Civilization Revolution: pc-legende verkast naar console

Civilization Revolution draait in essentie om een stammenstrijd die eeuwen duurt. De zestien stammen in het spel beginnen allemaal met lendedoekjes en knuppels, en ze vechten door tot in het tijdperk waarin een pleit wordt beslecht met raketten. Van die zestien stammen kunnen er maar vijf het strijdperk betreden en die proberen allemaal de wereld te veroveren, of op zijn minst te overheersen. Er zijn vier manieren waarop dat kan: Domination, Technological, Cultural en Economic. Domination en Economic zijn het meest overzichtelijk. In Domination moet je de hoofdsteden van je vier vijanden veroveren. Je wint via Economic als je 20.000 goudstukken op de bank hebt staan en een wereldbank hebt opgebouwd. Een overwinning met Technological behaal je als je als eerste stam per raket de ster Alpha Centauri bereikt, en je wint met Cultural als je als eerste de optelsom bereikt van twintig Great People, Wonders en veroverde steden, en je bovendien het United Nations Wonder weet te bouwen.

Beschaving

Elke beschaving kan zich op dezelfde terreinen ontwikkelen en je kunt uiteraard zelf kiezen waar je bij je eigen volk de nadruk op legt. Meer dan ooit is het bij Civ Rev belangrijk om al vroeg te bepalen welke strategie je volgt. Liefst al vooraf, als je kiest met welk volk je de wereld wilt veroveren. Ieder volk heeft uiteraard zijn sterke en zwakke kanten. Het is daarom bijvoorbeeld handig om een volk te kiezen dat gemakkelijk technologie aanleert, als je op die manier wilt domineren. Tijdig de juiste keuze maken is vooral belangrijk, omdat Civ Rev een stuk sneller is dan de pc-varianten uit de Civilization-serie. Er is veel meer actie, waardoor er minder tijd is om tussendoor je koers te veranderen. Zelfs als je kiest voor het ontwikkelen van technologie of het vergaren van goud, ontkom je niet aan het onderhouden van een stevig leger. Het lijkt alsof de computergestuurde beschavingen met niets anders bezig zijn dan oorlogsvoering. De strijdende naties zitten elkaar dicht op de huid en je wordt om de haverklap bedreigd. Of je maar even 500 goud wilt inleveren bij de één, of je kennis van de boekdrukkunst wilt afstaan aan de ander, in ruil voor een paar rondes vrede. Ga je niet op zulke voorstellen in, dan sturen ze hun soldaten op je af. Naarmate het spel vordert worden de eisen hoger en wordt het simpelweg onmogelijk om de vrede te bewaren. Of je wilt of niet, oorlog zul je voeren. Waar je in de pc-versies nog enigszins aan de zijlijn kon blijven staan om in alle rust een beschaving op te bouwen, word je hier door alle partijen bij de strijd betrokken.

Geschrapt

Uiteraard zijn er lang niet zoveel keuzemogelijkheden als in de pc-games, maar Revolution is wel degelijk een echte Civ. De nadruk op strijd is vooral ten koste gegaan van handel en diplomatie. Ook het managen van de bevolking van je steden is uit het concept gestript. Deze ingrepen maken het spel spannender. Je moet voortdurend zoeken naar balans, tussen het opbouwen van een leger, het onderzoeken van nieuwe technologie, het versterken van je economie en het uitbreiden van je territorium - of juist het verdedigen ervan. De allergrootste prestatie die Sid Meier met Revolution heeft geleverd, is dat het spel werkt, dat het leuk is om te spelen en dat het dezelfde verslaving veroorzaakt als zijn voorgangers op pc. Het spel veroorzaakt gegarandeerd het ouderwetse 'ik speel nog één rondje verder...' gevoel. Aan de bediening zul je even moeten wennen, maar je vergeet al snel dat je achter een console zit in plaats van een pc.