Amerikaanse medicijnenautoriteit keurt iOS-spel goed voor ADHD-behandeling

De Amerikaanse Food and Drug Administration heeft EndeavorRx goedgekeurd voor gebruik als voorgeschreven behandeling voor kinderen met ADHD. Het is voor het eerst dat de FDA een videospel goedkeurt voor medisch gebruik. EndeavorRx is een iOS-actiespel.

EndeavorRx kan volgens ontwikkelaar Akili de aandachtsfuncties verbeteren van acht- tot twaalfjarige kinderen bij wie ADHD is gediagnosticeerd. Het spel is ontworpen om het zenuwstelsel te activeren door zintuiglijke prikkels en motorische uitdagingen die het cognitief functioneren van een kind moeten verbeteren. Volgens vijf onderzoeken met meer dan zeshonderd kinderen met ADHD, heeft een derde van de kinderen na gebruik van EndeavorRx duidelijk verminderde aandachtstekorten. Ongeveer de helft van de ouders zou na een maand gebruik een 'klinisch betekenisvolle verandering' zien in het dagelijkse gedrag van de kinderen. Na een tweede maand zou dit stijgen tot 68 procent van de ouders. De FDA zegt dat het voor het eerst is dat een videospel toestemming krijgt om als therapeutisch middel op de markt te worden gezet.

In een in The Lancet gepubliceerd onderzoek werd EndeavorRx vijf dagen per week 25 minuten per dag gebruikt. Wel worden hier de milde bijwerkingen van frustraties en hoofdpijn genoemd. Deze kwamen bij respectievelijk 3 en 2 procent van de proefpersonen voor. Akili wil het spel binnenkort aan families beschikbaar stellen, zodat het met een doktersvoorschrift kan worden gebruikt. Bij EndeavorRx hoort de Akili Care-app, een trackingapp die verzorgers persoonlijk ondersteunt. Het spel draait op de Akili Selective Stimulus Management-engine. Deze engine is door Akili zelf ontwikkeld en gebruikt 'adaptieve algoritmes' om de behandeling van een patiënt te kunnen personaliseren.

Volgens de faq van Akili is er op dit moment alleen een iOS-versie en is minimaal iOS-versie 12.0 nodig. Het gaat om een actiespel dat niet kan worden uitgespeeld. Het doel van EndeavorRx is om het kind uit te dagen, daarbij wordt het spel steeds moeilijker. Bij het spel zweeft de speler op een platform door een hindernisbaan. De speler moet de telefoon of tablet kantelen om zo de obstakels te kunnen ontwijken. Tijdens EndeavorRx krijgt de speler doelwitten te zien die hij met een druk op het scherm moet zien te raken. Daarmee speelt het kind punten vrij, waarmee in de in-game winkel kostuums kunnen worden aangeschaft om het karakter te kunnen aanpassen. Akili toonde de game al eerder.

Door Hayte Hugo

Redacteur

16-06-2020 • 11:52

104

Reacties (104)

104
93
52
16
1
35
Wijzig sortering
Met onze zoon hebben we van alles geprobeert met weinig resultaat. Ook een soortgelijk programma als dit. Als laatste redmiddel stuiten we op een onderzoek op de universiteit van Wageningen. Het Pelsser Red dieet. De basis hiervan is dat ADHD een reactie is op voedsel soorten. En dan niet suiker en kleurstoffen zoals vroeger wel eens gedacht werd. Voor ieder kind met ADHD zijn dit andere soorten voeding/grondstoffen. Je gaat hier in naar een zeer basis dieet met voeding waarvan bewezen is dat hier nooit reactie op is van mensen met ADHD. Onze zoon veranderde in 1 week van een machine die dag en nacht aan stond in een rustige vriendelijke jongen. Ook de ruzie op school met vriendjes verdween. In het process daarna ga je 1 voor 1 weer voeding toevoegen tot je reactie/verandering ziet. Uieindelijk houd je 3 tot 5 producten over waar je dan niet tegen kan.

Ik raad iedereen met een kind met ADHD aan dit te proberen. Onze zoon kon blijkbaar niet tegen aardappel honing en appels. Dit kreeg hij bijna elke dag.

https://www.adhdenvoeding.nl/

[Reactie gewijzigd door Moorkoppen op 22 juli 2024 14:19]

ADHD is (bij jongens) voor meer dan 90% een erfelijke hersen-afwijking. Over het algemeen is de link met voedsel niet geheel nonsens, maar hebt u er wel eens bij stil gestaan dat correlatie niet altijd causatie is? Dat deze behandeling heeft gewerkt, bewijst misschien wel dat uw kind helemaal geen ADHD had om mee te beginnen, maar een probleem met voedsel, dat gelijkaardige symptomen teweeg bracht...
Ja dat zou kunnen. Maar dan zou dat ook kunnen gelden voor andere kinderen. En een resultaat zonder medicatie (niet de symthomen wegnemen maar de oorzaak) lijkt me altijd wenselijk.
Binnen 5 weken weet je of dit werkt. Werkt het niet, jammer. Werkt het wel is dat toch prachtig.
Nou dat dit voor andere kinderen zou kunnen gelden trek ik absoluut niet in twijfel. Er is in de afgelopen 25 jaar veel veranderd qua diagnostisering. En het is niet per se een positieve ontwikkeling. Maar dat neemt uw punt niet weg. ik ben heel blij voor u dat wat u heeft geprobeerd heeft gewerkt. Er is niets fijners dan dat. :)

Voor mij heeft de combinatie van medicijnen en therapie uiteindelijk heel goed gewerkt. De medicijnen heb ik gebruikt van mijn 7e tot mijn 19e. Daarna heb ik afgebouwd en ik ga nu al wel een jaar of 10 door het leven zonder medicijnen. Dat ik ADHD heb is wel nog steeds merkbaar, voor mij en voor anderen om mij heen, maar het is geen grote barrière meer in mijn persoonlijke ontwikkeling. Het gaat nooit helemaal weg, maar je kunt er dusdanig mee leren leven dat je ook die paar voordelen ervan kunt ontwikkelen.

Daar komt bij dat de wetenschap nooit stilstaat, maar ik ben nu 32 en de beschikbare methodes voor mij toen ik kind was, waren niet erg omvangrijk. Ik heb ook vrienden en kennissen om mij heen gehad waarbij de combinatie van medicijnen en therapie niet werkten. Een medicijn is ook maar een middel, en geen doel. Je kunt dit soort dingen nooit tegemoet komen met alleen medicijnen, en in mijn optiek ook niet met bijv. alleen psycho-therapie.

On-topic: ik ben wel benieuwd naar dit programma, maar ik ben eigenlijk even benieuwd naar de manier waarop de diagnose is gesteld bij de test-subjects. ADHD gaat niet alleen om aandachts-tekort, het gaat ook om het niet kunnen leren van fouten, het niet kunnen zien van gevaar, het maken van impulsieve beslissingen en het niet kunnen managen van tijd, om maar een aantal symptomen te noemen.
ADHD is (bij jongens) voor meer dan 90% een erfelijke hersen-afwijking.
Waar heb je die info. van?
Inderdaad. Bij dit soort opmerkingen hoort een duidelijke referentie naar een wetenschappelijk artikel.
Je kan dat helemaal niet zo scherp stellen dat het een erfelijke hersenafwijking is. Er is namelijk geen onderzoek waarbij het genetisch materiaal is aangepast en dat de kinderen vervolgens wel of niet adhd hadden. Correlatie en geen causaliteit.

Natuurlijk kunnen er wel genen gevonden worden die vaak voorkomen bij adhd, maar dat is wat anders (correlatie).

Ook de fanatiekheid waarmee je de invloed van voeding (praktisch) uitsluit is onterecht. Er is best wel wat (kleinschalig helaas) onderzoek wat suggereerd dat adhd óók met voeding / supplementen gunstig te beïnvloeden is, los van of het nu genetisch is of niet.

Je opmerking dat als een dieet werkt dat iemand dan helemaal geen adhd zou hebben is niet logisch - de dokter zou die kinderen toch echt behandeld hebben alsof ze adhd hebben.

Ik heb al een boel ziekten en aandoeningen als sneeuw voor de zon zien verdwijnen op het paleo dieet - toch echt allemaal aandoeningen die echt gediagnosticeerd en behandeld door een arts werden. Ik denk dat het meeste eten wat in de supermarkt ligt (geintroduceert in de afgelopen 10.000 jaar) voor veel meer mensen niet zo geschikt is. Hoe dat zich uit verschilt per persoon, maar ik denk idd dat er veel meer ziekten worden veroorzaakt door niet passende voeding dan wat de reguliere gezondheidszorg nu denkt ("je hebt gewoon pech" / "het is genetisch").

[Reactie gewijzigd door SpiceWorm op 22 juli 2024 14:19]

Je kan dat helemaal niet zo scherp stellen dat het een erfelijke hersenafwijking is. Er is namelijk geen onderzoek waarbij het genetisch materiaal is aangepast en dat de kinderen vervolgens wel of niet adhd hadden. Correlatie en geen causaliteit.
Hoewel je deze kanttekening in essentie terecht plaatst, kun je het wel degelijk scherper stellen dan dat je het in je reactie doet voorkomen. Met tweelingstudies komt men bijvoorbeeld een heel eind in het kader van conclusies rondom erfelijkheid.

Ik heb de bron niet paraat en ik zou het percentage van 90% erfelijkheid uit de opmerking hierboven niet durven overnemen zonder goede bron. Maar ik durf wel te zeggen dat onze kennis over de genetische factor in ADHD meer gegrond is dan enkel op basis van beschrijvende studies en correlaties.

Overigens werd de invloed van voeding helemaal niet uitgesloten in de opmerkingen waar je op reageerde. De fanatiekheid die je wel lijkt te bespeuren in de betreffende reactie is een voorbeeld van een bias die je helaas veel ziet in hedendaagse discussies.
Je hebt gelijk wat betreft zijn opmerking over voeding idd, ik had zijn reactie niet goed gelezen.

Met tweelingstudies loop je ook de kans om correlatie aan te tonen ipv causaliteit.

Ook met een genetische factor zou voeding verschil kunnen maken natuurlijk.
Voor mij persoonlijk was gamen wel de oplossing. Korte schets:

We spreken over 20 jaar geleden toen er veeeel minder over ADHD bekend was.
Ik was een ongeleid projectiel overvol van de energie. Voetbal, lopen, Chiro. Niets hielp mij kalmeren.

Toen kwam rilatine . Een halve, een hele pil.. 1, 2 ,3 per dag. Daarna ook Concerta...
Tot ik begon te gamen op mijn 13 jaar. Shooters verslond ik de hele dag. Mijn ouders hadden eindelijk rust in huis. Toen ik vanachter mijn scherm kwam had had ik ook veel energie, maar mentaal was ik uitgeput. En zo is het door de jaren heen verminderd. Tot ik eigenlijk helemaal kalm werd. Vraag me niet waarom, er kunnen andere factoren ook hebben meegespeeld, maar gamen lijkt mij de hoofdreden.

20 jaar later game ik nog altijd maar veel minder. 1-3 uurtjes per week? Enkel de concentratie, die is direct weg/afgeleid. Ik moet me soms dwingen oogcontact te houden of ik droom weg.

Uiteindelijk heb ik ook hogere studies gehaald en een deftige job, zonder enige vorm van medicatie. Dus voor mij was gamen toch wel de "remedie" :)
Als men al van te voren met coulanceregelingen komt, dan vragen ze teveel in mijn ogen.

Het geheel doorgenomen, maar is echt geen wondertechniek, mooi dat het voor jou werkt ...
Wat bedoel je precies met coulanceregeling?
"Wanneer uw verzekering de kosten niet (gedeeltelijk) vergoedt, passen wij een coulance-regeling toe en hanteren wij een gereduceerd tarief. Uw eigen bijdrage bedraagt dan € 960,- in plaats van € 1450,-.". Ik vind het ook twijfelachtig en ik snap niet dat verzekeraars daar zo makkelijk in mee gaan. Het klinkt natuurlijk sympathiek. Maar het betekent in zekere zin ook dat het collectief zo een poot uitgedraaid wordt.
Daar heb ik nooit op gelet. Gezien de resultaten en begeleiding had ik het dubbele nog willen betalen.

En daar komt nog bij dat onze zoon geen medicatie meer nodig heeft waar heel veel last van had.

[Reactie gewijzigd door Moorkoppen op 22 juli 2024 14:19]

En daar komt nog bij dat onze zoon geen medicatie meer nodig heeft waar heel veel last van had.
@Yucon Denk dat de verzekering vooral hier blij mee is. In 1x af van een levenslange kostenpost.
Onder het kopje werkwijze/kosten
Kosten PVG-onderzoek
Het PVG-onderzoek is een arbeidsintensief traject. De totale kosten van het PVG-onderzoek zijn € 1450,-. Dit bedrag is inclusief het intakegesprek, de uitvoering van het PVG-onderzoek, de tussentijdse begeleiding, de interpretatie van de gegevens, het adviesgesprek en het eindverslag. De kosten zijn vergelijkbaar met de kosten van uitgebreid diagnostisch psychologisch onderzoek. Wanneer uw verzekering de kosten niet (gedeeltelijk) vergoedt, passen wij een coulance-regeling toe en hanteren wij een gereduceerd tarief. Uw eigen bijdrage bedraagt dan € 960,- in plaats van € 1450,-.

De vraag is dus of deze zorg valt onder de reikwijdte van de Zorgverzekeringswet. Vermoedelijk niet en/of mogelijk maar een deel onder de AV, aangezien ze bovenstaande vermelden.
Dit doet voorkomen dat het Zorginstituut Nederland (nog) geen beoordeling heeft gedaan op de werkzaamheid en (kosten)effectiviteit of dat die beoordeling negatief was en daarom niet in het pakket zit.
Dit klopt. Het staat in de kinderschoenen nog. Onze zoon zat bij de oorspronkelijk controle groep van 100 jongens die mee heeft gedaan aan het onderzoek.
Niks is een wondertechniek voor iedereen :) Dit spel werkt niet voor iedereen en ook maar beperkt, ritalin is drugs met bijwerkingen, is beperkt in wat het kan en pakt het onderliggende probleem niet aan, neuro feedback heb ik geprobeerd maar faalde ook jammerlijk.. Dus het blijft zoeken wat voor wie werkt. Voeding heeft mij op meerdere vlakken veel geholpen; het is iets wat ik dagelijks meerdere keren 'inneem' dus naar mijn mening heel belangrijk om goed te onderzoeken en (voor de persoon) gezonde gewoontes aan te leren. :)
Of een club die zoveel mogelijk mensen wil helpen uit idealistisch oogpunt. Snap niet waarom daarvan de wenkbrouwen altijd zo omhoog gaan.
Thanks voor de link.
Ik heb geen ADHD in mijn omgeving maar vond het blog van iemand via je post erg interessant om te lezen. De strijd met het proberen van producten en het onbegrip van sommige mensen(school) en de vooruitgang en teruggang bij gebruik van sommige ingrediënten.
Lijkt mij een lastige periode voor je gezin te zijn geweest maar zeker de moeite waard om je kind zonder medicatie te laten opgroeien.
Dank je. Leuk om te lezen. Zeker de problemen die het gaf op school en die nu helemaal weg zijn geeft veel rust. Vooral voor hem ook.
Voeding lijkt nog steeds door veel mensen en vooral specialisten niet begrepen te worden.

Een oom van mijn vriendin wordt bv echt flink niet goed wanneer hij rietsuiker eet.
Met bepaalde andere suikers totaal geen probleem.

Ikzelf eet ook al jaren bijna geen suiker en zout meer. Dat heeft deels mee te maken met het feit dat ik er overgevoelig voor ben geworden. Wat ook bijzonder is, want vroeger had ik nergens last van.

Ik merk ook dat ik veel rustiger ben geworden. Daarvoor had ik altijd het gevoel een trein te moeten halen. Ook had ik diverse tics ed.
Ik kan mij dan ook goed voorstellen dat het effect goed kan werken voor mensen die overgevoelig zijn voor prikkels.
Ik heb wel eens gelezen dat het bij ADHD om een tekort aan zink kan gaan, wat eenvoudig aangevuld kan worden. Sommigen hoeven dan geen Ritalin e.d. meer.
Er is natuurlijk nog veel meer ondervoeding in onze maatschappij. Er wordt melding gemaakt van tekorten aan vitamine D, selenium, magnesium, zink, vitamine B12 etc. Dat heeft invloed op de werking van de hersenen.
Daar zitten wel koolhydraten en suikers (wel eens waar natuurlijke) in die bij een verstoorde stofwisseling kunnen stapelen en dus voor een soort gelijk effect zorgen als een hypo bij diabetes patiënten.

Wat zou suggereren dat ADHD niet (altijd) direct met de hersenen verband houd (zoals eerst gedacht, gedrag kan alleen komen door de hersens).

Maar dit soort situaties zijn erg complex en van zoveel invloeden afhankelijk dat het soms niet mogelijk is om eenzijdig te zeggen "dit" is de oorzaak. Het één kan het ander overlappen en het zo net lijken of het geen effect heeft omdat er ook andere oorzaken spelen.
Wel worden hier de milde bijwerkingen van frustraties en hoofdpijn genoemd.
Dus frustraties is een bijwerking? Hmm, dat zou dan bij alles spelletjes vermeld moeten worden 8)7 :X
Het spel is ontworpen om het zenuwstelsel te activeren door zintuiglijke prikkels en motorische uitdagingen die het cognitief functioneren van een kind moeten verbeteren. Volgens vijf onderzoeken met meer dan zeshonderd kinderen met ADHD, heeft een derde van de kinderen na gebruik van EndeavorRx duidelijk verminderde aandachtstekorten.
Kan me uitgelegd worden wat er precies bedoeld wordt met het verbeteren van het cognitief functioneren? Wordt hiermee bedoeld dat kinderen met ADHD beter leren omgaan met de verhoogde prikkels (die zij veel meer hebben dan neuro-typische mensen), zodat zij leren omgaan met het hebben van ADHD? Of wordt hiermee bedoeld dat er geprobeerd wordt om zulke kinderen proberen neuro-divergentie "af te leren" en te forceren in een neuro-typisch systeem?
De reden dat ik het vraag is omdat ik nogal wat mensen met ADHD ken die vaak aangeven dat ze als persoon met een neuro-divergent zenuwsysteem toch behandelingen krijgen die erop uit zijn om ze te laten passen in een neuro-typisch systeem (wat uiteraard niet gaat). Dat klinkt namelijk een beetje als ontkenning van wat ADHD is.
Een paar qoutes uit het gelinkte artikel:

This study aimed to assess whether AKL-T01 improved attentional performance in paediatric patients with ADHD.


In this randomised controlled clinical trial of a digital intervention for ADHD, the active intervention AKL-T01 significantly improved performance on the primary outcome measure—an objective measure of attention (TOVA API) in paediatric patients with ADHD compared with the control condition. Across a range of secondary outcomes, including parent and clinician ratings of ADHD symptoms and functional impairment, the effects of AKL-T01 from pre-intervention to post-intervention were not different from the control condition. Additional attention-related measures from TOVA, including mean reaction time during infrequent target stimuli, and response variability (ie, total RT variability and ex-Gaussian tau) showed significantly greater improvements in the AKL-T01 group. Globally, parent-reported improvement of attention, as assessed by the exit survey, was higher in the AKL-T01 group compared with controls. A prespecified subgroup of patients who washed out of medications showed significant between-group effects on several secondary endpoints, including ADHD symptoms.

Finally, the TOVA setting has been described as mimicking “one component of the classroom situation in which children are required to remain seated and engaged in a tedious, repetitive task,”31 suggesting ecological validity of the TOVA test for real-world settings in which children with ADHD often struggle.31 Traditional, symptom-based measures were included as secondary measures

En ik snap je opmerking wel goed. ADHD is vaak een probleem in de klas waar de kinderen verplicht uren na elkaar moeten kunnen stil zitten en luisteren naar een leerkracht. Dat is een zware taak wanneer elke prikkel afleidend kan werken. In mijn ervaring zijn er ook enorm veel gradaties binnen het ADHD-label. Bij sommige kinderen merk je nauwelijks iets op, terwijl anderen duidelijk vaak nood hebben om even iets anders te kunnen doen.

En mensen met ADHD beter kunnen laten focussen wanneer nodig, lijkt me een wenselijk resultaat (zowel voor de persoon als voor bijv. de lesgevers) maar het is niet iets wat per sé moet 'genezen' worden. Je kunt ook positief ernaar kijken en opmerken dat personen met ADHD creatiever, gefocuster en vindingrijker kunnen zijn. Het is gewoon de situatie die ADHD een voor- of nadeel laat zijn.

[Reactie gewijzigd door Aegir81 op 22 juli 2024 14:19]

Wat dat laatste betreft sla je wat mij betreft de spijker echt op zijn kop.
Men zegt altijd wel zo open minded en constructief te zijn als het gaat om elke bedenkbare vorm van "anders zijn" (denk ook hoogbegaafdheid, autisme, adhd etc etc).
In de praktijk is het echter gewoon echt heel erg treurig. Op de basisschool gaat het nog een klein beetje, maar hoe hoger he komt, hoe slechter het wordt.
Excuses voor de bewoordingen, maar meestal is het echt gewoon "bek houden en zitten" mentaliteit.

Ik ben het ook eens dat het een absurde gedachte is om zoiets te "genezen ". Dat klinkt bijna alsof je iemand wilt genezen van zijn geaardheid. Vooral een blijk van onwetendheid en onkunde.
Ik heb in het verleden leiding gegeven aan een paar stagiaires met ADHD. Ja, het vraagt ee n wat andere aanpak, maar als je ze goed uitdaagt komt er ook minstens 2x meer energie uit bijvoorbeeld.
Diversiteit betekent nu eenmaal: "denk allemaal hetzelfde". :)

Grotendeels met je eens, maar een paar drukke kinderen kunnen heel makkelijk de lessen verstoren en het voor de hele klas moeilijk maken. Lesgeven is pas effectief als iedereen even "zijn bek houdt en stil zit".
Gewoon even een brainstorm, maar misschien ligt het niet aan de ADHD kinderen, maar aan de manier van lesgeven?

Er is namelijk een vrij grote groep kinderen (met allerlei andere mooie gaven), waarbij stil zitten alles behalve effectief is.

Het feit dat we we lesgeven zoals nu nog steeds gedaan wordt betekent nog niet dat het de enige manier is, er valt nog zeer veel te verbeteren

Persoonlijk vind ik het hele stilzitten in een klas met een grote groep nog steeds een zeer onnatuurlijk fenomeen.

[Reactie gewijzigd door B_FORCE op 22 juli 2024 14:19]

Het is zo dat verschillende vormen van leren voor verschillende mensen goed of slecht werken.

Tegelijkertijd is de school een plek voor 'algemene vorming'. De vraag is dus ook: WIL je wel maatwerk gaan leveren, of moet het kind gewoon in aanraking komen, en ja inderdaad, gedwongen worden, om zaken te leren en leren kennen.

Dat gaat niet in een namiddagje of een weekje. Discipline is één van de redenen dat we kinderen in schoolbanken zetten en verplichten om af en toe of heel lang hun mond te houden. Moeten ze namelijk kunnen, want er zijn plekken in de samenleving die dat vragen. Vinden ze dat moeilijk? Ja... zo werkt dat met leren, als het makkelijk was, is leren niet nodig. Daarmee zeg ik niet dat een ADHDer het makkelijk heeft... zeker niet. Maar er is een nuance.

Dus het is misschien ook wel een kip/ei verhaal. We hebben nu eenmaal de samenleving op een bepaalde manier ingericht en hebben daar verwachtingen bij. Willen we dat veranderen dan is dat veel breder dan onderwijs. Onderwijs dient eerst en vooral om kinderen zo goed mogelijk te begeleiden naar een werkend en lerend leven. Het is dus best wel dubbel... en ik vind dat je niet het onderwijs je maatschappelijke discussie moet laten voeren. Dit is wéér zo'n voorbeeld van politiek die lastige vragen niet voor het voetlicht brengt, maar afschuift op de beroepsgroep die maar een miniem deel van het hele probleem kan oplossen.

[Reactie gewijzigd door Vayra op 22 juli 2024 14:19]

Die laatst conclusie kan ik niet helemaal volgen.

Maar het is wel een interessante discussie zo :)
Nu geloof ik alleen niet dat er fundamentele goede argumenten zijn waarom we het huidige schoolsysteem gebruiken. Naar mijn weten is dat ooit eens zo bedacht, vooral in een tijd waar begrippen als ADHD, ADD, autisme, hoogbegaafd etc bepaald niet bekend waren, en kabbelen we daar nog steeds op door, met hier en daar wat "tweaks" en "patches"

Ik ben het daarom ook zeker wel eens dat school idd ook bedoelt is om bepaalde dingen aan te leren, waaronder discipline.
Echter ben ik ook van mening dat hier vaak de focus teveel op licht, en vooral te formeel.
Hoe dan ook probeer ik vooral te zeggen dat het anders zou moeten kunnen, op een prettige manier.

Zo wordt het bijvoorbeeld wel beter, maar er bestaan nog steeds klassen met veel te veel kinderen.
(in mijn tijd zaten we met 25-30 in een klas, totaal kansloos natuurlijk).
Overigens heb ik het niet enkel over kinderen, maar ook tieners en jongvolwassenen.

En mensen willen het vaak niet horen, maar uiteindelijk is onderwijs gewoon een groot productiebedrijf.
Dat is gewoon de aard van het beestje (het moet immers toch betaald worden), echter gaat het hier ten eerste wel om mensen, en niet producten.
Daarnaast is er ook een groot verschil dat het hier om zeer lange termijn "productie" (visie) gaat.
Iets wat totaal afwezig lijkt te zijn.
Naar mijn weten is dat ooit eens zo bedacht, vooral in een tijd waar begrippen als ADHD, ADD, autisme, hoogbegaafd etc bepaald niet bekend waren, en kabbelen we daar nog steeds op door, met hier en daar wat "tweaks" en "patches"

Ik ben het daarom ook zeker wel eens dat school idd ook bedoelt is om bepaalde dingen aan te leren, waaronder discipline.
Echter ben ik ook van mening dat hier vaak de focus teveel op licht, en vooral te formeel.
Hoe dan ook probeer ik vooral te zeggen dat het anders zou moeten kunnen, op een prettige manier.
Absoluut eens. Met betrekking tot de laatste paragraaf.... we hebben een samenleving bedacht waarin voor een ADHD'er in allerlei gradaties, en ook voor allerlei andere gedragsetiketjes eigenlijk geen plek is. Daarom plakken we ook het etiketje zodat we daar een 'rugzakje' voor kunnen regelen... Maar tegelijkertijd plakken we geen etiketjes op andere gedragingen en eigenschappen die dat misschien best wel verdienen en die de oorzaak zijn van de etiketjes die we al kennen. Dat is een maatschappelijk vraagstuk waarin de politiek een rol speelt maar die niet toe-eigent. Je ziet dat met meerdere dingen gebeuren - een ander onderwerp is racisme, nu heel recent. Er is geen visie op hoe we dit willen oplossen, dus we kloten maar wat aan in de marge en het resultaat is dat iedereen zelf maar wat bedenkt... en we dus geen meter opschieten. Zoals met deze app... OK, je hebt gemeten dat er nu iets is verbeterd... en er kan een doel worden bereikt. Ondertussen gaat het probleem niet weg, maar ettert het door.

Ook al houden we een ADHDer tijdens de schooltijd een hand boven het hoofd.... daarna kom je toch op plekken waar dat niet gebeurt en waar men dus niet gedijt. Zolang dus niet breed wordt geaccepteerd dat mensen misschien gewoon wel per definitie raar en anders zijn, en we onze werk- en leerplekken daar ook *verplicht* op inrichten, verandert er vrij weinig.

De verbetering hoeft m.i. niet direct uit het onderwijs te komen. Laat het onderwijs zichzelf maar uitvinden, dat kunnen ze prima als ze niet aan handen en voeten gebonden zijn - met name financieel. Daarbij is er ook vrijheid van onderwijs/schoolkeuze en je ziet steeds dat de zeer vrije onderwijsvormen alleen voor hele specifieke kinderen goed werken. Toch wel een beetje maatwerk dus... maar niet binnen klassen. Dat gaat 'm niet worden.

[Reactie gewijzigd door Vayra op 22 juli 2024 14:19]

Ik denk dat het probleem is dat we die samenleving niet hebben "bedacht", maar dat het gewoon zo ontstaat.
En ja, dat is wellicht een meer politiek-achtige, maatschappelijke discussie, of misschien zelfs meer een filosofische discussie.
In de volle breedte is er namelijk geen lange termijn visie.
Een deel daarvan is te wijten aan het feit dat elke halve zool een politieke partij kan beginnen en uiteindelijk een land kan besturen. Dit geldt overigens voor ALLE partijen, ik doel absoluut niet specifiek op kleur of richting.
Belangrijkste sleutelwoord hier, is vooral "eigenbelang", en niet belang van de rest van de maatschappij.

Het gebrek aan visie en echt terug te gaan naar de essentie is voor mij wel een irritatie-factortje.
Zoals je zegt, er wordt heel veel aangekloot, met overtuigende arrogantie.
Zeg maar een grote sociale-werkplaats, waar op tijd komen kennelijk belangrijker is dan de prestaties en talenten die mensen hebben. Dat gaat goed, totdat iemand daadwerkelijk medisch niet in staat is om dat te doen (op dezelfde manier dat ik medisch niet in staat ben om een vrachtwagen op te tillen).

Wat dat betreft is het misschien zelfs wat ironisch. Dergelijke speciale mensen geven misschien juist eerder aan dat iets fundamenteel mis is met het systeem. Maarja, fouten toegeven is natuurlijk al helemaal een taboe, zeker op hoger niveau.

Een verplichte wereldreis van een halfjaar zal wat dat betreft misschien een hoop doen genezen.
Dan leer je snel genoeg dat er geen "normaal" is en dat waarden en normen uiterst relatieve begrippen zijn.
Overigens, normaal is enkel het gemiddelde van de extremen ;)
Heerlijke post :) _/-\o_

Anders eens een partij beginnen... :P

[Reactie gewijzigd door Vayra op 22 juli 2024 14:19]

Daar heb ik allemaal geen idee van. Ik weet wel dat kinderen klassikaal het beste leren als er rust in de klas is. En ja, in een klas iets leren is een onnatuurlijk fenomeen. Onze levens nu eenmaal ver van de natuur af.
Om vervolgens op het werk in een kantoortuin te belanden... :+

Maar zou het juist ook niet goed zijn wanneer het de "van nature rustige(r) kinderen" vanaf dag 1 duidelijk wordt dat dit niet voor iedereen mogelijk is? Dat we daar een betere mix in zien te vinden?

Het is namelijk zeker zo dat we in onze huidige wereld verre van tolerant zijn en continu denken / zeggen (velen althans) dit wel te zijn.

Nog beter zou zijn om de oorzaak weg te nemen (o.a. gezondere voeding zonder allerlei gefabriceerde toevoegingen, extreme hoeveelheid informatie / pulsen die men tot zich neemt, enz.) waardoor de symptomen afnemen?

Misschien helpt het bijvoorbeeld om ieder uur een minuut of 10 doldwaas en gek doen voldoende helpt. Zal niet voor iedereen zijn en niet iedereen zal daar behoefte aan hebben, maar dat kun je dan per persoon weer terug zien en vervolgens die persoon in hun waarde laten. Leer je ook meteen wat tolereren echt betekend.
Dus als ik het goed begrijp zijn volgens jou de hoogsensitieve kinderen, die heel veel last hebben van onrust en drukte, gewoon niet tolerant?

En dan gaat volgens jou het recht van ADHD kinderen, die zich moeten kunnen manifesteren, vóór op het recht van hoogsensitieve - en gewone - kinderen?

Ik denk dat jij een verkeerd beeld van tolerantie hebt.

Lesgeven gaat nu eenmaal het beste met rust in de klas. Wanneer de druktemakers zich manifesteren, dan verdwijnt de concentratie en is lesgeven niet meer mogelijk.

Tolerantie is dat iedereen de les ongestoord kan volgen voor optimaal resultaat. In klassikaal verband betekent dit, dat de ADHD'ers zich gedeisd moeten houden. Anders zakt het niveau van de hele klas, en vooral van de hoogsensitieven. En dat moeten we niet willen.

Het alternatief is thuisles door de ouders van de ADHD'er.
Wow, graag uitleg hoe jij mijn post leest. Dit is niet wat ik schrijf / bedoel en ik haal dit er ook zeker niet uit.

Overigens lijk jij degene die een verkeerd beeld heeft van tolerantie.

Tolerantie:
bereidheid om dingen te verdragen die ergernis kunnen oproepen
Ik concludeer dat hieruit:

"Maar zou het juist ook niet goed zijn wanneer het de "van nature rustige(r) kinderen" vanaf dag 1 duidelijk wordt dat dit niet voor iedereen mogelijk is? Dat we daar een betere mix in zien te vinden?"

Rust in de klas is de norm. En ja, dat is voor iedereen mogelijk. Daar zijn medicijnen voor.
Okay, maar dan trek je het - in mijn ogen althans - uit verband. Hier trok ik namelijk de vergelijking met de adhd kinderen.

Hoogsensitieve kinderen zijn in het hele stuk niet naar voren gekomen. Niet dat ik die wil negeren, maar ze waren niet genoemd. Maar je hebt zeker gelijk dat we ook daar rekening mee behoren te houden.

Waar het om gaat is dat "we" in een volledig intollerante maatschappij leven die "we" zelf creëren. Mede door dit soort dingen op jonge leeftijd al niet duidelijk te maken (dat iedereen nu eenmaal verschillend is) en duidelijk te maken dat we iedereen in hun waarde moeten laten. Dat zijn waardevolle lessen die we hier negeren. En het laten uitrazen was bedoeld als een voorbeeld (vandaar ook "bijvoorbeeld" in mijn tekst), niet zozeer als "de oplossing".

Medicatie? Dat is dus pure onderdrukking waar je het over hebt. Onderdrukking van SYMPTOMEN, hetgeen in feite geen enkele oplossing geeft voor die kinderen. Hoofdzakelijk de farmaceutische industrie heeft hier baat bij.

Hoeveel mensen met diagnose (vaststelling van symptomen, dit wil nog niet zeggen dat de vaststelling ook juist is) ADHD krijgen niet onterecht medicatie? Er zijn voor veel mensen met die diagnose heus andere oplossingen die net zo goed of misschien wel beter helpt. Zeker op jonge leeftijd zijn lichaam en geest nog kneedbaar.

Zowel sensitiviteit als ADHD maar ook autisme heb ik voldoende ervaring mee om te beseffen wat het KAN betekenen voor de mensen die dit hebben.
Men zegt in een bedrijf ook altijd open minded te zijn en er voor te gaan totdat je een iets andere benadering of zekerheid nodig hebt. Dan houd het vaak al wel op. Met als gevolg frustraties onbegrip en scheve gezichten.
Het gaat om een actiespel dat niet kan worden uitgespeeld. Het doel van EndeavorRx is om het kind uit te dagen, daarbij wordt het spel steeds moeilijker.
Ben nu wel benieuwd wat het verschil is tussen dit spel en de gemiddelde andere endless game. Wat maakt het dat dit helpt bij kinderen met ADHD en anderen niet? Of is het puur dat het voor dit spel wel is onderzocht en voor de rest niet?
Precies. Ik zie het verschil ook niet.
Het is wel heel interessant.

Kan je nu voorzichtig zeggen dat "dit soort" spellen een positief effect heeft op kinderen met adhd?

[Reactie gewijzigd door Jago2 op 22 juli 2024 14:19]

Net als meth of speed kan helpen (IPV Ritalin) denk ik? Je wilt liever iets gedoseerde hebben zonder bijwerkingen!

Veel games zijn gemaakt om te verkopen en/of verslavend te zijn. Dat wil je dan weer niet hebben lijkt me.
"meth of speed"

Ik las dit als de naam een computerspel _O-
Het spel is ontworpen om het zenuwstelsel te activeren door zintuiglijke prikkels en motorische uitdagingen die het cognitief functioneren van een kind moeten verbeteren.
Ik vind deze beschrijving ook maar mager. Dat beschrijft een groot deel van alle computerspellen.
Ik had precies dezelfde vraag.
Interessant, maar ik vind de toegevoegde waarde moeilijk te vinden.
Ik denk voor een groot deel het laatste. Maar ik denk dat feit dat nu voor het eerst goed wetenschappelijk is bewezen is eigenlijk alleen maar goed voor games an sich. Wanneer aangetoond kan worden dat andere spellen ook dezelfde onderdelen bevatten die in dit spel voor de cognitieve verbeteringen zorgen, kan dit leiden tot meer acceptatie voor games als mogelijke behandelingen voor aandoeningen zoals ADHD.

Ik ben ook wel benieuwd naar wat dit soort spellen doen voor andere "stoornissen" zoals depressie, schizofrenie en meer.
Het is mij niet meteen duidelijk waarom dit dan beter zou zijn dan bvb temple run.
Marketing.

Veel boze wijzende vingers richting games beweerden lange tijde dat games tot agressie moest lijden.
Nu dat wel zo'n beetje de wereld uitgeholpen is zijn bedrijven vrij het te exploiteren als inkomstenbron omdat het geaccepteerd kan worden.

Ik vermoed dat nu het hek van de dam is er wel meer onschuldige games zich gaan wenden tot deze medische kant van het verhaal. Immers, als ze kunnen aantonen dat x tot X jarigen er beter van gaan functioneren op welk vlak dan ook, dan hebben ze ook recht op deze stempel/inkomstenbron.
Het idee dat zowel de FDA als the Lancet zich kritiekloos zouden lenen tot de marketing van een of ander gamebedrijfje is gewoon te belachelijk voor woorden.
The lancet heb ik de laatste jaren ongeloofelijk zien blunderen dus mij verbaast dit niets
Tja, reken maar dat daar grof geld voor is betaald. #followthemoney.
Veel boze wijzende vingers richting games beweerden lange tijde dat games tot agressie moest lijden.
Dit is niet helemaal onwaar.. van Candy crush word ik namelijk heel agressief! :(
Nu hopen dat er geen microtransacties in komen. Volgens mij is er toch wel een overlap tussen ADHD en autisme. En van wat ik in mijn omgeving zie zijn die vaak toch wat verslavingsgevoeliger voor spontane uitgaven. Maar tof om te zien dat er in ieder geval zulke initiatieven zijn om ook deze groep mensen een leukere therapievorm aan te bieden.
Ik zou het niet zo zeggen, maar als zo'n game werkt als behandeling kan je er vast ook veel geld mee verdienen ja. Made in the USA, nietwaar?
Zie mezelf hier heel erg in terug..., gelukkig al flink af kunnen leren (ook dankzij mijn vriendin) maar idd, zeker de bedragen voor onder de euro zijn voor deze doelgroep erg makkelijk weg te schrijven maar tikken aan het eind van de maand wel aan..
[...]
...van wat ik in mijn omgeving zie zijn die vaak toch wat verslavingsgevoeliger voor spontane uitgaven. [...]
Mag ik hier even op reageren? Ik wordt namelijk best wel moe van dit soort generaliserende uitspraken, en geef graag wat achtergrondinformatie.

Honest question: Heb je een achtergrond vanwaar je deze stelling plaatst? (beroep, ervaring of onderzoeken?)

Om deze namelijk eventjes te pareren: In mijn omgeving:
  • zie ik genoeg mensen zónder een diagnostisch vastgestelde aandoening die - in mijn ogen - "domme" spontane uitgaven doen.
  • zijn meerdere personen, van wie veel zónder daadwerkelijke diagnostisch vastgestelde aandoening, die gebruik maken van mogelijk verslavende zelfmedicatie. Sommige van hen zijn daar minder bewust in, maar sommigen doen dat bewust vanuit zelfmedicatie.
  • Daarnaast ken ik ook mensen mét een diagnostisch vastgestelde aandoening die géén verhoogde verslavingsgevoeligheid vertonen, maar vooral en alleen last hebben van hun aandoening.
Specifieker:
Wat mij namelijk opvalt is dat "men" vaak een gegeneraliseerd beeld / generaliserende mening heeft t.o.v. bepaalde aandoening (zoals autisme, adhd, hsp, e.a.) wat vaak zéér ongenuanceerd danwel op delen domweg foutief is, meestal voortkomend vanuit het missen van bepaalde kennis of het hebben van foutieve / verouderde kennis.

Daarnaast is er een algeheel maatschappelijk onbegrip waarbij er heel snel een labeltje wordt geplakt, terwijl de expertise om dat labeltje te plakken compleet mist. Denk aan:
  • De ontkenner: "Hij heeft geen ADHD, het is een jongetje, en die zijn gewoon druk."
  • of andersom, de labelaar: "Hij is altijd druk, hij heeft vast ADHD." (Misschien heeft hij gewoon veel energie?)
Er zijn ook legio voorbeelden te bedenken omtrent bijv. autisme.

Wat ook meespeelt is dat een groot deel van de problematiek bij een groot deel van de bevolking voorkomt, maar dan in een niet-problematische mate.
Een praktijkvoorbeeld, bij het vergeten van iemands naam: "Oh, ja maar ik ben ook slecht met namen!"
Reactie: "Kan ik mij goed voorstellen. Maar gebeurt het u ook met de naam van uw man/vrouw/andere-aanverwante?"
[..] Volgens mij is er toch wel een overlap tussen ADHD en autisme. [...]
Deze heb je wel goed gezien. :) Het punt wat ik vooral wil maken is dat naast dat bovenstaande aandoeningen tot eenzelfde groep behoren en deze onderling veel overlappende eigenschappen hebben, deze aandoeningen ook zéér divers tot uiting kunnen komen. (Hierdoor zijn er helaas ook vaak misdiagnoses.)

Wat veel mensen namelijk niet weten is dat de zaken veel complexer liggen dan algemeen bekend. Zo is ADHD een verzamelnaam, er zijn binnen ADHD 3 verschillende typen gedefinieerd, elk met zeer verschillende eigenschappen.

Ik kan zo gauw niet de juiste link vinden - die de groepering tussen adhd, autisme, asperger en hsp uitlegt, maar dit artikel geeft een mooi inkijkje in de verschillende typen ADHD, en vaak geziene aanverwante aandoening: https://www.addkenmerken.net/verschillen-overeenkomsten-add-adhd-hsp/

Ik nodig je uit deze eens door te kijken :)

Om alvast mijn vraag aan jou zelf ook te beantwoorden: Ik ben ervaringsdeskundige ADHD (een fancy manier van zeggen dat ik ADHD heb ;) ) en heb in mijn omgeving meerdere psychologen, o.a. met HSP.

Wat betreft het nieuwsbericht
Leuk om te lezen. Ik heb zelf vroeger vrij veel gegamed, was voor mij echt een manier van afschakelen / tot rust komen. De resultaten van dit onderzoek bevestigen dan ook mijn persoonlijke ervaring / 'onderbuikgevoel'.

Ik heb alleen helaas geen iOS apparaat om deze game zelf te "testen".

edits 1 & 2: typo's

[Reactie gewijzigd door Good_Lord op 22 juli 2024 14:19]

Bij deze: https://chadd.org/adhd-we...or-when-rolling-the-dice/

edit: En ja lootboxes noem ik gokken, en mijn overheid gaat daarmee akkoord :)

[Reactie gewijzigd door Sinnergy op 22 juli 2024 14:19]

Kijk, een bron! fijn :)

Lijkt een goede website. Ik heb hem opgeslagen, ga er later eens meer in rondkijken.

Ik haakte vooral aan op T_Verhoeven z'n vaak in: "zijn die vaak toch wat verslavingsgevoeliger ". Vind t interessant dat ik toch wel enkele vraagtekens krijg bij het lezen van dit artikel.


Ik weet trouwens niet echt of de opmerking m.b.t. lootboxes naar mij gericht is, heb er niks over gezegd (?), maar ben het op dit vlak wel met je eens ;) lootboxes == gambling

Nogmaals: dank voor de link, ziet er interessant uit!
-- never mind --

[Reactie gewijzigd door Good_Lord op 22 juli 2024 14:19]

Om hier toch even op in te haken,

Ik heb het namelijk wel en kan je vertellen heb precies dezelfde opvoeding als mijn broer en zus en die hebben nergens last van, ik ben getest en het heeft inderdaad uitgewezen dat ik ''adhd'' heb(en de anderen niet), je kan het je misschien niet voorstellen maar adhd is veel meer dan alleen onhandelbaar gedrag, zo kan ik bijvoorbeeld geen lange stukken text lezen zonder dat ik halverwege afgeleid wordt door ook maar een kleine afleiding(een mug, lampje, geluidje, auto die langs rijdt, etc.)

Ik ben absoluut niet bevoorrecht maar wil je wel even oppassen voordat je schreeuwt dat adhd niet bestaat?
Het mag dan niet bestaan maar dan zou ik graag willen weten hoe je mijn ''aandoening'' wil omschrijven?

[Reactie gewijzigd door Marnixjee op 22 juli 2024 14:19]

Idem hier. Diagnose op mijn 39e en zonder mijn medicatie ben ik meestal wel lief, maar als ik niet lief ben, ben ik ook echt niet om uit te staan. Ben enorm snel overprikkeld en kom dan nergens aan toe. Erger me continu aan mensen en met methylfenidaat is dat enorm veel minder. Ik raak veel minder de rode draad kwijt en ben veel minder impulsief (dan ik al was, ergens lang over nadenken is voor sommige mensen een week, bij mij een uur of 2 ofzo) enzovoorts. Het helpt mij dus enorm en verklaart een heleboel teleurstellingen die ik in mijn leven heb mogen ervaren en ik ben er behoorlijk van overtuigd dat mijn leven heel anders was gelopen als ik al op jeugdige leeftijd hulp had gehad. Buiten alles had me dat heel veel ellende en verdriet bespaard. Dat heeft me gemaakt tot wie ik ben, met mijn littekens en karakter, maar het heeft zijn prijs gehad en ik ben nu toch redelijk gelukkig. Wat was, dat was, maar zeggen dat ADHD niet bestaat, is mij wel behoorlijk te kort door de bocht, sorry. Heel veel mensen denken bij ADHD alleen maar aan energieoverschotten, maar dat is alleen wat de buitenwereld (in specifieke gevallen) ziet, maar in de eerste plaats is het een concentratiestoornis. Attention Deficit Hyperactive Disorder. De hyperactive slaat niet zozeer op je gedrag, maar op je hersenen. Je bent druk in je hoofd en dat uit zich soms door hyperactief gedrag, maar veel energie hebben is niet een reden om ADHD als diagnose te krijgen, het is een concentratie stoornis.

Ontopic:

Ik heb even het filmpje bekeken en ik kan niet goed begrijpen waarom dit spel mij zou kunnen helpen om te gaan met mijn concentratiestoornis, wellicht kan iemand dat uitleggen....
Dat gebrek aan empathie komt wel goed tot uiting
-- never mind --

[Reactie gewijzigd door Good_Lord op 22 juli 2024 14:19]

FDA-approval op basis van één (door de developer betaalde, maar aardig opgezette) studie. Ik zou nog wel wat meer onafhankelijke replicaties willen zien voordat we hier met z'n alleen heel enthousiast over worden...
Mooie ontwikkeling weer. Voor volwassenen adhd'ers is er ook weer iets hoopvols aan de horizon misschien: LSD-25. https://www.newswire.ca/n...vestigator-886551349.html
Je duidelijk geen idee waar je het over hebt. Dat een ADHD'er moeite heeft met concentratie, betekend niet dat hij zich nergens op kan concentreren. Sterker nog, wanneer iets juist heel erg interessant gevonden wordt, kan een ADHD'er zich hier juist vaak ontzettend lang en diep op concentreren. Dit wordt ook wel hyperfocus genoemd. het vervelende is dat je niet kan bepalen waar je wel en waar je niet die (hyper)focus op krijgt. Het overkomt je.

Gamen is juist iets waar veel mensen met ADHD zich goed op kunnen concentreren, omdat het niet een enkel ding is waar je mee bezig bent. De huidige wetenschap geloofd dat ADHD o.a. wordt veroorzaakt door een probleem met de regulatie van dopamine, een neurotransmitter die (naar waarschijnlijkheid) invloed heeft op het beloningssysteem en cognitieve functies. Dit zou ook verklaren waarom medicatie als Ritalin en Dexamphetamine bij veel mensen met ADHD werken; deze spelen hier op in (elk op hun eigen manier).

O.a. deze problemen met regulatie van dopamine, zouden ook kunnen verklaren waarom ADHD'ers vaak deze tekorten aanvullen met andere dingen die dopamine afgeven. Dit kan van alles zijn en verschilt per persoon. Om maar een paar voorbeelden te noemen: sommigen gaan veel eten, anderen doen impulsaankopen, drugsgebruik, een hoog libido of ze gamen veel.
Als je een spel speelt ben je niet bezig met 1 lange bezigheid ("gamen"), je bent continue bezig met het maken van korte beslissingen en krijgt daar snel beloningen voor. je moet om de paar seconden weer bepalen wat je gaat doen om je level te halen en wordt beloond met geluidjes, mooie visuals, nieuwe items, een nieuw level ect.

ADHD gaat natuurlijk nog veel, veel verder dan alleen kinderen die "niet stil kunnen zitten" en "niet kunnen concentreren". Ik vindt het dan ook vaak wel ergerlijk hoeveel behandelingen en ook vaak ouders vaak gericht zijn op hoe het prettiger voor de omgeving kan worden, i.p.v. de gene met ADHD zelf. Ook lijken mensen vaak nog steeds niet door te hebben dat ADHD niet alleen voor kinderen is, het komt ook bij volwassenen voor.

Ten slotte, als je daadwerkelijk een idee wil krijgen wat ADHD nou precies is en hoe het invloed heeft op iemand zijn leven, kan ik mensen o.a. deze video's erg aanraden:Deze rant is al weer veel langer geworden dan ik eigenlijk van plan was, maar ik hoop dat je er iets van geleerd hebt en/of van probeert te leren. Het is ongelooflijk frustrerend wanneer mensen zonder enig kennis zulke oordelende uitspraken doen. En mocht je er nisk van opsteken, dan hoop ik dat andere Tweakers hier nog wat aan hebben.
Deze rant is al weer veel langer geworden dan ik eigenlijk van plan was, maar ik hoop dat je er iets van geleerd hebt en/of van probeert te leren. Het is ongelooflijk frustrerend wanneer mensen zonder enig kennis zulke oordelende uitspraken doen. En mocht je er nisk van opsteken, dan hoop ik dat andere Tweakers hier nog wat aan hebben.
Oeps.... Ben zojuist in dezelfde valkuil gestapt.... :X :O
Laten we t er maar op houden dat ik jouw frustratie herken. :Y)

Ik wil je wel even heel erg bedanken trouwens! Ik heb nu net alleen de eerste halve minuut van Dr. Russel Barkley gezien, en ik moet zeggen, het raakt mij. Dit is de eerste keer dat iemand die tijdsblindheid zo specifiek definieert.

Seriously, you made my day. _/-\o_
Haha, ik zag inderdaad al dat ik niet de enige was.

En graag gedaan! Fijn om te horen dat je er wat aan hebt, ik weet namelijk precies welk gevoel zulke erkenning bij je opwekt. Met ADHD valt zeker te leven, maar ik denk dat het heel belangrijk is om jezelf er in te leren kennen. Vooral omdat ADHD ook kan leiden tot bijvoorbeeld depressies, verslavingen of problemen met relaties of werk.

Als je leert kennen wat ADHD precies is, leer je ook hoe het invloed op jezelf heeft. Zo ga je ook beter begrijpen wat je er tegen kan doen en dat je zelfs met veel kleine, minder leuke eigenschappen van jezelf niet alleen staat. Dat geeft veel kracht!

Dr. Russell Barkley is een ongelooflijk kundig man, die ontzettend veel over ADHD kan vertellen. Het gelinkte filmpje is dan ook een fragment uit een presentatie van 3 uur, haha.

Mocht je die andere links nog niet bekeken hebben: bekijk die vooral ook! Ze hebben mij persoonlijk allemaal erg geholpen! HowToADHD geeft ook veel goede tips. Haar presentatiestijl moet je liggen, maar de inhoud is iig erg goed!
Ik zie nu niet direct wat er nou zo bijzonder is aan dit spel. het ziet er uit als een 13-in-een-dozijn mobile game. Wat doet dit spel anders dan andere soortgelijke spellen en hoe heeft dat een beter effect op ADHD-patienten dan die spellen?


zolang daar geen concrete antwoorden op zijn, is dit in mijn ogen niets anders dan een endless-runner met een over het paard getilde marketing afdeling.
Of het gevolg van een Tweakersredacteur die heeft verzuimd om de relevante informatie in het artikel te vermelden....
Genoeg gamers met ADHD dus het zal vast een hit worden. Pech voor de Ritalinboeren.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.