De POCO F8 Pro is een typische POCO-telefoon uit het middenhoge segment. Dat wil zeggen dat de telefoon indrukwekkende hardware, maar een minder sterk camerasysteem aan boord heeft. De topprocessor uit 2025, de Snapdragon 8 Elite, is nog altijd razendsnel. Hetzelfde geldt voor het werkgeheugen, de opslag en de ultrasone vingerafdrukscanner. HyperOS 3 is een mooie stap voorwaarts ten opzichte van HyperOS 2, al zit er ook hier een lelijk POCO-sausje overheen. Het camerasysteem heeft er een nieuwe 2,5x-zoomlens bij gekregen, maar presteert daarbuiten matig. De accuduur is dik in orde, maar nauwelijks verbeterd ten opzichte van zijn voorganger. In de praktijk voelt dat toestel bijna hetzelfde aan en is het bovendien flink goedkoper. Dat maakt van de POCO F8 Pro geen slechte telefoon, maar wel eentje die lastig aan te raden is – tenzij je een fanatieke gamer bent.
De POCO F8 Ultra is een zeer goede high-end smartphone die weinig steken laat vallen. Je krijgt veel telefoon voor je geld: de snelste processor, een bizar goed setje speakers, een groot beeldscherm, een lange accuduur en goede camera's, met uitzondering van de selfiecamera. Alleen aan details die niet voor iedereen even belangrijk zijn, merk je dat je geen duurder topmodel in handen hebt. De POCO-interface oogt minder strak dan de oorspronkelijke HyperOS 3‑uitstraling, de haptiek is niet van topniveau (maar de vingerafdrukscanner juist wel) en het opladen duurt iets langer dan bij de snelst ladende telefoons. Het is een van de aantrekkelijkste toestellen uit de subtop.
Als ik aan mijn werkweek begin en op maandagochtend in de trein naar het Tweakers-kantoor stap, gaat dat soms gepaard met de gedachte: ik vraag me af of er deze week weer Xiaomi-telefoons worden aangekondigd. Zoals sommigen van jullie weten, staan de lopende banden van de Chinese techgigant nooit stil. Bij Tweakers doen we dat ook niet – en deze modellen zijn bij een vocale groep lezers favoriet – dus blijven we de nieuwste Redmi-, POCO- en Xiaomi-telefoons vangen in artikelen. Deze keer zijn dat de POCO F8 Pro en F8 Ultra.
De POCO F8 Pro (links) en POCO F8 Ultra
De echte Xiaomi-veteraan heeft waarschijnlijk een déjà vu bij het zien van dit duo. Dat is niet zo vreemd, want eigenlijk zijn deze telefoons al lang op de markt onder een andere naam. In het laatste kwartaal van 2025 werden ze al eens uitgebracht als de Redmi K90 en de Redmi K90 Pro Max in andere delen van de wereld.
Dat mag de pret niet drukken. Het gebeurt niet elke dag dat een excentrieke smartphone mijn bureau passeert. Deze POCO's uit de subtop moeten zich naast een flinke portie bang for the buck onderscheiden door een bijzonder setje speakers. Audiogigant Bose heeft geholpen met het afstellen daarvan en de F8 Ultra is zelfs uitgerust met een opvallend subwoofertje in de behuizing.
De POCO F8 Pro is te koop vanaf ongeveer 500 euro en voor de Ultra-variant mag je 700 euro afrekenen. Daarvoor krijg je de krachtigste Snapdragon Elite-chips uit de voorlaatste en nieuwste generatie. Heeft Xiaomi het weer eens voor elkaar?
Opvallende designs met superfelle schermen
Altijd als er een nieuwe POCO-telefoon wordt aangekondigd, kijk ik vol verwachting uit naar het ontwerp ervan. Je kunt er wat van vinden dat Xiaomi zo ontzettend veel toestellen uitbrengt in een wereld waarin een wegwerpeconomie lijkt te heersen en er een nijpend geheugentekort is, maar je moet de Chinese fabrikant één ding nageven: ze steken al die POCO-modellen wel steeds in een opvallend jasje.
De F8-serie wijkt qua uiterlijk ook weer af van de vorige generatie. Net als op de recentste iPhones loopt er een rechthoekige balk over bijna de hele breedte van de achterkant. Daarmee bedoel ik niet te zeggen dat Xiaomi bij Apple heeft afgekeken, want de techgigant uit Cupertino stopt geen subwoofertje in die balken. En precies dat is wel aanwezig op de POCO F8 Ultra.
Als ik dat zou omschrijven zonder er foto's bij te tonen, zou je waarschijnlijk geneigd zijn om te denken dat dit er dan meteen heel goedkoop en ordinair uitziet. Tenminste, dat dacht ik zelf toen ik het hoorde. Niets is minder waar, want het uiterlijk van de F8 Ultra vind ik bijzonder geslaagd. De telefoon laat meteen zien wat zijn unieke verkooppunt is, zonder dat het een misplaatste indruk wekt.
Bose-subwoofertje van de F8 Ultra
Tot nu toe heb ik het nog niet over de F8 Pro gehad. In principe valt daarover hetzelfde te zeggen, al ontbreekt het subwoofertje op de achterkant en staat er daarvoor in de plaats simpelweg het opschrift 'Sound by Bose'. Het oogt wat saaier, maar doet daarmee niets af aan het ontwerp. Verder zijn de telefoons, op hun formaat na, bijna identiek aan elkaar.
POCO F8 Pro
POCO F8 Ultra
Hoogte (mm)
157,49
163,33
Breedte (mm)
77,04
77,82
Dikte (mm)
8,0
7,9
Gewicht
199g
218g
Schermdiagonaal
6,59"
6,9"
Resolutie (ppi)
2510x1156 (419)
2608x1200 (416)
Refreshrate
60-120Hz
60-120Hz
Materiaal
Gorilla Glass 7i Aluminium Glas
Xiaomi Shield Glass Aluminium Fiberglas
IP-rating
IP68
IP68
Dat houdt in dat ze beide luxe aanvoelen dankzij de glazen achterkant, het stof- en waterdichte aluminium frame dat subtiel rond afloopt, en het relatief hoge gewicht. Dat laatste is bij de Ultra mede te danken aan het gigantische display van 6,9". Daarmee biedt de F8 Ultra je net zoveel schermoppervlak als de Samsung S25 Ultra en de iPhone 17 Pro Max. De goedkopere F8 Pro is een slagje kleiner met zijn 6,59"-scherm, waardoor het een telefoon van − voor hedendaagse termen − gemiddeld formaat is. De kleinere van de twee houdt daarmee wat prettiger vast, terwijl ik bij de Ultra af en toe met mijn duimen aan het gymnastieken was om de telefoon fatsoenlijk te bedienen.
Over die schermpanelen valt genoeg te melden. De piekhelderheid van beide telefoons is een van de allerhoogste die we ooit gemeten hebben. Felle explosies en highlights in films en games spatten daardoor van het scherm af. De Dolby Vision-ondersteuning en Widevine L1-certificering helpen om dat waar te maken in de meeste streamingsapps.
Tot zover dus geen klachten, maar de helderheid die we noteren wanneer we een schermvullend testvlak doormeten (de 100%-score), is niet ideaal. De helderheid komt dan maar nauwelijks boven de 1000cd/m2 uit. Dat is op zichzelf genoeg om de schermen ook redelijk af te kunnen lezen op zonovergoten zomerdagen, maar een flinke stap terug ten opzichte van de vorige generatie POCO's. Ook de concurrentie zet op dit vlak zichtbaar hogere scores neer. We hebben dit nog een keer extra doorgemeten, maar de resultaten bleven nagenoeg exact hetzelfde.
Daar staat dan weer tegenover dat de beeldschermen erg goed gekalibreerd zijn. Als we naar de gemiddelde kleur- en grijsfouten kijken, vallen die erg laag uit. Ook de minimale helderheid is prettig, waardoor je de telefoons comfortabeler in het donker kunt gebruiken als je bijvoorbeeld 's avonds in bed nog even gaat doomscrollen.
Beukende hardware
De titel van dit hoofdstuk kun je bijna letterlijk opvatten. Ik doel hierbij niet alleen op de supersnelle chips die het POCO-duo aan boord heeft, want dat is bijna vanzelfsprekend. Ik heb het ook over de speakers, die voor (relatief) beukende baslijnen zorgen.
Daar ga ik zo dieper op in, want eerst laten we benchmarks los op de hardware zoals dat we altijd doen. Ik begin met een paar tests die aantonen hoe de Snapdragon 8 Elite in de F8 Pro en de Snapdragon 8 Elite Gen 5 in het Ultra-model presteren.
Gpu-prestaties
Solar Bay Unlimited - Avg. framerate
Wild Life Extreme Unlimited - Avg. framerate
Wild Life Extreme Stress Test - Stabiliteit
Wild Life Extreme Stress Test - Best loop score
Wild Life Extreme Stress Test - Lowest loop score
Average frame rate
Smartphone
Cpu/soc
Geïntegreerde gpu
Gemiddelde frames per seconde in fps (hoger is beter)
Op het gebied van de grafische rekenkracht zien we geen verrassingen, of eigenlijk ook weer wel. Dat POCO F-telefoons krachtpatsers zijn, is meestal vanzelfsprekend. Dat de Snapdragon 8 Elite in het Pro-model zoveel beter presteert dan die chip in andere telefoons, is minder gebruikelijk.
De F8 Pro lijkt zijn koeloplossing uitstekend op orde te hebben. Dankzij een relatief goede stabiliteit, terug te zien aan de Stress Test-score, zijn de grafische prestaties tijdens langdurige zware workloads bijna 60 procent hoger dan die van de Samsung S25. In de praktijk doet de soc daarmee zelfs nauwelijks onder voor de Snapdragon 8 Elite Gen 5 uit de duurdere F8 Ultra.
Die presteert op zijn beurt minder indrukwekkend. We hebben een duurder toestel met dezelfde soc, de OnePlus 15, in de grafiek gezet ter vergelijking. De scores van de POCO F8 Ultra vallen dan een beetje tegen, omdat de prestaties op de POCO-telefoon verder terug worden geschroefd om oververhitting te voorkomen.
Dat neemt niet weg dat de F8 Ultra tot de snelste telefoons van dit moment behoort. Tegen een gebrek aan prestaties zul je op geen van de POCO's snel aanlopen. De zwaarste games op de hoogste instellingen spelen, uitgebreide videobewerking, intensief multitasken: het kan allemaal.
Ook de cpu-clusters presteren erg goed, zoals we kunnen opmaken uit de Geekbench 6-resultaten. De POCO F8 Ultra bevat de snelste cpu-kernen die je voor dit geld kunt kopen en de F8 Pro doet daar niet veel voor onder.
De reden dat de Galaxy S25 in deze grafiek juist hoger scoort dan de F8 Pro, is dat de kernen in de S25 op een iets hogere kloksnelheid mogen draaien dankzij de 'For Galaxy'-versie van de Snapdragon 8 Elite die Samsung gebruikt. Bovendien geeft Geekbench slechts een beeld van de best mogelijke scores en is het geen duurtest die de praktijk goed weergeeft, zoals de grafische Wild Life Stress Test dat wel doet.
Het dikste geluid van hedendaagse telefoons
Niet alleen de processor, het werkgeheugen of de opslag zijn aantrekkelijk voor de prijs die je ervoor betaalt. Het is Xiaomi namelijk gelukt om iets te doen waar maar weinig fabrikanten in slagen: een concept pakken dat aanvoelt als gimmick en dat in de praktijk tot iets moois uitwerken. Dat dit kan zonder op andere vlakken in te leveren, valt extra op. Ik heb het over de speakers die worden bijgestaan door een subwoofertje op de POCO F8 Ultra.
Omdat ik en andere collega's die geen expert zijn in audio behoorlijk onder de indruk waren, liep ik met de POCO's naar collega Sjef toe, die je kent van onze artikelen over geluidsapparatuur en televisies. De gedachte was dat hij er iets inhoudelijkers over zou kunnen zeggen dan alleen onder de indruk te zijn.
Voegt die subwoofer echt meerwaarde toe?
Sjef Weller Redacteur audio
Sjef: "De speakers van de Ultra hebben me positief verrast. Superstition van Stevie Wonder klinkt veel dynamischer en ruimtelijker. Telefoonspeakers laten muziek doorgaans blikkerig en samengeperst klinken, maar hier krijgen instrumenten en stemmen opeens de ruimte, waardoor je ze goed kunt onderscheiden. Het woofertje achterop produceert geen bassen die je van je stoel laten stuiteren, maar zorgt wel voor net wat meer diepte in lage tonen. Het geheel vind ik goed gebalanceerd klinken. De telefoonspeakers zijn natuurlijk geen match voor een serieuze bluetoothspeaker. Maar als je die niet bij de hand hebt, lijkt dit me een ideale oplossing om live muziek te delen met je vrienden."
Er wordt vooral gesproken over de kwaliteit van muziek en daaraan is geen woord gelogen. Ik betrapte mezelf er wel op dat ik ook van films, video's en zelfs systeemgeluiden een grijns op mijn gezicht kreeg − en dan vind ik de systeemgeluiden van HyperOS niet eens mooi. Elk geluidje dat de telefoon maakt, klinkt zoveel beter dat je al snel het gevoel hebt dat je met een telefoon rondloopt die het dubbele kost. Dit is vooral van toepassing op het duurdere Ultra-model, want de Pro-variant klinkt ook beter dan andere telefoons, maar presteert niet op het niveau van zijn duurdere broer.
Hieronder zijn een paar geluidsfragmenten van vier verschillende telefoons. We hebben twee andere modellen naast het POCO-duo gelegd. De Google Pixel 10 zit qua prijs tussen de F8 Pro en Ultra in en bevat prima speakers. Daarnaast hebben we de Samsung S25 Ultra van stal gehaald. Dat is geen eerlijke vergelijking, omdat deze in het hoogste segment thuishoort en dus ook meer kost. Toch was ik benieuwd naar de verschillen, omdat de S25 Ultra wat mij betreft tot dusver de best klinkende telefoon is.
De volgorde is steeds als volgt van boven naar beneden: Google Pixel 10, POCO F8 Pro, Samsung S25 Ultra, POCO F8 Ultra.
Alles openenJesper Ryom - Apolune
The Doors ft. Snoop Dogg - Riders on the Storm
EA - Battlefield 6-multiplayertrailer
Lorien Testard ft. Alice Duport-Percier - Goblu
Mocht het niet duidelijk zijn: elk nummer klinkt het best wanneer het door de F8 Ultra wordt afgespeeld. Bovendien doen de geluidsfragmenten het wat mij betreft te weinig recht, want in het echt klinkt het allemaal nog wat beter.
Biometrie en haptiek
Na mijn lofrede over de speakers van de F8 Ultra, zou je bijna vergeten dat hier altijd nog andere zaken te bespreken, waaronder de vingerafdrukscanner en de trilmotor.
Beide POCO's bevatten een ultrasone vingerafdrukscanner. Zo'n ultrasonisch model werkt sneller, betrouwbaarder en prettiger dan een goedkopere, optische scanner. Bovendien hoeft het beeldscherm niet fel op te lichten om je vinger te herkennen: dat is wel zo fijn in het donker. De scanner zit op allebei de telefoons op een goed te bereiken plek in het scherm.
Van de haptiek hoef je geen wonderen te verwachten, maar die is wel sterk verbeterd ten opzichte van vorig jaar. Dat wil zeggen dat de trilmotortjes prima in staat zijn om naast harde trillingen ook fijne, subtiele tikjes te produceren. Dat gaat wel gepaard met iets meer geluid dan wat je op echte topmodellen aantreft. Terwijl het op de F7-serie nog daadwerkelijk afbreuk kon doen aan de totale belevenis van de telefoons, herinneren de vibraties je er op de F8-serie niet constant aan dat je geen 'echt' topmodel vasthebt.
Verpakkingsinhoud en duurzaamheid
Beide POCO's worden geleverd in doosjes die wat groter zijn dan die van andere telefoons. In de verpakking tref je het toestel, een USB-A-naar-C-kabel, simejectortool en quickstartguide aan. Ook worden beide telefoons geleverd met een donkergrijs hoesje van tpu dat kwalitatief aanvoelt.
De POCO F8 Pro en ook de F8 Ultra scoren een A op het Europese duurzaamheidslabel voor smartphones. De volledige labels van de Pro en de Ultra kun je via deze links bekijken. Xiaomi publiceert doorgaans eens per jaar een duurzaamheidsrapport, waarvan je de recentste hier kunt inzien.
Xiaomi is een beursgenoteerd bedrijf met als grootste aandeelhouder de ceo, Lei Jun. Het bedrijf is dus niet direct in handen van de Chinese staat. Daarbij is Lei Jun sinds 2013 wel actief in de Chinese politiek als afgevaardigde van de National People's Congress, een van de hoogste Chinese staatsorganen.
Flinke camera-upgrades op de Ultra
Meestal hoef je geen indrukwekkende camera's te verwachten wanneer je een POCO in huis haalt. Vorig jaar viel dat overigens wel mee, schreef ik toen in de review van de F7-serie. Deze keer lijkt Xiaomi duidelijk meer in te zetten op cameragebied. Althans, in het geval van de F8 Ultra. Het ziet er op papier veelbelovend uit.
Camerasysteem van de POCO F8 Ultra
Laten we met de F8 Pro beginnen. Die bevat grotendeels dezelfde camerahardware als vorig jaar, met uitzondering van de lens op de hoofdcamera: die heeft een kleiner diafragma, wat hem minder lichtsterk maakt. Gelukkig krijg je er in ruil voor deze ogenschijnlijke downgrade een nieuwe camera bij, in de vorm van een telecamera met 2,5x optische zoom. Dat is nog altijd niet zo indrukwekkend als het zoombereik van sommige periscooptelecamera's die je een vijf- of zesvoudige vergroting bieden, maar voor de minder veeleisende fotograaf is het een mooie toevoeging.
POCO F8 Pro
POCO F8 Ultra
Camerasysteem
Primair
Ultragroothoek
Tele (2,5x)
Front
Resolutie
50 megapixel
8 megapixel
50 megapixel
20 megapixel
Sensorgrootte
1/1,55" (50,6mm²)
1/4" (7,68mm²)
1/2,88" (14,8mm²)
1/4" (7,68mm²)
Pixelgrootte
1,0μm
1,12μm
0,6μm
0,7μm
Brandpunt in 35mm-eq.
24mm
15mm
60m
21mm
Diafragma
F/1,9
F/2,2
F/2,2
F/2,2
Ois
Ja
-
-
-
Autofocus
Ja
-
Ja
-
Camerasysteem
Primair
Ultragroothoek
Tele (5x)
Front
Resolutie
50 megapixel
50 megapixel
50 megapixel
32 megapixel
Sensorgrootte
1/1,3" (72,8mm²)
1/2,88" (14,8mm²)
1/2,76" (16,1mm²)
1/3,4" (10,7mm²)
Pixelgrootte
1,2μm
0,6μm
0,64μm
0,61μm
Brandpunt in 35mm-eq.
23mm
18mm
115mm
22mm
Diafragma
F/1,7
F/2,4
F/3,0
F/2,4
Ois
Ja
-
Ja
-
Autofocus
Ja
-
Ja
-
De F8 Ultra pakt het anders aan. Bijna elke camera is van een forse upgrade voorzien. De hoofdcamera en ultragroothoekcamera gebruiken een grotere sensor, die rechtstreeks uit duurdere topmodellen afkomstig lijkt te zijn. Bovendien beschikt de ultragroothoek over een hogere resolutie, al kun je met de nieuwe lens minder van de omgeving vastleggen. Daarnaast is de telecamera nu van een periscooplens voorzien. Dat maakt een 5x-optische zoom mogelijk, in plaats van 2,5x zoals voorheen.
Nog steeds de beste camera-app
Met de introductie van HyperOS 3 heeft Xiaomi een nieuwe camera-app uitgebracht. Ik schreef toen in de review van de Xiaomi 15T-serie dat ik het misschien wel de beste camera-app van alle hedendaagse smartphones vind. Achter dat oordeel sta ik nog steeds.
De app biedt ontzettend veel handige functies – meer dan elke andere camera-interface – en zit gestroomlijnd in elkaar. Zo zitten de belangrijkste knoppen en functies allemaal binnen handbereik. Moet je toch een uitstapje naar de systeeminstellingen maken om geavanceerde instellingen aan te passen, dan kom je in een erg overzichtelijk menu terecht.
Wat de extra functies betreft kun je bijvoorbeeld rekenen op focustracking van personen en objecten, een indicatie van welke focuspunten er worden gebruikt, focuspeaking en zebrapatronen voor piekende highlights, om er maar een paar te noemen. Wat mij betreft is het vreemd dat niet elke telefoonfabrikant dit in zijn telefoons stopt, zeker nu een uitgebreid camerasysteem vaak als belangrijkste marketingtroef wordt ingezet.
Cameratest en vergelijking
Om meer over die nieuwe camera's te kunnen zeggen, heb ik een reeks foto's met de POCO's gemaakt. Voor wat vergelijkend materiaal heb ik de Google Pixel 10 meegenomen. Die is erg populair in de Pricewatch, ligt als het gaat om de prijs net tussen de twee POCO's in en is qua camerahardware geen hoogvlieger, maar de beeldverwerking van Google staat als een huis. Dat terwijl die van POCO doorgaans niet de beste is. Alle drie draaiden ze op de nieuwste softwareversies tijdens het maken van de foto's. De volgorde is steeds van links naar rechts: POCO F8 Pro, Pixel 10, POCO F8 Ultra.
Primair
Houd jij van felle kleuren die van je scherm afspatten? Als het antwoord op die vraag 'ontzettend veel' is, zul je vast en zeker smullen van de foto's die POCO F8 Pro en Ultra maken. Het is bijna een inherente eigenschap van Chinese telefoons dat ze sterk verzadigde foto's produceren, maar deze POCO's gaan daar wel erg ver in. Nu zijn foto's van Pixel-telefoons behoorlijk natuurgetrouw en valt het dus extra op in deze vergelijking, maar ook naast OPPO- en OnePlus-modellen gaat dit wat mij betreft net te ver.
Gelukkig steken de foto's verder behoorlijk goed in elkaar. De helderheid en het contrast zijn ook aangedikt, maar dat ziet er meestal goed uit. De scherpte is ruim voldoende en de F8 Ultra doet dat nog net iets beter, terwijl we opvallend genoeg een hoger dynamisch bereik op de goedkopere F8 Pro waarnemen. Dankzij de combinatie van de grotere camerasensor en iets grotere diafragma produceert de Ultra daarentegen weer betere foto's in situaties met weinig licht. Ook is er een fraaier bokeh aanwezig. Vooral de Ultra maakt met zijn hoofdcamera foto's die echt niet veel onderdoen voor de duurste topmodellen.
2x zoom
Bij de 2x-zoomprestaties kun je goed zien dat POCO's beeldverwerking zijn werk niet altijd even goed doet. Overdag prestereert de F8 Pro redelijk, al heeft deze soms moeite om de belichting goed onder controle te krijgen. Uitschieters in de highlights kun je op de rode bandkraan terugzien. De Ultra doet het op elk vlak beter en maakt dan ook duidelijk betere foto's dan de Pixel 10. Wel is het bokeh nogal druk, wat opnieuw zichtbaar is in de achtergrond van de foto van de rode brandkraan. Daarnaast lijkt er af en toe een soort waas over het beeld te liggen. Dat was niet te wijten aan een vieze lens, want de lenzen worden met een doekje afgenomen voordat elke foto wordt gemaakt.
In het donker, wanneer die beeldverwerking nog belangrijker wordt, worden de verschillen groter. De Pro-versie maakt duidelijk mindere foto's dan de F8 Ultra. De foto's van de Ultra zijn scherper, bevatten meer detail en minder foutjes in de vorm van kronkelende lijnen of andere artefacten. Beide telefoons maken bovendien foto's die flink helderder zijn dan die afkomstig van de Pixel, wat je als prettig kunt ervaren. Opvallend genoeg zijn de nachtfoto's van de Pixel juist veel scherper, terwijl ze een vergelijkbare hoeveelheid ruis bevatten.
Telecamera
De telecamera van het Pro-model zal met zijn beperkte 2,5x zoom een prima uitkomst bieden wanneer je net iets dichter bij je onderwerp wilt komen, maar echt fraaie zoomfoto's ga je er waarschijnlijk niet mee maken. De scherpte is meestal in orde, maar de detailweergave blijft wat achter. De gele stenen op de kerktoren worden bijvoorbeeld één gele waas, terwijl je die op de F8 Ultra nog afzonderlijk kunt onderscheiden.
De F8 Ultra presteert op zijn beurt verrassend goed. De zoomfoto's zijn duidelijk beter dan die van de Pixel in deze vergelijking en verslaan ook elke moderne Samsung dat geen Ultra-model is. Om deze kwaliteit te evenaren bij andere Chinese telefoons, ben je bovendien honderden euro's meer kwijt.
Ultragroothoek
De ultragroothoek is zo'n camera waarmee POCO's zelden indruk maken. Deze keer valt dat mee, want over beide telefoons valt het nodige positieve te melden. Voor beide geldt bijvoorbeeld dat de kleuren minder zijn opgeblazen.
De goedkopere Pro presteert een beetje wisselvallig, maar beter dan ik had verwacht op basis van de hardware. Het ontbreekt de foto's soms aan scherpte en op andere momenten zijn bepaalde delen van de foto juist opvallend scherp voor een ultragroothoekfoto. Bovendien bevatten de foto's minder ruis dan die van de Pixel en lijkt het dynamisch bereik groter dan bij de andere twee ultragroothoekcamera's. De detailweergave blijft wel achter.
Het Ultra-model maakt foto's die op veel vlakken superieur zijn. Vooral de scherpte en detailweergave maken een grote sprong vooruit als je voor de F8 Ultra kiest in plaats van de F8 Pro. Tegelijkertijd is het jammer dat de beeldhoek met zijn 18mm niet zo breed is: de meeste ultragroothoeklenzen zitten tussen de 12 en 15mm. Je kunt dus minder van de omgeving vastleggen.
Portret
De F8 Pro maakt portretten die – gelet op de prijs van de telefoon – gewoon prima zijn. De uitsnede is redelijk, de kleuren zijn weer wat aangezet, maar niet overdreven, en er is een prettige hoeveelheid scherpte en contrast. Dat blijft grotendeels zo wanneer je portretfoto's maakt met de telecamera, al is de uitsnede dan minder indrukwekkend. Losse haartjes worden bijvoorbeeld niet meegenomen.
Voor echt fraaie portretten moet je bij de Ultra zijn. De 2x-zoomportretten zijn al van hoge kwaliteit, afgezien van de wat groenige kleuren. De telefoon gaat nog een stap verder met portretten via de telecamera. De scherpte en detailweergave zijn uitstekend en ook de kleinste haartjes worden probleemloos meegenomen in het bokeheffect. Er zit wel een foutje in de uitsnede bij mijn kaak, wat jammer is; anders had ik waarschijnlijk geen enkele kritiek gehad.
Frontcamera
De kwaliteit van de selfies loopt behoorlijk uiteen. De nieuwe frontcamera op de F8 Ultra werpt zijn vruchten af en presteert merkbaar beter dan die van de F8 Pro. Vooral in situaties met lastige belichting doet de Ultra het alleszins redelijk.
Er is nog genoeg ruimte voor verbetering. De kleurweergave is te groen, er is een flinke hoeveelheid ruis zichtbaar op de foto's van de POCO's en hoewel de kiekjes in het donker er op het eerste gezicht goed uitzien, komen ze op mij nogal kunstmatig over. Let bijvoorbeeld op de verticale lijnen in de achtergrond, die compleet vervormd zijn. Bovendien lijkt het op een van de foto's van de Ultra bijna alsof ik lippenstift draag. De selfiecamera is nooit POCO's sterkste punt geweest en dat is deze keer – ondanks een stap in de goede richting – niet anders.
Macro
De macrofanaat kan de F8 Pro misschien beter links laten liggen. De telelens heeft een relatief grote minimale scherpstelafstand en de ultragroothoek beschikt niet over autofocus: je bent aangewezen op de hoofdcamera om foto's van dichtbij te maken. De resultaten zijn niet de beste, maar kunnen ermee door. Wel is het jammer dat je geen grote vergroting van je onderwerp kunt bereiken, ondanks de Supermacro-modus in de camera-interface.
De duurdere Ultra heeft een veel betere telelens, die ook nog eens kan scherpstellen op kortere afstand. Daardoor kun je deze goed gebruiken voor macrofotografie. De foto's zijn scherper, behouden meer fijne details en je kunt je onderwerp dichterbij halen. Omdat je dat niet met de hoofd- of ultragroothoekcamera hoeft te doen, is het maken van macrofoto's in de praktijk ook prettiger. Je hoeft simpelweg niet bovenop je onderwerp te zitten.
HyperOS 3-software met lelijk sausje
De totale belevenis van een telefoon vind ik meestal belangrijker dan alleen een overdosis aan imposante hardware. De software kan de beleving maken of breken voor sommige gebruikers en dat geldt ook voor mij. Xiaomi wist tot voor kort geen indruk te maken met zijn software. HyperOS 3, de nieuwste versie van het besturingssysteem, heeft daar wel degelijk verandering in gebracht.
Dat komt doordat HyperOS 3 een stuk gelikter en rustiger aanvoelt dan voorgaande versies. Nu blijft het bij Xiaomi-telefoons altijd de vraag in hoeverre de fabrikant zijn budget terug probeert te verdienen met reclame, want vooral goedkopere modellen zitten er vaak vol mee. Om maar met de deur in huis te vallen: de POCO F8-serie bevat opnieuw reclame.
Er is een achtergrondcarrousel aanwezig die advertenties toont op het vergrendelscherm, maar die kun je met twee tikken uitschakelen. Ook is er een beperkt aantal bloatwareapps aanwezig. De aanwezigheid van die vijf apps valt wat mij betreft nog binnen de perken, omdat je er binnen een halve minuut volledig vanaf bent. Wel is het echt vervelend dat meerdere standaardapps soms schermvullende videoadvertenties tonen, die je pas na een paar seconden kunt overslaan. Hetzelfde geldt voor de reclame tussen je notificaties, afkomstig van diezelfde systeemapps. Natuurlijk kun je die allemaal uitschakelen, maar op telefoons die tussen de 500 en 700 euro kosten, hoort dat niet thuis.
Xiaomi ondersteunt de telefoons met vier jaar nieuwe Android-versies, tot Android 20. Ook krijgen ze zes jaar lang beveiligingsupdates, tot november 2031.
Dat maakt niet automatisch dat ik blij word van de HyperOS 3-variant die op de POCO F8 Pro en F8 Ultra draait. De reden daarvoor is dat er een lelijk POCO-sausje over de software heen is gegoten. Zo krijg je wel de nieuwe statusbalk met gestroomlijnde iconen, maar blijven andere nieuwe delen van de vormgeving achterwege. Je zit dus bijvoorbeeld nog steeds opgescheept met appiconen die eruitzien alsof ze vijftien jaar geleden zijn ontworpen.
Ik was daarom ook niet verbaasd dat er op internet tal van tutorials te vinden zijn over het minimaliseren van die POCO-saus. Het doel van al die artikelen, filmpjes en topics is steeds hetzelfde: HyperOS 3 op je POCO-telefoon zoveel mogelijk laten lijken op HyperOS 3 van de 'echte' Xiaomi-telefoons.
Het vervelende aan dat proces is dat de telefoons weliswaar ingebouwde themawinkels bevatten, maar dat de zoekfunctie daarvan niet goed werkt en je door tientallen smakeloze iconen, widgets en thema's moet vegen om bij de verborgen parels uit te komen. Bovendien zijn lang niet alle creaties gratis. Voor de echte tweakers zal dat allemaal wellicht geen probleem zijn, maar het was toch een bron van irritatie.
Mocht je daar helemaal geen zin in hebben en gewoon meteen een andere ROM op de telefoons willen flashen, dan kun je de bootloader ontgrendelen. Dat is op beide POCO's mogelijk, maar Xiaomi maakt je dit tegenwoordig lastiger dan voorheen, ondanks dat je de daarvoor bedoelde software rechtstreeks bij Xiaomi kunt downloaden. Dat komt doordat je de ontgrendeling moet aanvragen en dat nauwkeurig moet timen: op bijna geen enkel moment werkt de server of je krijgt de melding dat het maximale aantal unlocks van die dag al is bereikt. Kortom: het is mogelijk, maar een flinke dosis geduld komt goed van pas.
Accuduur en opladen
Koop je een Chinese telefoon in 2026, dan kun je er bijna blind op vertrouwen dat de accu een anode met siliciumkoolstof bevat. Dat is dan ook het geval bij de F8 Ultra; de goedkopere Pro-variant moet het doen met een conventionele lithiumionaccu.
Dat zien we dan ook terug in de accucapaciteit. De Ultra heeft een erg groot exemplaar met maar liefst 6500mAh aan boord, wat goed is voor een toename van 22 procent ten opzichte van zijn directe voorganger. In het geval van de F8 Pro is de groei wat bescheidener, want die bedraagt slechts 3,5 procent. Laten we wel realistisch blijven: dat is nog steeds een forse energievoorziening, gezien het gemiddelde formaat van de behuizing.
Browsetest wifi
Browsetest mobiel netwerk
Offline video afspelen
Accuduur bij webbrowsen wifi (helderheid @ 250cd/m²)
Smartphone
Accucapaciteit (mAh)
Gemiddelde tijd in uren en minuten (hoger is beter)
Het is altijd fijn als de gemeten accuduur een goede weerspiegeling is van de accucapaciteit, want dan hoef ik niet op zoek te gaan naar verklaringen voor onverwachte afwijkingen. De POCO F8 Pro houdt het bijna 3,5 procent langer vol dan zijn voorganger en de verbetering van het Ultra-model bedraagt ongeveer 23 procent.
Beide telefoons bieden daarmee een erg goede accuduur en die van de Ultra biedt net dat beetje extra, waardoor ik deze zelfs uitstekend wil noemen.
Procent vol na 30 minuten
Laadtijd
Procent vol na 30 minuten
Smartphone
Maximaal vermogen snelladen bedraad
Gemiddelde toename acculading in % (hoger is beter)
Waarom duurt ons laadproces langer dan bij jou thuis?
Tijdens onze laadtests hanteren wij het moment dat de telefoon daadwerkelijk stopt met het opnemen van een noemenswaardig voltage als eindsignaal. Wanneer de interface van een smartphone aangeeft dat de accu honderd procent vol zit, blijft hij vaak nog enige tijd een behoorlijk vermogen uit de oplader trekken. Het kan daarom zijn dat onze laadtests langer lijken te duren dan wat je zelf gewend bent of elders hebt gezien.
Zijn de accu's van de POCO's leeg, dan kun je die opladen met maximaal 100W aan vermogen. Daarbij hoort de kanttekening dat je de maximale laadsnelheid alleen haalt wanneer je een Xiaomi HyperCharge-lader gebruikt. In onze tests zagen we een maximaal laadvermogen van ongeveer 40W wanneer we een reguliere PD-lader gebruikten.
Voor beide modellen geldt dat je ze in iets meer dan een uur weer volledig kunt opladen. Dat is vlot, gezien de grote accucapaciteit. Een snelle blik op de grafiek doet erger vermoeden dan het geval is, omdat de verschillen met beter scorende telefoons slechts enkele minuten bedragen.
Draadloos opladen is niet beschikbaar op de F8 Pro; de F8 Ultra kan dat wel met maximaal 50W. In de instellingen kun je dit beperken tot een lager vermogen, zodat er 's nachts geen storend zoemend geluid vanaf het nachtkastje te horen is, zoals soms voorkomt bij draadloze laders.
Conclusie
Xiaomi lijkt de POCO F-serie stilletjes steeds meer tegenover 'echte' topmodellen te willen positioneren. Meer concurrentie is altijd fijn voor de consument, zeker wanneer dat een serieuze concurrent is.
Het ontwerp van de forse POCO F8 Pro en F8 Ultra mag er zijn. De Pro-variant van gemiddeld formaat zal voor sommigen wat saai ogen, maar dat behoudende ontwerp doet tegelijkertijd niets verkeerd. De waterdichte telefoon is relatief zwaar, voelt luxe aan en is mooi afgewerkt. De Ultra is wat excentrieker met zijn zichtbare subwoofertje, dat opvalt maar niet misplaatst voelt. Het grote 6,9"-scherm heeft net als het 6,59"-exemplaar van de Pro een van de felste piekhelderheden die we ooit gemeten hebben. De schermvullende helderheid blijft juist wat achter. De kleurweergave is prima.
Dat speakersysteem van de Ultra is geen gimmick, maar maakt het zonder moeite de best klinkende smartphone die ik tot dusver heb gehoord. Datzelfde geldt niet voor de goedkopere Pro, die ‘alleen’ bovengemiddeld goed klinkt. De rest van de hardware mag er ook zijn: beide telefoons zijn razendsnel, hebben een ultrasone vingerafdrukscanner en een ruime hoeveelheid werkgeheugen en snelle opslag. Alleen aan de trilmotor merk je dat je net geen topmodel in handen hebt.
De verschillen zijn er ook op het gebied van de camera's. Het camerasysteem van de Pro is niet de beste, ondanks de toevoeging van een telecamera met een beperkt zoombereik. Bij de Ultra is dat een ander verhaal, want die camera's hebben bijna allemaal grote upgrades gekregen. Op selfies na kun je zeer goede foto's vastleggen, al zijn die wel ontzettend verzadigd.
Hoewel HyperOS 3 een sterk verbeterd stuk software is, moet je op dit duo door het minder fraaie POCO-sausje heen kunnen kijken. Het voelt flauw dat Xiaomi de 'echte' versie van HyperOS niet doorgeeft aan de POCO-telefoons, waardoor sommige elementen er goedkoop en verouderd uitzien. Ook zit er op meerdere plekken reclame in verwerkt. De softwareupdatebelofte van de fabrikant is gemiddeld.
Wie bekend is met de voor- en nadelen van POCO-modellen zal waarschijnlijk prima tevreden zijn met de F8 Pro. Nog altijd haal je zeer snelle hardware en een iets minder camerasysteem in huis voor een relatief lage prijs. Tegelijkertijd is de Pro-variant in de meeste opzichten maar een kleine upgrade ten opzichte van de vorige versie, die je nu al met dubbel zoveel opslag voor 150 euro minder kunt kopen. Dan mis je wel de bijna twee keer zo hoge gpu-prestaties van de F8 Pro.
De duurdere Ultra is aanzienlijk interessanter. Naast de snellere chip bevat dit model een paar flinke upgrades die impact hebben op zowel de hoofdlijnen als de kleine details. Dat maakt de vergelijking met het vorige model minder aantrekkelijk. Ook de concurrentie mag oppassen voor een telefoon van dit kaliber. Alleen aan sommige details merk je nog dat het geen vlaggenschip betreft, terwijl de speakers – en daarmee ook een deel van de gebruikservaring – onovertroffen zijn. Een Excellent-award is dan ook bijna een no-brainer.
Het artikel is zeer informatief, met name de gedetailleerde analyse van de geluidskwaliteit van de speakers. Deze toevoeging is waardevol voor mij en biedt inzicht in de prestaties van het apparaat. Het is voor mij geen uitzondering dat ik thuis af en toe een filmpje bekijk op mijn telefoon, en in dergelijke situaties kan ik de verbeterde geluidskwaliteit zeker waarderen. Het kan misschien een lage WAF hebben 🫣. Menig puber heeft daar dan weer geen last van 🤗.
Waarom staan in de grafieken ter vergelijking geen enkele iPhone? Zijn die allemaal een stuk slechter in specs dan al die andere die wel in de lijst staan? Zou leuk zijn om te zien waar deze tov de iPhone 17 staat.
[Reactie gewijzigd door HansRemmerswaal op 21 februari 2026 06:26]
Zou ik als iemand met een iPhone (15 pro) én nog een oude Poco F2 Pro, ook graag willen zien. Ik ben nog altijd redelijk tevreden met de iPhone, maar ik staar me ook liever niet blind op het Apple ecosysteem.
Hoeveel mensen twijfelen er nu tussen een dure iphone met gesloten apple ecosysteem, en een focus op gebruikservaring en camera, of een high end budget phone met veel indrukwekkendere specs maar matige camera, en druk OS vol reclame die je waarschijnlijk gaat flashen met andere software? Beetje tegenpolen eh.
Ik vind het jammer en bijzonder dat er geen iPhone (android gebruiker hier btw) is meegenomen in de audiotests omdat deze toch bekend staan als de telefoons met de beste speakers. Waarom heeft Tweakers hier voor gekozen @Dennis de Vries?
Principeel NÉÉ tegen chinese spyware/bloatware telefoons.
Die specs heb je ook nergens voor nodig bij normaal gebruik. Liever een low/midrange SoC en grotere batterij.
Telefoons die out of the box beeldvullende videoreclames tonen in standaardapps (zoals te lezen valt in de review) zou ik zelf inderdaad nooit overwegen.
Klopt. Ik ben op dit moment op zoek naar een nieuwe telefoon nu mijn Nothing one uit elkaar aan het vallen is. Qua hardware en prestaties lijkt de ultra een mooie opvolger, maar door de bloatware, reclame en het feit dat de bootloader alleen op papier te ontgrendelen is, laat ik deze links liggen