Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 94 reacties
Bron: News.com

Het National Institute of Standards and Technology's Government Information Preservation Working Group (GIPWog) is samen met de DVD Association bezig een standaard te ontwikkelen om de houdbaarheid van cd's en dvd's aan te geven. Veel overheidsinstellingen en bedrijven gebruiken dit soort schijven voor backups en volgens GIPWoG zouden deze instanties op de hoogte moeten worden gesteld van de beperkte houdbaarheid van de informatiedrager. Het is niet de bedoeling om te onderzoeken hoelang een cd of dvd meegaat, maar eerder of het medium een bepaald aantal jaar zijn gegevens kan houden.

CD-stapel (klein)Schijven slijten door verschillende factoren. Beschadigingen als krassen en vingerafdrukken worden veroorzaakt door het onzorgvuldig hanteren van het opslagmedium, maar cd's en dvd's kunnen ook slijten 'uit zichzelf'. De spiegelende aluminiumlaag die gebruikt wordt om de gegevens uit te lezen, kan reageren met zuurstof tot aluminiumoxide, dat doorzichtig is. Om dit te voorkomen is deze laag afgeschermd met een laagje kunststof aan de kant van de label. Dit laagje is echter erg dun en de kleinste kras - die kan zelfs al bij het fabriceren ontstaan - is al voldoende om de aluminiumlaag aan de lucht bloot te stellen. Slecht gefabriceerde cd's of dvd's gaan dus minder lang mee en kunnen na enkele jaren al aan dataverlies lijden.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (94)

idd erg handig, maar als bedrijf en ook consumenten die belangerijke dingen willen opslaan moeten ook gewoon merk cds gebruiken zoals sony,philips tdk maxell oid
geen princo of lifetek, die merken is mijn ervaring gaan al stuk onder het brangen (no flame heb er meerdere ervaringen mee)
Merkschijfjes gaan gemiddeld genomen langer mee, maar ook dit is geen garantie. Diverse CD-R's van o.a. Acer en Philips die ik zo'n 5 a 6 jaar geleden heb gebrand zijn ondertussen niet geheel of zelfs geheel niet leesbaar meer.
Met non-merk CD-R's is dit inderdaad erger: een aardig aantal schijfjes van 2001 zijn nu al niet of nauwelijks meer leesbaar :(

Het is me trouwens ook opgevallen dat blootstelling aan o.a. zon en warmte de levensduur van CD-R's dramatisch doet afnemen. Van een CD rek van mij dat in de middagzon stond zijn de meeste CD-R's binnen 1 a 2 jaar rot geraakt...

Voor duurzame opslag ben je dus helaas toch aangewezen op tapes of harddisks, of anders moet je regelmatig (eens in de 3-4 jaar om safe te zijn) je CD's overfikken...
Data corruptie heeft niet alleen te maken met goeie of slechte disc's, het heeft ook te maken met de manier van branden, snelheid, meerdere processen tegelijk lopen, onderhoud of werking van de pc etc.

Was het maar zo simpel, ik prefereer nog steeds de laagste brandsnelheid, voor een betere brand ;) Neemt niet weg dat er goeie en slechte schijfjes zijn, in dat opzicht ben ik wel blij met houdbaarheid. Vind dat daaraan verbonden moet worden welk schijfje in welk merk brander het beste brand, ook daar zit nogal verschil in.
Ik ben inderdaad ook wel nieuwsgierig waar jij je bronnen vandaan haalt. Dat branden met een hogere snelheid enigzins invloed heeft op de kwaliteit wil ik nog wel geloven: met de correctiemethoden die er op een CD mogelijk zijn zou het best kunnen dat er hier en daar een foutje in zit zonder dat je het ooit te weten komt. Maar dan levert dat geen corrupte data op o.i.d., zoals dat wel vaak het geval is bij de genoemde slijtage. Maar dat het aantal processen of de inrichting van je PC invloed heeft op de kwaliteit van de gebrande CD is (vrijwel altijd) per definitie onzin: als er een continue datastroom is naar de brander is er niets aan de hand, valt die weg (misschien onder invloed van processen idd), dan hebben we ook altijd nog technieken als BurnProof om dat op te vangen. Maar als het goed is brand die laser gewoon op CD wat 'ie over zijn datakabeltje aangeleverd krijgt van de PC, ongeacht hoeveel processen die draait of in wat voor staat die verkeert.
In reactie op - erepatat - golfdiesel - Pinobot -

De 'ideale' brandsnelheid hangt af van de samenstelling van de dye, enkele jaren terug stond er een leuk artikel in de C'T, met het steeds sneller worden van de branders wordt de inbrandtijd (geen mooi mooi woord) in de dye steeds korter. Je moet de dye dus gevoeliger maken, want anders is de laser alweer bij de volgende locatie terwijl er nog geen putje volledig gebrand is. Met als resultaat dat je lezer moeite heeft met het verschil ontedekken tussen '0' en '1'. Dus een 48x brander met een 48 x medium kun je beter te traag draaien. Een 4x medium niet te snel. Meestal gaat de vuistregel wel op dat je op de helft van de snelheid moet draaien van de traagste factor. Met wat spannend speelgoed zou men hier misschien een keer een test voor kunnen doen, welke C'T het was weet ik al lang niet meer.
Het idee achter die opmerking in dat artikel (weet ook niet meer welk nummer het was) was dat de dye dus gevoeliger moest worden, dus dat deze mogelijk ook gevoeliger zou zijn voor externe invloeden na het branden.
Daarnaast was aantoonbaar dat gebrande CDs op full-speed vrijwel altijd van mindere kwaliteit waren dan wanneer je die snelheid wat lager instelde.
Ze hadden toen een vuistregel gegeven dat het beste compromis tussen kwaliteit en snelheid was het branden op de helft van de mogelijke brandsnelheid van de brander. (ervanuit gaande dat je dus niet oude 8- of 12-speed media gaat gebruiken.)
Met mijn Plextor 12-speed merk ik ook dat de schijfjes gebrand op 12-speed toch meer problemen geven dan gebrand op 8-speed. (6-speed kan ik niet selecteren)
De laagste brandsnelheid is ook niet goed.
Volgens sommige testen ligt de ideale snelheid tussen 8x en 16x.
Dé ideale snelheid is de helft van de maximumsnelheid van de disc of de writer (de traagste van beide)
En waar haal je die informatie vandaan? ik heb altijd de beste ervaringen met de snelheden die de brander zelf instelt aan de hand van de disc die je er in stopt.
Maar dat het aantal processen of de inrichting van je PC invloed heeft op de kwaliteit van de gebrande CD is (vrijwel altijd) per definitie onzin:
Met Nero kan ik reproduceerbaar CD's laten verpesten, als ik maar genoeg dingen opstart terwijl hij brandt. Gaat bij mij dan 100% van de gevallen mis.
Wat dat betreft kan ik ervaring als bron opgeven: Als ik MP3's op CD brand voor in de auto en ik doe dat op max snelheid: Gegarandeerd no-go, zowel in de auto als binnen op de DVD speler. Ik brand ze op 16x en dan is er geen centje pijn.

edit:

Lezen is ook een vak. Ging over aantal processen op de PC.
Ik had hetzelfde als ik ze langzamer beschreef, op volle snelheid doen ze het perfect in de auto (48x op 52x media, m'n schrijver is niet sneller).
Alleen RW's heb ik mindere ervaringen mee, vooral na een aantal uren als de temperaturen toenemen in de radio, maar dat is meer een probleem van het optische circuit.
In de CT van juni 2003, staat een stuk wat redelijk inhaakt op jullie verhaal. Het is alleen niet het complete verhaal wat jullie bedoelen maar gaat over 11 stuks 52x branders waarbij de fabrikant eerder gekozen heeft voor snelheid dan voor brandkwaliteit en dat het gebruik van de diverse merken cd's per brander aardig verschil kan uitmaken.
Ik moet iets goed doen want van de over de 100 CD-R's die ik in het verleden gebrand heb (vanaf toen branders nog meer dan 1000 gulden kostten en CD-R's nog goudkleurig waren) is er nog geeneen onleesbaar geworden, en ik heb zowat élk B-merk wel geprobeerd.
De echt oude CD-R's zijn ook onverwoestbaar in mijn ervaring. De paar "gouden philipsen" van een jaartje of acht terug die ik nog op een 2x brander in een SUN UNIX station heb gebrand op de uni lezen nog foutloos! Daarentegen heb ik van mijn meer 'recente' media al verschillende uitvallers. (sommigen 100% zoals een slechte batch Arita's, MMore's en enkele merkloze gevallen) Zelfs bij die van mijn favoriete merk (Double diamond digital) al zijn ze daar op een hand te tellen (van de 100-den die ik heb gebrand) Ik brand trouwens al jaren met een Plextor 121032S... op 12x dus.

Fond memories :) van mijn eerste burns... eerst met bakken floppy's uren lang op verschillende workstations data inlezen, over het netwerk met FTP (NIET type ASCII ... dom dom, eerste burn mee verneukt) naar de brandbak transporteren, command line CD burn tool starten en dan ruim een half uur wachten voor je CD klaar was..... WOW dat is lang geleden :P
Voor CD-R's geldt hetzelfde als dat ook voor de aloude floppy geldt. Op een gegeven moment moet het allemaal zo goedkoop geproduceerd worden dat kwaliteitscontrole minder belangrijk wordt (wie gaat er tegenwoordig nog bij een leverancier klagen als er een CD defect is?)
Toen de CD-R's nog in veel kleinere aantallen geproduceerd werden en deze nog vele malen duurder waren dan dat ze nu zijn werdt er meer aandacht besteed aan kwaliteitscontrole. Hetzelfde zie je toch ook met CD-ROM spelers, die dingen kosten bijna niets meer, maar de levensduur is ook niet meer wat het geweest is.
onlangs passeerde ik een fotograaf die ook gouden cd'tjes aanbood (1,75 euro tstuk) met gegarandeerde levensduur van 200 jaar! maar ja zo echt goud straalt natuurlijk af op de prijs :p
Het staat ook gewoon op elke willekeurige verpakking dat je die dingen niet in het zonlicht moet zetten. Dat is je dan weer niet opgevallen blijkbaar.
Nou, tape is wel het laatste wat je wil gebruikem.
Mechanische slijtage op de koppen; 1 keer per jaar herschrijven.
Ik zou DAT (D.A.T ?) in iedergeval niet doen.
Maar ja, de marketing molen draait op volle toeren, dus wat wel en niet gebruikt wordt, heeft vaak geen technische argumentatie..
Dat is ook mijn ervaring. Tapes zijn heel vaak niet te restoren. Ik zie dat ook bij (grote) klanten: als ik een keer om een restore durf te vragen duurt het altijd erg lang en in zeker 20% van de gevallen lukt het niet. En dat is niet na x jaar, maar gewoon de backup van gisteren. Dat overtreft de failure rate van de goedkoopste prut CDR die je kan hebben met een flink percentage.
En wie zegt dat sony en philips wel lang meegaan? Als je zeker wil weten dat je cdrs lang mee gaan neem dan professionele discs, zoals bijvoorbeeld MAM-A.
De gold cdrs hebben een levensduur van meer dan 300 jaar:
Accelerated aging tests show that MAM Gold can be used as a reliable storage media for more than 300 years.
Bij dvds komen ze niet verder dan 75 jaar, maar dat lijkt nog steeds meer dan genoeg :)
Stored at room temperature, MAM DVD-R silver discs have an expected lifespan is in excess of 75 years.
Accelerated aging tests show that MAM Gold can be used as a reliable storage media for more than 300 years.
Ten eerste zou ik wel eens willen weten hoe ze die versnelde verouderings tests hebben uitgevoerd. Alle schadelijke dingen (zonlicht, temperatuursverschillen, blootstellen aan atmosfeer (hoe willen ze dat versnelt simuleren??)) in korte tijd. Lijkt me geen betrouwbare test...

Maar stel dat ze wel 300 jaar meegaan. Wat moet je over 300 jaar nog met een cd. Je zult de rest van je leven met nieuwe gegevensdragers te maken krijgen en zullen we cd's/dvd's op de volgende generatie gegevendragers overzetten. Net zoals nu lp's, videotape's, enz. op cd/dvd worden gebrand.

Over 300 jaar ligt je MAM Gold in een museum.
Zo'n test is vrij simpel.
Door de materialen bloot te stellen aan een steeds krachtiger hoeveelheid zonlicht en dergelijke, kun je onderzoeken hoe snel de informatie verdwijnt. Wanneer die waarden onder de vastgestelde grenswaarden (volgens de CD en DVD standaard) komen, kun je stellen dat het niet gegarandeerd leesbaar meer is.
Doordat je de snelheid van verandering weet bij die extreme blootstelling, kun je uitrekenen hoelang het duurt bij een normale blootstelling.

Het zou echter ook kunnen dat die 300 jaar gebaseerd is op hetzelfde principe als de MTBF-waarde van harde schijven.
Die methode is gebaseerd op het testdraaien van x schijven (bijvoorbeeld 1000 stuks) en kijken hoelang het duurt voordat er een schijf stuk gaat. (of een y-aantal stuks)
Stel dat is na 100 uur dat de eerste stuk gaat, bij 1000 schijven, dan is de MTBF 100'000 uur.
100'000 uur is 11,4 jaar.
Het is maar zeer de vraag of zo'n versneld verouderingsproces wel daadwerkelijk overeenkomt met de effecten wanneer het langzaam gebeurd.

100 uur met een intensiteit van "1" iets beschijnen is gewoon niet hetzelfde als 1 uur iets met eeen intensiteit van "100" beschijnen.

Bv omdat in het tweede geval sterke temperatuurswisselingen voorkomen die je in het eerste geval niet hebt.

Een aardig praktijkvoorbeeld wat ik ken: Een bedrijf wilde de omloop van planeetbanen laten zien met modeltreintjes. Die dingen bleven dan 24/7 rondrijden. Maar na 2 dagen waren ze allemaal kapot. (ook van het duurste merk)
De reden was erg simpel. Die dingen begonnen na verloop van tijd veel te warm te worden en gingen kapot. Zou je ze echter regelmatig de tijd geven af te koelen, dan kunnen ze veeeel en veel meer draaiuren maken.

De meeste verouderingstests zijn daarom ook helemaal niet zo betrouwbaar. Maar ja, je kunt geen 300 jaar wachten om te constateren of iets heel blijft. Dus moet je wel met deze methodes aan de slag. Hoe vervelend dat ook is.

Bij zo'n MTBF als die hierond voor die raptor wordt genoemd moet je dat ook niet zien als een daadwerkelijke voorspelling dat het ding 137 jaar mee gaat.
Je moet zoiets zuiver zien als de uitkomst van een rekensom, die "op zich zelf" vrijwel niets zegt. Die uitkomst heeft alleen waarde als je het vergelijkt met de uitkomsten bij andere disks. En dan nog moet je er de nodige kanttekeningen bij plaatsen.

Overigens is er al lang uitgebreid onderzoek gedaan naar de houdbaarheid van CD en DVD. Daarom is het voor de wet ook niet toegestaan om CD en DVD als enig archief medium te gebruiken voor bv financiele zaken die minimaal 7 jaar bewaard moeten worden.
(en dat geldt ook voor die MAM-A disks)
Opvallend genoeg zijn er veel bedrijven die dat niet weten.

Voor Europa zijn er daarvoor maar twee systemen toegestaan en die zijn beide gebaseerd op MO disks.
Maar dan is ie nog wel LEESBAAR :+
Een versneld verouderingsprocess simuleren kan heel goed. Ga maar eens aan het 'werk' met een veel hogere lichtintensiteit dan gemiddeld en je kunt heel snel vrij extreme temperatuurwisselingen realiseren.

Maar naar mijn mening is vooral licht een grote vijand van CDR's. De allereerst gebrandde CD's die ik heb, zijn bv aan de randen behoorlijk verkleurd, zuiver en alleen door invloeden van daglicht in een kast met een glazen deur. En dat terwijl ze nog nooit aan direct zonlicht blootgesteld zijn. Een ondoorzichtige hoes, zoals bv bij DVD meestal wordt toegepast, zou al een hele verbetering zijn, in de opslag van backup CDR's.

Bij bedrijven is dit in de regel veel minder van belang, omdat die hun data nomaliter in een brandwerende ( of minimaal brandvertragende ) kluis opslaan, liefst zelfs op een andere lokatie omwille van backup en mogelijke restore bij ingrijpende calamiteiten als brand op explosie. En die kluis zal in de regel ook lichtdicht zijn :Y)
Maar naar mijn mening is vooral licht een grote vijand van CDR's. De allereerst gebrandde CD's die ik heb, zijn bv aan de randen behoorlijk verkleurd,
Het is een beetje onwaarschijnlijk wanneer verkleuringen alleen aan de rand veroorzaakt zou zijn door licht.
Zeker wanneer je bedenkt dat de rand van een schijfje niet luchtdicht is afgesloten. Je kunt met je nagel voelen dat er verschillende laagjes zitten. (Bij MaM (Mitsui) CDr en DVDr loopt de beschermlaag nog wat verder door dan de fotogevoelige laag en mede daardoor zijn die dus beter beschermd tegen zuurstof) Het lijkt me dus veel waarschijnlijker dat dergelijke verkleuringen door zuurstof veroorzaakt zijn.
@ TD-er: Stel dat is na 100 uur dat de eerste stuk gaat, bij 1000 schijven, dan is de MTBF 100'000 uur.

Leg eens uit want daar klopt weinig van denk ik.
Er hebben 1000 schijven elk 100 uur gewerkt zonder problemen dus er zijn 100'000 werkuren verstreken voordat er een defect optrad.

Het geeft wel aan wat voor relatief onzinnige waarde die MTBF is voor een consumenten product. Je koopt als klant geen grote aantallen, dus wat heb je nou aan zo'n MTBF-waarde als je schijf in de praktijk elk moment stuk kan gaan.
Voor grote bedrijven die er veel inkopen (denk aan Medion of een groot bedrijf die alle PC's vervangt) is die MTBF waarde wel een indicatie om te kijken hoeveel reserve schijven ze op de plank moeten hebben liggen om de garantietermijn uit te zitten.
Het gaat er niet om dat je over 300 jaar je cd nog kunt lezen, maar over dat je dat over 10 jaar zeker nog kunt.

Dat hun cd's uitkomen op 300 jaar garandeerd misschien niet dat ze inderdaad 300 jaar meegaan, maar laat wel zien dat ze op zijn minst langer mee zullen gaan dan iets dat niet verder komt dan een gesimuleerde 75 jaar.

En als het jou geen betrouwbare test lijkt... stel gerust je eigen test op.. :7
MTBF staat vrij vertaald voor de "gemidelde tijd tussen een deffect" en bij een productie van 1200 apparaten mag er dus elke maand eentje kappot gaan. Daar ze er 10 tot 100 duizend verkopen mogen er dus meerdere deffect gaan....
En inderdaad kun jij dan net dat ene maandagmorgen monster treffen. :+
@ TD-er:
Stel dat is na 100 uur dat de eerste stuk gaat, bij 1000 schijven, dan is de MTBF 100'000 uur.
Leg eens uit want daar klopt weinig van denk ik.
* 786562 mpdave
CARman: Maar naar mijn mening is vooral licht een grote vijand van CDR's.
Op de langere termijn is vooral temperatuur een niet te onderschatten invloed, de meeste voorspellingen zijn gebaseerd op de aanname dat de temp niet boven de 25C uitkomt.

Zie bijv. eens deze oudere test uit 1995 geeft ook een beetje idee hoe zo'n test gedaan kan worden.
Oke, daar ben ik het met je mee eens. Maar hetzelfde bedrijf levert ook "gewone" zilvere cd-r's en beweert een levensduur van 100 jaar.

Dus ze hebben 2 producten waarvan ééntje verkocht wordt onder het mom van een levensduur van 100 jaar en ééntje met een levensduur van 300 jaar. Moet je dan de MAM Gold kopen omdat die zeker 10 jaar meegaat? Als het bedrijf echt achter de test zou staan dan zou de MAM Gold overbodig zijn en de gewone zilvere cd-r zou moeten volstaan |:(

Het wordt idd tijd voor een algemeen en onafhankelijk kwaliteitslabel.

edit: reactie op Roland Witvoet
Die MTBF geldt niet voor de data maar voor de mechaniek. Volgens mijn prof toch, kschrok er ook van :*)

en die mtbf wordt als volgt berekend: ze zetten pakweg 100 schijven aan het draaien en kijken na een maand hoeveel er nog werken vervolgens maken ze een raaklijn aan die curve en waar die raaklijn de x-as snijdt zo lang is de mtbf. Dit is natuurlijk volkomen onrealistisch daar er in het begin weinig uitvallen terwijl naar 5 jaar er veel meer uitvallen.
Je moet die duurzaamheid-aanduiding volgens mij maar met een korrel zout nemen. Soms komen er echt onrealistische getallen boven. Zo beweert Western Digital dat hun 73 GB Raptor een MTBF heeft van 1200000 uur wat dus neerkomt op 137 jaar. Lijkt me erg stug.
[Marketing Praatjes Alert]
can be used
Dit houdt enkel in dat in het meest optimale geval de schijfjes na 300 jaar nog leesbaar zijn. Er staat nergens dat ze _minimaal_ 300 jaar houdbaar zijn.
[/Marketing Praatjes Alert]
can = in het meest optimale geval ?
Volgens mij kun je het gewoon als "kunnen worden gebruikt" vertalen hoor.
Dit opent volgens mij de markt voor speciale 'back-up' CDs/DVDs. Indien de aluminium laag wordt vervangen door een 'edeler' metaal zal oxidatie uitblijven (of langer op zich laten wachten).
I.t.t. wat het artikel doet vermoeden: Er zit geen aluminium in recordables/rewritables, alleen een organische photoresist.

EDIT

Na het nogmaals lezen van het stuk kom ik tot de conclusie dat de plank hier erg hard misgeslagen wordt!
De spiegelende aluminiumlaag die gebruikt wordt om de gegevens uit te lezen, kan reageren met zuurstof tot aluminiumoxide, dat doorzichtig is.
Hier impliceert men dat dus de recordables/rewritables aluminium bevatten, wat niet zo is. Aluminiumoxide is tevens niet doorzichtig maar wit (2 of 3 atoomlagen, wat het geval is bij aluminium, van elk materiaal is doorzichtig). Dit aluminiumverhaal slaat gewoon nergens op. Pre-recorded optische media gaan in principe voor altijd mee, aangezien daar de info in een gesputterde aluminiumlaag zit. Dat oxidatieverhaal is onzin.

Recordables en rewritables gaan gaar na verloop van tijd door het feit dat:

De informatie op de infodrager (fotoresist - lichtgevoelige lak) bestaat uit niet/minder reflecterende "eilandjes" i.t.t. de putjes in aluminium. Zo'n niet/minder reflecterend eilandje wordt gecreëerd doordat de laser plaatselijk een chemische reactie teweeg brengt in deze fotoresist laag. Deze zeer snelle reactie stopt op het moment dat de laser er voorbij is. Helaas is de praktijk iets minder rooskleurig en stopt deze reactie niet direkt, maar ijlt nog een beetje na. Het eilandje vervormt na maanden/jaren en de niet-gereflecteerde laserstraal gaat buiten de specificaties, m.a.g. onleesbare CD/DVD

Zonlicht, gewoon licht en warmte zorgen ervoor dat dit sneller gebeurt en e.e.a. is uiteraard (o.a.) afhankelijk van de soort fotoresist die gebruik wordt
Wij gebruiken vaak 'Medical Grade' om CT/MR op te slaan (medische plaatjes).
Ik weet alleen dat ze veel duurder zijn, misschien hebben die een soort 'Magic layer', of ze echt langer meegaan kan ik nog niet bevestigen.
Ik vermoed dat dergelijke schijven een uitgebreidere controle krijgen.
Zoals eerder gezegd zijn er ook el-cheapo-schijven die soms verrassend lang meegaan, terwijl een pakje wat je later gekocht hebt ineens bagger blijkt.
Niet het merk van de cd/dvd is bepalend, wel in welke fabriek ze gemaakt zijn. Zo worden Sony, Traxdata en Verbatim schijfjes alledrie gemaakt in de fabriek van Mitsubishi Chemicals Corporation. Niet elk merk heeft zn eigen fabriek dus.

Meer informatie over levensduur van schijfjes op:
http://www.cdmediaworld.com/hardware/cdrom/cd_quality.shtml
Onzin, sony koopt in bij verschillende mediafabrieken. Traxdata is het merk van Ritek, de cdr schijfjes zullen dus meestal ook van ritek zijn. Verbatim is de merknaam van mitsubishi (=mcc)
Traxdata van Ritek. Zover ik weet niet. Naar mijn weten hebben ze alleen een distributieovereenkomst voor europa.

Traxdata heeft namelijk zo'n 2 jaar gebruik gemaakt van Ricoh voor hun DVD media.
Ritek produceert Ricoh media. Lees hier wat de marketing manager van Ritek Europe hierover zegt:
http://gathering.tweakers.net/forum/list_message/21299735#21299735

Opvallend, hij zegt dat Arita B-grade kan zijn.
De belangrijkste reden dat schijven onleesbaar worden mis ik in het artikel: plaklabels.
De ComputerTechniek (CT) had een tijdje terug een uiterst verhelderende test. CDs en DVDs worden aangevreten door de lijmlaag van het label en zijn dan vaak al na 2 á 3 maanden volkomen onleesbaar. Oppassen dus!

* 786562 The
en de inkt heeft geen invloed op de laag eronder?
Vergeet niet dat die inkt vrij aggressief moet zijn om uberhaupt te kunnen blijven zitten en niet na het printen nog te kunnen vlekken.
Ik ben het wel met je eens dat het een compleet andere belasting van de beschermlaag is, want die lijm druk je op een veel groter oppervlak op de schijf.
Niet alleen dat, maar als het label 'opdroogt' krimpt deze een heel klein beetje. Hierdoor wordt de schijf een beetje kromgetrokken en krijgt de laser dus moeite om de data te lezen, met name aan de buitenzijde van de schijf.
Voor CD's (i.t.t. DVD's) geldt dit ook, maar omdat de datadichtheid daar veel lager is levert dit minder problemen op.
Maar hoe zit het dan met die printerinkt Jester?? Daar zit ook een oplosmiddel in welke de toplaag van de DVD aantast toch?
Allereerst: sorry voor het late antwoord.
Ik zal proberen jouw vraag en die van de TD-er te beantwoorden.

Jullie komen beide met sterke punten, maar de fabrikanten van printables hebben deze problemen ook onderkend.
De kwestbare kant van een schijf is, in tegenstelling tot wat de meeste mensen denken, de bovenzijde. Een kras op het beschreven c.q. geperste gedeelte, kan doorgaans goed door de software worden opgevangen. De bovenkant is altijd het probleem: daar zit de reflectielaag. Een printble medium is altijd voorzien van een vrij dikke laag 'bedrukbaar' materiaal, dat gemaakt is om bestand te zijn tegen juist datgene waar printerinkt om berucht is: aanvreten!

Een printable medium kan onmogelijk de levensduur hebben van een non-printable. Echter, een printable is ervoor gemaakt om blootgesteld te worden aan oplosmiddelen! Een gewoon medium is dat niet, hetgeen verklaart waarom plaklabels funest zijn. Een interessante test, die bij mijn weten nooit is uitgevoerd, zou zijn om de levensduur van printable en non-printable media te vergelijken, wanneer bij beide een plaklabel wordt gebruikt. Ik durf mijn geld wel te zetten op de printables, ook al zijn deze ontworpen om aan inkt blootgesteld te worden ipv aan lijm.

Mijn eigen vuistregel is en blijft dan ook:
Belangrijke data moet je niet blootstellen aan labels en/of inkt. Een filmpje voor een kennis kun je best bedrukken, zolang je maar geen plaklabels gebruikt: het is funest voor het medium en, belangrijker, jouw reputatie!
Dit geldt dus alleen voor CDR/RW

Bij DVD zit de informatiedrager tussen 2 discs van 0.6 mm polycarbonaat. ;)
Ik heb recordables gezien die het 'label' printable dragen, maar feitelijk zijn het dezelfde recordables als de non-printables, alleen is bij deze laatste een logo erop gedrukt.
Natuurlijk is dat bij de gerenomeerde merken niet het geval, maar bij de zgn 'supermarkt-merken' komt dat zeker wel voor.
EINDELIJK dit werd tijd.. ik heb cd's in het donker liggen die niet gebruikt worden... tot voor kort... cd was 5 jaar oud en nog nooit gebruikt buiten het eenmalig branden. kon zo de prullebak in. cd was bewaard in het donker op kamer temperatuur :(

ik vind het niet meer dan terecht en nog laat dat ze dit doen. ik ben wel benieuwd of er nu een wedloop komt op de meest durable cd's ... ik wil best 50 cent extra betalen voor een cd / dvd die ik over 8 jaar nog kan uitlezen
Dan zou je eens moeten kijken naar schijven met een zwarte brandlaag of die zilver/zilver schijven. Die zijn beide 1000 jaar houdbaar volgens de fabrikant.
O.a. verkrijgbaar bij http://www.nierle.de (koop ik ze ook)
Kan je aub merk/type noemen? Op de site zie ik niet zo over welke schijven je het hebt...
Wijze les die we hier uit kunnen trekken,

papier heeft het 2000 jaar volgehouden, en dat zal het de komende 2000 jaar ook doen.
Veel overheidsinstellingen en bedrijven gebruiken dit soort schijven voor backups
Er zijn professionele organisaties die optische media gebruiken voor backups? Iedereen gebruikt toch tapes? Zelf dat-tapes kunnen een veelfout van de data die op een dvd past aan.
Je kan ook gewoon hardeschijven gebruiken voor backup. Je gebruikt dan gewoon een hot swap-able drive bay en gebruik de HD daarin alleen als backup. Als die vol is gebruikt je een nieuwe HD. Per GB is het niet duur en qua levensduur en gemak is het redelijk hoog. Je hoeft alleen te zorgen dat je een fatsoenlijk FS gebruikt (voor de zekerheid in de toekomst).
Zelf dat-tapes kunnen een veelfout van de data die op een dvd past aan.
Daarom willen ze die houdbaarheid ook onder de aandacht brengen :)

Maar goed, even serieus.
Tapes nemen relatief veel ruimte in de kast in en zijn vrij omslachtig wanneer het gaat om even snel de informatie in te lezen.
Zo heb ik mij eens laten vertellen dat ze in een ziekenhuis de informatie per patient op een optisch medium plaatsen en dat archiveren. Denk hierbij aan Rontgen fotos en andere data die een beetje te groot is om online te blijven houden.
Waarschijnlijk gebruiken die bedrijven het niet als backup, maar als archief medium.

Overigens voldoen CD en DVD niet aan de juridische eisen daarvoor, dus bedrijven zouden dat niet mogen doen. (als ze tenminste niet ook nog een copy op tape daarvan hebben)

De enige optische media die voor archivering goed genoeg is, is magnetisch optische media.
Veelvoud :D

Maar... Zelfs DAT tapes hebben een enorm nadeel... De aanschafprijs van nieuwe DDS3 of 4 drives zijn niet mals (honderden euro's) en de tapes zijn ook aandig prijzig (alhoewel stukken goedkoper dan de meeste andere Tape backup systemen)
Op een DDS3 tapeje past uncompressed 12 GB, op een DVD+-R, 4.7 GB (is wel te doen, als je backups niet TE groot zijn, anders over een paar schijfjes branden). Op CD-R's 0.7 GB (dat is dus te weinig, je blijft wisselen...)
12 GB aan DVD's brand je ongeveer net zo snel (4x), of sneller (zeg, op 8x) weg dan dat je een 12 GB tape volschrijft.

Funest voor een tape: Magnetische gevoeligheid (dus niet lang in de buurt houden van electronische apparatuur of laten liggen in de buurt van magneten, luidsprekers, bepaalde schroevendraaiers etc.) Verder zijn ze ook wel enigszins gevoelig voor wisselende temperaturen, hogere luchtvochtigheid en (direct) licht.

Funest voor een gebrandde DVD: Vlekken en krassen op de leeskant, direct licht, sterk wisselende temperaturen. Als je goedkope rommel hebt (waarbij de reflectielaag en dye aan de rand niet goed is afgeschermd) rotten langzaam je randen weg, vooral bij hoge luchtvochtigheid.
Ik heb nog een test uit pc-active daar kwam Memorex erg goed uit de test, en oa te koop bij bartsmit en kwantum.

Ik snap niet waarom ze de aluminium laag van een cd niet tussen de 2 kunststoflagen zetten. Dat bied n.l. een betere bescherming.

Ook komt er een krasvaste laag voor opneembare dvd's, helaas niet voor cd's.

Artikel over het produceren van dvd's:
http://www.hardware.info/artikelen.php?id=139&page=1
IK heb hier van die princo's dvd-r schijfjes liggen en die heeft dat wel ! kunstoflaag,witte kunstoflaag ,zilverlaagje, kunstoflaag

en die waren spot goedkoop !
die bovenste witte laag kan je er zo afhalen...zit maar op paar plekken vastgelijmd :r

ik gooide een keer zo'n dvdtje kapot (altijd leuk als ze mislukken :P) en toen merkte ik dat op, pakte een andere (nieuwe) en probeerde het bovenste witte laag eraf te halen en dat ging zo makkelijk :?

kortom..prut...
Aluminium zit alleen in pre-recorded discs, niet in recordables/RW's.

Bij DVD's zit de informatiedrager tussen "2" discs in. 0,6mm polycarbonaat - infodrager - 0,6 mm polycarbonaat. Een CD is 1,2 mm dik. De dikte van de CD/DVD heeft te maken met de golflengte van de laser.
Een nadeel van een kunststof beschermlaag voor recordables is dat je tijdens het branden de warmte niet kunt afvoeren. Hierdoor krijg je dat de ernaast gelegen putjes ook beinvloed worden.
Bij een geperste schijf speelt dat probleem niet mee, want daar wordt de data op de plastic laag gezet, vergelijkbaar met een ouderwetse LP. Daarna dampen ze er een laagje aluminium op en drukken ze er een beschermlaagje plastic op.

Bij een aantal merken spindels DVDr's (bijvoorbeeld Mitsui) zit er boven en onderop de spindel een halve recordable (alleen het eerste laagje plastic). Daarin zie je al de groeven zitten voor het op te nemen spoor data. Het verschil met de recordable schijfjes is echter dat de uiteindelijke data niet bestaat uit putjes, maar uit wel of niet glimmende stukjes dye.
Wat iedereen die klaagt over onleesbare oude(re) cd-r's en dvd-r's niet vermeld, is de manier waarop ze die dingen lezen.

Als ik hier een selectie 10 jaar oude cd-r's (25 piek per stuk gekost!) in m'n 52x drive duw, 'doen' de meesten het niet, vooral aan het einde verslikt de drive zich, als de 52x bereikt is. Niet verwonderlijk natuurlijk.

Echter, als ik de drive naar 16x afrem, gaat het nog prima en geeft ook een tool als K-Probe aan dat er weinig mis is met de data op de disc.
Raar, die drive hoort zelf af te remmen al hij te veel fouten krijgt.

Bijvoorbeeld bij Nero DVD speed kan je aan de snelheidcurve afleiden of er leesproblemen zijn. Juist met dank aan het feit dat de drive zelf op een lagere snelheid gaat lezen bij leesfouten.
Klopt, maar er zit een verschil tussen een van het begin constante 4x of 16x leessnelheid en een wegens leesproblemen afgeremde leessnelheid.
Die laatste wil namelijk graag weer omhoog als hij denkt dat het mogelijk is, en op dat moment worden er weer leesfouten vastgesteld, moet er weer geremd worden etc.

Dat leidt ertoe dat een vooraf naar 16x afgeremde leestest op een gemiddelde van 16x wordt gecompleteerd met nagenoeg geen leesfouten, terwijl een door fouten geremde leestest op diezelfde schijf een gemiddelde snelheid van 4x haalt, en een berg fouten weergeeft.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True