Van vierkante ogen tot volle zalen: terugblik Tweakers Developers Summit 2026

Een uitverkocht DeFabrique, een volle zaal bij Max Tkacz en een afsluiter die na afloop een groep tweakers meenam naar Utrecht voor een borrel. De Tweakers Developers Summit 2026 bracht developers op 28 oktober samen voor een dag vol techniek, experimenten en vragen over hun eigen vak. Want als AI steeds meer code schrijft, wat moeten ontwikkelaars dan vooral wel blijven doen?

De eerste gesprekken begonnen bij de koffie. Buiten scheen de zon, binnen druppelden de bezoekers DeFabrique binnen. Het vooruitzicht: een dag waarop frontend, backend, security, DevOps en AI allemaal hun eigen plek krijgen. Met meerdere parallelle sessies betekende dat ook meteen keuzes maken. Voorlopig hoefde dat nog niet. Eerst verzamelde iedereen zich voor de gezamenlijke opening met dagvoorzitter Jim Stolze en Tweakers-hoofdredacteur Wout Funnekotter. Hun gesprek ging over ontwikkelingen binnen het vak en Tweakers zelf. Applaus voor de security officer van Tweakers zorgde daarbij voor een persoonlijk moment, voordat de aandacht naar het podiumprogramma verschoof.

Code als materiaal voor kunst

Geoffrey Lillemon verzorgde met Output as Input een opening die de zaal meteen uit de dagelijkse ontwikkelpraktijk haalde. De digitale kunstenaar gebruikt code en realtime browserkunst als bouwstenen voor een kettingreactie: de uitvoer van het ene werk wordt de invoer voor het volgende. Daarmee gaf hij een andere invulling aan een principe dat developers goed kennen. Systemen aan elkaar knopen kan functionele software opleveren, maar ook een kunstwerk waarin beweging, beeld en geluid elkaar beïnvloeden. Het was een passende aftrap voor een dag die vaker uitnodigde om buiten de gebruikelijke kaders van het vak te kijken.

Felienne Hermans kijkt voorbij de code

Dat gebeurde direct daarna bij Felienne Hermans. Met haar keynote Vierkante Ogen, naar haar nieuwe boek, zette zij de zaal aan het denken over de manier waarop programmeurs de wereld benaderen. Wie dagelijks informatie structureert en problemen in logische stappen opdeelt, raakt gemakkelijk gewend aan een werkelijkheid die zich laat vastleggen in systemen. Maar mensen en hun omstandigheden passen lang niet altijd netjes in die structuur. Hermans wist daarmee aangenaam te verrassen. Haar verhaal bood een andere blik op een vertrouwd vak: welke gevolgen hebben de keuzes die developers maken voor de mensen die hun software gebruiken?

Een volle zaal voor Max Tkacz

Na de eerste koffiepauze verspreidden de bezoekers zich over de masterclasses. Bij Max Tkacz zat de zaal helemaal vol. De belangstelling voor AI was duidelijk groot, maar zijn onderwerp draaide juist om een kritische keuze: wanneer is een groot taalmodel eigenlijk het juiste gereedschap? Zijn sessie LLMs vs. System One: The Case for JEV behandelde de inzet van modellen voor afgebakende beslissingen. Een categorie kiezen, urgentie bepalen of een ja-neevraag beantwoorden vraagt om een andere afweging dan een open gesprek met een chatbot. Het uitgangspunt: developers moeten hun gereedschap blijven beoordelen op de taak die het moet uitvoeren.

Ook buiten de AI-sessies bood het programma genoeg aanleiding om bestaande keuzes opnieuw te bekijken. De ochtend bracht onder meer masterclasses over quantumveilige cryptografie, Kubernetes, softwareonderhoud en Europese identiteitswallets. Wie verschillende vakgebieden wilde combineren, moest dus geregeld van zaal wisselen.

De playground als ontmoetingsplek

Tussen de sessies door verplaatste de aandacht zich naar de playground. Daar konden bezoekers kennismaken met onze trotse partners en verder praten over wat ze zojuist hadden gehoord. Daarvoor bedanken we JDriven, Rijksoverheid, Sogeti, Enexis, DPG Media, Politie, Defensie en Autoriteit Persoonsgegevens. De koffiepauzes gaven ruimte om ervaringen uit te wisselen en alvast de volgende ronde te bespreken. Ook tijdens de lunch bleef het daar levendig. De catering van DeFabrique viel volgens de aanwezigen goed in de smaak.

Jim Stolze zoekt naar de helden achter AI

Na de lunch verruilde Jim Stolze zijn rol als dagvoorzitter tijdelijk voor die van keynotespreker. In In Search of a Hero onderzocht hij wie de richting van AI bepaalt. De bekende namen uit Silicon Valley kregen daarin een plaats, maar de vraag reikte verder dan de ambities van een paar techbedrijven. Welke toekomst proberen de mensen achter AI te bouwen? Welke belangen spelen daarbij mee? En hoeveel invloed hebben developers zelf op de toepassingen die uiteindelijk beschikbaar komen? In zijn interview voorafgaand aan de Summit had Stolze al duidelijk gemaakt dat hij ontwikkelaars wilde aansporen om mee te praten en zelf richting te geven. Zij staan dicht bij de technologie en maken dagelijks keuzes die ertoe doen. Zijn keynote sloot daarmee aan op een vraag die ook bij Hermans naar voren kwam: welke verantwoordelijkheid hoort bij het vermogen om software te bouwen?

Praktijkervaring tegenover de AI-belofte

De aansluitende partnertalks brachten die discussie naar concrete ontwikkelomgevingen. Bij Enexis stond bijvoorbeeld software-archeologie centraal. Jaap van der Zalm behandelde een landschap waarin tientallen jaren ontwikkeling en specialistische kennis over het energienet samenkomen.De proef met AI die hij eerder deed, leverde een herkenbare les op. Een model kan veel code verwerken, maar daarmee begrijpt het nog niet automatisch waarom een systeem op een bepaalde manier werkt. De menselijke experts bleken het geheel beter te doorgronden. Juist bij bedrijfskritische software telt de kennis die achter de code schuilgaat zwaar mee.

Later op de middag kwam bij Barbara Forbes een ander praktisch vraagstuk aan bod: veilige toegang tot cloudomgevingen. Haar vertrekpunt was concreet. Hoeveel schade kan iemand aanrichten die een half uur over de credentials van een developer beschikt? In haar recente interview benadrukte Forbes dat beveiliging ook werkbaar moet blijven. Maatregelen die het werk blokkeren, kunnen ontwikkelaars juist naar onveilige omwegen duwen.

Cyd Stumpel richtte de aandacht op de gebruiker van websites. Nieuwe browsermogelijkheden en creatieve effecten bieden developers veel speelruimte. De uitdaging is om die toe te passen zonder mensen uit te sluiten. Haar verhaal over toegankelijke vernieuwing sloot aan bij een bredere gedachte van de dag: technische mogelijkheden krijgen pas betekenis in de praktijk van de mensen die ermee moeten werken.

Dylan Beattie eindigt bij het fundament

De afsluitende keynote was, hoe kon het ook anders, voor Dylan Beattie. Zijn onderwerp: DNS. Onder de titel Knowing .me, Knowing .yu: The World According to DNS liet hij zien hoeveel geschiedenis, politiek en menselijk gedrag verborgen zit achter iets wat developers dagelijks gebruiken.

Want wat gebeurt er met een landendomein als het bijbehorende land verdwijnt? En hoe wordt een veranderende politieke werkelijkheid vertaald naar infrastructuur waarop websites en e-mail moeten blijven functioneren? Het voormalige Joegoslavië en zijn domein .yu boden daarvoor een treffend vertrekpunt. Beattie had in zijn interview vooraf al gewezen op het verschil tussen zelfgekozen tools en de fundamenten waarop software rust. Een framework kan worden vervangen. Aan DNS valt moeilijk te ontsnappen. Daarmee kreeg de dag een slot dat terugging naar de infrastructuur onder alle nieuwe toepassingen. Tweakers

Na afloop volgde de borrel, maar voor een groep bezoekers hield de Summit daar nog niet op. Beattie nam traditiegetrouw een gezelschap tweakers mee richting Utrecht om verder te praten en nog iets te drinken. Na een dag over kunst, code, AI en internetinfrastructuur bleek er buiten DeFabrique dus nog genoeg gespreksstof over.