee |
nee |
Geluid |
Speakers |
intern stereo |
intern stereo |
intern stereo |
intern surround |
Speakervermogen (RMS) |
10W |
20W |
10W |
20W |
Uiterlijk |
Televisiekleur |
zwart |
zilver |
zwart/paars
|
zwart |
Bezelmateriaal |
kunststof hoogglans |
geborsteld aluminium
|
kunststof hoogglans, geborsteld aluminium
|
kunststof hoogglans |
Energie |
Stroomverbruik |
41W(eco)/130W(max)
|
59W
|
83W
|
64W |
Stroomverbruik (stand-by) |
0,1W |
0,15W |
0,2W |
0,25W |
Afmetingen |
Hoogte |
608,2mm |
647mm |
681mm |
586mm |
Breedte |
933mm |
1,102m |
999mm |
943mm |
Diepte |
255mm |
38,5mm |
255mm |
42mm |
Gewicht |
14kg |
18,6kg |
15,7kg |
11,2kg |
Overig |
Introductiejaar |
2011 |
2011 |
2011 |
2011 |
Samsung 40D6500: uiterlijk en indruk
Uiterlijk
De door ons geteste D6570 wordt in Nederland echter maar mondjesmaat verkocht, terwijl de D6500 juist erg populair is. Zoals gezegd verschillen de twee echter alleen uiterlijk: volgens Samsung is het enige verschil het materiaal waarmee de randen zijn afgewerkt. Bij de D6570 is het zogeheten 'Skin Metal' gebruikt, terwijl de D6500 is voorzien van 'Prism Metal'. De bezel van beide toestellen is dan wel niet zo smal als bij de duurdere D7000- en D8000-modellen, maar is met een breedte van 12mm nog steeds erg bescheiden.
De bezel bestaat uit een dunne aluminium strip die slechts weinig boven het paneel uitsteekt. Dat zorgt ervoor dat de tv er bijzonder strak uitziet. Samsung heeft de tv voorzien van een doorzichtige omlijsting van plexiglas. Het logo van Samsung staat op de onderste bezel gedrukt en daar vlak onder zit een uitstulping in het plexiglas. Deze wordt onder meer gebruikt voor de aan-uitled.
Net als de in mei geteste D8000 heeft de D6500 een achterkant van metaal, met daaromheen randen van hard, glanzend zwart plastic.
:fill(white)/i/1324343942.jpeg?f=thumb)
Voet
Waar de D6510 en de D6530 een kruisvormige voet hebben, hebben de D6500 en de D6570 een rechthoekige voet met een geborsteld aluminium afwerking in het zwart. De D6530 heeft ook een rechthoekige voet, maar die is zilverkleurig. Op de voet van de D6570 staat een hals van doorzichtig acryl. Voor de bevestiging van het schermgedeelte wordt, net als bij de LG uit deze test, een kunstof profiel gebruikt. De D6570 voelt met de voet en bevestiging wel iets steviger aan dan het LG-toestel.

Aansluitingen
Samsung trekt bij het ontwerpen van tv's altijd zijn eigen plan en voor de 2011-modellen heeft het Zuid-Koreaanse bedrijf de connectors achterop de tv aan de linkerkant geplaatst. Bij de meeste concurrenten zitten de aansluitingen aan de andere kant.
We tellen drie usb 2.0-poorten, een optische s/pdif-uitgang, vier hdmi-poorten waarvan er een arc-compatibel is, een ingang voor een verloopkabeltje voor av-in of component video, en een ingang voor pc-audio.

Naar onderen wijzen de aansluitingen voor vga, satelliet en kabel, een rgb-aansluiting via een verloopje, een koptelefoonuitgang en een ethernet-poort. Verder is de tv voorzien van wifi. Het CI+-slot wordt los meegeleverd en moet achterop de tv worden geprikt. De tv is gecertificeerd voor de netwerken van Ziggo en UPC.

Afstandsbediening
Over de afstandsbediening die Samsung dit jaar bij al zijn tv's levert zijn we niet te spreken. De toetsen voelen sponzig aan en vooral de d-pad in kruisvorm is een crime om mee te werken. Ook reageert de tv erg traag op de remote. Wel kunnen de toetsen verlicht worden en de indeling is intuïtief te noemen.
Samsung 40D6500: beeldeigenschappen
Paneel
De opbouw van de subpixels van de gebruikte lcd bij de UE40D6570 zijn we nog niet eerder tegengekomen. Enige speurwerk leerde ons dat we te maken hebben met een vertical alignment-paneel van het Taiwanese Chi Lin Technology. Dit paneeltype wordt ook gebruikt in een aantal andere modellen uit de D6xxx-serie, waaronder de D6100.
De Samsung-tv maakt als enige van de vier geteste tv's geen gebruik van een anti-reflectielaag over het paneel. Het zwart oogt daardoor net weer iets dieper dan met een anti-reflectiecoating, maar heeft als nadeel dat het toestel als een spiegel kan werken.
Witbalans en kleurweergave
De tv staat in de Movie-modus standaard afgesteld op een beeldverhouding van 16:9. In die stand is het beeld echter wel iets ingezoomd, wat een overscan van ongeveer 2 procent oplevert. Om het volledige beeldsignaal te tonen, moet Screen Fit gekozen worden.
De standaardinstelling van de backlight is het maximum van 20. Dit levert in de Movie-modus een helderheid op van 267cd/m². Voor het bekijken van films in een donkere kamer is dat veel te fel; het terugzetten van de backlight naar standje 8 levert een schappelijkere helderheid van 123cd/m² op. De Sharpness kunnen we daarbij terugbrengen van 20 naar 0.
Normaal gesproken kiezen we bij tv's meestal de Warm2-stand van de filmmodus, aangezien die doorgaans het beste overeenkomt met de Rec. 709-standaard. Bij de D6570 levert dit echter een veel te warm beeld op, met veel te veel rood. Warm1 bleek wat beter aan de verwachtingen te voldoen en die stand hebben we dan ook gekozen om verdere metingen aan te verrichten.
De witbalans is alleen tussen de IRE40- en IRE60-grijswaardenpatronen acceptabel. Daarbuiten is het rood nog te sterk aanwezig, terwijl het blauwe kleurkanaal de inverse lijkt te zijn van de rode lijn. Omdat de lijntjes niet mooi recht lopen, is een tienpunts kalibratie van de witbalans wenselijk. Gelukkig biedt de tv deze mogelijkheid.

De helderheid is vanaf het IRE30-grijswaardenpatroon slechts iets hoger dan de gemiddelde waarde van 2,2. Bij donkere patronen is de gammawaarde flink hoger, waardoor details in schaduwpartijen verloren kunnen gaan.

De opspanning van het kleurbereik laat af fabriek te wensen over. Blauw, cyaan en magenta hebben een duidelijk zichtbare kleurfout, terwijl ook rood en groen de grens iets overschrijden. De kleurfout van geel is als enige netjes binnen de marges. Mogelijk kan het corrigeren van de witbalans ook schelen voor de waarden van de gamut.

Uniformiteit
De zwartuniformiteit is ver te zoeken. Vooral aan de randen van het paneel zitten lichte vlekken en rechts zitten ook twee grote lichtvlekken. Onder een hoek krijgt het zwart/grijs aan de randen zelfs een blauwige tint. Dat verdient geen schoonheidsprijs.

Om de uniformiteit van het gebruikte paneel te bepalen, gebruiken we een 5x5-schaakbordpatroon, waarvan we met de i1 Display 3 Pro-meter en de CalMan 4-software de helderheid bepalen. Daarmee is niet alleen wat te zeggen over backlight bleeding en de uniformiteit van de lichtverdeling, maar ook over de contrastverhouding.
118,9 |
0,0412 |
103,3 |
0,0521 |
120,7 |
0,0473 |
117,1 |
0,0525 |
120,4 |
0,0909 |
120,6 |
0,0496 |
127,3 |
0,0650 |
126 |
0,0517 |
118,2 |
0,0496 |
120,8 |
0,1107 |
115,5 |
0,0512 |
99,3 |
0,0477 |
115 |
De helderheid van het wit is in het midden het hoogst en neemt aan de randen gemiddeld met bijna tien procent af. Dat valt nog mee. Wel zien we dat de helderheid midden onder en boven in beeld sterker afneemt.
De backlight bleeding is niet in de metingen terug te zien. De zwartweergave is volgens deze metingen zeer goed, met alleen een uitschieter naar 0,1107cd/m² rechtsonder.
De witte vlakken hebben een gemiddelde helderheid van 117,1cd/m², terwijl het zwarte deel gemiddeld op een helderheid van 0,0591cd/m² uitkomt. Dat geeft een contrastverhouding van 1:1981 - waarmee het va-paneel duidelijk beter presteert dan ips-schermen.
Kijkhoek
Om de kijkhoeken te beoordelen hebben we foto's gemaakt waarbij de kleurtemperatuur van de camera zo dicht mogelijk bij de gemeten kleurtemperatuur van het paneel was ingesteld. Alle foto's zijn gemaakt met een sluitertijd van 1/4s, een diafragma van f/8 en een lichtgevoeligheid van 200iso.
:fill(white)/i/1324290994.jpeg?f=thumb)
:fill(white)/i/1324290997.jpeg?f=thumb)
Anders dan bij de LG- en Philips-tv's wordt het scherm niet donkerder als de kijkhoeken groter worden. Wel neemt de verzadiging van de kleuren wat af en dat is al zichtbaar vanaf ongeveer dertig graden van de normaal van het scherm. De fletsere kleuren zijn ook zichtbaar als je schuin van boven naar het paneel kijkt. De tv is dus wat minder geschikt om op een lage tafel te staan. Verder is bij de weergave van donkere beelden ook een blauw schijnsel aan de randen zichtbaar.
HQV-tests
Bij de Video Resolution-test presteert de D6500 behoorlijk goed. Bij de witte draaiende balk is slechts een lichte rimpeling waarneembaar als de horizontaal doorkruist wordt. Ook bij de grijswaardenwaaier is rond de horizontale positie wat stairstepping zichtbaar. Samsung doet het hier echter net wat minder goed dan de LG-tv.
Bij de Tekst Overlay-test van HQV 2.0 komt er shredding van de horizontaal en vertikaal scrollende letters voor bij gebruik van de Auto1-stand van de Film Mode. Met de Auto2-stand zijn hier en daar artefacten zichtbaar, maar als de Film Mode op Off gezet wordt, worden de cadansen niet meer herkend. We raden dan ook aan om Auto2 voor het bekijken van films te gebruiken. Verder worden alle cadansen van de HQV 2.0-benchmark herkend.
Het digitale ruisfilter op Low zetten is voldoende om de meeste ruis in content weg te poetsen, met zo min mogelijk verlies van detail. Het Digital Noise Filter hoger zetten biedt geen meerwaarde.
Energieverbruik
Bij het afspelen van onze Transformers-blu-ray bedraagt het energieverbruik, enkele uitschieters daargelaten, een strakke 60,4W. Bij het vertonen van de full-screenafbeelding voor de kijkhoektests stijgt dit naar 77W, wat erop wijst dat de D6570 een gedeelte van de backlight kan uitschakelen bij het vertonen van filmcontent met zwarte balken boven- en onderaan het scherm.
De weergave van 3d-content gaf bij ons testexemplaar problemen. Het beeld wordt tweemaal te hoog weergegeven, waardoor slechts de helft van het 3d-beeld te zien is. Dit geldt zowel voor native 3d-content als voor door de tv geconverteerd 2d-materiaal. We zijn er niet achtergekomen waar dat aan ligt.
In de 3d-modus, ondanks het verknipte beeld, verbruikt de tv 86,1W. Dat lijkt in de Movie-modus ook gelijk het maximum, aangezien de backlight voor deze modus automatisch op het maximum van 20 wordt gezet. De tv is in de 3d-modus dus aanzienlijk minder zuinig dan de tv's met passieve 3d in deze test.
Philips 42PFL7606H: uiterlijk en indruk
Uiterlijk
De ontwerpafdeling van Philips heeft in dit laatste jaar voor de inmenging van het Chinese TPV, waarmee het bedrijf een tv-joint venture heeft opgericht, puik werk afgeleverd. De 2011-lijn is fraai vormgegeven en komt degelijk over.
De hier geteste 42PFL7606 is een populaire middenmoter van Philips. De tv heeft een strakke lijn door de vlakke bezels, die met met geborsteld aluminium zijn bekleed. De diepte van de bezels is met ongeveer vijf millimeter wel wat groter dan bij sommige concurrenten. De binnenkant van de bezels is in het zwart afgewerkt, zodat het aluminium niet in het tv-beeld reflecteert.
Op de onderste bezel staat een opdruk van het Philips-logo, met daaronder een uitstulping waar de aan-uit-, volume-, Ambilight- en kanaalkeuzetiptoetsen zitten. De achterkant is van stevig, hard plastic. Hier zijn een fysieke aan-uitknop en de aansluiting voor de voedingskabel te vinden.
Philips heeft een subwoofer in de tv gebouwd die voor voldoende bas kan zorgen, terwijl aan de achterkant links en rechts nog twee kleinere speakertjes achter roosters zijn verstopt. De PFL7605 van vorig jaar had links en rechts twee grotere speakers, die echter alleen door een plastic lipje werden beschermd.
:fill(white)/i/1321458481.jpeg?f=thumb)
:fill(white)/i/1321458484.jpeg?f=thumb)
Voet
Philips heeft dit jaar de voetconstructie bij een aantal modellen gewijzigd. In plaats van glas, zoals bij de PFL7605 van vorig jaar, is de nieuwe voet bekleed met een gewelfde plaat van geborsteld aluminium. Een stevige metalen plaat aan de onderkant zorgt voor de stevigheid.
Ook de hals en draaimechanisme zijn vernieuwd. Voor de 7606 heeft Philips gekozen voor een dunne, bijna rechte metalen hals. Via twee stevige inbusschroeven wordt het scherm aan de hals bevestigd. Deze is zo ontworpen dat het scherm eromheen kan draaien, waarbij de schroeven als het ware als scharnierpunt fungeren. Dit lijkt kwetsbaar, maar is wonderwel stevig. Wel is het mechanisme vooral bij de maximale draaihoek wat stroever dan conventionele consctructies.
:fill(white)/i/1321458736.jpeg?f=thumb)
Aansluitingen
Aan de zijkant van de 7606 zien we een hdmi-aansluiting, twee usb 2.0-poorten, een sd-kaartslot en een CI+-aansluiting, die zowel geschikt is voor Ziggo als UPC. Aan de onderkant zien we een ethernetpoort, een optische s/pdif-uitgang, drie hdmi-aansluitingen waarvan er een arc-compatibel is, een ingang voor pc-audio, een kabelaansluiting en een vga-poort. Een satellietaansluiting ontbreekt.

Ook zijn er nog aansluitingen die recht naar achteren wijzen. Dit zijn onder meer een scart-connector, een component video-ingang en een koptelefoonaansluiting.

Afstandsbediening
Of je bent een liefhebber van het remote-ontwerp van Philips, of je haat het uit de grond van je hart. Hoe het ook zij, het basisontwerp uit 2010 is gebleven, maar de indeling van de knoppen is wat gewijzigd. De dubbele d-pad vinden we eigenlijk geen slecht idee, maar de horizontale 'streep' voor de volumeaanpassing werkt niet intuïtief en de interface van de tv werkt ook nog niet erg soepel.
Vervelend is dat je niet met een druk op de knop de uitgebreide instellingen kan bereiken; daar zijn nu te veel handelingen voor nodig. Net als de Samsung-afstandsbediening voelt de Philips-remote wat goedkoop aan.
Philips 42PFL7606H: beeldeigenschappen
Paneel
Philips maakt bij de 42PFL7606 gebruik van een ips-paneel van LG Display. Gezien de pixelsstructuur gaat het om hetzelfde paneel dat ook voor onder meer de LW650s- en de LW570s-Cinema 3D-tv's van LG en de VL863-serie van Toshiba wordt gebruikt.
Ips-technologie heeft als voordeel boven pva- en uv2a-technologie dat de kleur slechts weinig verschuift als onder een hoek naar het scherm gekeken wordt. De zwartwaarden van ips-schermen zijn echter minder goed.
Witbalans en kleurweergave
Philips heeft de fabrieksinstellingen voor Contrast en Brightness op respectievelijk 65 en 50 gezet. Dit levert bij een 100-procents witpatroon een helderheid op van 216,9cd/m². Als we het Contrast - dat ook de sterkte van de backlight regelt - op de maximumwaarde van 100 zetten, bedraagt de helderheid in de Cinema-stand 409,4cd/m².
Om in een verduisterde kamer prettig naar een tv te kijken wordt meestal een helderheid tussen 120cd/m² en 140cd/m² aangehouden. Wij stelden het Contrast op 51 en de Brightness op 36 in om een helderheid van 123,8cd/m² te bereiken. De standaard Sharpness-instelling van 2 ziet er lelijk uit en die zetten we dus direct op 0.
Met deze waarden gaan we aan de slag om te kijken hoe de witbalans, het gamma en de kleuren van de 42PFL7606 zich verhouden tot de Rec. 709-specificatie. Uit de metingen blijkt dat de kleurtemperatuur met de standaard kleurtint Warm uitkomt op 5938K. Dat is flink wat warmer dan de beoogde 6504K. Er zit te veel rood en groen in de kleurenmix, terwijl er juist te weinig blauw is.

Ook is de gammawaarde over het hele grijswaardenbereik te hoog. Deze schommelt tussen de 2,5 en 2,6, waardoor er details in schaduwpartijen verloren kan gaan. Hoewel we voor deze roundup geen kalibraties uitvoeren, kunnen we wel alvast melden dat de Gamma-instelling van de tv beter op -1 dan op de standaardwaarde van +3 kan staan. De gemiddelde gammawaarde is dan netjes 2,2 over het gehele grijsverloop.

Kijken we naar de opspanning van de kleurruimte in de Cinema-stand, dan zien we dat kleurfout van blauw en cyaan boven de zichtbare grens uitkomt. Bij blauw is dit voornamelijk het gevolg van een te lage helderheid, terwijl cyaan te veel is opgeschoven naar de groene kleur.
Witbalans en gamma zijn met de aanwezige instelopties nog redelijk op orde te brengen, maar omdat een uitgebreid kleurbeheersysteem in dit model ontbreekt, kunnen we alleen maar hopen dat na het aanpassen van de witbalans ook blauw en cyaan in de pas lopen.
Uniformiteit
Voor de uniformiteits- en contrastmetingen maken we gebruik van een 5x5-schaakbordpatroon. Zoals op onderstaande afbeelding te zien is, is de beelduniformiteit goed te noemen. Alleen de witte vlakjes aan de boven- en onderkant hebben een flink lagere helderheid. Dat wordt mogelijk veroorzaakt door een probleem met de diffuserfilmlaag, die het licht van de backlight moet verdelen.

De helderheid van het zwart ligt tussen de 0,08cd/m2 en 0,13cd/m2. Deze fluctuaties zijn alleen aan de randen zichtbaar. In het midden komt de helderheid uit op ongeveer 0,1cd/m2. Ten opzichte van pva- en uv2a-panelen is dat relatief hoog, maar voor ips is dat behoorlijk goed. Op een foto van een effen zwart beeld zien we vooral in de linker- en rechterbovenhoeken nog wel lichtere plekken.

De gemiddelde zwartwaarde komt uit op 0,1039cd/m², terwijl voor het wit een gemiddelde helderheid van 123,95cd/m² is gemeten. Dat betekent dat de contrastverhouding 1193:1 bedraagt en dat is laag in vergelijking met pva-schermen, die vooral dankzij dieper zwart het dubbele kunnen halen.
Kijkhoek
Het paneel in de 42PFL7606 is van het ips-type, dat bekendstaat om goede kijkhoeken. Onderstaande foto's met toenemende kijkhoek laten zien dat de kleurverzadiging niet veel afneemt, maar dat het beeld wel iets donkerder wordt bij hoeken groter dan ongeveer 35 graden vanaf de normaal van het paneel. Uiteindelijk is zelfs detail in enkele schaduwpartijen niet meer te onderscheiden.
:fill(white)/i/1321618940.jpeg?f=thumb)
:fill(white)/i/1321618943.jpeg?f=thumb)
HQV-tests
De Video Resolution-test wordt netjes afgewerkt. Bij de draaiende balk is wel een lichte rimpeling zichtbaar als deze bijna volledig horizontaal staat. Ook bij de grijswaardenwaaier zijn de kartelingen beperkt, maar de LG-tv scoort op dit punt hoger.
De PFL7606 beschikt over zowel HD Natural Motion- als Clear LCD-technologie. De eerste zorgt voor frame-interpolatie om beelden er vloeiender uit te laten zien, terwijl de tweede feature zorgt voor het scannen van de backlight, zodat de waargenomen verversingsfrequentie hoger ligt.
Clear LCD zouden we aan laten staan, omdat daarmee blur ten gevolge van de relatief traag schakelende pixels kan worden tegengegaan. HD Natural Motion zouden we op de Minimum-stand zetten. Bij Medium en Maximum zagen we bij de animatiefilm Happy Feet bij een snelle 'camerapan' artefacten, al was de halo-vorming relatief bescheiden.
Energieverbruik
De tv verbruikt bij onder meer de Transformers-blu-ray een vermogen tussen de 50,5W en 52,5W. Voor een 42"-tv is dit een keurige waarde. Aangezien de tv geen local dimming-functionaliteit heeft, geldt dit energieverbruik ook voor helderder scènes.
Bijzonder is dat de tv in de 3d-modus nauwelijks meer verbruikt; we zagen uitschieters' naar 55W. Het lage energieverbruik in 3d is een direct gevolg van het gebruik van passieve 3d-technologie; daarbij is er veel minder lichtverlies dan bij de actieve 3d-variant met shutterglasses. Hierdoor hoeft de backlight niet voluit te branden om het lichtverlies te compenseren.
De tv heeft geen afzonderlijk geheugen voor 3d-beeldinstellingen. Dat betekent dat de instellingen in het Beeld-submenu op zowel 2d- als 3d-content worden toegepast.
LG LW570s: uiterlijk en indruk
Uiterlijk
De bezels van de LG LW570s wijken af van de eerder dit jaar gerecenseerde, duurdere LW650s. In plaats van een volledig zwarte, glanzende rand met een blauwe gloed, heeft de LW570s alleen zwart plastieken bezels aan de zijkant. De bovenste en de dikkere onderste balk zijn bekleed met geborsteld aluminium met een bruinrood tintje. Het LG-logo zit in het midden van de onderste bezel. Dit ontwerp ziet er wat speelser uit dan dat van de LW650s.
Alleen het kleine uitstulpinkje rechtsonder, waar de voor LG kenmerkende blauwe aan-uitled zit, doet volgens ons wat afbreuk aan het ontwerp. Boven dat blauwe ledje zien we nog het ir-venstertje van de afstandsbediening.
:fill(white)/i/1324041341.jpeg?f=thumb)
:fill(white)/i/1324041344.jpeg?f=thumb)
Voet
De voet en de verbinding van de voet met het schermgedeelte zijn identiek aan die van de LW570s. De voet is stevig en heeft een zwart, glimmend uiterlijk, terwijl het plexiglas aan de bovenkant doorloopt in een smalle doorzichtige rand. De hals van de standaard ziet er van voren vierkant uit met afgeronde hoeken en een spiegelend oppervlak.
Op de hals wordt met relatief kleine schroeven een kunststof profiel bevestigd, waaraan het schermgedeelte wordt gehangen. De combinatie van kunstof profiel en sierhals is niet heel stevig; wil je de LW570s draaien, dan is het raadzaam om het scherm met beide handen vast te houden.

Aansluitingen
Dat de LW570s en de LW670s behalve een iets ander paneel hetzelfde dna hebben, is te zien aan de aansluitingen aan de achterkant. De meeste hiervan zijn naar de zij- of onderkant gericht; alleen een servicepoort en een tweede av-ingang wijzen recht naar achteren.
Aan de zijkant treffen we onder meer het CI+-slot aan, dat compatibel is met de netwerken van Ziggo en UPC. Daarnaast zitten hier twee usb 2.0-poorten en vier hdmi-poorten. De hdmi 1-aansluiting heeft arc-ondersteuning.

Naar onderen wijzen achtereenvolgens een ethernetpoort, een vga-ingang, een ingang voor pc-audio, een optische s/pdif-uitgang, en satelliet- en kabelaansluitingen. Ook zijn er twee propriëtaire connectors waar met een verloopkabeltje av- en component video-aansluitingen van te maken zijn. Tot slot is er een koptelefoonaansluiting.

Afstandsbediening
De afstandsbediening van de LW570s is identiek aan die van de meeste andere 2011-modellen van LG, en heeft een duidelijke en logische indeling. De volume- en kanaalkeuzeknoppen zijn langgerekt en vertonen dezelfde kromming als de behuizing. Dan weet je in het donker in ieder geval zeker dat je de juiste knoppen gevonden hebt. Desgewenst kan ook toetsverlichting worden ingeschakeld.
De toetsen voelen bij indrukken iets sponzig aan, maar hebben toch een duidelijk drukmoment. Waar we niet aan kunnen wennen is de concave, licht verzonken d-pad. De vier zijden daarvan hebben een heel korte travel en dat klikt niet prettig. Ook jammer is dat je met de 2011-modellen vier klikken nodig hebt om het setupmenu op te vragen.
LG LW570s: beeldeigenschappen
Paneel
Philips neemt voor de 7606 ips-panelen met een Film Patterned Retarder-laag af van LG en dat is goed te zien aan de subpixels van het LW570s-paneel: die zijn identiek aan die van Philips' 7606.
De ips-structuur is goed te herkennen aan de visgraatstructuur met de 'knik' naar de rechterkant. De ips-technologie staat bekend om zijn goede kijkhoeken, maar laat het wat zwartwaarde betreft vaak wat afweten.
De subpixels op de foto ogen wat wazig en dat is een gevolg van de anti-reflectielaag. Het voordeel van deze matte laag is dat lichtbronnen minder voor reflecties zorgen, maar schermen zonder een dergelijke antireflectielaag hebben vaak een beter contrast.
De LW570s ondersteunt een vorm van local dimming, waarbij de leds links en rechts van het paneel in zones gedimd kunnen worden. In totaal zijn er zestien van deze zones. De LED Local Dimming-feature kent drie standen: Low, Medium en High. Het effect is op de hoogste stand nog steeds subtiel, maar bij een geheel zwart scherm goed zichtbaar.
Witbalans en kleurweergave
In tegenstelling tot de Philips-tv kan bij de LG de backlight worden afgeregeld. Bij de fabrieksinstellingen staat de backlight in de Cinema-stand op 30. Bij een honderdprocents witpatroon en met het contrast op 90 procent levert dit een helderheid op van ongeveer 125cd/m², een nette score. Met contrast en backlight op maximaal is een helderheid van ongeveer 410cd/m² te behalen.
Het contrast zou wel wat minder mogen; met de uitgangswaarde van 90 treedt er clipping op in lichte gebieden. We stellen dit in op 85, daaronder komt er geen extra detail meer in het wit. Ook zetten we de Brightness op 51 omdat anders net wat details in donkere gebieden kunnen dichtlopen. Hiermee komt de helderheidsmeting wel net onder de gewenste 120cd/m², dus zetten we de backlight op 31. Zo verkrijgen we een helderheid van 123cd/m².
De gemeten kleurtemperatuur bedraagt ongeveer 7130K. Dit is 'kouder' dan de 6504K die de hdtv-specificatie voorschrijft. Het verschil is niet heel groot, maar wel aanwezig. De hogere kleurtemperatuur wordt veroorzaakt door een teveel aan blauw in de kleurmix, terwijl groen en vooral rood achterblijven. Het groene kleurkanaal blijft nog binnen de zichtbare foutmarge van vijf procent, maar het blauw wijkt bijna tien procent van de gewenste waarde af.

Het blauwe kanaal is bij de verschillende grijswaarden wel mooi constant, maar de afwijkingen van groen en rood zijn variabel. Een tweepunts kalibratie is waarschijnlijk niet genoeg om alles recht te trekken. De LG beschikt echter over tienpunts-kalibratie, zodat de grafieken met de juiste meetapparatuur netjes gladgestreken kunnen worden.
De gamma van de tv is zo goed als perfect. Het helderheidsverloop volgt nagenoeg over het hele bereik van volledig zwart naar volledig wit de gewenste waarde van 2,2.

De fabrieksinstellingen van de kleuren in de Cinema-stand komen ook behoorlijk goed met de verlangde waarden overeen. Alle kleuren, behalve cyaan, blijven binnen de foutmarge. Waarschijnlijk zakt de kleurfout daarvan ook onder de zichtbare grens als de witbalans wordt aangepakt, maar zoals gezegd voeren we voor deze tv-roundup geen volledige kalibratie uit.

Uniformiteit
Het beeld is niet egaal helder. Er is een redelijk groot verschil tussen de helderheid in het midden en die aan de randen: het verschil komt hier en daar boven de twintig procent uit.
Vanwege de ips-technologie is het zwart op het scherm niet bijzonder diep, maar een gemiddelde helderheid van 0,1023cd/m2 is voor deze technologie goed te noemen. Ook op het oog is de zwartuniformiteit redelijk goed.
98 |
0,0811 |
92,8 |
0,0845 |
98 |
0,0883 |
111,9 |
0,1149 |
114,2 |
0,1039 |
98,5 |
0,1033 |
125,2 |
0,1254 |
101,8 |
0,0972 |
118,4 |
0,1178 |
120,7 |
0,1184 |
106,2 |
0,0878 |
99,8 |
0,1050 |
104,1 |
De LW570s ondersteunt local dimming. Hiermee kunnen 16 ledzones, acht aan de linkerkant en acht aan de rechterkant, gedimd worden. Dat is niet alleen goed voor de zwartweergave, maar ook voor het energieverbruik. De onderstaande cijfers geven de helderheid van de witte en zwarte vlakjes van het 5x5-schaakbordpatroon in cd/m² weer.
96,8 |
0,0778 |
93,1 |
0,0827 |
96 |
0,0831 |
111,8 |
0,1075 |
113,6 |
0,0976 |
99 |
0,0961 |
125,1 |
0,1221 |
100,9 |
0,0908 |
117,7 |
0,1133 |
119,8 |
0,1139 |
105,5 |
0,0822 |
98,2 |
0,0946 |
104,2 |
Met de vele witte vlakjes in beeld is de local dimming van de edge-lit led-backlight niet heel effectief, maar bij de weergave van grotere zwarte vlakken is het verschil tussen wel en geen LED Local Dimming aanzienlijk. Zonder deze feature wordt in het zwart een helderheid gemeten van ongeveer 0,09cd/m², terwijl de helderheid naar ongeveer 0,04cd/m² zakt als de functie wordt ingeschakeld.
Kijkhoek
De LW570s heeft zeer goede kijkhoeken vanwege het gebruikte ips-paneel. Er is zeer weinig kleurverschuiving, al wordt het zwart vanwege de backlight bleeding wat grijzer. Dit is niet goed te zien op de foto's van de kijkhoeken, waarop de schaduwen juist donkerder ogen.
:fill(white)/i/1324039289.jpeg?f=thumb)
:fill(white)/i/1324039292.jpeg?f=thumb)
HQV-tests
De tv weet met bijna alle tests van de HQV 2.0-benchmark raad. Met de Real Cinema-optie worden niet alleen de 2:2- en 3:2-cadansen van de Film Resolution-test herkend, maar ook alle resterende cadansen op de disk. Met Real Cinema uit worden 2:2 en 3:2 met een lagere resolutie afgespeeld, terwijl de andere candansen wel nog herkend worden.
De Video Resolution-test met de draaiende witte balk wordt perfect afgedraaid. Er geen enkele rimpeling zichtbaar als de witte balk de horizon passeert, ten teken dat het diagonaalfilter van de LG zeer goed werkt. Vooral met de lijnen bij voetbal- en tenniswedstrijden zal dat duidelijk zichtbaar zijn.
Heb je zeer ruizig bronmateriaal, dan is het aan te raden om Noise Reduction op Low te zetten: het verschil met het beeld zonder ruisonderdrukking is enorm groot. De hogere standen voegen niet veel toe.
Voor sd-materiaal als dvd's is de LG-tv minder geschikt. Bij de HQV PAL-bechmark is duidelijk een verstoring zichtbaar als de ronddraaiende balk bijna horizontaal is. De ruisreductie blijft bij sd-content wel effectief.
Energieverbruik
Het energieverbruik komt bij de LW570s uit op een gemiddelde van ongeveer 60,2W. Het verbruik schommelt daarbij tussen grofweg 59,1W en 60,7W. Deze waarden werden gemeten met ingeschakelde local dimming.
Hoewel het zichtbare effect van LED Local Dimming gering is bij vertonen van normale content, is er wel effect te bemerken bij het energieverbruik. Als we steeds hetzelfde beeld bekijken, is het energieverbruik zonder LED Local Dimming 59,4W, in de Low-stand daalt dit naar 53,6W en in de Medium-stand wordt zelfs maar 42,3W verstookt. Als local dimming op High wordt gezet, stijgt het verbruik weer iets tot 43,6W. Voor een 42"-hdtv zijn dit uitstekende waarden.
Sony Bravia EX720: uiterlijk en indruk
Uiterlijk
De Bravia EX720 hebben we al eerder in het jaar getest. In tegenstelling tot de duurdere NX720, die onder meer van het harde Gorilla Glass is voorzien, heeft de Bravia EX720 geen glasplaat aan de voorkant. De tv heeft wel een strak uiterlijk, onder meer door het ingetogen stijl ontwerp en de rechte hoeken. Ook de korte afstand tot de voet maakt de tv niet onprettig om naar te kijken.
Het matgrijze materiaal van de onderste bezel lijkt in eerste instantie op geborsteld aluminium, maar blijkt van plastic te zijn. De onderste rand is dikker dan de andere bezels omdat hierin de ir-oogjes, de status-leds en het Sony-logo zijn ondergebracht. Aan de andere drie zijden is de bezel van glanzend zwart plastic. De omlijsting is hier ongeveer anderhalve centimeter breed en het paneel ligt ongeveer 4mm onder de bezel.
:fill(white)/i/1305536834.jpeg?f=thumb)
:fill(white)/i/1305583039.jpeg?f=thumb)
Voet
De tv kan zes graden naar achteren worden gekanteld voor bijvoorbeeld plaatsing op een laag tv-meubel. De slimme constructie die de voet met de tv verbindt, wordt met zes schroeven vastgezet. Door het kantelmechanisme wiebelt de tv wel een beetje als je een duw tegen de bovenkant geeft.
De rechthoekige voet is relatief groot, maar dit draagt bij aan het strakke uiterlijk. De voet is aan de onderkant geheel van metaal en aan de bovenkant afgewerkt met hetzelfde glimmende zwarte plastic dat ook voor de schermranden is gebruikt.
:fill(white)/i/1305506563.jpeg?f=thumb)
Aansluitingen
Veel aansluitingen van de EX720 wijzen naar achteren, wat bij wandmontage problemen kan geven. We zien onder meer scart-, component video-, kabel-, analoge audio- en drie hdmi-ingangen, een optische s/pdif-uitgang en een ethernetaansluiting.

Aan de linkerzijkant zitten de overige aansluitingen, waaronder twee usb-poorten, een CI+-slot, een vierde hdmi-aansluiting, een vga-connector en een koptelefoonuitgang. We missen onder meer een av-ingang en een satellietingang, maar dat zal voor de meeste kopers geen problemen opleveren.

Afstandsbediening
De Sony-remote heeft behoorlijk kleine knopjes, maar de tv reageert er redelijk vlot op. De volume- en kanaalkeuzeknoppen zijn goed met de duim te bedienen, terwijl ook de d-pad met de omliggende functieknoppen zonder problemen gevonden kan worden. De Theatre-knop van de remotes van onder meer de NX800 en HX800 van vorig jaar, ontbreekt bij die van de EX720.
Sony Bravia EX720: beeldeigenschappen
Paneel
Sony gebruikt in de EX720 een paneel waarvan de pixelstructuur overeenkomt met een s-pva-type van Samsung. S-pva-panelen kunnen over het algemeen een dieper zwart weergeven dan ips-panelen, die onder meer door LG en Panasonic veelvuldig worden gebruikt. De kleurechtheid onder wat grotere kijkhoeken is weer minder dan bij ips.
Sony heeft net als Philips en LG het paneel voorzien van een matte anti-reflectielaag, zodat er weinig storende weerspiegelingen in het beeld zullen verschijnen.
Witbalans en kleurweergave
Met de Brightness- en Contrast-patronen valt direct op dat de standaard Brightness-waarde van 50 in de Cinema-modus veel te hoog is, waardoor schaduwdetail verloren gaat. Deze zetten we terug naar 36. Ook zou de Contrast-instelling verhoogd kunnen worden van 90 naar 98. Met de Backlight op de defaultwaarde van 5 komen we dan uit op een helderheid van 127cd/m². Daar hoeven we niets meer aan te veranderen.
De witbalans van de Bravia EX720 blijkt na een half uurtje warmdraaien netjes binnen de veilige marge te zitten. De kleurtemperatuur bedraagt een zeer nette 6432K, waar we streven naar 6504K. De lijntjes van de rgb-levels lopen echter niet mooi recht, terwijl het groen wat te zwak is.
De EX720 heeft alleen de beschikking over een eenvoudige tweepunts grijswaardenkalibratie, waardoor de lijntjes niet mooi strak getrokken kunnen worden. De witbalans is daardoor niet perfect te krijgen, maar volgens onze meetgegevens zijn de standaardinstellingen al goed genoeg.

De gammagrafiek vertoont aan het begin en aan het einde een lichte dip, ten teken dat daar het oplopen van de helderheid iets te snel verloopt. Diepe schaduwen zullen daardoor wat grijzer worden weergegeven. De tv heeft een gamma-instelling waarmee dit op te lossen moet zijn, maar dat valt zoals gezegd buiten het bestek van deze roundup.

Ook aan de gamut van de Bravia EX720 hoeven geen wezenlijke aanpassingen te worden gedaan - als dat al mogelijk was, want de tv heeft geen kleurbeheersysteem aan boord. De kleurfouten van zowel de primaire als de secundaire kleuren blijven in elk geval keurig binnen de marges en daar verdient Sony een pluim voor.

Uniformiteit
De backlight bleeding bij de Bravia EX720 is redelijk gelijkmatig. In de hoeken en links van het midden zijn lichte vlekken zichtbaar, en de boven- en onderkant van het paneel zijn ook iets lichter. Over het algemeen is het resultaat echter zeer goed en in de praktijk zal het schijnsel van de backlight niet opvallen.

De gelijkmatige bleeding van de edge-lit led-backlight zien we terug in de metingen van de zwartwaarden, die tussen de 0,04 en 0,06cd/m² schommelen. Wel zien we weer dat het wit in de hoeken minder helder is, en bij de EX720 is het verval zelfs een procent of in de rechterbovenhoek. Dat is substantieel, maar de radiale afname van de helderheid is vrij gelijkmatig en daardoor ook minder storend.
95,8 |
0,0536 |
108,9 |
0,0596 |
95,4 |
0,0421 |
116 |
0,0532 |
112,5 |
0,0424 |
94,9 |
0,0625 |
128,2 |
0,0481 |
94,3 |
0,0418 |
115,8 |
0,0556 |
112,8 |
0,0578 |
97,4 |
0,0506 |
111,5 |
0,0583 |
103,7 |
Kijkhoek
Diep oranje wordt vanaf een kijkhoek van ongeveer dertig graden van de normaal wat geliger, terwijl onder dezelfde hoek schaduwpartijen wat lichter worden. Er vindt echter geen gammaverschuiving plaats. Een dergelijk kleurverloop is normaal voor een s-pva-paneel.
:fill(white)/i/1324309741.jpeg?f=thumb)
HQV-tests
Bij de Video Resolution-test zien we dat Sony, ondanks zijn nieuwe X-Reality-engine, nog wat meer aandacht aan de beeldverwerking moet besteden. Bij de ronddraaiende balk is een duidelijke karteling rond de horizontaal zichtbaar, ten teken dat het diagonaalfilter een steekje laat vallen, terwijl de grijswaardenwaaier ook meer stairstepping vertoont dan bij de naaste concurrenten.
Bij de Film Resolution-test presteert de Sony-tv eveneens minder dan de Samsung- en LG-tv's. Zo worden zowel de 2:2- als de 3:2-candansen niet herkend. Ook bij de overige cadansen moet de Sony het antwoord schuldig blijven.
De test met een tekst-overlay over filmmateriaal wordt met de Film Mode-stand op Auto 2 het beste afgespeeld. Als MotionFlow op Clear of Clear Plus wordt ingesteld, ziet de bewegende tekst er vloeiender uit omdat dan de backlight scanning wordt ingeschakeld.
Energieverbruik
Het energieverbruik van de Bravia EX720 bedraagt een strakke 61,4W. Het maakt daarbij niet uit of er lichte of donkere scènes worden afgespeeld. Bij een 3d-blu-ray stijgt het opgenomen vermogen naar ongeveer 88,9W, omdat de backlight dan op vol vermogen wordt gezet. Dat is niet aan te passen. Wel heeft de tv een eigen geheugenplek voor de 3d-instellingen.
Conclusie
De Samsung D6500 is een strakke tv met goede beeldverwerking. Ook de ingebouwde mediaspelerfunctionaliteit is bovengemiddeld, terwijl ook de derde usb-aansluiting en de satellietingang pluspunten zijn. Dat de tv desondanks als laatste in deze roundup eindigt heeft te maken met een vlekkerige zwartweergave, een hoge prijs, en een witbalans en gamut die standaard beter zouden moeten zijn.
Ook is de bevestiging van het schermgedeelte aan de voet wat zwakker. De kleurverzadiging van het paneel neemt onder grotere kijkhoeken af, al wordt het scherm niet veel donkerder of lichter.
We vinden het uiterlijk van Philips' 2011-toestellen erg mooi; de PFL7606 is met zijn in het oog springende aluminium bezels geen uitzondering. Ook hier leek de bevestiging van de tv aan de metalen hals wat fragiel, maar dat bleek ongegrond: van de vier geteste toestellen had de Philips-tv de beste bevestiging.
Het ips-paneel van de PFL7606 behoudt zijn kleuren onder grotere kijkhoeken, maar de lichtopbrengst neemt dan wel af terwijl de schaduwgebieden al snel wat grijzer worden. De uniformiteit van het paneel is zeer goed. We hadden echter meer verwacht van de witbalans en de gamut. Ook de gemiddelde gammawaarde is te hoog, waardoor schaduwgebieden kunnen dichtlopen. De 7606 eindigt in onze test als derde.
De kandidaten voor de eerste twee plaatsen waren erg aan elkaar gewaagd. De LG LW570s heeft een ontwerp waar je even aan moet wennen, terwijl de Bravia EX720 wat ons betreft wat meer stijl heeft. De LG-tv heeft een uitgebreider arsenaal aansluitingen met onder meer een satellietingang, terwijl bij de Sony-tv een deel van de aansluitingen nog steeds naar achteren wijst - en dat is eigenlijk niet meer van deze tijd.
De LG-tv heeft een metalen achterplaat, terwijl die bij de Sony van plastic is. Voor de stevigheid van beide tv's maakt dit hoegenaamd geen verschil. De Sony-tv kan zes graden naar achteren gekanteld worden voor plaatsing op een laag tv-meubel; de LG-tv heeft van de vier de zwakste draaiconstructie.
De witbalans en de gamut waren bij de Bravia EX720 standaard net wat beter dan bij de LW570s. De Sony-tv kan ook een dieper zwart weergeven, maar de LW570s komt dicht in de buurt met zijn LED Local Dimming-feature - als je de nadelen daarvan op de koop toeneemt.
De LG-tv heeft verder superieure beeldverwerkingsroutines en dito mediaspelerfunctinaliteit. Het smart-tv-platform is modern vormgegeven en kan met de optionele Magic Remote bediend worden. De menu's zijn beduidend beter georganiseerd dan bij de Sony-tv, waar je naar opties kan blijven zoeken. Is 3d-weergave een vereiste, dan kan je eigenlijk niet om een van beide passieve 3d-tv's heen. De 3d-implementatie van Sony-tv kon ons in elk geval niet overtuigen.
De balans slaat dan ook door in het voordeel van de LG LW570s - zelfs al vinden we de andere drie toestellen mooier. De LG LW570s heeft zeker ook negatieve punten, waaronder de wat zwakke bevestiging op de voet, maar de voordelen wegen daar ruimschoots tegen op.