Tijdens een Europees evenement op Mallorca, waarbij Tweakers aanwezig was, heeft Panasonic de Lumix G7 aangekondigd. Net als bij de onlangs geteste GF7 is ook bij de G-serie een wijziging in de positionering doorgevoerd. De nieuwe G7 kruipt wat dichter tegen het topmodel, de GH4, aan en moet daardoor niet alleen de casual fotograaf aanspreken, maar ook meer ervaren fotografen en filmers.
Panasonic zelf schermt vooral met de 4k-videofunctie, die via de G7 voor een bredere doelgroep binnen bereik komt. Die strategie wordt al langer uitgerold; ook de GH4, FZ1000 en de LX100 kunnen filmen in 4k. De laatste twee zitten in hetzelfde prijssegment, rond de 700 euro, maar de G7 is voorzien van een volwaardige micro four thirds-sensor. Tel daar de verwisselbare lenzen en de vele handmatige functies bij op en de G7 is eigenlijk een poor mans GH4, voor de helft van het geld.
Wij konden op Mallorca een dag met de nieuwe G7 aan de slag en hebben daardoor een redelijke indruk gekregen van de bediening, mogelijkheden en prestaties. De camera komt pas eind juni op de markt, dus het betrof een zogenaamd preproductie-exemplaar, waarvan de kwaliteit volgens Panasonic nog niet optimaal is.
Het eerste wat opvalt aan de G7 is het gewijzigde uiterlijk. De G7 is veel minder rond en veel hoekiger. Exact hetzelfde zagen we ook bij de GF7 en diens voorganger. Het ontwerp is iets meer retro. Dat is ook te merken aan het feit dat Panasonic met een zilvermetallic versie van de G7 op de proppen komt, die wel wat wegheeft van de Silver Graphite-editie van de Fujifilm X-T1. Het grote verschil is echter dat het in het geval van de G7 om een plastic body gaat en dat vinden we er in combinatie met die kleur wat nep en goedkoop uitzien.
Verder is de knoppenindeling ook veranderd. De twee draaiwieltjes die voorheen in de body waren verwerkt, zitten er bovenop en zijn ook een stuk groter geworden. Eén draaiwiel zit nu rondom de ontspanknop en het andere daar vlak achter. Daarmee kun je de sluitertijd en de diafragmawaarde aanpassen. Het achterste wieltje dient ook voor het instellen van de belichtingscompensatie, al moet je daarvoor wel de Fn1-knop boven op de body ingedrukt houden.
Links de nieuwe G7, rechts zijn voorganger, de G6
Aan de linkerkant is er een draaiwieltje bijgekomen voor de opnamestand waarmee je bijvoorbeeld snel van enkelbeeld naar de burstmodus kunt overschakelen. En dan hebben we natuurlijk nog het programmawieltje, inclusief een programmeerbare stand. Verder is het toestel rijk bedeeld met een zestal Fn-knoppen, waarvan je de functie desgewenst zelf kunt wijzigen. Er zijn overigens, net als de bij de GF7, ook vijf virtuele Fn-knoppen op het aanraakgevoelige scherm, waaraan je een veelgebruikte functie kunt toewijzen. Verder is er nog een
extra knop aan de achterkant bijgekomen, die overgenomen is van de GH4: een af-schakelaar waarmee je snel kunt wisselen tussen af-s, af-c en handmatige focus.
Als je dat laatste doet, treedt focus peaking automatisch in werking, waardoor je gemakkelijk kunt scherpstellen. Om het nog makkelijker te maken wordt in de zoeker dan ook nog een deel van het beeld uitvergroot. Al met al zijn we zeker te spreken over de vernieuwde body. Hij laat zich goed vasthouden en er zijn veel knoppen en schakelaars voorhanden, waardoor je minder tijd in het menu hoeft te besteden. Dat is prettig, want we vinden het Panasonic-menu niet heel efficiënt en overzichtelijk werken.
Snelheid
Sloom is de G7 allerminst te noemen. Hij heeft hetzelfde snelle DFD-focussysteem als dat wat Panasonic voor het eerst in de GH4 introduceerde en dat reageert nagenoeg direct. Ook focus tracking werkt op het eerste gezicht vlot. Hoewel we de G7 niet in het donker hebben kunnen testen, functioneert de autofocus van de G7 net als die van de GH4 en GF7 nog tot -4 EV, waardoor ook werken onder slechte lichtomstandigheden geen noemenswaardige problemen moet opleveren. De burstsnelheid is maximaal 8fps in de af-s modus. In combinatie met focus tracking en af-c daalt dat naar 6fps. In jpeg kan de camera door blijven werken tot circa 100 foto's, maar als je met raw-bestanden werkt, ligt de grens rond de 13 foto's. De reguliere sluitertijden beginnen bij 60 seconden tot 1/4000e. Via de elektronische sluiter is dat op te rekken tot 1/16.000e. Net zoals de GF7 werkt de G7 in de stille stand, dankzij de elektronische sluiter, geruisloos.
Video en 4k-foto's
Zoals gezegd is de G7 ook op videogebied rijk uitgerust. Hij kan filmen in 4k-videomodus met een maximale resolutie van 3840x2160 pixels bij 24 of 25fps en een bitrate van 100Mbit/s. In de 1080p-modus kun je kiezen uit 50, 25 en 24fps en er kan worden opgenomen in het mp4- en avchd-formaat. Net als bij de G6 is er een microfooningang, zodat je een externe microfoon kunt gebruiken in plaats van de ingebouwde stereomicrofoon. In tegenstelling tot met de GH4 kun je niet filmen in een resolutie van 4096x2160 pixels en is ook de 96fps slowmotionmodus afwezig.
Iets anders waar Panasonic tijdens de presentatie flink op inzette is de 4k-fotofunctie. In deze speciale modus kun je achteraf uit een korte filmopname afzonderlijke frames knippen en opslaan als foto. Dat levert een foto met een resolutie van 8 megapixel op, wat nog steeds ruim voldoende is om er een poster van te maken. Het idee is vooral dat je deze modus kunt gebruiken voor het vastleggen van actiefotografie. Met 30fps tot je beschikking is de kans het juiste moment is vastgelegd een stuk groter dan met 6 of 8fps.
We hebben de functie in de praktijk geprobeerd en het resultaat is niet onaardig. Het is een filmbestand van een aantal seconden, waarvan je de individuele frames op de camera kunt terugzien. Vervolgens kies je het meest geslaagde moment en dit bewaar je als foto. Via het aanraakgevoelige scherm gaat dat heel makkelijk, doordat je via je vinger naar links en rechts door de reeks kunt bewegen. Het is ook makkelijker om dat op de camera te doen dan achteraf, omdat je dan met videobewerkingssoftware aan de slag moet. Het is de verwachting dat fotograferen via de videomodus in de toekomst een grote vlucht gaat nemen, iets wat wij al eerder bespraken in het achtergrondartikel de toekomst van de fotografie.
En verder
Volgens Panasonic gebruikt de G7 dezelfde sensor als die in de GX7. Het iso-bereik is ongewijzigd en bedraagt 160-25.600 iso. De beeldprocessor, de Venus Engine, is wel verbeterd en zou daardoor toch tot betere beeldkwaliteit moeten leiden. Het lcd-scherm aan de achterzijde is ongewijzigd wat resolutie en functionaliteit betreft. Het is nog steeds draai- en kantelbaar en daardoor bijzonder veelzijdig inzetbaar voor zowel foto's als video's. De resolutie van de oled-evf is flink toegenomen tot 2,36 miljoen subpixels, waardoor de G7 zich kan meten met andere systeemcamera's met een goede evf. Het beeld oogt gedetailleerd.
De onderstaande testfoto's zijn gemaakt tijdens een middagprogramma van Panasonic, dat bestond uit een boottocht en een wandeling door de stad Palma de Mallorca. Hoewel Panasonic voor een aantal voorgeprogrammeerde fotomomenten had gezorgd, waren we verder vrij in wat we vastlegden en hoe we te werk gingen, iets wat wij als testers erg op prijs stellen, want dat is lang niet altijd het geval. Soms ben je aan een bepaalde geënsceneerde locatie gebonden of mag je de foto's van de preproductiecamera's zelfs niet publiceren. In dit geval dus wel.
We hebben de G7 vooral in combinatie met de 14-140mm-lens gebruikt, maar in een enkel geval ook met de 30mm f/2.8-macrolens en de 42,5mm f/1.7-portretlens. De foto's zijn onbewerkt.
/i/2000614135.jpeg?f=imagenormal)
De adviesprijs van de Lumix G7 bedraagt 700 euro, wat 100 euro meer is dan zijn voorganger. Toch vinden we dat geen gekke prijs, gezien de verbeteringen aan de body. Ook de 4k-filmfunctie mag er zijn en is in dit prijssegment nog alles behalve gebruikelijk. Bovendien gaat de adviesprijs waarschijnlijk nog wel wat dalen als de camera eind juni daadwerkelijk op de markt komt.
De camera is leverbaar in drie verschillende kits. In combinatie met de 14-42mm f/3,5-5,6-lens komt de prijs uit op 800 euro en als daar nog een 45-150mm f/4-5.6 telelens aan toegevoegd wordt, is dat 1000 euro. Voor exact dezelfde prijs is de G7 ook leverbaar met de 14-140mm f/3.5-5.6 superzoom. Aangezien die lens los zo'n 600 euro kost en voor een superzoom zeer compact is, is dat wel een heel scherpe combinatie.
Tijdens onze praktijkdag liet de G7 een positieve indruk achter. De aanpassingen op de body, met meer draaiwieltjes en knoppen, spreekt ons aan, de camera ligt goed in de hand en de verbeterde evf is een mooie stap vooruit. Onze preproductiecamera reageerde vrij snel en ook het in- en uitschakelen van de videostand verliep vlot. Binnenkort verwachten we hem in ons testlab, zodat we hem nog wat uitgebreider aan de tand kunnen voelen en we tot een concreet oordeel kunnen komen.