Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 35 reacties

De Universiteit van Princeton heeft een goedkope manier ontwikkeld om minuscule groeven op microchips aan te brengen. Volgens de wetenschappers is het proces net zo eenvoudig als het maken van een sandwich.

Fracture-induced structuringDe techniek zorgt ervoor dat zich repeterende lijnen vormen op microchips, die slechts zestig nanometer van elkaar gescheiden zijn, ofwel minder dan een tienduizendste van een millimeter. Het proces kan onder andere worden toegepast om de vloeibare kristallen van lcd's te rangschikken.

'Het is als magie', volgens Stephen Chou, professor techniek aan Princeton, 'Dit is een fundamenteel andere manier om nanopatronen te maken.' Het proces bestaat uit drie stappen. Eerst wordt een dunne polymeerlaag over een plaat, bijvoorbeeld een wafer, uitgesmeerd. Vervolgens wordt daar een tweede, van eenzelfde laag voorziene plaat op aangebracht, waardoor een soort polymeersandwich ontstaat. Deze wordt verwarmd om ervoor te zorgen dat de onderlinge aantrekkingskracht groot genoeg is.

Tenslotte worden de twee platen losgewrikt. De middelste laag breekt daarbij op een manier, zodat twee geribbelde platen overblijven, waarvan de lijnen elkaar aanvullen. De afstand tussen de lijnen is vier keer zo groot als de dikte van de laag.

De traditionele manier om dergelijke lijnen aan te brengen, is door ze te 'tekenen' met een straal elektronen of ionen of met een mechanisch aangedreven punt. Dit zijn seriële processen die enorm langzaam gaan en daardoor alleen geschikt voor oppervlakten van een vierkante millimeter of kleiner. De wetenschappers van Princeton hebben op relatief snelle en eenvoudige wijze een vergelijkbaar resultaat behaald voor oppervlakten van enkele vierkante centimeters. Studenten van de onderzoeksgroepen kwamen er bij toeval achter dat een gesmolten polymeerlaag netjes gerangschikte patronen achterlaat als deze gebroken wordt.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (35)

Nu nog chips die bestaan uit eenrichtings rechte lijnen en bakken maar.

Er wordt dus niet gesproken of het mogelijk is om daadwerkelijk complexe structuren ermee te maken, alleen nog zeer fijne nano-kaasraspen.

[Reactie gewijzigd door fevenhuis op 4 september 2007 17:20]

nog heel even wachten. Het duurde ook vrij lang voordat LAYS van ribbeltjes chips over kon gaan op wildere vormen.
dat gaat erg makkelijk als je een proces bedenkt om vervuiling goed geplaatst tussen die lijntjes kan krijgen. volgende stap zou kunnen zijn om stipjes te maken en dan maar vrolijk 'kamertjes verhuren' (verbindingen maken)
ALs je dus "even" een compleet ander nano-proces uitvindt ja...
De traditionele manier om dergelijke lijnen aan te brengen, is door ze te 'tekenen' met een straal elektronen of ionen of met een mechanisch aangedreven punt. Dit zijn seriële processen die enorm langzaam gaan en daardoor alleen geschikt voor oppervlakten van een vierkante millimeter of kleiner.
Eh, en chemisch etsen dan? Wanneer bij het etsen de diffusiestap (= wegdiffunderen van de losgewrikte atomen) veel sneller gaat dan de eigenlijke reactie, krijg je meetkundige patronen met bij een heel scala aan éénkristallen een V-vormige groef op de plaats waar een gaatje in het masker zit.
Maar men kan daar nog steeds geen chips mee oplossen.
Chemisch etsen van 60nm structuren? Dat is toch behoorlijk lastig. Kun je wel in een 6 miljard kostende fabriek van Intel doen, maar niet in een normale universiteits cleanroom. Daar is de resolutie meestal toch een heel stuk minder.
Tenslotte worden de twee platen losgewrikt. De middelste laag breekt daarbij op een manier, zodat twee geribbelde platen overblijven, waarvan de lijnen elkaar aanvullen. De afstand tussen de lijnen is vier keer zo groot als de dikte van de laag.
Hier kan het natuurlijk ook misgaan, er wordt namelijk met een vorm van geweld een breuk geforceerd. Het zal in de praktijk moeten blijken (als het ooit zo ver komt) of dit proces betrouwbaar genoeg is. Ook de andere lagen krijgen door het "wrikken" een aanzienlijke kracht te verduren, het lijkt me dan ook logisch dat ook deze lagen verzwakt worden.
Enhoe gaat het dan verder met het gerafelde oppervlak? Je hebt toch niks aan de rechte banen? Daar moeten toch bruggen tussen, wil er een functie op vastgelegd worden.... of mis ik iets?
Het lijkt me makkelijker om kleine 'zijbaantjes' aan een grote baan te etsen dan de gehele grote baan inclusief zijbaantjes in z'n geheel te etsen, zoals dat nu gebeurt.

Natuurlijk is een geribbelde chip niet direct klaar, maar het is wel een beter bruikbare grondstof voor het eindproduct.
hmmm, ribbelchips :Y)


Wel goed nieuws, dalijk kunnen we één moederbord-chip maken, die gpu, cpu, etc. Allemaal samen heeft , en misschien de grootte van 3 processors is. :)
link007 heeft zeker nog nooit van een pico-itx moederbordje gehoord... :P

Ik weet, het zijn meerdere chips, maar wel ten grootte van 3 processors, als het niet minder is :Y)
Ow jawel hoor, maar een alles-in-één chip zou gewoon een stuk makkelijker/fijner zijn ;)

Vooral voor meerdere chips op een ATX-board zou het fijn zijn. Je kan namelijk één geheugencontroller per chip aanwijzen, die dan het geheugen voor alle onderdelen op die chip regelt. Dan nog een paar grote bridges voor de verbinding tussen de chips, en je hebt een aardig systeempje.

En als er dan een chip uitvalt, dan kan je gewoon doorwerken. Die dingen zijn nu ook al mogelijk natuurlijk, maar ik denk dat een all-in chip het makkelijker haalbaar maakt.
dat is lang zo moeilijk niet het enige nadeel zit 'm voor als nog in de de hoge uitval bij chips.. bij een chip met 4 kernen is de kanst veel groter dat er 1 kapop is dan bij 1 chip met 1 kern....

als 't dan ook nog eens 4 verschillende kernen zijn (en er dus niet 1je uitgeschakeld mag zijn... krijg je alleen nog maar meer uitval (er worden biv nog al 's kappotte dual-core als single core verkocht)....

losse chips betekend niet persee minder uitval van materiaal maar wel minder uitval van goed werkende chips omdat er toevallig 1 van de x kernen kapot is....
Lijkt op een soort kristallisatie.
@fevenhuis. Er zijn andere toepassingen:

the self-formation of periodic lines, or gratings, separated by as few as 60 nanometers -- less than one ten-thousandth of a millimeter -- on microchips. Features of this size have many uses in optical, biological and electronic devices, including the alignment of liquid crystals in displays.
Dat klinkt niet verkeerd, en ook zeker niet voor de studenten ;)
Als het net zo werkt als in Nederland dan hebben ze er weinig aan gezien ze er geen cent van krijgen te zien. Het is namelijk eigendom van de school + alles wat ze uitvinden op die school...
Als je zoiets op je CV kan zetten zal je best wel een goedbetaalde job vinden ;-)
en sta mijn geld met liefde af!
Mag ik je mijn rekeningnummer geven O+ Ik ben heel arm :>
Dus mensen die wel hersenen hebben, maar hun best niet doen, of geen zin hebben mogen ook rijk worden van mijn centen?
En het betekend niet dat als je geen hersenen hebt, niet rijk kan worden. Verschil moet er wezen.
Volgens de wetenschappers is het proces net zo eenvoudig als het maken van een sandwich.

Mooie vergelijking. :) :)
in de toekomst kunnen computers zichzelf hardwarematig kopieren, dmv print, of sandwichen

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True