Ik denk dat je dingen met elkaar verwart. Het "Brussels Effect" is geen actief effect. Het is een gevolg van onze handelsrelaties en gaat onverminderd door. Het behelst het idee dat een fabrikant buiten de EU die produceert voor de strenge EU eisen diezelfde producten ook levert op eigen markt. Omdat er simpelweg geen reden is voor een tweede lage kwaliteit productie lijn. Er is geen reden om aan te nemen dat dit effect verminderd.
Klopt, dat mechanisme bestaat, maar je onderschat de keiharde tegenreactie van Big Tech. We zien nu al malicious compliance, zoals Apple dat weigert de geest van de wet te volgen rondom alternatieve app stores of USB-C. Daarnaast lobbyen giganten als Meta en Amazon niet alleen in Brussel tegen verordeningen (zoals dataportabiliteit om vendor lock-in te breken), maar gebruiken ze vooral Washington om de geopolitieke druk op de EU maximaal op te voeren. Het Brussels Effect rolt allang niet meer vanzelf; het wordt keihard en actief aangevochten. Begrijp mij niet verkeerd, het Brussels Effect is zeker niet dood, maar de openlijke en gecoördineerde lobby vanuit de VS bewijst wel dat onze wereldwijde invloed allang geen passieve vanzelfsprekendheid meer is, maar een positie die we in een permanente, actieve strijd moeten verdedigen. Wij hebben nauwelijks hard power, maar onze soft power is nu dus ook tanende, althans die kant gaat het op.
We hebben uiteindelijk veel goede dingen in de EU. Maar het zou inderdaad wel mogen ophouden met de arrogantie die links en rechts word getoond. Onze manier is niet de enige manier. Daarom ben ik ook een voorstander om net als China met iedereen te handelen. Om mijnen in andere landen te exploiteren. Als die landen een laag loon geven of geen arbo kennen, dan is het aan ons om beter te laten zien binnen die bedrijven. Daarbuiten is buiten onze circle of influence. Als het zich verspreid prima, maar verder moeten we gewoon pragmatisch zijn.
Helemaal mee eens. Beschaving is geen morele tempel van waaruit we de wereld de les moeten lezen, maar eerder een permanent onderhoudscontract dat we in de eerste plaats zélf lokaal draaiende moeten houden. Lead by example werkt alleen als je tastbare resultaten levert die universeel motiveren: bestaanszekerheid, een robuust vangnet, technologische stabiliteit en welvaart. Dat werkte historisch gezien uitstekend richting het voormalige Warschaupact en deels in de ASEAN-landen.
Zodra we onze normen echter dogmatisch proberen op te leggen, creëer je direct aversie en het terechte verwijt van westerse hypocrisie en decadentie. We moeten keihard politiek realisme en transactioneel handelen durven combineren met onze eigen Europese balans, zónder die befaamde opgeheven vinger.
Ja de EU kan inderdaad wel wat actie gebruiken. Maar ik ziet dat liever in stil en effectief, dan loze bombarie. Dat is voor Amerika.
Precies daar zit mijn grootste zorg: we zijn politiek en zakelijk veel te veramerikaniseerd. We nemen de neiging over om elk debat direct te reduceren tot een gepolariseerde strijd tussen twee uitersten, in plaats van pragmatisch met de daadwerkelijke stakeholders aan tafel te zitten. Alles moet tegenwoordig beginnen met een gelikte salespitch. Als beleid niet Instagrammable is, er geen lintjes doorgeknipt kunnen worden en er geen borrel is, vinden we het niet sexy meer. Terwijl juist die stille, gortdroge effectiviteit in ons poldermodel altijd onze grootste kracht is geweest.