Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 92 reacties

De meest verrassende film van 2008? In Bruges, volgens ondergetekende. Verrassend goed, omdat de titel in eerste instantie zo nietszeggend is, maar vooral ook omdat het zo'n zeldzame film is die overduidelijk geniet van het feit dat hij een film is. In Bruges wisselt af en toe van genre – soms heel subtiel, soms wat geforceerd – en speelt met veel conventies van het medium, maar doet dat allemaal met een knipoog. Het verhaal komt wat langzaam op gang, maar werkt in de tweede helft toe naar een zinderende ontknoping, waarbij je inmiddels met elk van de maffe personages een band hebt opgebouwd. De film is allesbehalve perfect, mede door de ontzettend wisselende kwaliteit van het acteerspel van hoofdrolspeler Colin Farrell, maar de uiteindelijke ervaring blijft je een hele tijd bij. Precies zoals het hoort.

Getest op: PlayStation 3
Ook verkrijgbaar voor: Xbox 360

Nier

Tot zover het formidabele In Bruges. Wat deze film met Nier, de nieuwste rpg van Square Enix, heeft te maken? In directe zin bar weinig. Maar het gevoel waarmee we achterbleven na het ervaren van beide producten, was dusdanig vergelijkbaar dat de parallel moet worden getrokken. Daarbij realiseren we ons ineens dat de twee wel meer overeenkomsten hebben. Zo kregen we tijdens het zien van de eerste akt van In Bruges erg veel twijfel over de rest van de film, om later toch  met een grijns het einde te aanschouwen. Verrassend was ook het brede scala aan emoties dat we tijdens de film ervoeren; we hebben gelachen, traantjes weggepinkt, op het puntje van onze stoel gezeten en naar het scherm gescholden. Dingen die we ook bij Nier hebben gedaan.

*Zieke kinderen

Dat post-apocalyptische taferelen momenteel erg 'in' zijn, zien we ook terug in Nier. In de toekomst, anno 2049 om precies te zijn, staat de wereld op het randje van de vergetelheid, mede doordat het merendeel van de mensheid is uitgeroeid door een nare ziekte genaamd de Black Scrawl. Jij speelt als de titulaire Nier, een gespierde krijger van formaatje Schwarzenegger, die lang niet zo hersenloos en harteloos is als zijn uiterlijk doet vermoeden. Hij is namelijk een full-time vader, eentje die alles voor zijn dochter over heeft en die zijn dodelijke kunsten dan ook gebruikt om haar te beschermen tegen de schaduwachtige monsters die de wereld onveilig maken. Daarnaast is hij op zoek naar een medicijn tegen de Black Scrawl omdat zijn dochter de dodelijke ziekte te pakken heeft. Nu is het gevaar van een kinderleven niet bepaald een origineel verhaalelement om sympathie mee op te wekken bij het gamende publiek, maar het is wel altijd effectief. De katharsis aan het einde is in zo'n geval altijd ontzettend bevredigend, en al helemaal als je zelf de vaderfiguur speelt.

Het verhaal neemt echter een rare wending wanneer, na de ietwat lange en geestdodende intro, de game opeens 1300 jaar verder in de tijd gaat. De hoofdrolspeler en zijn dochter zien er nog precies hetzelfde uit, maar de wereld waarin zij leven heeft ondertussen een meer middeleeuws en feodaal uiterlijk gekregen. De eerste 'wat de fok' komt over je lippen, en er zullen er nog vele volgen. Nog verrassender is de aanwezigheid van een schaars geklede 'dame', die met nog meer passie en regelmaat dan Marcus Fenix uit Gears of War woorden als 'fuck' en 'shit' laat vallen.

Lees ook de gebruikersreview

Populaire gebruikersreview

Alle gebruikersreviews over:




Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True