Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 75 reacties

Taiwanese en Amerikaanse wetenschappers stellen een manier te hebben gevonden om de traditionele pacemaker bij hartpatiŽnten te vervangen door een biologische variant. Door genetische modificatie worden hartspiercellen omgezet naar pacemakercellen.

De methode is door de wetenschappers gepubliceerd in het gezaghebbende vaktijdschrift Science. Normaal gesproken krijgen patiënten met bepaalde vormen van hartfalen een apparaatje geïmplanteerd dat met elektrische pulsen het hart aanzet om te blijven pompen. De Taiwanese en Amerikaanse wetenschappers stellen dat zij deze traditionele pacemakers kunnen vervangen door een biologische variant, via het herprogrammeren van conventionele hartspiercellen.

Zij hebben een methode ontwikkeld die met behulp van genetische modificatie ervoor zorgt dat cardiomyocyten, ofwel hartspiercellen, worden omgezet in pacemakercellen. Dit zijn zenuwcellen die in staat zijn om de rest van het hart te laten pompen door stimulatie met elektrische pulsen. Overigens heeft een gezond hart ook van dit soort pacemakercellen, die in verbinding staan met de hersenen en het onbewuste deel van het zenuwstelsel.

De genetische modificatie van de hartspiercellen werkt door injectie met een gemodificeerd virus dat in staat is om de cellen te infecteren. Omdat de wetenschappers pakketjes met genetisch materiaal vervoeren in de virussen en deze vervolgens in het genoom van de cel wordt ingebouwd, verandert de cel van gedrag. Daardoor wordt deze geherprogrammeerd van hartcel naar zenuwcel. Er hoefde slechts één gen te worden 'aangezet' om de hartspiercellen van gedrag te laten veranderen.

In een onderzoek met varkens, die qua orgaanfunctionaliteit sterk lijken op de mens, bleek dat het herprogrammeren van cellen ervoor kan zorgen dat een gestopt hart weer autonoom gaat pompen. Het zal echter nog enige tijd duren voordat de methode bruikbaar is voor mensen. De studieduur was met twee weken relatief kort en het is nog niet duidelijk of het herprogrammeren van menselijke cellen eveneens succesvol zal zijn. Daarnaast zullen de wetenschappers waarschijnlijk eerst meer onderzoek moeten doen om aan te tonen dat hun methode veilig is.

Ecg

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (75)

Klinkt allemaal leuk, maar volgens mij is dit nog heel ver weg. Genetische modificatie van de mens op DNA-niveau is nog nooit breed uitgevoerd, in verband met mogelijke risico's op een carcinogeen effect (ongericht inbouwen van een stuk DNA kan het omliggende DNA beschadigen), en op auto-immuun reacties tegen het omgebouwde stuk. Beiden zijn niet binnen 2 weken te testen.

Daarnaast heb je bij het gros van de aandoeningen waarvoor je een pacemaker nodig hebt niks aan een biologische pacemaker, omdat de sinusknoop nog intact is. Het gaat dan om situaties waar de geleiding verstoord is, en daarvoor lijkt dit niet te helpen.

Kortom, als ze kunnen bewijzen dat dit voor meerdere jaren werkt bij varkens met een groot infarct, dan ben ik voor. Maar zoals dit nu klinkt, is het een heel erg kleine stap in de goede richting.
Genetische modificatie van de mens door transductie (het overbrengen van genetisch materiaal via virussen) wordt al miljoenen jaren uitgevoerd. Grote delen van ons genetisch materiaal zijn niet eigen aan de mens, maar via diverse vormen van gentransfer ingebracht in ons genoom.

Overigens is wat je zegt nooit bewezen; ik doe zelf onderzoek naar planten (die qua genetisch apparaat identiek werken aan dieren) en schade aan omliggend DNA is nooit vastgesteld. Of een ingebracht gen carcinogeen is of niet, is ook onzin. Als je een stuk genetisch materiaal inbrengt dat carcinogeen is heb je uiteraard een probleem, maar het inbrengen an sich is op geen enkele manier carcinogeen.
leuke filosofische discussie: is niet al het genetische materiaal afkomstig van derden? Of, anders geformuleerd: wanneer is genetisch materiaal "menselijk"? (deze opmerking is niet bedoeld voor creationisten, die hebben het antwoord al :))
Uiteindelijk is het meeste van ons DNA een overblijfsel uit onze rechtstreekse voorouders; of je dat 'menselijk' of niet wilt noemen is imo een weinig zinvolle discussie.

Grofweg kun je ons DNA in drie groepen indelen:

- Genetisch materiaal aanwezig in onze voorouders en geconserveerd in de mens (de grote berg DNA die ons een eukaryoot dier maakt, net zoals een koe of rat).
- Genetisch materiaal dat is ontstaan uit recente evolutie en uniek is voor de mens (de hele kleine fractie DNA die ons onderscheidt van een Chimpansee).
- Een kleine maar significante fractie vreemd genetisch materiaal geÔntroduceerd door virussen en andere vreemde agentia. Dit DNA heeft geen oorsprong in 'onze' tak van het leven en is dus echt vreemd.

[Reactie gewijzigd door Silmarunya op 20 juli 2014 19:08]

Natuurlijk kan random integratie van genetisch materiaal wel leiden tot kanker. Vooral als het integreert in een tumorsuppressorgen of bij een oncogen. Bij een van de eerste trials van gentherapie op mensen was dit ook een probleem (leidde tot leukemie). Zoek maar op SCID en gene therapy.
Random integratie kan daar inderdaad toe leiden, maar dat gebeurt (alvast in planten en bacteria) steeds minder. Integratie kan vandaag behoorlijk selectief gebeuren.

Ik vermoed dat men in gentherapie ook wel naar hetzelfde doel zal toewerken.

[Reactie gewijzigd door Silmarunya op 20 juli 2014 15:13]

Specifieke gene editing (of integratie) kan in dierlijke cellen nu ook redelijk goed met homologe recombinatie (via TALENs of CRISPR/Cas).
Bedankt voor de info. Ik ben vrij goed op de hoogte van genetische technologie in planten en micro-organismen, maar ik was niet zeker of dierlijke manipulatie even ver stond.
Dat is niet helemaal waar. Er zijn steeds meer klinische trials met virussen die niet integreren in het DNA. Dan heb je geen last van carcinogeen effect. Immuunreacties zal ik ook niet echt bang voor zijn omdat de cel zelf het product maakt. Het is dus eigen. Alleen als je een vreemd gen tot expressie laat brengen.

Ik ben het met je eens dat het nog te vroeg om een pacemaker te vervangen met deze technologie maar het is ook meer een proof of concept. We komen steeds verder!
Dit is totaal niet waar. Uit eigen ervaring weet ik dat wetenschappers bezig zijn met klinische trials. Binnenkort zal er zelfs een trial beginnen voor SCID patiŽnten (patiŽnten geboren zonder afweer, bubble boy) en nog een aantal andere ziekten. Maar als vervanging van een pacemaker is het inderdaad nog te vroeg denk ik, aangezien deze patiŽnten behandeld kunnen worden met bestaande technieken.
Zal het imuunsysteem het virus niet juist vernietigen meteen zodra het in de bloedloop terecht komt? En zelfs al lukt het virus om die hartcellen te veranderen zullen die cellen zichzelf vernietigen om kanker te voorkomen. En als dat niet al gebeurd is slokt het imuunsysteem die cellen wel.
Men draagt zorg om een vector (virus) te kiezen die het immuunsysteem nog niet kent; dat geeft sowieso al enige tijd. Bovendien hebben veel virussen vrij effectieve strategieŽn om onopgemerkt te blijven door het immuunsysteem, of toch zeker voordat ze hun doelwit hebben bereikt.
Het grootste probleem lijkt mij dat virussen niet op een specifieke plek in het DNA een nieuwe stuk DNA kunnen inbrengen, dit betekend dat als het virus een stuk DNA onderbreekt die belangrijk is voor de functie van de cel dat deze cel zal afsterven of zelfs de boel gaat tegenwerken. In het ergste geval is er zelfs kans op kanker.

Of zullen er al manieren gevonden zijn waarop het inbrengen van DNA door middel van virussen veilig en betrouwbaar verloopt?

Als reactie op "komt het wel bij de goede hartcellen terecht" Dit lijkt mij niet de grootste uitdaging gezien je een virus kan nemen die alleen bepaalde type cellen target. En om te zorgen dat niet alle cellen worden aangetast kan je bijvoorbeeld een kleine hoeveelheid niet mobiele virussen injecteren op ťťn plek. Dan vorm je een soort van nieuwe sinus knoop, het deel dat bij een gezond hart de samentrekking regelt.

Offtopic: Iemand enig idee of er een soort van website is zoals tweakers maar dan meer richting de biologie/technologie etc?

[Reactie gewijzigd door Heilige Kaas op 20 juli 2014 10:45]

Voor dit onderzoek hebben ze een adenovirus gebruikt. Dit type virus integreert niet in het DNA en zorgt dus alleen voor tijdelijke expressie van het transgen. Tijdelijke expressie van dit soort factoren is vaak wel genoeg om cellen te reprogrammeren en kan dus leiden tot een permanent effect.
Het grootste probleem lijkt mij dat virussen niet op een specifieke plek in het DNA een nieuwe stuk DNA kunnen inbrengen, dit betekend dat als het virus een stuk DNA onderbreekt die belangrijk is voor de functie van de cel dat deze cel zal afsterven of zelfs de boel gaat tegenwerken. In het ergste geval is er zelfs kans op kanker.
Virus zal geen kanker kunnen worden, kanker is altijd lichaamseigen cellen, virus is vreemde iets en zal dan ook aangevallen worden nadat zijn taak erop zit.

Als je iets eet heb je in je maag hele miljarden stukjes dna en rna, cellen worden afgebroken en dna of rna komt dan vrij en zal ook afgebroken worden, we krijgen daar toch ook geen kanker van. ;)
Fout. Er is een hele familie van virussen, de Oncovirussen, die kanker veroorzaken in cellen die ze infecteren - het bekendst voorbeeld is HPV dat onder meer baarmoederhalskanker veroorzaakt.

Dergelijke virussen planten een stukje genetisch materiaal op een geschikte plaats in hun gastheercel in, waardoor de controlemechanismen op de celdeling wegvallen en je een tumor krijgt. Ideaal voor het virus natuurlijk: zijn aantal gastheren is plots enorm toegenomen!

Je tweede stelling klopt wel: we nemen nooit genetisch materiaal op via onze voeding omdat het de reis door onze spijsvertering niet overleeft.

[Reactie gewijzigd door Silmarunya op 20 juli 2014 11:19]

Hij heeft wel degelijk gelijk. Een van de grote problemen met gentherapie is dat je geen goede controle hebt over waar je je stuk DNA integreert met het risico dat je een essentieel gen verstoord. Er zijn zat genen bekend die in zo'n geval tot kanker leiden omdat regulatie van celdeling verstoord raakt. Kanker is ongecontroleerde celdeling.
Ligt eraan of ze een virus gebruiken dat voor integratie zorgt in het genomisch DNA, maar ik verwacht dat ze de episomale versie gebruiken die voor geen integratie zorgt. Ik heb geen toegang tot het artikel.
Worden pacemakers hiermee ook erfelijk?
Dat zijn ze al en heet sinusknoop.
Zoals ustinov zegt: je hebt al een natuurlijke, erfelijke pacemaker in de vorm van een sinusknoop.

Maar waarschijnlijk is je vraag eerder of het vreemd genetisch materiaal dat men hier introduceert overerfbaar is en daar is het antwoord duidelijk: neen. De sinusknoop groeit net zoals al de rest van je lichaam uit het genetisch materiaal van een bevruchte eicel, die zelf ontstaat uit een zaadcel en eicel - en deze techniek verandert het genetisch materiaal van zaad- en eicel niet.
Het lijkt me wel een uitdaging om dat virus precies te laten weken op conventionele hartspieren.

[iro]Stel je voor dat het in je bloed komt, dan loop je voor je 't weet rond met een enorm kloppende eh...[/nisch]
Dat zal wel meevallen. Ten eerste zal het virus zichzelf niet repliceren, omdat het zo is aangepast. 1 virus kan in principe maar 1 cel raken en zich daarna niet meer vermenigvuldigen. Dus ligt eraan hoeveel je erin spuit. En ten tweede zullen ze wel een bepaald serotype hebben gebruikt wat alleen een specifiek subset van type cellen kan raken

[Reactie gewijzigd door Xiled op 20 juli 2014 11:09]

Tnx, erg knap dat dit inmiddels allemaal mogelijk is. Biologie is dus eigenlijk technologie geworden.
Maar gevaarlijk ook; waar deze technologie kan worden ingezet om iemand te genezen, kan het ook worden gebruikt om iemand te verzieken. Als in wapens.
Waar ligt de grens tussen mens en machine? DNA kan worden gezien als binaire code. In het gebied van Machine Learning gebruiken we neurale netwerken. BacteriŽn voeden zich met electronen. De grens tussen mens en machine vervaagt.

Genetische wapens, ai, dan raken we op een bijzonder gevaarlijk terrein. Technisch gezien wordt het mogelijk een virus te creŽren dat alleen een bepaalde etnische groep infecteert, om maar eens iets te noemen, om maar te zwijgen over de gevolgen van zulks.

With great power comes great responsibility. Iedere vinding kan misbruikt worden, maar een vinding als deze heeft potentiŽel om veel lijden te voorkomen.
Hoe zou je een specifieke etnische groep targeten? Je zou een weefsel- of celtype moeten vinden dat bij ťťn specifieke etnische groep een unieke en weinig variabele membraanreceptor heeft en een virus vinden of engineeren dat die receptor herkent. Dat tweede zal wel lukken, maar ik ken geen enkele geschikte receptor.
Ten eerste zal het virus zichzelf niet repliceren, omdat het zo is aangepast.
Hopelijk is de aanpassing dan volledig perfect en bevat het geen "bug".
Waarschijnlijk zijn de wetenschappers wel zo slim geweest het hele replicatie algoritme/gen eruit te halen en niet alleen maar te deactiveren.

Anders is het doseren van het "medicijn" natuurlijk ook onmogelijk.

Ik vraag me overigens wel af net als anderen of het niet ook op andere spieren effect kan hebben en waarom die dan zo anders aangestuurd worden.
Iets met assumption en mother of all f*ckups?

Oh oh oh... hoe vaak ik mensen al niet heb horen zeggen dat de engineers waarschijnlijk wel zo slim zijn geweest om [obvious thing] te doen, en hoe vaak het dan toch fout gaat omdat ze [obvious thing] toch echt vergeten zijn.
En daarom doe je eindeloze reeksen dierproeven; in sommige andere ingenieursdisciplines heb je helaas niet de luxe (relatief) snel en goedkoop een techniek te kunnen testen op modelorganismen.
In vele engineering disciplines does je dingen als formele correctheids bewijzen (erg vervelende dingen, maar soms vereist) en eindeloze reeksen unit testen, integration testen en simulaties voordat iets live gaat.

En NOG gaat het dan fout omdat men domweg iets vergeten is, over het hoofd heeft gezien of gewoon de test resultaten niet goed geÔnterpreteerd heeft.

Verschil is wel dat er bij een dergelijke bug dan hoogstens een marssonde van een paar miljard crashed (omdat men even vergeten was dat het ene team in Engelse maten meet en het andere team het metric system gebruikt).

Nu heb je natuurlijk ook wel medische software die bij een bugje ook rampzalige gevolgen voor de patient heeft, maar ja met gemanipuleerde virussen weet ik niet of de gevolgen bij een foutje nog wel te overzien zijn.

Nu weet ik niks van medical engineering, maar stel dat zo'n virus per ongeluk toch wel reproduceert en niet helemaal onschuldig is. Dan mag men 50+ jaar dag en nacht onderzoek doen met honderduizenden wetenschappers om dat ding weer onder controle te krijgen?
Virussen zijn geen levende dingen; het zijn dode dingen die enkel kunnen vermenigvuldigen bij gratie van hun gastheer. Wanneer het virus zorgvuldig gekozen en getarget wordt, is er weinig risico.

Maar ok, laten we even aannemen dat het virus zich toch zou gaan vermenigvuldigen. Is dat erg? Nee. Je lichaam zit van je geboorte tot je dood vol met virussen in alle vormen en maten. Gelukkig zijn dat veelal virussen die onschuldig zijn en wat meeliften op je cellulair apparaat, of die minstens onder controle kunnen gehouden worden door je immuunsysteem. Als vector kiest men altijd een virus dat niet pathogeen is en ook geen duidelijke pathway naar pathogeniciteit heeft.

Gaat het dan nog altijd mis, is er op zich nog niet zo'n drama. Onderschat het vermogen van ons immuunsysteem om virussen uit te schakelen of onder controle te houden niet.

Tot slot is er nog een vierde verdedigingslinie: de meeste virale vectoren die in biotech worden gebruikt (eigenlijk de enige in situaties waar vreemd DNA moet geÔntegreerd worden) behoren tot een eigenaardige groep virussen die retrovirussen wordt genoemd.

In tegenstelling tot andere virusfamilies hebben we tegen retrovirussen een indrukwekkend arsenaal virusremmers (zogenaamde antiretrovirale middelen). De reden hiervoor is dubbel: ten eerste leent hun eigenaardige en complexe manier van vermenigvuldigen zich beter dan andere virussen tot remmen via medicijnen, maar belangrijker is dat de familie HIV bevat, een virus dat om evidente redenen veel meer dan andere virussen is onderzocht.

tldr; men gebruikt een virus dat zich niet kan voortplanten, dat indien het toch kan voortplanten niet snel pathogeen zal worden en dat indien het dan toch pathogeen zou worden makkelijk bestreden kan worden door ons immuunsysteem en door antiretrovirale middelen.

Absolute veiligheid kan je natuurlijk niet garanderen, net zoals geen enkele medische ingreep volledig veilig is. Maar in potentie is genetische technologie veiliger dan een artificieel implantaat.

[Reactie gewijzigd door Silmarunya op 20 juli 2014 22:38]

Ik heb in mijn studie veel geleerd over moleculaire biologie en ik kan je verzekeren dat vermenigvuldiging van het virus dat je inbrengt zo goed als onmogelijk is. Zelf al zouden ze het willen

Het idee van het gebruik van retroviri of adeno-associated viri (tegenstelling tot een retrovirus zich niet insert in het DNA) is dat het virus gebruikt wordt als pakketje voor je recombinatente gen. Dit pakketje is normaal gesproken precies groot genoeg voor de genen van je virus. Deze genen maken de eiwitten die het virus DNA vermeerderen, verpakken en nieuwe cellen te targetten. Als jij je eigen gen in dit virus wilt zetten zul je dus ruimte moeten maken. Vaak zijn menselijk genen veel groter dan virus genen dus haal je alle genen eruit om ruimte te maken voor jouw gen. Hierdoor verlies het virus alle genen die hij nodig heeft en zal hij nooit de benodigde eiwitten kunnen maken om nieuwe viri te vormen. (Voor het maken van die pakketjes gebruik je een recombinate bacterie die de virus-eiwitten maakt die jouw gen herkennen en inpakken)

Dus dit "virus" wat men gebruikt is eigenlijk niet meer dan een virus-huls met je gen dat niet de informaties bevat om nieuwe viri te maken.
Het kan misschien nog een stukje erger... hoe zorg je ervoor dat niet heel het hart een pacemaker wordt en je dus geen hart meer hebt?
Normaliter is het doel van een virus zichzelf te vermenigvuldigen waardoor het zich verder kan verspreiden. Voor dit doel infecteren virussen cellen van de gastheer met eigen genetisch materiaal zodat deze cellen nieuwe virusdeeltjes 'produceren'. In dit geval zal het virus genetisch materiaal in de cellen brengen welke nog steeds de werking veranderd, niet om het virus te reproduceren maar om ze als 'pacemaker' cellen te laten werken.

Om die reden zal het virus een beperkt bereik hebben, ik denk zelfs dat dit simpel te controleren is door het aantal virusdeeltjes dat word ingebracht. Virussen vallen meestal ook specifieke cellen aan, waardoor in dit geval alleen de hartcellen geÔnfecteerd kunnen raken. :Y)

Een interessante link om iets meer inzicht te krijgen in de werking van virussen.

Dat Andre -1 krijgt snap ik niet, het is een heel logische vraag en geen domme vraag want deze bestaan niet.... Hetzelfde geldt overigens ook voor Tonko ;)

[Reactie gewijzigd door R0KH op 20 juli 2014 11:43]

is dat een doel van het virus?
Ik ben/was moleculair bioloog, en ik ben zelf eigenlijk de mening aangedaan dat virussen door een bijproduct zijn van evolutie. Ons genetische systeem is zo gemaakt dat wij konden evolueren. Maar dat systeem zet ook de deur open voor 'op hol geslagen stukken genetische code (DNA dan wel RNA)'.

Dat virussen wel nut hebben spreekt voor zich (zeg dat overigens niet tegen een HIV+ persoon). De oorzaak die ervoor zorgde dat wij bijvoorbeeld zoogdieren zijn geworden liggen wordt geassocieerd met viri. Ik heb me ooit laten vertellen dat de genen die er ooit voor zorgden dat wij een baarmoeder hebben (nou ja, ongeveer 50% van de wij'en dan) gelegen zijn in een stuk DNA dat tussen 2 insertiesequenties liggen.
/ educatie mode

Mijn mening is dat viri vooral een bijeffect zijn. soms goed, soms minder
Een complete leek hierin maar kan het ook omgekeerd zijn (ooit in een docu gezien), dat virussen informatie aan dna toe kunnen voegen en dus evolutie kunnen bevorderen?
(of zei je zoiets in het laatste stuk?)
Zo ongeveer wel ja. Maar toevoegen of verwijderen of zelfs verplaatsen zijn eigenlijk alleen maar verschillende verschijningsvormen van hetzelfde mechanisme.
Een manier (niet specifiek door virussen in gebruik) kan zijn dat DNA strengen van elkaar loslaten, en weer plakken aan vergelijkbare stukken enkelstrengs DNA op een ander plekje. (kort door de bocht)

Als je het interessant vindt kun je bijvoorbeeld hier eens kijken:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Transposon en dan onder het kopje 'Evolutie van springende genen'
en anders is het lemma over 'Insertiemutagenese' ook best interessant. (ik ben alleen wel bang dat het een beetje basiskennis DNA vraagt, maar die is bij iedereen tegenwoordig wel aanwezig lijkt me)
Goed mikken met de naald ;). Ik denk dat het virus niet heel ver komt en daardoor alleen de omliggende laag van het weefsel getransduceerd raakt.
Zo'n uitdaging is dat niet. Virussen die dieren infecteren zijn doorgaans selectief voor een enkel weefseltype en mits zorgvuldige selectie van signaalmoleculen kan dat nog een pak verengd worden.
Het is me inmiddels duidelijk dat mijn zorgen voortkomen uit onwetendheid...
Niet onterecht.

Het is een natuurlijke eigenschap om te overleven. En dat geld voor alle levende wezens, van mens of dier tot bacteriŽn en virussen.
De claim dat we er als mens controle over hebben moet zeer sceptisch worden opgevat.
Virussen zijn geen levende wezens, dat terzijde (ze bezitten geen metabolisme en geen mogelijkheid tot autonome replicatie).

Als mens hebben we meer controle over genetisch materiaal dan we denken. Dit is de mate van controle die we al uitoefenden nog voor we zelfs maar wisten wat genen waren:

http://ucfant3145f09-06.w...425x360/Mais_Teosinte.gif

We mogen niet te paniekerig doen over de wraak van moeder natuur en dat soort zever. Uiteraard zijn levende wezens en ook virussen in staat tot mutatie, maar dat zijn risico's die we kunnen bereken en in de hand kunnen houden. Zeker in dit soort toepassingen, waar het virus eigenlijk een inerte microscopische injectienaald is.
Er is een groot verschil met de voorbeeld die je aanhaalt,
de mais begon in eerste instantie met selectie,
hetzelfde principe kennen we ook bij de welbekende plofkippen,
en iets dichter bij huis hebben we tegenwoordig allerlei honden en katten zover doorgefokt dat die bij geboorte al niet 100% zijn. Die kennen geen normale geboortes meer zonder risico, maar keizersnee.
En we hebben het hier over een huisdier die met een keizersnee een bevalling doet omdat anders de moeder kan overlijden.

Je zoekt het een, je krijgt het ander.

Nu loop je een groter risico omdat je een aantal natuurlijke barriŤres passeert.

Berekenen wat je weet en wat je verwacht kan prima, datgene wat je niet weet is het risico, en dat kun je maar tot een beperkt niveau in de hand houden.
Afgesloten laboratoria ed voor korte termijn, voor lange termijn weet je het niet.
Dat die dieren geboren moeten worden via keizersnede is geen onbewust ongeluk. Dat is een heel bewuste strategie: als je fokt op een onnatuurlijke vorm of grootte, weet je dat ook voor alternatieve geboortestrategieŽn moet kiezen.

'Natuurlijke barriŤres', wat zijn dat? Genetisch materiaal is geen godgegeven, constante code die het organisme vormt. Het is een doelloze, zielloze materie onderhevig aan continue invloed van buitenaf - van virussen tot mensen, van UV-licht tot droogte.
Het eeuwige leven dichterbij?
Zo lang het hart het bloed blijft rondpompen leef je technisch.. Ookal ben je hersendood en is het bloed zuurstofloos.. Hoe zou die 'dood' zijn, als een soort eeuwige droomloze coma, nou ja in ieder geval zolang het lichaam niet genoeg vervallen is om bloedvaten blood te leggen waardoor er niets meer te pompen valt?
Ik weet het allemaal zo net nog niet......
Zuurstofloos bloed rondpompen betekent dat de hartspieren zelf ook geen zuurstof meer ontvangen. Dat dat wel nodig is lijkt mij wel evident.
en daar komt nog bij dat de vergankelijkheid van menselijke cellen en de hoeveelheid basaalcellen in der tijd afneemt. Dit houdt in dat de aanmaak kleiner word dan de afbraak en daarmee ook het immuunsysteem. We mogen blij zijn dat we niet veel ouder worden dan 100 want van elk virusje of bacterietje zul je ziek worden
Jij stelt het hebben van een hartslag dus gelijk aan leven? Dus als ik in de supermarkt een pond kippenhartjes haal, daar electroden in steek en vervolgens het spierweefsel ritmisch laat samentrekken, dan leeft die kip weer? Interessant.

In de context van eeuwig leven zou ik toch graag zien dat je ook mentale gesteldheid en lichamelijke gezondheid wilt verlengen. Leuk dat je een hersendood persoon nog vijftig jaar in "leven" kunt houden, maar als ik op die manier 120 moet worden, laat maar zitten dan.
Heel interessant dit :)
nu vind ik 2 weken testen wel heel erg kort om al met een publicatie te komen.
ja het werkt, maar blijft het ook werken?
met hartfalen kan 1 foutje dodelijk zijn.

[Reactie gewijzigd door parkeermeter op 20 juli 2014 10:24]

Ik las eens dat men met een virus blinde mensen weer kon laten zien.
http://www.ox.ac.uk/media/news_stories/2014/140116.html
De resultaten bleven maar beperkt tot 1 a 2 jaar. Voor een pacemaker met soortgelijk methode moeten ze wel veel langer testen aangezien het niet zomaar zijn werking mag verliezen.
niet correct.

het gaat om een erfelijke aandoening van progresieve blindheid.
de resultaten ZIJN VOORALSNOG 2 en 1 jaar.

en ze worden dan niet "plots" blind ineens daarom heet het ook PROGRESIEVE blindheid
Nou ja, voor blinde mensen is het ook wel belangrijk dat het langer dan een jaar werkt hoor.
Het lijkt me heel gemeen om een blinde voor een jaar (beperkt) zicht te geven en daarna weer blind te laten zijn.

Dat is bijna hetzelfde als een maagd 1x sex te laten hebben en daarna zijn/haar genitalien onbruikbaar maken :p (in mijn ogen dan)
Nou ja, iemand die nooit kon zien laten zien. of iemand die kon zien maar zijn kinderen/kleinkinderen nooit heeft kunnen zien omdat die persoon blind geworden is lijkt mij nog niet zo verkeerd.
Dan kunnen ze toch een keer hun kinderen zien.

een lange tijd geleden heb ik iets gezien waarbij ze mensen vroegen wat ze later liever zouden zijn, doof of blind. Zijden veel mensen (die nu nog goed kunnen zien en horen) doof. Dit zijden ze met de reden: "dan kan ik mijn kleinkinderen nog zien spelen" ze wilden dus gewoon zien dat hun kleinkinderen gelukkig zijn.

Ik denk dat menig een graag ja zou zeggen als je ze aanbood om ťťn jaar te kunnen zien en daarna nooit meer. maar dan kom je weer meer in de film wereld uit.
tja, dat is dan ook weer waar ja. Ik denk dat de reactie waar je op reageerde meer zegt over mij dan ik eigenlijk zou willen toegeven...
Ik denk gewoon dat ik wat moeite heb met het feit nooit meer.

De reactie van die mensen snap ik wel: wij mensen zijn gewoon visueel ingesteld (daarom hebben wij ook ogen vooraan onze kop, in plaats van aan de zijkant zoals paarden, honden enz.). En ons gehoor is toch al niet geweldig, dus dat kunnen we dan beter missen.

het lijkt mij alleen heel rot om voor een jaar je (klein)kinderen te kunnen zien, en daarna nooit meer. het lijkt me zo'n enorm gemis daarna...
Ook al heb je maar een jaar je zicht terug, de herinneringen uit dat jaar blijven veel langer bij je.
Daarom staat er in het artikel zelf dat ze waarschijnlijk nog meer onderzoek gedaan moet worden. Lijkt me duidelijk genoeg...
Er staat nadrukkelijk bij dat toepassing op mensen nog wel even duurt. Om het even naar t.net jargon te vertalen: dit is een proof-of-concept, geen kant-en-klaar product.
"Taiwanese en Amerikaanse wetenschappers stellen een manier te hebben gevonden om de traditionele pacemaker bij hartpatiŽnten te vervangen door een biologische variant."
Het woord "stellen". Zoek het op in een woordenboek.

Beweren, is wat anders, maar 'stellen' kan een vervolg hebben voor de toekomst.

Bewijs.

[Reactie gewijzigd door XRayXI op 20 juli 2014 10:28]

Niet zo pessimistisch. Het gaat hier over twee groepen. Tevens werkt het vaak de andere kant op in Amerika. Er is geld beschikbaar en dan komt er onderzoek. Niet onderzoek omdat er geld is zoals vaak hier in Europa. Voordeel is dat er vaak veel meer geld komt in Amerika dan in Europa maar hier kunnen we over een lange periode goede mensen opleiden en diep onderzoek doen in bepaalde richtingen die "oninteressant" zijn voor de markt.
Hartstikke knap dat men dit kan. Maar horen dit soort artikelen op Tweakers?
Het lijkt me niet, het gaat hier wel om een pacemaker maar om daar een artikel voor op Tweakers te maken...... In het artikel gaat het over virussen en hoe ze een menselijke cel kunnen infecteren. Dit is meer iets voor gezondheid websites, lijkt mij.
Ik vind van wel, het is technologie, alhoewel we die in dit geval waarschijnlijk niet op de proef zullen stellen :)
Ja het is technologie, maar het gaat hier om de medische kant. Het technische apparaatje wordt vervangen, dus heel veel technisch zoals het op Tweakers bedoelt is, is er niet meer aan.
Een paar weken geleden werd er een ook post gedaan met gips printbaar met een 3d printer. Maar als we voor al dat soort dingen onderscheid gaan maken dan blijf er weinig nieuws over.
Tweakers zou ervoor kunnen kiezen er een aparte categorie voor aan te maken. Biologisch/chemich/etc. waar leg je de grens? Ik heb een brede belangstelling, en zolang het met techniek te maken heeft vind ik het leuk om daarover te lezen. Ik zie je punt wel degelijk, heel veel onderwerpen vallen zo binnen de techniek :)
Dit is ook een vorm van tweaken, toch?
Het is biotechnologie, waar je nog heel veel meer van zult gaan horen in de komende jaren. En als we ook al heisa gaan maken over een gekke professor die zijn zenuwstelsel op het internet kan aansluiten, waarom zou een stapje verder dan ineens niet meer kunnen? Omdat er geen silicium in zit?
indicatie stelling voor deze therapie is hoogdrempelig en niet toepasbaar op de meerderheid van de patienten met cardiomyogene aangedoeningen. Vaak is het niet alleen de Sinus- en/of atrioventriculaire knoop die niet genoeg electropulsaties afgeeft maar ook de geleidingsbanen van het hart zelf.

Leuke innovatie alleen zware toekomst muziek. Ik zou zeggen, flink onderzoeken.
"Daarnaast zullen de wetenschappers waarschijnlijk eerst meer onderzoek moeten doen om aan te tonen dat hun methode veilig is."
Het lijkt mij gezond als de insteek zou zijn dat men meer onderzoek moet doen om aan te tonen of de methode veilig kan zijn.
Ik meen nogal eens een publicatiedrift en scoringsdrang te bespeuren bij wetenschappers.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True