Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 111 reacties
Submitter: ADQ

Britse wetenschappers sturen een smartphone die Android draait de ruimte in om een kleine satelliet te besturen en foto's te nemen van de aarde. De onderzoekers willen hiermee testen of hedendaagse smartphones hiervoor geschikt zijn.

Onbekend is welk model het onderzoeksteam gaat gebruiken, maar het zou om een doorsnee-smartphone van ongeveer 350 euro gaan. Het team zou niets aan het toestel veranderen, maar wel zou deze in de satelliet geplaatst worden ter bescherming tegen kou en straling. Via een kijkgat in de zijkant van de kunstmaan moet de smartphone met zijn camera foto's van de aarde kunnen maken. De satelliet is zelf maar 30cm lang en wordt later dit jaar in een baan om de aarde geschoten.

De wetenschappers van het Britse bedrijf Surrey Satellite Technology Limited en het instituut Surrey Space Centre willen eerst kijken of de Android-smartphone functioneert onder de barre omstandigheden in de ruimte. "Als dit het geval is, willen we kijken of het apparaat een satelliet kan besturen", zegt Doug Liddle, hoofd van het project tegen de BBC. In eerste instantie zal de telefoon dan als backup voor de centrale computer van de satelliet dienen, maar later moet het toestel de controle volledig overnemen, waarbij het onder andere de werking van subsystemen als de gps-ontvanger en stuwraketten moet overzien.

Het project draagt de naam STRaND-1, wat staat voor Surrey Training Research and Nanosatellite Demonstration, en is bedoeld om bij ruimteprojecten goedkopere apparatuur met onder andere consumentenelektronica in te zetten.

Android in space

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (111)

lijkt beetje kopie van prive-projectje waar iemand een iphone de ruimte in bracht met een ballon. zie deze; http://www.youtube.com/watch?v=STvBBP6aNC8

[Reactie gewijzigd door himlims_ op 24 januari 2011 13:49]

En wat Google zelf ook al heeft gedaan: http://www.intomobile.com/2010/12/25/android-space-video/

Dus ze hoeven in principe niks te onderzoeken, pak gewoon de Nexus S.
Het verschil is dat als je iets aan een ballon hangt het nooit echt in de ruimte komt. Een ballon heeft een atmosfeer nodig om lift te genereren, iets wat in volgens de definitie van de ruimte dus simpelweg niet kan. Ook moet je rekening houden met het feit dat er nauwelijks g-krachten op de telefoon worden uitgeoefend als hij met een ballon omhoog gaat, terwijl een raket lancering rond de 10g op de telefoon zal zetten. Al met al is het dus te simpel om te zeggen dat je gewoon een Nexus S erin kan hangen, aangezien die de krachten vaneen een lancering mischien niet kan weerstaan. Persoonlijk zou ik voor een een Legend/Desire HD/andere alluminium telefoon gaan, omdat deze (denk ik) een stuk sterker zijn dan de plastic varianten.
Het kunststof van andere telefoons is zeer eenvoudig in staat om klappen van 10G op te vangen. Het zou niet best zijn als dat niet het geval was. Een telefoon moet redelijk wat kunnen verdragen in broekzakken e.d. en 10G is dan echt niets. Ze dienen dus waarschijnlijk alleen rekening te houden met de G-krachten op de inwendige componenten, maar eigenlijk verwacht ik qua G-krachten geen problemen.
hmm, ik weet het niet. Denk niet dat je de krachten in een broekzak kan vergelijken met krachten tijdens een lancering. Denk trouwens inderdaad dat inwendige componenten vatbaarder zijn voor schade.
De grootste G krachten krijg je bij impact ergens mee, kijk bv eens bij de specificaties van harde schijven, dan heb je het al over veel hogere G krachten dan de genoemde 10G hier terwijl harde schijven toch echt minder goed tegen schokken kunnen dan de apparatuur in een smartphone. De eerste de beste samsung drive die ik in de pricewatch even aan klik bv kan in bedrijf volgens de specs al 70G aan en buiten bedrijf 300G.
G krachten zijn niet het probleem. Het zijn de extreme trillingen die tijdens de lancering optreden waardoor schroefjes spontaan losgaan en zwakke verbindingen die relatief zware delen vasthouden (denk aan de accu en het display) afbreken.
Is dat niet simpel op te vangen door het hele toestel in een rubber casing te hangen, zoals bij harde schijven bijvoorbeeld om trillingen te dempen?
Er is een <x> aantal KM boven de planeet, waar een ballon nog kan komen, dat officieel al telt als 'space'.

Precies die hoogte worden door de NASA en ESA ook heel vaak gebruikt in tests, om die reden.

Ja, het is nog niet het absolute vaccuum van de ruimte (wat overigens geen absoluut vaccuum is, er zweeft genoeg meuk in rond), maar het is 'goed genoeg'.
(Edit: Hmm was toch echt een reply op sjhonny.)

Een absoluut vacuüm bestaat eigenlijk helemaal niet, in een vacuüm verschijnen en verdwijnen constant subatomaire deeltjes, 1 cm3 "niks" bevat een enorme hoeveelheid potentiële energie.

Los daarvan lukt het ons nog niet om een echt vacuüm te creëren, de beste ultra vacuum apparatuur behaald +/- 100 deeltjes / cm3.

De ruimte zit daar nog onder met gemiddeld maar <5 deeltjes per m3 maar zoals gezegd verwijder je de laatste paar dan is het nog niet leeg.

Je hebt dus gelijk, ik dacht dat aanvullen met wat detail misschien interessant is.

[Reactie gewijzigd door Innsewerants op 24 januari 2011 16:40]

njaaaaaaa de "ruimte" is toch het dichtst dat je kan komen bij een vacuum me dukt ... sowieso ... er is geen enkele manier om neutrino's uit gelijk wel soort "vacuum" te weren.

Sowieso, zou het niet mogelijk zijn om een object te krijgen dat aerodynamisch en ligt genoeg is en puur door Archimedes effect aan de rand van de atmosfeer de ontsnappingssnelheid te bereiken?

En why for gods sake willen ze er per sé een telefoon van maken??? wat hebben ze nodig: cpu, geheugen, besturingssysteem, zender (niet aanwezig!), meetapperatuur (niet aanwezig!), goeie zoom/speciale camera (niet aanwezig!). Al die andere meuk (touchscreen/3G, sim tray) is nutteloos gewicht ... is het niet interessanter om dan gewoon de mobo's van die gsm te kopen en dié de ruimte in te sturen?die zijn wss nog eens goedkoper.
Zo zie je maar ... nu breidt Google zijn imperium ook al uit in andere sferen dan de Athmo :) Way to go!
Ja ik ben het met Sjhonny eens, ik zie de reden om een geheel toestel te sturen ook niet in. Ze hebben het gehele scherm en toetsenbord en dergelijke niet nodig of zou dit wel een gemodificeerde telefoon worden? Wel mooi dat ze nu eens "low"budget project hiervan willen maken ipv miljoenen aan apparatuur te gebruiken om nog maar te zwijgen over de kosten van de lancering zelf.
quote: sjhonny
njaaaaaaa de "ruimte" is toch het dichtst dat je kan komen bij een vacuum me dukt ... sowieso ... er is geen enkele manier om neutrino's uit gelijk wel soort "vacuum" te weren.
Nogal offtopic op zich, maar in het lab heb je stuk betere vacua (wat in de wereld is het meervoud van vacuüm) dan in de ruimte.

Maja, verder wel mee eens dat het nogal overdreven is dat ze de telefoon heel willen laten, ik bedoel maar, mij best dat je wat onderdelen uit een telefoon wilt slopen (kan me voorstellen dat dat voor kleinschalig onderzoek toch een redelijke besparing oplevert), maar waarom scherm, hoes en al die zooi nodig is... geen flauw idee... behalve marketing enzo dan.
Tsja, er is genoeg debat geweest over de precieze grens van de ruimte. Dit is mij in ieder geval op deze manier uitgelegd tijdens een college over de standaard atmosfeer en de vroege lucht-en ruimtevaart
Officieel en internationaal begint de ruimte bij 100 Km precies.
Die telefoon kwam niet in de ruimte, maar gewoon erg hoog. Staat zelfs in het filmpje. Dit project wil de telefoon echt in de ruimte brengen, in een baan om de aarde. Toch een verschil.
Nee in een satelliet (dus daadwerkelijk de 'ruimte' in) is nieuw, dit is een copy van waar jij op doelt:
http://www.androidworld.n...ruimte-beam-me-up-scotty/

[Reactie gewijzigd door watercoolertje op 24 januari 2011 14:02]

Nee, dit is daadwerkelijk de ruimte in.

Androidtelefoons aan ballonnen is ook al paar keer gedaan (daar komt het plaatje ook vandaan): http://www.youtube.com/watch?v=mSoPJevJyeE
Ja inderdaad! Dacht al dat ik dit al eerder had gezien op iphoneclub.nl lange tijd geleden!
Het team zou niets aan het toestel veranderen, maar wel zou deze in de satelliet geplaatst worden ter bescherming tegen kou en straling.

Hoe willen ze dan verbinding maken met die smartphone? Ik neem aan dat er geen ontvangst is buiten de atmosfeer? Het toestel moet wel op één of andere manier verbonden zijn met de satelliet zodat ze hem kunnen aansturen en de foto's die hij maakt kunnen binnenhalen. Ook lijkt het mij wel handig als 'ie opgeladen kan worden anders is het een zeer kort durende proef denk ik.
Zal me niets verbazen als ze de micro USB poort gebruiken voor communicatie en stroom.
Lekker snuggere reakties hier. Het lijkt me vanzelfsprekent dat ze voor een stroombron zorgen, en dat ze de usb poort gebruiken om te laden en te communiceren.

Verder ben ik het met PatyYe eens dat het een gigantisch loos project is om het met een smartphone te doen. Puur voor de show. Een beetje ontwikkelaar dat met satalieten bezig is kan heus wel een microcontroller bordje in elkaar zetten dat 30 euro aan onderdelen kost, en wat firmware erop coden. Een digicam geeft tig keer betere foto's, met goede zoomlens, en kan perfect aangestuurd worden met een microcontroller.
tuurlijk kan een beetje ontwikkelaar dat, het gaat erom dat ze iets gebruiken dat er al is en dus geen extra ontwikkelkosten hebben...

't is niet voor niets een ONDERZOEK of een telefoon GESCHIKT is om voor dit soort dingen te gebruiken, als je 't niet probeert weet je niet of 't werkt, dus helemaal nutteloos is 't niet. Als blijkt dat de hardware geschikt is zullen ze vast gaan kijken of ze de software aan moeten passen. indien niet geschikt zullen ze het onderzoek voorlopig afsluiten en het over een paar jaar weer eens proberen denk ik.
Maar ontwikkelkosten voor zo een developer bordje zijn ook praktisch onbestaande, inclusief sensoren en IC's en microchips heb je misschien 100 euro aan componenten, 1 dagje om alles mooi te solderen en in behuizing te steken en netjes aan te sluiten en wat code te schrijven.
Denk niet dat ze hem voor het bellen sturen.
Denk dat ze willen zien of ze de rekenkracht kunnen gebruiken om eea. aan te sturen.
Klopt:
The phone itself will not "call home"; messages and pictures will come back via the satellite's radio link.
Ze zijn nu nog bezig met de ontwikkeling van een andere soort lader, met een hele lange kabel 8-)

Ik hoop dat ze er zelf aan denken!
Meestal heb je in satellieten wel een of andere stroom bron zitten. Voor kortere missies zijn dit meestal batterijen (geen D-cel gevallen maar meestal nucleair) of zelfs zonnecellen welke over het algemeen vooral gebruikt worden voor langere missies waar batterijen niet voldoen.
Leuk idee, maar ik snap nog steeds niet waarom ze willen weten of een Smart Phone in de ruimte geschikt is?

98% van de mensen op aarde kan volgens mijn niet eens een reis naar de ruimte maken omdat het extreem duur is. En je moet er nog is voor trainen ook.

Ik neem aan dat dit gewoon een onderzoekt voor de fun is.
Omdat satelliet besturings computer erg duur zijn, terwijl een moderne keukenwekker al meer processorkracht heeft.

Als je gewoon een smartphone gebruikt met een app om alles aan te sturen ,zou dat voor een goedkope nanosatelliet een erg mooie oplossing zijn.

(Waarom ze dan niet gewoon een Arduino gebruiken is dan weer een andere vraag)
of een ARM developer board, mogelijkheden en processorkracht op overschot. Kost ook minder dan een smartphone en is gemakkelijker uit te breiden met sensoren, zoals GPS en zo
Tja,enkel moet je voor GPS ontvangst op de aarde staan en dekking hebben van voldoende GPS satelieten.

En dan is er ook nog het proleem met dat tijd minder snel gaat in de ruimte dan op aarde.
De GPS chip dient enkel voor het eventueel terugvinden van het ding op aarde. Het mooie is dat eender welke chip of sensor ze willen gebruiken, deze aan te sluiten is.

En die tijd valt wel mee hoor. Ingenieursstudenten en physica studenten lossen zo een problemen op in hun bachelorjaren, dat valt wel te programmeren, moeten ze gewoon bijvoorbeeld de lorentztransformaties ofzo toepassen indien na het ogenblik dat er geen versnellingen meer optreden.
En dan is er ook nog het proleem met dat tijd minder snel gaat in de ruimte dan op aarde.
Tijd gaat in de ruimte niet minder snel dan op aarde. Het hangt allemaal af van je snelheid, niet of je in de ruimte of op aarde bent. En sowieso krijg je pas problemen als je relatief dicht in de buurt van de lichtsnelheid komt, wat op dit moment absoluut nog niet aan de orde is, zelfs niet voor satelieten. Wat je misschien bedoelt, is dat GPS-signalen een bepaalde tijd nodig hebben om op aarde te komen. Het gaat om zeer kleine vertragingen, die voor de berekening van je positie toch zeer belangrijk kunnen zijn.
De relatieve voortgang van tijd is niet alleen afhankelijk van je (relatieve) snelheid maar ook van de sterkte van het zwaartekracht veld en dit is zwakker in de ruimte dan op de aarde. Vandaar het verschil in het verloop van tijd op aarde en ter hoogte van de gps satellieten. Dit verschil in verloop van tijd is inderdaad zodanig dat hiervoor gecorrigeerd moeten worden.
Echter, een keukenwekker hoeft niet te werken bij -veel graden omgevingstemperatuur en een hoge dosis kosmische straling.
Tevens: Veel GPS'en werken niet op die hoogte, dit komt omdat ze vaak gecapped zijn op 60k of 100k feet. Google maar eens op 'high altitude gps'.
De ruimte begint bij 100 km, dus nog iets hoger...
Het moet betrouwbare, proven technology zijn.

Een paar jaar geleden zijn de 7 boordcomputers van de spaceshuttle geupgrade naar 386's om die reden. Ze waren beter/sneller dan de AT's die ze tot toen gebruikten, maar al wel proven technology.

Als het gaat om miljoen, zelfs miljarden aan apperatuur, en daar heb je 't over met sattelieten en ruimtevaartuigen, dan ga je voor 100% betrouwbaar. Niet voor nieuwe technieken die sneller / effecienter zijn.
staat letterlijk in 't artikel:
Het project draagt de naam STRaND-1, wat staat voor Surrey Training Research and Nanosatellite Demonstration, en is bedoeld om bij ruimteprojecten goedkopere apparatuur met onder andere consumentenelektronica in te zetten.
ofwel; hebben we perce duur industrieel spul nodig? Of kunnen we ook budget gaan met consumenten electronica.

[Reactie gewijzigd door himlims_ op 24 januari 2011 13:53]

oke nu snap ik een beetje het principe. Het is wel een kostenbesparend idee, maar nu is het nog atlijd de vraag of het nog werkt ook. Lijkt mij. Waarschijnlijk horen we daar binnenkort meer over.
klopt het is idd goed te weten of het werkt.

Is consumenten electronisc stabiel genoeg voor dit soort dingen. In autoelectornica zie je vaak ook cpu's van enkele genaraties geleden die lage kloksnelheid hebben, passief gekoeld kunnen worden, magnetisch afgeschermd zijn en dan betrouwbaar moeten zijn.

Maar wie weet is een smartphone betrouwbaar genoeg als hij goed afgeschermd wordt. Het is leuk om dit te weten en met 2 of 4 smartphones heb je ook meteen backup als de ene het niet meer doet.
Het is wel een kostenbesparend idee, maar nu is het nog atlijd de vraag of het nog werkt ook.
Dat is inderdaad het hele principe van iets testen: je hebt een concept, en je bekijkt of het werkt.
Wat ik alleen totaal niet begrijp is... dit kan je ook allemaal op de grond simuleren...
De trillingen en G-krachten van een lancering? De drukverschillen? De straling in de ruimte? De extreme temperaturen? Data-communicatie? Dat alles in combinatie?

Je kunt het vast simuleren, maar voor een slordige 50.000 euro knal je er een de lucht in. Heb je gelijk de werkelijke data, niet de data van een simulatie.
Trillingen, G-krachten, drukverschillen, straling, temperatuur... ja hoor, daar hebben we allemaal test-setups voor en de NASA gebruikt die zelfs tijdens de bouw van bijv. satellieten. Ik neem ook aan dat ze in ieder geval wat van deze tests al gedaan hebben op de telefoon, want zomaar iets de lucht in schieten is 1 experiment, terwijl op aarde ik er 100 kan doen voor dezelfde prijs.
Het project draagt de naam STRaND-1, wat staat voor Surrey Training Research and Nanosatellite Demonstration, en is bedoeld om bij ruimteprojecten goedkopere apparatuur met onder andere consumentenelektronica in te zetten.
Als je met een smartphone dus je fotos kan maken, GPS coordinaten bij kan houden, etc etc etc dan heb je dus hele dure gespecialiseerde hardware niet meer nodig. En die kostenbesparing kan voor kleine projecten best interessant zijn.

Edit: naar mijn weten is dit wel al vaker gedaan (zowel met iPhones als met Android smartphones). Het is mij dus niet helemaal duidelijk waarom dit nu nieuws is.

[Reactie gewijzigd door -GSF-JohnDoe op 24 januari 2011 13:55]

Dit is nieuws omdat dit de eerste keer is dat er een smartphone in een baan om de aarde wordt gebracht. Er zijn al wel smartphones naar de rand van de ruimte getild door ballonnen, maar ze zijn nog nooit daadwerkelijk "in de ruimte" geweest.
Kostenbesparingen.
Ik denk dat het voorlopig meer tegen de 99.99999% aan ligt hoor ;)

Maar het doel hiervan is niet om mensen in de ruimte de telefoons te laten gebruiken maar om te testen of hedendaagse consumentenelectronica kan functioneren in de ruimte en dure specialistische hardware kan vervangen in sommige situaties om zo kosten te besparen.
Ik begrijp dat ook niet, maar dat komt omdat het redelijk stompzinnig is om telefoon-functionaliteit de ruimte in de schieten, omdat die daar niet werkt!
Aan de andere kant zijn smartphones hele kleine full-featured computers, maar dan nog ;-)
Voor stabiliteit kan men beter testen met een ouderwetse gameboy ;)
Pentium 1? Zou je willen. Vorig jaar deed nasa een oproep om 8086 processoren in te leveren omdat die niet meer te koop waren. De computers in de shuttle zijn dus gewoon nog braaf 8 bit.

Vraag me trouwens ook af hoe die telefoon dat gaat klaarspelen. Moeten ze natuurlijk eerst software schrijven die signalen naar buiten stuurt via neem ik aan usb. De meeste telefoons doen dat niet..
Volgens mij was dat al een jaar of 4/5 geleden hoor, ik kan me herinneren dat een collega bij het bedrijf waar ik toen werkte zijn kelder was ingedoken om te kijken of hij deze nog had liggen.

Deze waren overigens ter vervanging van de processoren in de spaceshuttle als ik het me goed herinner. Het opnieuw ontwerpen van hardware voor dit vliegtuigje was te duur in verband met het naderende pensioen :-)
De 8086 was een overigens een 16-bitter.
De CPU die ze vervingen in de shuttle waren 8086's. Ze riepen toen op aan iedereen die nog 386's had om 'm in te leveren. De shuttle heeft dus 386's aan boord.
Vind het maar een vaag verhaal.

Ik hoop dat die shielding een beetje goed is, want onbeschermde elektronica ben je bij de eerste de beste zonnestorm kwijt.

Als ik het goed begrijp komt het erop neer dat ze gewoon kijken of een Hummingbird/Snapdragon een beetje geschikt is voor in de ruimte? En of Android een beetje betrouwbaar draait.

Volgens mij is het allemaal een publiciteitsstunt. Voor hetzelfde geld kun je gewoon een (ontwikkel)moederbordje met Hummingbird in een behuizinkje de ruimte insturen (dingen zoals het touchscreen lijken me alleen maar overbodig gewicht en stroomverbruik). Het is me ook niet helemaal duidelijk waarom ze niet gewoon hardening-tests doen hier op aarde. Lijkt me een stuk goedkoper om je satelliet bij NASA in een vacuumkamer te leggen en met wat straling te bombarderen, dan om het te lanceren en er dan achter te komen dat het ding stuk gaat.

De stabiliteit en bruikbaarheid van Android kun je ook al op aarde testen, daar hoeft het de ruimte niet voor in. (In mijn eigen ervaring is er geen enkel smartphoneOS dat ik een kritieke toepassing zou toevertrouwen. Een hard reboot uitvoeren wordt nogal lastig in de ruimte).

Dat lijkt me overigens ook juist de kracht van Android: je kunt het gewoon aanpassen aan het device waarop je het wilt gebruiken, in dit geval voor de aansturing van een satelliet. Het is niet gekoppeld aan een off-the-shelf apparaat.

Mijn voorspelling: die hardware gaat nog geen maand mee. Het OS zal na een week of twee al voor problemen met responsiviteit gaan zorgen. De latencies van de communicatie met de satelliet zelf zullen het OS waarschijnlijk al enige verwarring bezorgen*.

*(Met de kanttekening, dat ik hoop dat ik ongelijk heb)

[Reactie gewijzigd door Keypunchie op 24 januari 2011 14:26]

Vind het inderdaad ook vreemd, waarom zou je het extra gewicht van nutteloze onderdelen mee de ruimte in willen nemen, en de ruimte die hiervoor nodig is.

Toetsenbord? Niet nodig.
Camera? Niet nodig.
Beeldscherm? Niet nodig.
Audio uitgang? Niet nodig.
Speakers, Microfoon? Niet nodig.
Pak het moederbordje, sluit de micro-usb poort hiervan direct aan op je accu die aan de zonnecellen hangt, maak er een doosje omheen met één of ander materiaal wat de straling verminderd.. stuk kleiner en lichter en je gebruikt nog steeds consumenten electronica.
Dingen gaan niet zo zeer stuk,maar doordat er eletronen rondvliegen in de ruimte,in je circuit/CPU terecht komen,wat dusstoringen veroorzaken,dus niet stabiel.
(een 1 waar een nul moet staan)
Gaaf!! Zo wordt het wel heel aantrekkelijk en gemakkelijk om een object rond de aarde te krijgen en informatie te verzamelen.

Ik neem overigens aan dat er wel wat gedaan is aan de batterij van het apparaat. Want een satteliet met een levensduur van 48 uur is wel erg kort ;-)
En ook de standbye tijd zal waarschijnlijk veranderd zijn.

@himlims_ idd een vergelijkbaar project. Maar de iphone is imho niet bepaald een heel geschikt apparaat wegens de slechte camera gebruikt in de iPhone 3....

[Reactie gewijzigd door popolskuprosze op 24 januari 2011 13:54]

Gewoon aan een voeding leggen is niet zo'n moeilijke oplossing toch?
Simpele solar charger er aan en je bent klaar: http://a-solar.eu/EN/solar_charger
Ik zie de advertentie van de nieuwe android smartphone al staan:
"geschikt om te bellen, foto's te maken en een satelliet te besturen..."
<offtopic>
of dat je krijgt: "U bevind zich op x km in een baan om de aarde, andere gebruikers op x km in een baan om de aarde bestelde ook nog product Y en Z" klik hier om te zien wie zich bij je in de buurt bevinden.</offtopic>

vraag me af hoe het zit met de accu, de meeste kunnen niet tegen extreme kou, of wordt dit via zonnepanelen opgevangen en overgedragen op de telefoon?
De koudste temperatuur gemeten in één van de weerballonnen was 50 graden onder nul en nog steeds bleef de Nexus S werken.
Uit een ander artikel en dat was op 30KM hoogte, dus de grens is nog niet bereikt, echter kan je eventueel de standaard accu nog vervangen met een speciale die wel tegen die temps kunnen...
Misschien rare vraag maar, ruimen ze het ook op? :)
Normaal gesproken zijn de sats van dit soort projecten 4 a 6 maanden in een baan rond de aarde, waarna ze in de dampkring verbranden. je kunt ook voor een langere baan kiezen maar ik weet niet precies waar de grens is tussen definitieve baan om de aarde (tenzij je hem zelf weg stuurt) of automatisch laten verbranden na x aantal maanden.
Er bestaat geen echt definitieve baan om de Aarde. Er blijft altijd zwaartekracht op het object werken waardoor hij langzaam maar zeker altijd terug naar de aarde zal vallen. Tenzij je hem zo ver weg schiet dat de zwaartekracht van de maan/zon de overhand krijgt.
Uhm, nooit de Kepler constante gehad op school? Hoe denk je dat de communicatie/GPS satellieten in de ruimte blijven?
Nou nee,
want de android phone zal juist dienst gaan doen als controle computer van de sateliet.
Nu als eerste test is het of deze in staat is om fotos te nemen en te werken en als backup van de centrale computer.

Qua hardware kracht moet het wel lukken. Maar het is niet voor niets dat NASA nog oude pentium 1 computers gebruikt voor de space shuttel en sattelieten. Omdat deze minder storings gevoelig zijn dan de nieuwste computers.
Grof is dus beter. :-)
Maar het is niet voor niets dat NASA nog oude pentium 1 computers gebruikt voor de space shuttel en sattelieten
Dat proberen ze nu te achterhalen. Want ís dat wel nodig?

Als dit werkt, dan kan (o.a.) NASA ook goedkopere consumenten producten gebruiken (of ze dat doen is een 2e ;) ). Dat scheelt enorm veel geld en geeft tegelijkertijd ook een boost in de mogelijkheden.
Werkt het niet, dan weten ze dat en kan NASA gerust zijn dat het niet teveel terughoudend is geweest.
Ik heb er geen verstand van maar kunnen ze dit niet gewoon op aarde simuleren? (Maar goed, waarschijnlijk hebben ze dat al gedaan en gaan dit nu in de praktijk testen)
Dat valt waarschijnlijk zelfs duurder uit, plus dan zijn ze achteraf nog maar hoogstens 99.9999 % zeker of iets werkt en niet 100

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True