Cookies op Tweakers

Tweakers is onderdeel van DPG Media en maakt gebruik van cookies, JavaScript en vergelijkbare technologie om je onder andere een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kan Tweakers hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Cookies accepteren' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt? Bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Danny van Smaalen

Sonic and the Black Knight

Nieuwe 3D-poging

Pogingen om Sonic in een 3D-omgeving rond te laten rennen bleken tot nu toe weinig succesvol. Is The Black Knight de topper die wel een gouden combinatie tussen de blauwe egel en een 3D-wereld smeedt?

Getest op: Wii (exclusieve titel)

De cijfers liegen er niet om. Sla Metacritic of een andere vergaarbak van recensies er op na, en het is meteen duidelijk dat maar weinig recente Sonic-games jubelend zijn ontvangen. Dat is niet onterecht; Sonic was top toen zijn spelwereld nog zo plat als een duppie was, maar met de uitbreiding naar drie dimensies is daar verandering in gekomen. SEGA’s blauwe egel is veranderd van een 2D-held in een 3D-clown, die zich een weg stuntelt van de ene naar de andere game. Soms gaat dat goed, maar veel vaker wordt de plank faliekant misgeslagen. SEGA houdt echter moed en komt met een nieuwe poging om Sonic succesvol in een driedimensionale spelwereld te proppen.

In The Black Knight wordt een originele draai gegeven aan de legende van Koning Arthur en de ridders van de Ronde Tafel. De schede van het zwaard Excalibur heeft Arthur onsterfelijk gemaakt, maar de koning blijkt niet zo netjes met deze macht om te gaan. Het feit dat hij niet langer kan worden verwond heeft de eens rechtvaardige heerser veranderd in een sadistische dictator. De ridders van de Ronde Tafel en tovenares Merlina zitten met hun handen in het haar. Uiteindelijk wendt Merlina daarom haar magische krachten aan om hulp van buitenaf in te roepen. Kennelijk heeft het lot gevoel voor humor, of de telefoonlijn werkt niet goed, want Merlina’s smeekbede om een nobele ridder wordt beantwoord met een blauwe egel die uit de lucht komt storten.

*Imposant

Het zal duidelijk zijn dat het verhaal achter The Black Knight weinig om het lijf heeft. SEGA heeft de legende van Koning Arthur tot op het bot gestript en vervolgens is Sonic er met een schoenlepel in gewrikt. Je moet echter een onrealistische zuurpruim zijn om je hier aan te ergeren. Een Sonic-game met een diepgaand verhaal produceren is net zo'n onzinnige onderneming als het maken van een realistische thriller die zich afspeelt in Marioland. Veel belangrijker dan het verhaal is de imposante vormgeving van de game. Dit begint met het hoofdmenu, dat een sprookjesachtige uitstraling heeft. De tussenfilmpjes en de tekeningen die het verhaal vertellen, zijn eveneens erg mooi. Gelukkig zijn het geen uitzonderingen, zo blijkt bij het bezichtigen van de spelwereld.

Voortrazende egel

Sonic and the Black Knight ziet er erg mooi uit. De omgevingen zien er scherp en fris uit en ze zitten vol met mooie, heldere kleuren. In grafisch opzicht is The Black Knight dus zeer geslaagd. De ingesproken teksten vergen daarentegen soms een flinke korrel zout om ze te kunnen pruimen. Over het algemeen leveren de stemacteurs prima werk af, maar bij sommige dialogen is het moeilijk om niet in lachen uit te barsten. De achtergrondmuziek, schijnbaar afkomstig uit de 'Foute Japanse Plaatjesparade', is ook niet altijd toepasselijk. Zaken die eerder 'fout' zijn dan 'slecht', tot dusver blijft de lijst met minpunten leeg.

*Lullend zwaard

Sonic and the Black Knight bestaat grotendeels uit de gameplay die we in een game met de razende egel mogen verwachten. Vooral aan het begin bestaan de levels veelal uit stormbanen waarop Sonic simpelweg zo snel mogelijk van A naar B moet komen. Onderweg kunnen natuurlijk de bekende gouden ringen worden verzameld om Sonics gezondheid aan te vullen. Daarnaast kom je tonnen en kisten tegen die gevuld zijn met handige voorwerpen. Kenmerkend voor de gameplay bij deze levels is overigens dat spelers weinig tot geen controle hebben over het traject dat Sonic rent. Hij racet als het ware door een onzichtbare tunnel, waarbij je alleen de stick naar voren hoeft te bewegen en voorwerpen kunt pakken of ontwijken door te springen of door naar links of rechts te leunen. Alleen als je vijanden tegenkomt moet je een iets andere aanpak hanteren.

Vlak na zijn onzachte landing in het koninkrijk van Koning Arthur, krijgt Sonic het zwaard Caliburn toebedeeld. Caliburn is niet zomaar een dood stuk staal, het is een pratend zwaard met kapsones, waar Sonic goed mee uit de voeten kan. Vechten is het bijna niet te noemen, afgezien van enkele eindbazen zijn de meeste vijanden namelijk met één uithaal met Caliburn te verslaan. Met de juiste timing hoef je hierbij niet eens vaart te minderen en kun je gewoon door blijven denderen. Deze aanvallen voer je uit door de Wii Remote te bewegen, en door verschillende bewegingen te maken kunnen combinaties worden uitgevoerd. Zodoende worden razendsnelle platformonderdelen en gevechten met elkaar verbonden. En helaas gaat Sonic and the Black Knight op dit punt afgrijselijk de mist in.

Gebrekkig

Zo netjes als de graphics zijn verzorgd, zo gebrekkig steekt de gameplay van Sonic and the Black Knight in elkaar. Voor het grootste deel is dit te wijten aan de besturing en het vechtsysteem. De bewegingen die je uitvoert met de Wii Remote worden te laat vertaald naar de game. Hierdoor zit er een vertraging tussen het moment waarop je de Wii Remote beweegt en het moment waarop Sonic de aanval uitvoert. Vooral in een game waarin snelheid een grote rol speelt, is zo’n fout natuurlijk onvergeeflijk. Ook is er weinig logica te ontdekken in de combinatie van de bewegingen die je maakt en de aanvallen die Sonic uitvoert. Deze koppeling lijkt redelijk willekeurig, waardoor je erg weinig inbreng hebt in het vechtsysteem.

Naast gepiel met de besturing werken ook de spelcamera en de plaatsing van vijanden niet mee om de game goed speelbaar te maken. De camera wisselt regelmatig op ongunstige momenten van positie en sommige posities zijn ronduit waardeloos. Momenten waarop de camera achter omgevingsobjecten blijft steken zijn geen uitzondering. Minstens zo vervelend is het feit dat vijanden soms te laat in beeld verschijnen. Hierdoor knal je tegen ze op, zonder daar iets tegen te kunnen doen. De gevechten met eindbazen vergen overigens weinig tactiek. Ze komen vooral aan op kwispelen met de Wii Remote, tot je armen eraf vallen.

*Rammelig

Naast een singleplayermodus heeft The Black Knight ook nog een multiplayervorm, waarin vier spelers in kleine arena's tegen elkaar kunnen knokken. Deze spelvariant is echter dusdanig karig uitgevoerd dat er weinig plezier uit valt te tappen. Aardiger zijn de mogelijkheden om verzamelde voorwerpen te ruilen met andere spelers, en de aanwezigheid van een aantal ‘challenges’, inclusief online scorelijsten om je resultaten te vergelijken met andere spelers. Na verloop van tijd komen bovendien andere bekende personages beschikbaar, om in plaats van Sonic te besturen. Op zich zijn dit zeer aardige toevoegingen, ware het niet dat je gebonden blijft aan de rammelende besturing en de gebrekkige gameplay. Een bergje extra’s verandert daar niets aan.

Conclusie

Sonic and the Black Knight is wederom niet de topper die we zouden willen zien, als het gaat om SEGA's race-egel in een driedimensionale spelwereld. The Black Knight is een game met twee volstrekt verschillende gezichten. De uiterlijke verzorging van de game is uitstekend, maar de gameplay rammelt aan alle kanten. Dit is vooral te wijten aan het trage en oppervlakkige vechtsysteem en aan de brakke camera. Het razendsnelle rennen over de parkoersen is best leuk, maar het zwaardgekletter verstiert de boel. SEGA had dit beter achterwege kunnen laten. De Caliburn voegt weinig toe, behalve frustratie en een potentiële armblessure.

Pluspunten

+ Grafisch erg mooi
+ Aardig verhaal
+ Snelheid tijdens het rennen

Minpunten

- Vertraging in de besturing
- Matig vechtsysteem
- Slechte cameravoering
- Onnoemenswaardige multiplayer

Cijfer: 5,0

Titel Sonic and the Black Knight
Box Sonic and the Black Knight
Platform Wii
Ontwikkelaar Sonic Team
Uitgever Sega
Releasedatum Inmiddels verkrijgbaar

Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight
Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight Sonic and the Black Knight

Wat vind je van dit artikel?

Geef je mening in het Geachte Redactie-forum.

Reacties (38)

Wijzig sortering
Mooie review.
Ik vind zelf dat de speelwereld er wel een stuk beter uitziet dan vorige games in de serie.
Maar dat ze dan de besturing zo slecht maken is dan weer terug naar af eigenlijk.
Ik denk dat ze beter vanuit een ander standpunt een game hiervoor ontwerpen. Ik vond nog altijd de laatste 2D Sonic de beste Sonic aller tijden :)
Helemaal met je eens...

Waar is de tijd gebleven dat ik Sonic op mijn "Master System" & "Mega Drive" door mijn beeld zag flitsen?? Daar zat tenminste nog eens gevoel in.

Maar goed, de echte die hard sonic fan zal dit spel wel kopen, maar in mijn ogen is het lang vergane glorie :'(
Volgensmij moeten ze gewoon net als bij de meest recente streetfighter te werk gaan. 2D sidescrolling met 3D achtergrond.
Ik ben het helemaal eens.. die besturing.. dacht echt even dat het aan mij lag, maar het leek alsof hij af en toe gewoon niet reageert. Maar dat ligt dus aan de vertraging.
Inderdaad. Ik heb zelf ook een "master system" en een "Mega Drive"gehad. Met alle Sonic games die er toen waren. Die blauwe egel die toen over het scherm raasde hat meer gevoel dan deze 3de egel. Nice try, maar niet helemaal :(
Sonic unleased was wel aardig ondank dat het een 3D game was. Dit leek me al helemaal niks en dat is dus bij deze bevestigd. Dank u!
Hmm, ze moeten gewoon kijken naar Megaman X8 van Capcom. Die is 3D en goed te spelen zonder lastige problemen.

3D gameplay met 2D sidescrolling maakt er een goed spel van.
Denk aan lemmings bijvoorbeeld.
Je had Lemmings 3D een hopeloos afgrijselijk spel om te spelen, niet overzichtelijk. Lemmings revolution daarentegen is 3D sidescrolling en werkt heerlijk.

3D sidescrolling is the way to go voor 2D platformspellen van weleer.
Zo, waneer komt de 3D sidescrolling van Commander Keen?
Commander Keen zou wel weer eens leuk zijn om te spelen :)
Tom Hall heeft expliciet aangegeven dat hij ooit van plan was om een 3D Commander Keen te maken. De gameplay zou dan zoals Super Mario 64 zijn en dan met pogostick. Helaas heeft hij de rechten niet om het te maken, want die liggen bij id Software/3D Realms (Apogee) en zij hebben geen zin om een Keen te maken.
sonic met een zwaard.... moet niet gekker worden:P

een sonic alla littlebigplanet semi 3d is niet zo'n gek idee om op de sf4 2d/3d aangegeven suggestie
Of een 2D sidescroller ala WarioLand (Wii), die is ook ubervet ;)
Ook bloedjemooie graphics, en effecten op de monsters (schudden en ze SCHREEUWEN), jammer dat die game véél te kort is, en de levels de diepgang missen die bijvoorbeeld in Mario Land 3: Wario Land zat (voor de originele GB, met al die wisselbare helmen!)
Doet me denken aan die Rayman games.... van 8 jaar geleden....
Sonic moet gewoon als een gek door loopings rennen, dat is ook 3d best wel cool.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPad Pro (2021) 11" Wi-Fi, 8GB ram Microsoft Xbox Series X LG CX Google Pixel 5a 5G Sony XH90 / XH92 Samsung Galaxy S21 5G Sony PlayStation 5 Nintendo Switch Lite

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2021 Hosting door True