Het gaat niet heel goed met de makers van alternatieve besturingssystemen voor smartphones uit de jaren '10. Toen Android en iOS nog geen duopolie vormden, probeerden veel bedrijven het 'derde' mobiele ecosysteem te bouwen. Microsoft stopte met Windows Phone, Canonicals Ubuntu Touch leidt een kwijnend bestaan, BlackBerry stopte al snel met BlackBerry 10 en stapte over op Android. Palm had webOS, dat via HP in handen kwam van LG, die het nu op tv's zet. Dat geldt ook voor Tizen van Samsung, dat vooral op smartwatches en tv's terechtkwam. Mozilla stopte met Firefox OS vanwege een gebrek aan succes en KaiOS leek even goed te lopen, maar hield er ook al snel mee op.
Als een klein vlot in een door iOS en Android gedomineerde vloot van vliegdekschepen staat er nog één kleine, zelfstandige partij overeind: Jolla. De oud-Nokia-medewerkers die met de restanten van MeeGo aan de slag gingen, hebben nog steeds een bedrijf, een levend mobiel besturingssysteem en een nieuwe telefoon. Hoe kan dat?
De gedachte achter Jolla
Het leek geen vreemd idee dat er rond 2011 en 2012 nog plek was voor een derde ecosysteem voor smartphones. Microsoft deed hard zijn best met Windows Phone en kreeg Nokia in zijn kamp. Nokia stootte zijn Linux-variant Maemo, dat na een samenwerking met Intel werd omgedoopt tot MeeGo, af. Daardoor konden de medewerkers een nieuw bedrijf oprichten. Hoewel ze niet alle code konden meenemen, was de Linux-kernel opensource en hadden ze de expertise natuurlijk wel in huis.
De gedachte was een besturingssysteem te maken op basis van Linux met een soepele en mooie interface. De hardware moest uitbreidbaar zijn met modules en door Android-apps compatibel te maken, zouden gebruikers alle apps kunnen gebruiken die zij wilden. Het resultaat was de Jolla Phone in 2013. Tweakers reviewde hem en die review bleek populair onder lezers. Maar op de smartphonemarkt gebeurde er verder niet veel.
Jolla dreigde al snel ten onder te gaan. Een leuk idee werkte niet. Toen volgde de omslag naar een nieuwe markt, want met het duopolie van iOS en Android ontstond er een nieuwe vraag in een heel andere sector dan die van consumenten.
De draai naar een nieuwe markt
Immers, iOS is van Apple en gesloten, en Android is van Google. Beide bedrijven zijn Amerikaans, en niet elk land vond het een goed idee om de smartphones van bijvoorbeeld ambtenaren uit te rusten met een besturingssysteem uit de Verenigde Staten. Beide bedrijven hebben immers in mindere of meerdere mate toegang tot die data.
De eerste grote klant bleek Rusland. Dat land had toen al diverse oorlogen gevoerd en de Krim geannexeerd, waardoor het op het wereldtoneel al een controversiële partner was. Maar Jolla oordeelde dat de samenwerking prima kon. Er kwam een specifieke versie voor Rusland onder de naam Aurora OS.
Onder meer de postbedrijven en spoorwegen gebruiken het al. Rostelecom nam een meerderheidsbelang in de ontwikkeling van Aurora OS. In andere landen liep het niet zo hard. Er waren samenwerkingen in China, maar dat heeft zich gericht op HarmonyOS van Huawei. In India en Bolivia waren wat initiatieven van bedrijven, maar die hebben niet echt grote impact gehad. Er was in India wel een telefoon van Intex, maar die kreeg nooit een opvolger.
De Russische eigenaren buitenspel zetten
Rostelecom investeerde rond 2016 fors in Jolla om een eigen variant van Sailfish te maken. Dat was nodig, want het bedrijf verkeerde toen in financiële problemen. Jolla bleef bestaan met de Russische investering en het deels Russische eigendom, maar dat werd in 2022 plotseling een probleem, toen Rusland Oekraïne binnenviel.
Daarom besloten de voormalige eigenaren in te grijpen. Ze lieten het oude Jolla failliet gaan, inclusief het aandeel van de Russische eigenaren. Intussen hadden ze een nieuw bedrijf opgezet onder de naam Jollaboys, dat de mensen en technologie zou overnemen. Dat lukte eind 2023. Wel moest het bedrijf daarvoor inkrimpen: er zijn nu op LinkedIn nog 37 actieve personeelsleden. Ter vergelijking: HMD, de Finse oud-licentienemer van de naam Nokia, heeft er bijna 1400. Hoe groot Jolla was onder de deels Russische leiding is niet te zeggen, maar vermoedelijk was dat aantal ongeveer het dubbele.
Het buitenspel zetten van de Russische eigenaren ging niet zonder slag of stoot. Die wilden immers hun aandeel behouden en dus ging de zaak naar de Finse rechtbank. Die keurde de transactie goed, waarna Jolla door kon onder de oude naam.
Wel heeft Rostelecom nu onder meer Aurora in handen en kan dat zonder goedkeuring of medeweten van Jolla verder ontwikkelen. Dat gebeurt vermoedelijk ook zonder licentiegelden. Rostelecom heeft zonder Jolla de ontwikkeling doorgezet en onder meer versies voor laptops en voor auto's laten zien. Het werkt ook op tablets en pinautomaten voor winkels. Het geldt nu als het alternatief binnen Rusland voor Amerikaanse besturingssystemen.
De huidige producten en diensten
Jolla heeft dus mensen in dienst en zal die moeten betalen, maar hoe gebeurt dat? Dat is grotendeels onbekend. Er zijn wel producten en diensten, maar het is onduidelijk hoe succesvol die zijn. Jolla maakt geen cijfers openbaar.
Sailfish OS is gratis beschikbaar, maar gebruikers kunnen doneren en abonnementen afsluiten als ze dat willen. Daar krijgen ze in principe niets extra's voor; het gaat echt om een donatie. Dat kan goed werken in kleine community's, maar het is lastig om daarmee een bedrijf met tientallen mensen te onderhouden. Veel mensen willen best iets betalen voor een gratis besturingssysteem, maar het zullen voornamelijk eenmalige donaties zijn en de bedragen zijn laag.
/i/2007937332.webp?f=imagenormal)
Daarnaast verkoopt Jolla 'community phones' in lage oplages. De verkoop van hardware, zeker telefoons, is niet makkelijk en het levert zeker geld op. Maar in lage oplages is die inkomstenbron vermoedelijk ook relatief beperkt. De Jolla Phone die gepland staat voor 2026 is tot nu toe rond 5300 keer verkocht. Dat leverde rond drie miljoen euro aan omzet op. Hoe groot de marge is op die telefoons, is nog niet duidelijk, want een groot deel van die omzet zit uiteraard in de kosten voor het leveren van de telefoon.
Ook is er AppSupport, een Android-compatibiliteitslaag voor Linux-distro's. Daarvoor kunnen andere bedrijven licenties afsluiten. Daarbij richt Jolla zich specifiek op auto's met dochterbedrijf Seafarix. Of daar klanten voor zijn, is niet duidelijk.
Bovendien heeft het bedrijf de pijlen gericht op kunstmatige intelligentie, zoals vrijwel elk techbedrijf. Zo is er een AI-computer met de naam Mind2, die zich richt op privacyvriendelijke lokale AI. De computer, die 600 euro kost, kan met de Rockchip RK3588 geen benchmarkrecords breken, maar heeft uiteraard wel 16GB aan geheugen aan boord voor het draaien van lokale modellen. Dat is een samenwerking met Venho.AI, een klein AI-bedrijf dat zich richt op zakelijke toepassingen en dat is opgericht door een van de oprichters van Jolla.
Tot slot
Jolla kwam dankzij Russische steun uit de financiële afgrond en heeft vervolgens een forse investering gehad van de eigen oud-oprichter in 2023. Met die investering zingt Jolla het tot nu toe twee jaar uit en het is onbekend hoe de financiële situatie nu is. Bij de Jollaboys-overname in 2023 zei het bedrijf dat het tien miljoen euro aan investeringen had opgehaald en met enkele tientallen mensen is dat genoeg om een paar jaar te overleven.
Daarmee is Jolla het langstlevende initiatief voor een derde mobiel ecosysteem. In 2025 is een mobiel besturingssysteem los van de Amerikaanse techgiganten actueler dan ooit, en de politieke en maatschappelijke roep om digitale soevereiniteit kreeg dit jaar een forse impuls door de andere wind die waait in het Witte Huis.
Die wind zou bij Jolla in de zeilen moeten komen, maar er lijkt op dat vlak nog weinig te gebeuren. Ja, er is een port voor Fairphones, waarmee je dus Europese software kunt combineren met Europese hardware, maar weinig mensen en organisaties doen dat echt.
De vraag blijft of Jolla een bedrijf is dat op de lange termijn kan blijven bestaan. Het heeft het al veertien jaar overleefd en dat is langer dan vrijwel alle andere initiatieven voor het bouwen van een derde mobiel ecosysteem. Het schip is misschien niet gezonken, maar de grote dromen die Jolla ooit had, lijken wel achter de horizon verdwenen.
Redactie: Arnoud Wokke • Eindredactie: Monique van den Boomen
:strip_exif()/i/1387549598.jpeg?f=imagenormal)
:strip_exif()/i/2000584555.jpeg?f=imagenormal)
:strip_exif()/i/2007930518.jpeg?f=imagenormal)