Dirt 3

Hoewel de nutteloze aankleding met de trailer en het paddock is geschrapt, zorgt dat niet voor al teveel veranderingen aan de inhoud van de races. De meeste racevormen kennen we al uit Dirt 2. Denk daarbij aan rallyvormen als Landrush, Rallycross, en natuurlijk de klassieke rallyvorm waarbij iedereen alleen rijdt en waarbij het erom gaat dat je de snelste tijd neerzet. Hoe leuk om te spelen dat alles ook is, het is natuurlijk niet nieuw.

Gymkhana

Dat geldt wel voor Gymkhana, de rallyvorm die dit jaar debuteert in Dirt. Gymkhana is een rallyvorm die je oneerbiedig zou kunnen omschrijven als 'trucjes doen met een auto'. Een Gymkhana-parkoers is als een hindernisbaan voor autocoureurs, waarbij driften, spinnen, schuimblokken kapot rijden en springen aan de orde van de dag zijn. Dit alles gebeurt dan liefst op een zo hoog mogelijke snelheid, zo kort mogelijk achter elkaar, terwijl de coureur volledige controle over zijn voertuig behoudt.

De Gymkhana-rallyvorm levert verschillende uitdagingen op. Zo zul je de ene keer zo snel mogelijk zoveel mogelijk schuimblokken kapot moeten rijden, terwijl je een andere keer juist een speelveld voor je neus krijgt waarop je domweg zoveel mogelijk punten bij elkaar moet zien te stunten. Doe je dat goed en link je de trucs goed samen, dan verdien je met een multiplier al snel veel punten. Het is een heel aparte vorm van competitie die erg goed voor de dag komt in Dirt 3. Wel aardig om uit te proberen, is het verschil tussen de 'Intermediate' en het hoogste niveau in Dirt 3; op dat niveau zijn verschillende hulpmiddelen uitgeschakeld en komt ook Gymkhana dus veel meer aan op je eigen stuurkunsten. Vervolgens blijkt het eerst zo eenvoudige spelletje een stuk uitdagender.

Hetzelfde

Zo vernieuwend als Gymkhana is, zo 'meer van hetzelfde' is de rest van Dirt 3 eigenlijk, en hoewel dat betekent dat je nog steeds een groot aantal zeer vermakelijke races krijgt voorgeschoteld, steekt dat toch een beetje. Als geen ander wist Codemasters zijn franchise met elke nieuwe versie te voorzien van de nodige innovatie, en hoewel Gymkhana onmiskenbaar een grote rol speelt in Dirt 3, blijft de rest van de game wat achter bij de verwachtingen die Codemasters voor zichzelf heeft geschapen door het in alle voorgaande games wél goed te doen.

Dat gevoel wordt versterkt door het hoge 'pick up & play'-karakter van het spel. Iedereen die Dirt 2 heeft gespeeld, zal zich direct als een vis in het water voelen. Als je de grafische verbeteringen vergeet, zou je - alleen kijkend naar de gameplay - zelfs kunnen stellen dat Dirt 2 en 3 helemaal niet zoveel van elkaar verschillen. Ook hier geldt: dat is helemaal niet slecht, want Dirt 3 speelt, net als Dirt 2, als een zonnetje. Je glijdt heerlijk door de bochten en kunt je auto met dodelijke precisie door rallyproef na rallyproef sturen. Net zoals je dat in Dirt 2 deed.

Veel auto's, weinig keuze

Een extra plus daarbij is de toevoeging van sneeuw, regen en nachtelijke races, die meer concentratie vragen en daadwerkelijk anders aanvoelen. Daarnaast kent het spel behoorlijk veel variatie, doordat je met rallywagens aan de slag gaat uit vijf verschillende decennia; je kunt op je vingers natellen dat een moderne auto natuurlijk een stuk soepeler rijdt dan een racemonster uit de jaren zestig. De aanwezigheid van de verschillende 'tijdperken' zorgt bovendien voor een zeer ruim aanbod aan verschillende auto's. Nadeeltje is echter weer wel dat je weinig invloed hebt op het type auto waarmee je rijdt. Je kunt weliswaar zelf een team kiezen, maar het laatst vrijgespeelde team levert altijd de meeste bonuspunten op, dus dat maakt van dat 'kiezen' een non-issue.