Preview: Assassin's Creed II

Met de drie grote steden is ook meteen een van de belangrijkste redenen genoemd waarom wij nauwelijks konden wachten om aan de slag te gaan met Assassin's Creed II. De periode van de Renaissance in Italië leent zich voor een zeer sfeervolle uitwerking en daar is Ubisoft met vlag en wimpel in geslaagd. Een kwartier rondlopen in Florence levert je bakken vol indrukken op, waarbij de typisch Italiaanse sfeer de boventoon voert. De stad leeft! Op elke straathoek staan mannetjes met elkaar de babbelen en hoor je kooplui schreeuwen over hun koopwaar, en dat allemaal in het Italiaans. Het is dan ook niet moeilijk je te verliezen in de charme van de steden, waar je zeker in het begin vrijwel ongehinderd rond kunt lopen.

Kanalen van Venetië

De sterke uitwerking zit natuurlijk voor een groot deel in de graphics. Of je nu rondwandelt in Florence, de kanalen in Venetië oversteekt, de verschillende herkenbare bezienswaardigheden bezoekt of in de provincie rondtoert, alles is even prachtig en sfeervol uitgewerkt. Behalve de voor de hand liggende pluspunten, die ook al goed waren in de eerste Assassin's Creed, valt in dit deel hoe sterk de animaties van de personages zijn. Ezio klimt op een zeer geloofwaardige manier, al kun je je afvragen of iemand zonder enige vorm van zekering ooit zo snel tegen een hoge toren op zal klimmen.. maar daar is het nu eenmaal een game voor.

Oogcontact

De audiovisuele kwaliteit bereikt een toppunt tijdens de scènes waarin veel gesproken wordt, of dat nu in de vorm van een tussenfilmpje of live in de gameplay gebeurt. De gezichten en de bijbehorende lip-sync zijn weliswaar van hoog niveau, maar dat is tegenwoordig niet meer al te schokkend. De geloofwaardigheid van deze scènes is echter wat de kwaliteit omhoog stuwt. Alleraardigst is ook de manier waarop de personages oogcontact houden, ook als je besluit een beetje rond te gaan lopen. Aan de cast is overigens weinig veranderd, wat inhoudt dat de sexy Kristen Bell weer de stem inspreekt van onze favoriete onderzoekster. Daar moeten we overigens wel bij vermelden dat we haar personage niet direct herkenden. Niet dat dat personage niet mooi is, maar het character model uit Assassin's Creed leek wat beter, ook al lag het detailniveau daar lager.

Verhaal

Tijdens de tussenfilmpjes en de andere gesproken gedeeltes - bijvoorbeeld wanneer je een groepje Templars achtervolgt in de straten van Venetië en al lopende hun vergadering afluistert - krijg je ook het gros van het verhaal mee. Dat belooft in Assassin's Creed II een stuk dieper uitgewerkt te zijn dan in het eerste spel, waarin het verhaal op een late plottwist na vrij simpel was. Nu willen we niet direct beweren dat het verhaal in AC2 fantastisch is; een vroege wending in het verhaal zagen wij bijvoorbeeld echt van mijlenver aankomen, maar laten we het spel wat dat betreft niet afrekenen op de drie uur speeltijd die ons tot nu toe gegund is.

Assassins

In de eerste plaats wordt het verhaal gebruikt om Ezio in te wijden in de wereld van de assassins. Zoals gezegd begint hij het avontuur niet als volleerd moordenaar. Ezio heeft zodoende een motief nodig om die wereld in te stappen, en binnen de eerste twee uur worden die motieven dan ook duidelijk. In die eerste uren worden ook al direct een flink aantal belangrijke figuren geïntroduceerd. Natuurlijk leren we Ezio en zijn familie kennen, maar de jonge moordenaar in spé komt ook al snel de getalenteerde schilder/uitvinder Leonardo da Vinci tegen. Da Vinci is al een geslaagd artiest, maar wil meer bereiken. Hij wil de geschiedenis niet alleen schilderen, maar er ook aan bijdragen. Zijn samenwerking met Ezio doet denken aan James Bond, waarbij Leonardo met zijn handige snufjes de Renaissance-versie van Q is. Dit komt onder meer tot uiting in de al vaker getoonde vliegscène, waarbij Ezio gebruik maakt van Da Vinci's prototype 'vliegmachine.'