Door Imre Himmelbauer

Redacteur

Feedback • 21-08-2026 13:00 28

Beast of Reincarnation Review

Actiegame van Pokémon-ontwikkelaar stelt teleur

21-08-2026 • 13:00

Multipage-opmaak

Game Freak waagt de sprong

Samengevat

Game Freak toont ambitie met Beast of Reincarnation, maar slaagt er op te weinig punten in om een echte topper af te leveren. Het beste onderdeel van de game is zonder meer het vechten: dat voelt goed en kan ook op veel verschillende manieren. Ook beweegt hoofdpersoon Emma lekker vlot door de omgevingen en geeft het spel snel fast travel vrij. Helaas laat de game op audiovisueel gebied steken vallen en is het verhaal niet boeiend. Ook de variatie in vijanden is gering, waardoor het lekkere vechten toch gaat vervelen. Beast of Reincarnation is geen slechte game en voor liefhebbers van actiegames en hack-and-slashspellen biedt hij prima vermaak, maar de titel van Game Freak stijgt ook maar zelden boven de middelmaat uit.

Pluspunten

Minpunten

Getest

Beast of Reincarnation

Prijs bij publicatie: € 54,99

Bekijk product

Wie Game Freak zegt, zegt normaliter meteen Pokémon. De Japanse studio is al sinds het begin de ontwikkelaar van een van de bestverkochte gamefranchises aller tijden. Toch besloot het bedrijf deze zomer iets nieuws te proberen met Beast of Reincarnation, een ambitieuze actie-rpg die ogenschijnlijk inspiratie haalt uit onder meer FromSoftwares games en de NieR-serie. Dat is een flink uitstapje voor een ontwikkelaar die normaal kindvriendelijke rpg's maakt waarin je om de beurt vecht. Slaagt Game Freak hierin, of weet de studio dit beest niet te temmen?

Clichéverhaal

De game draait om hoofdpersoon Emma en haar hondachtige kompaan Koo. Zij leven in een postapocalyptisch Japan dat vrijwel volledig is verwoest door de blight. Deze parasitaire, corrumperende plantenplaag vervormt de omgeving fysiek en transformeert dieren tot agressieve, gevaarlijke monsters: Malefacts. Bijna alle overgebleven mensen leven voort als robotachtige golems.

Sealer

Emma speelt een centrale rol als sealer. Zij heeft de gave om de blight te absorberen en te manipuleren. Ook haar kompaan Koo is door de blight aangetast, en samen gebruiken ze hun krachten om monsters te bestrijden en mensen te beschermen.

Het duo wil zogenoemde Nushi, krachtige elitewezens, opsporen en verslaan. Door die Nushi te doden kunnen Emma en Koo de krachten van die wezens absorberen. Op die manier hopen zij krachtig genoeg te worden om de Beast of Reincarnation te verslaan. Dit beest is de bron van de blight en manifesteert zich elke eeuw opnieuw in fysieke vorm. Emma worstelt ook met het feit dat ze geen emoties of herinneringen heeft.

Verhaal niet erg boeiend

Het verhaal is, zoals je misschien al kunt lezen, vrij cliché. Een verhaal over een uitverkorene die een postapocalyptische wereld moet redden, is vaker verteld. Daardoor is het ook niet erg boeiend. Ook het Engelstalige stemacteerwerk is niet echt overtuigend waardoor het verhaal niet tot leven komt.

Soepel spelen, maar houterige cutscenes

De game draaide voor mij vrij stabiel. Op mijn game-pc met een Ryzen 5 5500X3D, RTX 3060 Ti en 32GB ram haalde het spel vrijwel constant 60fps op 1440p als ik de game niet op de maximale instellingen zette. Dankzij FSR 3 kon ik de game ook met de allerhoogste instellingen spelen en een soepele 60fps halen. Ik zou wel aanraden om minimaal die framerate aan te houden: bij een framerate van 30fps komt het vechten niet helemaal tot zijn recht.

Maar wacht even: FSR 3? Met een Nvidia-kaart kun je toch ook DLSS gebruiken? Dat zou je zeggen, maar door een bug was die optie voor mij niet beschikbaar. Die bug lijkt te zijn ontstaan na een update, blijkt uit meldingen van verschillende Reddit-gebruikers. Het probleem lijkt alleen spelers op Game Pass te treffen. Gelukkig is het makkelijk te verhelpen door een dynamic-link library (dll) te downloaden van Nvidia's website en die in de juiste map te zetten. Toch voelt het een beetje slordig dat je dit zelf moet oplossen. Hopelijk repareert Game Freak of Microsoft deze fout in een toekomstige update. Ook raytracing lijkt op dit moment nauwelijks verschil te maken. Meerdere Steam-gebruikers hebben dit probleem aangekaart in het topic om bugs te rapporteren.

Niet de beste Cinematic-modus

Voor de cutscenes heeft Beast of Reincarnation twee voorinstellingen: Cinematic en Performance. Omdat ik een framerate van 30fps bij cutscenes prima vind, besloot ik de Cinematic-instelling te gebruiken. Helaas draaien de scènes met die instelling niet op 30, maar op 24fps. Het zal niet verrassend zijn dat moderne games er bij zo'n lage framerate niet al te best uitzien. Ik schakelde daarom al snel weer over naar Performance.

Onzichtbare muren verhinderen verkenning

In de game reis je in Bauera, een soort AT-AT-walker uit Star Wars, naar verschillende gebieden in Japan om op Nushi te jagen. Een echte openwereldgame is Beast of Reincarnation niet, maar elk gebied is redelijk open. Die gebieden kun je verkennen om extra beloningen op te pakken, zoals uitrusting voor Koo en Emma, upgradevoorwerpen voor Bauera en amber, het 'geld' van Beast of Reincarnation.

Vlot verkennen

Dat verkennen gaat vlot, omdat Game Freak de werelden redelijk heeft gevuld en Emma lekker wendbaar heeft gemaakt. Ze beweegt snel, heeft een erg hoge dubbele sprong en kan makkelijk naar punten springen met haar door de blight aangetaste haar. Bovendien kun je al snel naar ontdekte kampvuren teleporteren.

Jammer genoeg kom je wel vrij vaak een onzichtbare muur tegen als je door de omgeving springt. Dat geldt niet alleen voor plekken die in de verte liggen. Zo houdt het spel Emma ook weleens tegen als ze op de ondersteuningsbogen van een brug wil springen of op de structuur van een kapot gebouw. Emma kwam een aantal keer zelfs helemaal vast te zitten, waarna het spel haar na ongeveer vijf seconden terugzette naar het laatste stuk vaste grond waarop ze had gestaan.

Mist detail

Ook is het verkennen van de gebieden niet echt een genot voor het oog. De hoofdpersonages en de vijanden in de spelwereld zien er nog wel aardig uit, maar veel van de textures in de omgeving missen flink wat detail. Ook heeft de game redelijk wat last van texturepop-in en daardoor ga je minder in de game op. Daarnaast lijken veel gebieden redelijk op elkaar.

Verder geeft Koo wel erg graag en snel de locaties van allerlei zaken prijs, zoals waardevolle voorwerpen, vijanden en kampvuren. Dat maakt de game erg toegankelijk, maar het zorgt er ook voor dat je niet echt de kans krijgt om de wereld zelf te verkennen. Koo begint vaak al te blaffen als de vijand of het voorwerp in kwestie zich 100 tot 150 meter verderop bevindt. Emma heeft bovendien een vrij beperkt aantal gesproken reacties voor elk van die dingen, waardoor ze nogal snel in herhaling valt. Dat gaat vervelen.

Lekker vechten ...

Naast het verkennen zul je in Beast of Reincarnation vooral tegen vijanden vechten. Dat is het sterkste onderdeel van het spel. Door de animaties van de verschillende zwaardslagen voelt het ook alsof je de tegenstanders in elkaar aan het hakken bent.

Parrymeter vullen

Ook het blokkeren en ontwijken van slagen en schoten van de tegenstander werkt goed en voelt lekker, met goede animaties en geluiden. Beast of Reincarnation gebruikt net als veel games in het genre een parrymeter. Die vult naarmate Emma aanvallen op het juiste moment blokkeert. Is de meter vol, dan kan Emma de vijand vaak op spectaculaire wijze in één keer doden. Bij bosses werkt dat natuurlijk niet. Als die balk vol is, worden ze alleen tijdelijk aan de grond genageld.

Het spel heeft bovendien een vrij uitgebreide skill tree, waardoor je Emma en Koo naar jouw speelstijl kan tweaken. Elke nushi ontgrendelt ook een nieuw onderdeel van de skill tree. Daardoor breidt het vechtsysteem zich tijdens het spel echt uit, in plaats van dat Emma alleen maar meer schade aanricht.

Vrijheid in aanpak

Door de beweeglijkheid van Emma krijg je ook veel vrijheid om je gevechten naar eigen inzicht aan te pakken. Je kunt de spreekwoordelijke voordeur intrappen en iedereen frontaal aanvallen. Je kunt ook al sluipend je vijanden een voor een uitschakelen of Koo op de tegenstander afsturen en zelf op afstand met pijl en boog wat schade aanrichten. Het spel laat je vrij om je eigen speelstijl te kiezen.

Ook het besturen van Koo in gevechten werkt prima. Koo vecht uit zichzelf, maar door aanvallen op het laatste moment te blokkeren, krijg je flowerpoints. Met deze punten kun je Koo magische aanvallen laten uitvoeren. Dit werkt vergelijkbaar met het Active Time Battle-systeem (ATB) van Final Fantasy VII Remake en Rebirth.

Elke vijand is zwak tegen een andere magische aanval en deze aanvallen hebben ook verschillende effecten. Door Koo vijanden aan de grond te laten nagelen, heb je bijvoorbeeld met Emma tijd om te healen. Of je kunt je vijanden juist de lucht in laten schieten, zodat Emma ze een aantal keer verwoestend kan aanvallen. De krachten van Koo geven de gevechten zo nog wat extra strategische diepgang.

... tegen steeds dezelfde vijanden

Helaas laat de variatie in vijanden wel flink wat te wensen over. Zeker de golems die door de blight zijn gecorrumpeerd kom je erg vaak tegen in verschillende werelden. De malefacts, de door de blight aangetaste monsters, verschillen per wereld iets meer. Toch kom je ook dezelfde malefacts in best wat verschillende gebieden tegen. Bovendien hebben deze vijanden vaak maar weinig aanvallen, dus het blokkeren of ontwijken daarvan wordt al snel makkelijk.

Herhaling

Game Freak recyclet ook baasgevechten. De Nushi's moet je soms door een level heen jagen. Daardoor vecht je er al meerdere keren tegen. De vijand kom je vaak in een later hoofdstuk opnieuw tegen. Ook zijn bazen weleens gewoon een uitvergrote versie van een normale vijand. Die herhaling is wel echt jammer, want daardoor gaat het vechten ondanks het prima systeem toch vervelen.

Naast vechten en verkennen kun je in Bauera ook je band opbouwen met Koo en Kagura, een jong meisje dat meereist nadat Emma haar heeft gered. Door je band met Koo te versterken, kun je skillslots vrijspelen. Die kan je bijvoorbeeld gebruiken om Koo skills te geven die hij automatisch gebruikt of hem uit te rusten met voorwerpen om Emma te genezen. Kagura bereidt maaltijden voor Emma en Koo, die het duo permanent betere stats geven.

Verzorgen voelt als een verplichting

De band met Koo bouw je op door de hond te aaien, te wassen na een dag in het veld en te proberen met hem te communiceren. Met Kagura kun je een hechtere band krijgen door met haar te praten en recepten en zaadjes voor haar te verzamelen. Dit spelonderdeel vond ik veel minder interessant. Het voelde een beetje als een verplichting. Het spel toont altijd dezelfde animaties tijdens het wassen of aaien van Koo en het eten van Kagura's maaltijden. Daardoor voelt het eerder als routine dan als het opbouwen van een band.

De gesprekken met Kagura raakten bij mij ook geen gevoelige snaar, omdat ze vaak oppervlakkig blijven. Ook de houterige animaties en emotieloze gezichtsuitdrukkingen helpen weinig om de conversaties goed over te brengen. De 'gesprekken' met Koo vond ik wat interessanter, omdat Emma's pogingen om een dier te begrijpen herkenbaar zijn.

Meer potentie dan resultaat

Het jammere aan Beast of Reincarnation is dat er duidelijk meer in had gezeten. Op goede momenten zie je die potentie. Als je de verschillende tools gebruikt om samen met Koo vijanden neer te maaien, voel je je als een echte samoerai. Ook de vrijheid die je als speler krijgt om gevechten op meerdere manieren aan te pakken, is fijn.

Helaas doet Game Freak zo veel fout dat de goede systemen van de game ondersneeuwen. Het verhaal staat bol van de clichés. De ondermaatse audiovisuele kwaliteit van het spel haalt je vaak uit de spelwereld. En je vecht vaak tegen dezelfde vijanden met dezelfde aanvallen, waardoor de gevechten ondanks het goede onderliggende systeem toch saai worden. Je kunt heus wel plezier beleven aan Beast of Reincarnation, maar door de vele betere alternatieven is het spel moeilijk aan te raden.

_{Redactie: Imre Himmelbauer • Eindredactie: Monique van den Boomen}