Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 96 reacties

Onderzoekers aan de Harvard University hebben laserlicht weten op te wekken met behulp van een menselijke niercel. Er werd een fluorescerend eiwit ingebouwd dat er vervolgens toe werd aangezet om een bundel laserlicht te produceren.

Voor de experimenten werd bij individuele menselijke niercellen dna ingebouwd dat codeert voor het zogeheten green fluorescent protein, een eiwit dat in de wetenschap veel wordt gebruikt om structuren te laten oplichten. Vervolgens werd de getransfecteerde cel tussen twee spiegels gezet en door de wetenschappers met blauwe lichtpulsen beschoten. Van het gfp-eiwit is bekend dat het groen fluorescerend licht uitzendt als het door blauw licht wordt aangestraald. Vervolgens zorgden de spiegels ervoor dat het uitgezonden groene licht werd versterkt en een bundel laserlicht vormde. De niercel in het experiment bleek de procedure te overleven; na een aantal minuten laserlicht te hebben uitgezonden bleek de cel nog levensvatbaar.

De onderzoekers hopen met het creëren van dergelijke biologische lasers uiteindelijk laserlicht in een levend dier te krijgen. Dit moet ervoor zorgen dat structuren in een organisme beter te belichten en dus weer te geven zijn. Als structuren via laser meer licht geven, kunnen ze met fluorescentiemicroscopie in een hogere resolutie worden weergegeven. In plaats van spiegels denken de wetenschappers nanomateriaal te kunnen gebruiken dat het uitgezonden licht versterkt en bundelt tot laserlicht.

GFP fluorescente cel
Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (96)

Niks speciaals. Zou dus met elke kernhoudende cel kunnen. De hele techniek en de GFP is al veel en veel langer bekend en wordt regelmatig gebruikt. Sla gewoon een enkele biologische studies erop na. Of tik voor de gein eens GFP in Pubmed in. Heel veel hits. Het enige wat deze gasten gedaan hebben daar lensjes om heen zetten en het licht bundelen tot een laser. Ook niets nieuws. Wordt ook al eerder gedaan. Alleen de combinatie van de twee technieken is nieuw. En het zal natuurlijk niet zo makkelijk geweest zijn als ik dat doe lijken. Maar ook niet zo lastig en baanbrekend als de auteurs dat doen voorkomen.
Hoewel ik het met je eens ben dat het in het artikel lijkt alsof de lichtgevende niercel iets nieuws is wat het volgens jou niet is, is het combineren van deze twee technieken iets nieuws.

Daarnaast heb ik het vermoeden dat meer dan 80% van de lezers van dit artikel niets wisten van deze techniek. Hiermee is het dus nieuws voor meer dan 80% van de doelgroep.

Tweakers kan niet aan iedere techniek direct de aandacht schenken die het verdient maar juist doordat deze wetenschappers met een niercel een laserlicht hebben gecreëerd maakt dit artikel gewaardeerd door bezoekers van Tweakers.net.
het is ook wel vermeldenswaardige dat de cel na enkele minuten nog steeds levensvatbaar is, gezien de hoeveeheid geconcentreerde energie.
Die hoeveelheid gecontrentreerde energie is niet wezenlijk anders dan bij normale fluorescentie microscopy. Dus zo bijzonder is dat niet.

Verder is het sowieso vrij dubieus te zeggen dat de cel na een aantal minuten nog leefde.
Even after a few minutes of lasing, the cell was still alive and well
Zoiets kun je helemaal niet goed zien. Hooguit kun je zien dat hij niet morsdood is. Maar dat zegt weinig over de levensvatbaarheid. Je kunt op zo'n korte tijdsduur niet zien of het DNA beschadigt is, of dat andere organellen aangetast zijn. Aan de vorm van de cel kun je alleen zeer zware schade vaststellen.

Je kunt soms wel zien dat cellen unhappy zijn, wanneer ze bijvoorbeeld niet meer uitgestrekt op het micrsocoop glaasje liggen, maar rond worden. Het plaatje hierboven ziet er uit als een cel die op sterven na dood is...
of eentje in suspensie...nou kijk ik niet vaak naar kidney cellen maar ik zie vaak genoeg cellen die wel happy zijn en ook rond. Geen idee of de cellen eerst in suspensie gebracht zijn of nog gehecht waren though.

ben het wel met je eens dat je aan het uiterlijk zo niet veel kan zien maar ik weet niet wat ze nog meer voor tests hebben gedaan daarna.

[Reactie gewijzigd door superwashandje op 14 juni 2011 14:51]

waarom dan? het GFP in de cel is alleen maar aangestraald met blauw licht waarna het eiwit groen licht uit straalde (minder energierijk/langere golflengte) Het echte laserlicht is dus met spiegels gedaan zoals ik het hier lees. zoals al eerder vermeld: GFP werd/word erg veel gebruik en is echt niet zo bijzonder.
ik heb zelf voor mijn studie 3/4 jaar geleden nog GFP in E.coli ingebouwd en licht laten geven :)
omdat het er met de blauwe lamp energie wordt toegevoegd, die door middel van de spiegels "vastgehouden" wordt rond de cel om vervolgens in 1 richting (en golflengte) uitgestraald te worden. Dit betekent dat er rondom de cel energie opbouwt, en daar kan de cel blijkbaar wel tegen.
maar het is niet dat het hoogenergetische straling is ofzo. jij kan toch ook tegen licht? Het word pas een laser nadat het GFP in de cel het groene licht uitstraalt en het word gebundeld door de spiegels. op dat moment heeft de cel er al niets meer mee te maken. edit: niet helemaal waar dus maar het eerste punt blijft staan.

[Reactie gewijzigd door superwashandje op 14 juni 2011 10:00]

Zou dus met elke kernhoudende cel kunnen.
Jij eukaryocentrisch persoon! :+ Gaat prima met prokaryoten, het is dat ik niet van die funky spiegels/lenzen heb :) Ik snap ook eigenlijk niet waarom ze dit niet gewoon met een prokaryote extremofiel hebben gedaan, lijkt me makkelijker en bovendien zijn ze een stuk beter in het overleven van dit soort grappen.
Helaas kan ik het artikel niet lezen bij Nature Photonics, kan iemand me vertellen of hij wel de fulltext kan fetchen, en zo ja, bij welk instituut? Ben wel benieuwd nl.
Flash of Genius wel eens gezien?
Maar toch voor een totale leek als ik klinkt het naar een mogelijke toekomst voor sharks with freaking lasrerbeams... :+ en dat is toch wel iets wat me erg leuk lijkt om te zien :)
Meeste reacties hier lijken op Fok! stijl qua spelling en inhoud. De bedoeling is natuurlijk in de toekomst dit bij dieren (of zelfs mensen?) toe te passen als onderdeel van fluoroscopic imaging om bepaalde cellen aan te tonen (bijvoorbeeld kwaadaardige cellen). Dit heeft inderdaad consequenties als je bedenkt dat je tegenwoordig fysiek weefsel uit het lichaam moet halen om te kunnen identificeren onder een microscoop.
Klinkt misschien iets spannender dan het is. Wat ze gepresteerd hebben in een cel zo modificeren dat het gaat fluoresceren (met blauw licht beschijnen, gaat het groen licht uitzenden). Om er alsnog een laser van te kunnen maken is de cel in een opstelling met spiegels gebouwd. De cel is dus niet de laser, maar het laserMEDIUM
Een halfgeleider LASER waaiert ook alle kanten uit. Er zit niet voor niets een lens in elke CD/DVD/BluRay speler :)

Het feit dat het überhaupt LASER genoemd wordt, komt omdat de golflengte homogeen is. Licht dat een specifieke golflengte heeft (i.t.t. een gloeilamp die het hele spectrum bestrijkt), is gemakkelijker te bundelen. Ik denk dat de ter laserlicht in het artikel weldegelijk juist gekozen is.
Nee. Het feit dat het een laser genoemd wordt, is omdat de fotonen met gestimuleerde emissie geproduceerd worden. M.a.w. één foton trekt een tweede foton met dezelfde energie en fase uit een aangeslagen atoom.

Die lens zit in een DVD speler, om het licht te focusseren. Omdat licht een golfverschijnsel is, is het onmogelijke een heel dunne bundel te maken. Je golffront wordt dan namelijk dusdanig klein, dat het als een puntbron werkt. En dus rondom uitwaaiert. Kun je met Huygens golf theorie dus al prima begrijpen.

Om een heel kleine spot te maken, moet je dus eerst de laserbundel vergroten, om 'm daarna te focusseren!
Uiteindelijk moet alle energie geleverd door de laser wel degelijk door die cel gaan. Nu ken ik de sterkte niet van die laser, maar het hem vooral om het feit dat die cel nu nog steeds levensvatbaar is en het dus potentieel mogelijk is om dat in levende wezens toe te passen.
Mijns inziens wordt dat nog lastig.
Ik zal vertellen waarom ik dat denk:
Het probleem met fluorescerende eiwitten is dat ze het ontstaan van ROS (reactive oxigen species) kunnen veroorzaken.

Dit lijdt dikwijls tot schade in DNA en celmembraan, waardoor bij de meeste cellen op een gegeven moment geprogrammeerde celdood optreedt (apotose).

Het probleem met fluorescentie is dat het mogelijk is dat het "terugvallen" van de staat van atomen niet altijd hoeft te gaan, zodat een foton wordt uitgestraald. Soms zit er één of meer tussenstappen tussen. Meer gedetaileerde info kan je hier vinden: fluorescence energy.

De energie komt nu niet vrij in de vorm van een foton, maar kan veroorzaken dat een ROS ontstaat. Deze ROS kan dus weer DNA beschadigen, natuurlijk ook andere cel onderdelen. Op beschadiging in het DNA wordt (gelukkig!) erg goed gecontrolleerd door de cel. Als er dus iets mee mis gaat dan kan zelfs een kankercel waarin veel controle mechanismen niet meer juist werken dood gaan.

Ik denk dat er specifiek naar een niercel gezocht is vanwege de kweek mogelijkheden van deze cellen. Ze kunnen bijvoorbeeld veel meer stress aan in de vorm van DNA beschadiging door ROS bv. Er zijn zelfs cellen bekend waarbij bepaalde erg belangrijke controle stappen in de apoptose pathway niet meer werken (info hier).

Toepassing in een levend organisme is door deze puntjes nog niet zo makkelijk! Er kunnen bijvoorbeeld wel bepaalde aangepaste cellen op een ondergrond worden gekweekt om te worden toegepast. Dierlijke cellen kweken is alleen een stukje lastiger dan het kweken van bacteriën bijvoorbeeld.

Helemaal vergeten bij te zetten!:
Er wordt al een tijd lang gebruik gemaakt van GFP en allerlei andere fluorescerende eiwitten voor de beeldvorming van structuren in cellen en weefsels; met bijvoorbeeld fluorescence microscopy (klinkt logisch ja).

Het probleem, naast het onstaan van ROS in vooral live cell imaging, is dat de resolutie van fluorescentie microscopie weliswaar vrij hoog is. Met toepassing van bepaalde technieken, bijvoorbeeld confocaal laser scanning microscopie, maar met gebruik van een paralelle lichtbundel, wat laser bij uitstek is. Is veel nauwkeuriger te werken. Dit resulteerd in een nog hogere resolutie.
Volgens mij is het ze daar vooral om te doen, dat heb ik alleen niet terug gevonden in het artikel.

edit: wat informatie toegevoegd.

[Reactie gewijzigd door Mont2uk op 14 juni 2011 10:55]

Het probleem met fluorescerende eiwitten is dat ze het ontstaan van ROS (reactive oxigen species) kunnen veroorzaken.
---
Deels waar, fluorescentie is het terugvallen van een hoog energetische naar een lage energetische toestand van een molecuul, waar het verschil in energie door middel van licht wordt uitgezonden.

Er zijn ook allerlei andere processen waarbij een hoog energetisch molecuul kan terugvallen. Een daarvan zorgt ervoor dat er een zogenaamde triplet state gevormd word. Deze kan weer reageren met zuurstof en dit kan leiden tot een vrij radicaal, waar in jou stukje naar wordt verwezen als een ROS. Wat alleen ontzettend belangrijk is, is dat het vervallen naar een triplet state alleen maar op heel specifieke energieniveau's kan. Als je de golflengtes van je licht heel goed vastlegd (lasers of LED's) en je met de goede energieën je molecuul aanslaat kan je het probleem van radicalen groot en deels voorkomen.


Dit lijdt dikwijls tot schade in DNA en celmembraan, waardoor bij de meeste cellen op een gegeven moment geprogrammeerde celdood optreedt (apotose).
---
Het celmembraan kan zichzelf over het algemeen redelijk herstellen en hoeft niet te leiden tot apotose

Het probleem met fluorescentie is dat het mogelijk is dat het "terugvallen" van de staat van atomen niet altijd hoeft te gaan, zodat een foton wordt uitgestraald. Soms zit er één of meer tussenstappen tussen. Meer gedetaileerde info kan je hier vinden: fluorescence energy.
---
Terugvallen gebeurd in principe wel altijd, dit hoeft niet alleen via fluorescentie te gaan maar ook door triplet formatie, phosforescentie en stralingloos verval. Er zijn natuurlijk uitzonderingen op de regel zoals sommige lasers waar het gros van moleculen het gros van de tijd in een aangeslagen toestand is. maar dit zijn meestal geen biologische systemen

De energie komt nu niet vrij in de vorm van een foton, maar kan veroorzaken dat een ROS ontstaat. Deze ROS kan dus weer DNA beschadigen, natuurlijk ook andere cel onderdelen. Op beschadiging in het DNA wordt (gelukkig!) erg goed gecontrolleerd door de cel. Als er dus iets mee mis gaat dan kan zelfs een kankercel waarin veel controle mechanismen niet meer juist werken dood gaan.
---
Het is inderdaad te hopen dat als radicalen een hoop schade hebben aangericht dat cellen dan dood gaan. Maar bij sommige vormen van kanker kunnen deze mechanismen wel kapot zijn. Deze cellen zullen dan niet tot apoptose kunnen overgaan, wat kan leiden tot een te grote hoeveelheid cellen, of het doorgroeien van cellen die eigenlijk te ernstig beschadigd zijn om door te groeien.

Ik denk dat er specifiek naar een niercel gezocht is vanwege de kweek mogelijkheden van deze cellen. Ze kunnen bijvoorbeeld veel meer stress aan in de vorm van DNA beschadiging door ROS bv. Er zijn zelfs cellen bekend waarbij bepaalde erg belangrijke controle stappen in de apoptose pathway niet meer werken (info hier).
---
Dat lijkt me niet handig... op die manier gaan al je proefdieren/proefpersonen misschien zelfs wel ooit cellen krijgen zonder apoptose mechanismen. Dan loop je behoorlijk het risico op allerlei narigheid en kankers.

Toepassing in een levend organisme is door deze puntjes nog niet zo makkelijk! Er kunnen bijvoorbeeld wel bepaalde aangepaste cellen op een ondergrond worden gekweekt om te worden toegepast. Dierlijke cellen kweken is alleen een stukje lastiger dan het kweken van bacteriën bijvoorbeeld.
---
Ik denk dat het grootste probleem regelgeving is: Je mag niet zo maar eventjes een genetisch gemodificeerde cel in iemand zetten.

Helemaal vergeten bij te zetten!:
Er wordt al een tijd lang gebruik gemaakt van GFP en allerlei andere fluorescerende eiwitten voor de beeldvorming van structuren in cellen en weefsels; met bijvoorbeeld fluorescence microscopy (klinkt logisch ja).
---
Ja, en in 2008 is de nobelprijs voor de scheikunde ook uitgereikt aan Osamu Shimomura, Martin Chalfie en Roger Tsien voor de ontdekking van GFP

Het probleem, naast het onstaan van ROS in vooral live cell imaging, is dat de resolutie van fluorescentie microscopie weliswaar vrij hoog is. Met toepassing van bepaalde technieken, bijvoorbeeld confocaal laser scanning microscopie, maar met gebruik van een paralelle lichtbundel, wat laser bij uitstek is. Is veel nauwkeuriger te werken. Dit resulteerd in een nog hogere resolutie.
Volgens mij is het ze daar vooral om te doen, dat heb ik alleen niet terug gevonden in het artikel.
---
"Dit moet ervoor zorgen dat structuren in een organisme beter te belichten en dus weer te geven zijn. Als structuren via laser meer licht geven, kunnen ze met fluorescentiemicroscopie in een hogere resolutie worden weergegeven."?
Heb een tijdje met een vak stage gelopen bij een lab. Wat ik daar als nadeel kreeg te horen aan GFP confocale microscopie was in der daad onder andere de lichtintensiteit. Als je bijvoorbeeld de localisatie van een eiwit in de cel wilt volgen, en dat stofje is veel aanwezig, kun je dit prima doen door een [eiwit]-[GFP] mutant te maken. Echter is dit eiwit in zeer kleine hoeveelheden aanwezig, dan zal de intensiteit te laag zijn en kun je zo goed als niks zien. Dan komt deze additionele techniek dus van pas. Wat dit wil zeggen is dat men een cel kweekt met gemodificeerd DNA, zodat deze cel precies hetzelfde(functionele) eiwit maakt, maar dan zit er een Green Fluorescent Protein aan vast zodat men kan meten. Dit is natuurlijk een geniaal plan omdat je dan kunt zien waar een bepaald(voorheen onzichtbaar) eiwit zich in de cel bevind, en eventueel realtime kunt volgen!. Het bovenstaande artikel gaat simpelweg om een verbetering op deze techniek

Sorry, het is nog iets te vroeg om te gaan nadenken over laserstralen schieten uit je hand. :P

[Reactie gewijzigd door grind op 14 juni 2011 14:08]

Het heeft niet met méér licht te maken, dat zou zelf averechts kunnen werken.
Het is het soort licht (golflengte en richting van het licht) dat maakt dat er een hogere resolutie mogelijk is.

l_k, dank voor de nuttige aanvullingen! :)
Inderdaad, de cel is het laser medium. Maar de cel te modificeren dat hij gaat fluoresceren is absoluut géén prestatie. Ieder biologisch lab heeft dit soort cellen standaard in kweek staan.

Het bijzondere van dit werk is dus het plaatsen van de spiegels rondom de cel.
Is dit niet iets als een Schorpioen oplichten met blacklight?
Dit is natuurlijk vooraal interresant om zoals zij het omschrijven organen en organismen beter te begrijpen.

Maar wat ook interessant is, om een ander stuk DNA in te bouwen en deze dan te activeren door middel van licht.
Volgens mij wordt niet zozeer het DNA geactiveerd, maar het speciale eiwit wat de veranderde DNA structuur voortbrengt. :)
Klopt, het ingebrachte DNA bevat de instructies om het eiwit aan te maken, wat dan ook gebeurt met behulp van RNA en heel de cellenmikmak uit de biologieles. Het is het geproduceerde eiwit dat vervolgens groen licht geeft wanneer het met blauw licht wordt bestookt.
Kan dit leiden tot het van binnenuit vernietigen van een kankercel?
Lijkt me niet. Als de cel die het laserlicht uitzendt gewoon in leven kan blijven, dan blijven de kankercellen ook leven (Het zijn tenslotte dezelfde cellen, alleen de kankercellen hebben geen rem, of een zogenoemde G0-fase, in hun celcyclus door mutatie). Andersom geldt dus ook dat als ze de laser krachtiger maken de kankercel waarschijnlijk dood gaat, maar de goede cel ook. Dus uiteindelijk zul je niet veel meer bereiken met een biolaser dan met stralingstherapie...
Ik denk dat dit niet heel veel zal bijdragen (misschien indirect doordat ze gedetaileerder (kanker)cellen kunnen bestuderen).

Grootste probleem bij bestrijding van kanker los je hier namelijk ook niet mee op: hoe maak je goed onderscheid tussen goede en "foute" cellen.
Oftewel: het kapot maken van kankercellen is het probleem niet...het kapotmaken van alle kankercellen en zo min mogelijk gezonde cellen is het probleem bij behandeling.
ik zie hiervan niet een directe toepassing om kankercellen te vernietigen...hoe had je dit voor je gezien dan? nogmaals: de cel zelf gaf geen laserlicht he?...
Pure science fiction. Mensen met laserwapens in hun lichaam. Organische tech! :)

Maar goed, wie bedenkt zulke testjes?
"I want sharks with freaking lasers IN their heads"?

Zo te lezen is het lastiger om de spiegels te kamen (in het lichaam) dan de cel licht te laten produceren. Het is natuurlijk wel bijzonder dat de cel zoveel energie kan overleven.
Het is natuurlijk al even bijzonder dat een cel zoveel energie kan opwekken!
Er is geen sprake van energie opwekken in dit verhaal. Het gaat om het 'Green FLUORESCENT Protein' Er is dus alleen maar sprake van energie transfer (met het daarbij behorende verlies).

Daarnaast is dit natuurlijk wel een hele vreemde laser, namelijk een laser die je eerst met een laser aan moet stralen... Noem ik niet echt een laser, maar da's mijn visie op de zaak natuurlijk.
Zelfde redenatie als een hybride motor geen motor noemen.
Een diesel motor gebruiken om een electromotor te laten draaien is geen motor.

Hoe de laser aan energie komt maakt toch niet uit?
Misschien kan je het beter vergelijken als en elektromotor die (mechanisch) wordt aangedreven door een dieselmotor. Dat lijkt me een betere analogie conform de opmerking van ir. bob.
quote: uit artikel
Van het gfp-eiwit is bekend dat het groen fluorescerend licht uitzendt als het door blauw licht wordt aangestraald.
Afgezien of deze cel nu wel of niet veel energie kan opwekken wordt het ene licht omgezet naar het andere licht, waarbij ik me kan voorstellen dat het uitgezonden licht minder sterk is dan het ingezonden licht, dus zou je kunnen stellen dat er voor de omzetting energie is verbruikt welke de cel nog geeneens zelf hoeft te voorzien, maar dus uit het ingezonden licht haalt.
De cel wekt helemaal de energie niet op. Dat gebeurt door er van buiten blauw licht op te schijnen.

In weze is dit dus gewone normale fluorescentie microscopy. Alleen hebben ze hier dan spiegels omheen gezet, en dan gaat het zaakje vanzelf laseren...
Nee niet echt heel bijzonder...
Een orgaan cel kan veel meer energie opwekken dan de meeste denken..
Als je al nagaat dat je maar 20% van je hersennen gebruikt...
Al lijkt dat bij sommige maar 2% :+
Het is maar hoe je het ziet als je het mij vraagt.

Maar als je ook nagaat dat een vrouw tijdens een adrenaline kick omdat der kind onder een auto ligt de auto optilt in haar eentje dan sta je versteld wat het menselijk lichaam wel niet kan.

Al lijkt het me niet gezond om ff een cel te laten functioneren als laser?
20% van je hersennen? dude niet alles bij the simpsons is waar :X :F
http://www.youtube.com/watch?v=v-F7rLDWGHo

Need I say more?


En ja, zoveel energie in cellen... er is nog zoveel dat we niet weten (ondanks alles wat we al wel weten). Enige wat ik me afvraag: waarom willen we lasers maken van organische cellen? Hoger rendement?

(En toen las ik het laatste stukje nog eens... Laserlicht in een leven wezen krijgen om deze zo beter te kunnen bestuderen met fluorescentiemicroscopie.)

[Reactie gewijzigd door Nicked op 14 juni 2011 11:17]

volgens deze documentaire blijkt uit onderzoeken dat onze ogen maar 10 % zien en dat onze hersenen continue aan het voorspellen zijn wat het mogelijk zou kunnen zijn in de lijn der verwachting.

http://topdocumentaryfilms.com/is-seeing-believing/

heel erg leuk gebracht ook. zeer de moeite waard.
het was toch zo dat je maar in staat bent om ongeveer 20 % van je hersenen tegelijk te gebruiken. Daar concentreer je dan als het ware op. Dat het zo bedoelt wordt dat je niet genoeg bandbreedte in je hersenen hebt om veel meer dan 20% te verwerken. Doe anders voor de grap die psychologie testjes eens waar je een groep van 6 mensen met een bal ziet over gooien, je moet dan tellen hoevaak de mensen met een wit shirt de bal overgooien en ondertussen loopt er een man in een gorilla pak op zn dooie gemak door het scherm, veranderd de kleur van de achtergrond en loopt er iemand van het zwarte team weg en niemand ziet dit.

Dat is dus in feite concentreren en 80 % van je surroundings missen ;)
Nee,dat is ook niet waar. Bandbreedte verhaal is een analogie die in het grootste gedeelte van de hersenen simpelweg niet opgaat. Die 10% of 20% is gewoon het standaard internet broodje aap.

Gemiddeld is slechts 10 tot 20% van de hersenen (hoog) actief. Maar het is absoluut niet zo dat dit een grens is. Gemiddeld is ook maar 10% van je spieren actief... Zegt ook niets over maximaal gebruik.
Nee precies, zegt wèl iets over nùttig gebruik.

De rede dat gemiddeld slechts 10% van je spieren actief is komt gewoonweg omdat je gemiddeld maar 10% van je spieren nodig hebt om een willekeurige actie uit te voeren.. die overige 90% is dus in feite enkel om je actie-mogelijkheden lijst uit te breiden.

Hetzelfde geldt met je hersenen. Je gebruikt maar een beperkt percentage tegelijkertijd omdat het gewoon geen nut heeft om alles tegelijkertijd te gebruiken. Zelfde als je biceps en triceps tegelijk aanspannen... heeft ook weinig nut =).
te weinig cachegeheugen :+
Ja het leuke is dat je het wel waarneemt maar dat die overige frames ontbreken in je bewustzijn omdat je dat weg laat vallen omdat je je concentreerd op het ene.

Zijn maar weinig mensen die het wel opmerken en de enkele die het wel lukt om het te zien die focussen zich of niet op die witte mannetjes of die zijn wel heel oplettend XD

[Reactie gewijzigd door kniftagstuh op 14 juni 2011 10:38]

En dan heb je ook nog mensen wiens filtermechanisme welke deze 'automatisch geprocessde informatie' (denk basis dingen als objectherkenning, kleurherkenning, naamherkenning ed) weg laat vallen voor deze naar de hogere hersenfuncties gaan (en het geheugen) ontbreekt.. mensen met een 'fotografisch geheugen'.

Je kunt zelfs (in theorie/hypothese) jezelf trainen om dit filtermechanisme uit te schakelen en effectief een potentieel in/uitschakelbare fotografisch geheugen te kweken.

Gevolg is alleen wel dat je je dus minder goed op dingen kunt concentreren omdat je effectief per item minder verwerkings/vergelijkings bandbreedte hebt.

Gedeelten van je hersenen zijn maar gelimiteerd verbonden met overige gedeelten van je hersenen, wat bottlenecks produceert zodra meerdere items dezelfde resource/resourcepath vereisen voor verwerking. Theoretisch gezien zou het dus wel kunnen om 100% van je hersenen te gebruiken, maar dan enkel met 100% perfect vormgegeven hersenen, 100% perfect fotografisch geheugen, geen bottleneck op de IO en snelheid van je verwerkingscluster en enkel bij een 100% perfect op jou hersenen geoptimaliseerd inputbeeld...

Gezien statistisch en met alle variabelen uitgetekend op een normaalcurve een zeer verwaarloosbaar percentage van de wereldbevolking ook maar enigszins in de buurt komt of kan komen van 100% hersenbenutting en dit op geen manier dan ook praktisch inzetbaar is is de uitspraak dat we maar een zeer gelimiteerd gedeelte van onze hersenen (kunnen) gebruiken zeker geen onzin. Om er echter percentages aan te hangen is ook niet per se nuttig of informatief, simpelweg omdat er geen touw op te trekken is.
Noem het maar gerust thalamus
Dat 20% is een fabeltje. Om te beginnen zou het 10% zijn, en niet 20. En het klopt dat je ongeveer 10% van je hersens tegelijkertijd gebruikt, maar in totaal gebruik je wel al je hersens. Bij sommige taken heb je delen niet nodig die dan weinig gebruikt worden maar het is niet zo dat 80-90% van de grijze kwab in je hoofd compleet waardeloos is en eruit gehaald zou kunnen worden.
Van alle hersencellen verspreid over je hersennen...
Wat tot in de miljoenen is..
Niet je hersendelen!

Als je 100% zou gebruiken van al je hersencellen en je hebt het IQ van kelly (big brother kelly) dan is er iets goed mis met je.

De reden dat je maar rond de 10 tot 20% van je hersencellen gebruikt is omdat heel veel mensen hun eigen lichaam niet eens kennen...
Als je je verder gaat verdiepen en in je gedachten gaat graaien kan je zelfs nog dingen terughalen dat je denkt dat heb ik toch helemaal niet gezien?
Misschien omdat je ogen zoveel honderden frames waarneemt waarvan je je er maar 120 van bewust bent..
Maar het word toch opgeslagen in je geheugen alleen moet je er naar willen zoeken en het willen weten..

Wil je echt je volledige hersensgebruiken ben je wel een paar jaar bezig want dan moet je toch echt eerst beginnen je eigen lichaam te kennen en te weten wat je allemaal kan doen en kan bereiken..

Ach noem me gek/gestoord..

Maar goed let's call it fysica
Maar je onderbewustzijn kan wel wat met de dingen die je grotendeels vergeten bent, weten hoe je in bepaalde situaties moet reageren bijv. Het is echt zo dat vrijwel al je hersenen worden gebruikt. Hiervan dus 10 of 20% tegelijk omdat niet alles nodig is. Als je 100% tegelijk gebruikt heb je een epileptische aanval dus dat wil je ook niet.
Ja ach het is vaak dat ik na een lange dag is ff rustig ga liggen of als ik aan het douchen ben(eigenlijk niet verstandig anders sta ik weer anderhalf uur onder de douche XD) dat ik is ff na ga wat ik de hele dag allemaal heb gedaan.
En dan ben ik bijvoorbeeld in de stad geweest en dan verbaasde ik me hoeveel mensen ik heb gezien die ik eigenlijk ken maar ze gewoonweg over het hoofd heb gezien omdat ik in gesprek was ofzo..
Als ik het goed heb gebruijk je continue 20 % van je brein maar afwisselend in verschillende delen van je brein. Als je meer delen van je brein tegelijk zou gebruiken... dus laten we zeggen 2 keer 20% dan zou je in een zware epileptische aanval krijgen. Dus raar gezegd maar mensen met epileptie kunnen tijdens een aanval wel eens briljant zijn. :P
"Maar als je ook nagaat dat een vrouw tijdens een adrenaline kick omdat der kind onder een auto ligt de auto optilt in haar eentje dan sta je versteld wat het menselijk lichaam wel niet kan."

Met een adrenaline kick zal je vast minder moeite hebben om iets zwaars op te tillen, maar een auto optillen? Dat is rond de 1000kg he, dat je het weet... 8)7
Er is hier geen goed of fout bij, er zijn meerdere gevallen bekend waarbij mensen in extreme situaties uitzonderlijk veel kracht weten uit te oefenen en iets 'bovenmenselijks' weten te verrichten.
De theorie is dat je lichaam zichzelf beschermd door je eigen kunnen te onderdrukken, door de 'extreme situatie' en die hierbij vrijgekomen adrenaline onderdruk je deze limieter en ben je in staat tot iets 'bovenmenselijks'.

Zoek maar eens op "superhuman feats of strength" en je zult al snel zien dat dit vaker voorkomt, of je er in geloofd is natuurlijk een tweede.
Je hebt wel door toch dat dit voor hun een middel als niets meer dan zoals ze dat met contrastvloeistof.

Alleen op een veel kleinere schaal en op een andere manier.
Wetenschappers?
the mad kind :Y)
the mad kind :Y)
there's a thin line between mad and genius.
Afgezien van het feit dat het blijkbaar mogelijk is, hoe kom je er op om een niercel laserlicht te laten produceren, weird science..
oh, vendar dacht hetzelfde, echt niet gelezen.

[Reactie gewijzigd door een_naam op 14 juni 2011 08:58]

Weg met de oranje hestjes en fietslampojes onder het wandelen / joggen :+
Hmmm X-men achtige praktijken!?

Jammer dat dit alleen een lasermedium is. Misschien in de toekomst meer hierover?
Gisteren Limitless gezien" you feel me?
Hmmm wat voor processor heb jij erin zitten ?

een Intel mensen hersen:P als hij op volle toeren loopt loopt ie ook echter op 10% :P


maargoed wel grappig natuurlijk ligt uit cellen :P

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True