Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 67 reacties
Bron: PhysicsWeb, submitter: silentsnow

In Oostenrijk is de eerste banktransactie via een kwantumcryptografiesysteem voltrokken, zo lezen we op PhysicsWeb. Onder het stratenstelsel van Wenen zijn het stadhuis en het hoofdkwartier van de Oostenrijkse bank verbonden door bijna anderhalve kilometer optische vezel, waarlangs de signalen worden verzonden. Dit cryptografiesysteem maakt gebruik van verstrikte fotonen en is ontwikkeld door wetenschappers van de universiteit van Wenen, de Duitse Ludwig-Maximillian universiteit en ARC Seibersdorf Research. Verstrikte fotonen zijn niet gepolariseerd wanneer zij door de kabels reizen, maar worden gepolariseerd wanneer ze gemeten worden.

EncryptieDe gepolariseerde status van het ene foton bepaalt de polarisatie van het andere foton, omdat ze verstrikt zijn. De zender bestaat uit een 405nm laserdiode die via een betabariumboraatkristal fotonparen van 810nm genereert. Een van de fotonen wordt lokaal geanalyseerd door vier siliconen fotodiodes, terwijl de ander wordt verzonden naar de ontvanger bij de bank. Volgens de wetenschappers is dit een voordeel van hun systeem, omdat de sleutel bij zowel de zender als de ontvanger ontstaat en niet tussen de twee locaties verplaatst hoeft te worden. Op dit moment werkt het team van Andreas Poppe aan eenzelfde 1550nm systeem.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (67)

Even een poging tot extra uitleg:

Bij verstrikting gebeurt het volgende. Eerst worden twee fotonen met elkaar verstrikt. Als dit gebeurd
is, blijven deze twee fotonen gekoppeld, zelfs als ze niet meer fysiek bij elkaar zijn.

Het idee van communicatie met verstrikte fotonen bestaat uit een paar stappen:

1. Eerst verstrik je de fotonen. Ze hebben nu nog geen nuttige informatie.
2. Je houdt een van de fotonen bij je, en stuurt de ander naar je communicatiepartner. De fotonen hebben nog steeds geen info.
3. Nu verander je de foton die je bij je hebt gehouden zodat deze de informatie bevat die je wilt versturen.
Op dat zelfde moment, dus instantaan(!!!!) verandert het verstrikte broertje dat je had weggestuurd ook.
4. De communicatiepartner leest zijn info uit.

Het voordeel van dit systeem is dat je geen informatie over het netwerk verstuurt, maar alleen de drager. Pas als de drager is aangekomen zet je de info erop. Het klinkt allemaal erg sf en vreemd, maar dit kan echt.

edit-typo
Het is heel erg ot maar, welk principe zit er dan in de communicatie tussen de beide fotonen?
Instantaan lijkt me in principe onmogelijk aangezien we op dit moment besloten hebben dat de lichtsnelheid de hoogst haalbare is.
Op korte afstanden zou het allemaal nog redelijk instantaan gaan, maar stel dat je dit over enkele lichtjaren afstand doet...dan zit de communicatie tussen de fotonen dus vast aan de lichtsnelheid.
Het is dus wel instantaan, letterlijk dus en niet bij benadering. We hebben met elkaar besloten dat er niets fysiek sneller dn het licht kan, maar het blijkt dat informatie zich daar niet aan houdt.

Dit laat zien dat er nog steeds grote gaten in de natuurkunde zitten. Einstein's relativiteitstheorie leert ons dat niets sneller kan dan het licht. De quantumtheorie leert ons dat entanglement bestaat, maar deze theorie trekt zich geen ene bal aan van de relativiteitstheorie.
Klopt, als deeltje 1 zich aan de ene kant van het universum bevindt en deeltje 2 aan de andere kant, is de verbondenheid
nog steeds instantaan.

Dat dit tegengesproken is door de algemene relativiteitstheorie is echter niet waar, als informatie zich door ruimte-tijd moet verplaatsen, is lichtsnelheid nog steeds de beperkende factor.

Voor de mensen die niet weten hoe entanglement onstaat, laat me een voorbeeld geven:

Bij pi-meson verval onstaan twee fotonen. Omdat deze van hetzelfde moederdeeltje afkomstig zijn, zijn deze 'entangled' . Op het moment dat je een meting verricht aan een van beide leg je de eigenschappen van de ander vast.
Hoho, wat je nu zegt is niet waar. Het vastleggen van de toestand van het deeltje (op afstand) gebeurt inderdaad instantaan, maar je kan er geen informatie mee verzenden: je kan het foton dat je bij je gehouden hebt alleen METEN, niet veranderen naar jouw wens, dus je kan daarmee nooit informatie versturen. Dat is dus de reden dat de relativiteitstheorie dus juist nog WEL volledig blijft gelden.
Wel heb je allebei een identieke set random getallen (= sleutel) in handen die niemand anders afgeluisterd kan hebben.
Het is inderdaad heel lastig uit te leggen, het met niets in het dagelijks leven vergeleken kan worden.


hakken314, ik ben er een beetje uit, dus correct me if I'm wrong...

Een van de principes van quantummechanica is dat een deeltje niet één eigenschap heeft, maar dat een deeltje verschillende mogelijkheden heeft: een elektron draait linksom of rechtsom, maar kan in de quantummechanica het tegelijk doen. Dit klinkt natuurlijk raar, en op het moment dat je wilt weten welke van de twee hij doet, dwing je hem daarmee in een van de twee mogelijkheden. Je meet links of je meet rechts, niet allebei.

Bij entanglement gebeurt iets vergelijkbaars: de fotonen die verstrikt zijn bevinden zich in zo''n tussentoestand. Op het moment dat ik door een meting het ene deeltje in een "echte" toestand druk, zal het andere deeltje die verandering onmiddelijk volgen.

Eigenlijk, maar ik weet dat het raar klinkt, breng je dus geen informatie over, maar dwing je het deeltje de info die het heeft prijs te geven. Zolang de zender zijn deeltje nog niet heeft uitgemeten, kan de ontvanger niets zien.
Correct, maar als je bij de meting de eigenschappen van een deeltje veranderd (bijvoorbeeld spin), dan beinvloed je ook de eigenschappen van het verbonden deeltje. Dat is waar teleportatie op gebaseerd is.
Wie zegt dat de algemene relativiteitstheorie van toepassing is op kwantum entanglement???

Is dit dan al bewezen? Of juist het tegendeel?
Het klopt globaal. Stel je voor dat twee deeltjes zijn onstaan uit 1 deeltje met spin nul. Stel er onstaan twee deeltjes met spin niet nul, bijvoorbeeld 50% kans op spin up en 50% kans op spin down. Dan weet je nooit zeker welke spin je meet, maar op het moment dat je de spin meet aan deeltje 1, en je krijgt spin up, weet je dat het andere deeltje spin down moet hebben, vanwege het behoud.

Entanglement is niet verklaard, maar het bestaat; het is al meerdere keren aangetoont. Samen met gedeelde toestanden leveren dit interessante hulpmiddelen op voor toekomstige computers ;)
Voor wat ik ervan begrijp is het dus een beetje vergelijkbaar met het effect van een 'voodopop' (ongeacht of dit nu wel of niet kan, het gaat er nu alleen om hoe het zou (moeten) werken). Als je een speld in de voodopop steekt, zou de persoon waarmee deze 'gelinkt' is de pijn voelen die hij/zij zou hebben als er echt een speld of naald in zijn lichaam zou worden gestoken; dus voelt hij hetzelfde wat die voodopop zou voelen als 'ie kon voelen.
Zou je de mogelijkheid hebben om de pein(en) en de plek ervan bij de persoon te meten, zou je zo dus kunnen weten wat er met de voodopop gebeurt en zo kunnen 'communiceren' met degene die die pop bezit (weliswaar alleen van de bezitter naar jou, als je het andersom wil moet jij ook een voodopop hebben en de ander de persoon kunnen meten waarmee die pop 'gelinkt' is).
De voodopop is dan de fotoon 1 in het hierboven genoemde voorbeeld, en de persoon fotoon 2.

Ik heb geen hogere natuurkunde, dus weet niet zeker of mijn verhaal klopt, maar het leek mij wel een handig 'praktijk-voorbeeld'.
Dit is dan toch het principe van anti-materie? Deeltjes die met elkaar verbonden zijn en op elkaar reageren. Dat alles wat er bestaat een negatieve versie heeft?
Of sla ik de plank nu mis?
Dat dit tegengesproken is door de algemene relativiteitstheorie is echter niet waar, als informatie zich door ruimte-tijd moet verplaatsen, is lichtsnelheid nog steeds de beperkende factor.
Vooraf: ik snap geen bal van natuurkunde is mij verteld :P

Jij bent het dus met PhysicsRules eens dat de verandering instantaan is. Maar je zegt dat informatie nog steeds niet sneller gaat dan de lichtsnelheid? Nu kan het aan mij liggen, maar de instantane verandering van dat foton is toch gewoon informatie? Ik kan me namelijk voorstellen dat je d.m.v. het veranderen van de foton ook informatie bit voor bit door kunt geven...

En met instantaan word toch neem ik aan ook dat bedoelt? Ofwel: ik heb 2 fotonen op 10 minuten (lichtsnelheid) van elkaar. Als aan de ene kant 1 foton word veranderd gebeurt dat exact gelijktijdig 10 minuten verderop. Ofwel: als ik na het veranderen van 1 foton naar het andere foton zou reizen met de snelheid van het licht dan zou het foton op die locatie al 10 minuten terug ook moeten zijn gewijzigd.

* 786562 Mecallie
Einstein was verkeerd ;-)

(ik meen dat wel, eh) - zoek maar eens op google naar quantum physics. Ik snap er niet veel van, maar ik begrijp wel dat er snellere dingen zijn dan licht (instantaan). Het is eigenlijk geen snelheid meer maar meer een verbondenheid.
Wat offtopic, maar omdat het nu voor de 4e keer wordt gebruikt: het engelse "instantly" is gewoon te vertalen met "onmiddellijk". Instantaan is wellicht een leuke naam voor een additief aan instant-pudding, maar het is geen Nederlands woord. (8>

Op http://www.quantenkryptographie.at/ staat trouwens aardig wat info over dit onderwerp.
Einstein was verkeerd ;-)
Ondanks dat veel mensen hier enigzins het idee geven is dit hiermee nog niet bewezen. De twee deeltjes veranderen tegelijkertijd; niet sneller dan de lichtsnelheid.
het engelse "instantly" is gewoon te vertalen met "onmiddelijk". Instantaan is wellicht een leuke naam voor een additief aan instant-pudding, maar het is geen Nederlands woord.
onmiddelijk is ook geen nederlands woord, onmiddellijk wel...
Ik wist niet dat dit kon en vind het erg gaaf. Maar waarom hebben we dan geen netwerk apparatuur die zo werkt?

Of werkt het als write once read many times?
Die fotonen worden tenslotte niet voor niets de hele tijd overgezonden?

Maar fotonen zijn niet zo groot, kan je er niet een biljard ofzo in je telefoon stoppen en dan heb je een soort fotonentegoed?
Even een paar opmerkingen: Het doorgeven van een quantum status via quantum verstrengeling gaat absoluut niet sneller dan de licht snelheid. De fout die gemaakt wordt is dat men alleen kijkt naar het moment waarin de quantum status wordt 'doorgegeven'.

Het probleem is echter dat je altijd eerst 2 deeltjes moet verstrengelen (deeltje 1 en 2). Daarvoor moet je ze in elkaars buurt brengen. Wanneer deze 2 deeltjes verstrengenld zijn wordt één van de 2 (we gaan even van deeltje 2 uit) verzonden naar de ontvanger. De 2 deeltjes bevatten dus nog geen informatie. Dit versturen van één van die deeltjes kan niet sneller dan de licht snelheid.
De verzender bereid nu deeltje 3 voor met de gewenste quantum status. Vervolgens meet de verzender deeltje 1 en 3 tegelijkertijd. Hierdoor neemt deeltje 1 dezelfde eigenschappen aan als deeltje 3, want meten is veranderen in de quantum fysica. Doordat de quantum status van deeltje 1 veranderd, veranderd deeltje 2 mee. De informatie is nu overgedragen aan de ontvanger. De verstrengeling tussen deeltje 1 en 2 is nu echter verbroken. Er kan dus niet nogeens informatie verzonden worden langs de zelfde verstrengeling. Er moet weer een nieuwe verstrengeling gemaakt worden en er moet weer een nieuw deeltje naar de ontvanger verstuurd worden.

Omdat voor elke stukje informatie een deeltje fysiek verzonden moet worden gaat deze manier van gegevens overdragen niet sneller dan het licht. Daarom is ook die glasvezel kabel nodig. Via die kabel worden licht deeltjes (fotonen) verzonden van de verzender naar de ontvanger.

@Prinsje, een MAC adres kun je spoofen. Voor de buurman is het inderdaad niet mogelijk om jou gegevens te jatten, maar een computer crimineel huppeld zo je netwerkje binnen.
Voor een compleet technische uitleg moet je maar eens zoeken naar informatie over het Einstein Rosen Podolsky Paradox of Bridge.

In het kort: 2 quantum deeltjes zijn aan elkaar gekoppeld en verplaatsen zich in 2 verschillende richtingen. Wanneer je een wijziging aan 1 deeltje aanbrengt, verandert het 2e deeltje naar dezelfde toestand.
Wat ik nooit begrijp is dat wanneer je, zoals hier, een prive (glasvezel)kabel aanlegt tussen twee partijen, waarom dan nog zo ingewikkeld doen met quantum-sleutels etc? Je merkt het toch direct aan de (eventueel korte) onderbreking in je datastroom wanneer iemand het draadje doorknipt om een tap aan te leggen/middleman te spelen?
ik denk eerlijk gezegd dat dit meer voor testdoeleinden is...Uiteindelijk wil je dit soort encrypties ook op het internet en daarmee het openbare netwerk gaan toepassen.

Daar is de kans op een kwaadaardig tussenpersoon opeens een stuk reeëler
Dat hangt er maar vanaf hoe lang de fiber is en wie de controle over die kabel heeft. Stel dat er een onderbreking heeft plaatsgevonden, dan is het niet mogelijk om er volledig zeker van te zijn dat niemand de lijn aftapt. Met deze techniek heb je dat probleem niet (meer).
De grap is dat er de informatie zelf niet meer de kabel heen gepompt wordt. Alleen de drager. Pas als de drager aangekomen is, wordt de informatie erop gezet. Als je het signaal aftapt krijgt de ontvanger zijn boodschap sowieso niet binnen, en weet hij dus dat het signaal onderschept is.
Dit is absoluut veilig. Bij uiterst gevoelige data is het verschil tussen nagenoeg absoluut veilig en absoluut veilig best een groot verschil ;) Daar komt bij dat je alleen de sleutel op zo'n omslachtige manier hoeft te versturen, de rest kan met een gewone laser verstuurd worden.
Dit is echt grotendeels koeterwaals voor mij. :?

Klinkt in ieder geval wel als een ingewikkelde maar veilige encryptie, dat in contrast met de berichten de laatste dagen over de gaten in enkele encryptiemethoden. Zal wel reteduur zijn nog ook lijkt me zo.
Zal eens uitleggen wat ik hierover weet :7

(BBC reportage gezien over dit fenomeen)

Men gebruikt een eigenschap van het licht om de zekerheid te bieden dat de data
a) origineel is
b) niet kan gelezen worden door derden
c) niet gewijzigd kan worden door derden

doet dus hetzelfde als RSA en andere, maar het inovatieve is hier dat het ONKRAAKBAAR is :)

Als een hacker de stroom lichtfotonen wil onderscheppen, zal de hacker de stroom "kapotmaken" (is fysische eigenschap van het licht dat dit gebeurd)

Dus de stroom data in de vorm van licht is volledig veilig te transfereren tussen 2 personen omdat als iemand anders de stroom probeert te lezen, wordt die al gewijzigd.

Is allemaal vrij technisch :P maar het komt er op neer dat het 100% veilig is, tenzij een hacker de natuurwetten kan hacken ... en op dat moment zullen de dingen naar omhoog vallen en de varkens vliegen :P
Het is niet onkraakbaar, maar je kunt de sleutel niet onderscheppen.

Hoewel, dat vraag ik me dan af. Wat als je het quantum-entangled foton afvangt en een eigen quantum-entangled foton verder stuurt? Dan vang jij toch de sleutel af die de zender verstuurt en kun jij je zelfverzonnen sleutel versturen via je eigen foton.
Kun je dat toelichten?

Het lijkt mij dat ik inderdaad in het midden kan gaan zitten en de drager kan opvangen. Vervolgens stuur ik zelf een drager door naar de ontvanger. Hoe weten de communicerende partijen nu dat ik in het midden zit te relay-en?
Tijd speelt ook een grote rol hierin.
Het lijkt mij dat ik inderdaad in het midden kan gaan zitten en de drager kan opvangen. Vervolgens stuur ik zelf een drager door naar de ontvanger. Hoe weten de communicerende partijen nu dat ik in het midden zit te relay-en?
Bij quantum entanglement (verstrikte fotonen, mooi vertaald :) ) kan niet tegelijkertijd polarisatie en 100% zinnige data gelezen worden, dus een man in the middle kan ook niet beide lezen en reproduceren. Aan beide kanten worden een aantal fotonen voor polarisatiemetingen gebruikt en de rest voor dataoverdracht. Die man in the middle weet echter niet welke dat zijn, daar wordt een aparte sleutel of algoritme voor gebruikt. Als hij er zomaar tussen gaat zitten wordt zijn aanwezigheid door verstoring opgemerkt en is het systeem dus veilig, tenzij hij ook in het bezit is van de toetsingssleutel.

Of nu hetzelfde kanaal wordt gebruikt voor het versturen van een sleutel of niet komt dit neer op security through obscurity (initiële controlesleutel/algoritme/one time pad moet geheim blijven, d.w.z. ingebouwd zonder toegang voor derden of verstuurd over een apart/veilig kanaal, of fysiek door een te vertrouwen koerier b.v.). In het bovenstaande geval wordt ook de sleutel over dezelfde verbinding gestuurd, maar dan moet dat logischerwijze ook door een geheime controlesleutel getoets worden.

Het voordeel van zo'n systeem is per slot van de rekening dat als de verbinding eenmaal veilig opgebouwd is, het nadien veilig blijft, wat bij een normale encryptiemethode (op one time pads na) niet gegarandeerd is vanwege mogelijke algoritmische zwakheden of brute force aanvallen. Tenzij er natuurlijk een vooralsnog onbekende natuurkundige omweg wordt gevonden, maar dat lijkt op het moment onwaarschijnlijk.

Geen enkel systeem is 100% veilig, dit systeem heeft als aanvalspunt de geheimhouding rond de initiële sleutel, mogelijk meerdere malen in de levensloop van het systeem (bij een stroomstoring b.v. moet er opnieuw een verbinding opgebouwd worden).
Tijd speelt ook een grote rol hierin.
Volgens mij niet, enige vertraging kan geminimaliseerd worden tot binnen de marge, als vertraging überhaupt een rol speelt voor consistentie van de fotonen (lijkt me niet). Als de verkleinde afstanden tussen man in the middle en verstuurder/ontvanger een rol zou spelen zou de man in the middle extra lengte kabels aan kunnen leggen zodat beide afstanden even groot worden als de oorspronkelijke.
Dat is nu juist de kracht van quantum entanglement.
Men weet niet HOE het werkt, maar wel DAT het werkt.

De quantum-entangled fotonen nemen elkaars eigenschappen bij een verandering direct over zonder dat er iets van gegevens over die verandering vestuurd hoeven te worden. Oftewel; er valt niet af te vangen en verder te sturen.

Het enige dat afgevangen kan worden is de versleutelde data. Maar daar heb je niets aan zonder dat de de sleutel weet. En dat is nu juist de kracht van dit systeem
Dat kan dus niet, dat is het hem nou juist. :)
dat in contrast met de berichten de laatste dagen over de gaten in enkele encryptiemethoden
de encryptie in dit artikel is om netwerkverkeer te onleesbaar te maken bij man-in-the-middle situaties en is niet toepasbaar op dataopslag i.t.t. bijvoorbeeld MD5 (one-way encryptie) waar jij over las.
In Oostenrijk is de eerste banktransactie via een quantumcryptografiesysteem voltrokken.
Op Tweakers is het eerste nieuwsartikel via een cognitief obfuscatiesysteem voleindigd. ;)

(edit @'offtopic': OK, dus als iemand iets onleesbaars schrijft mag je daar geen commentaar op geven?)
Zolang het maar 3x-woordwaarde oplevert is het altijd cool. Dat werkt al helemaal zo met woorden die bijna alle letters uit het alfabet bevatten.

quantumcryptografiesysteem
Ik mis de B, D, H, J, K, L, R, V, W, X, Z... beetje cool dus
quantumcryptografiesysteem
Ik mis de B, D, H, J, K, L, R, V, W, X, Z... beetje cool dus


quantumcryptografiesysteembeheerder
zo beter :+
Hoe, op wat voor manier, staan die verstrikte fotonen dan verbonden? als ik de eigenschap van foton 1 verander.. hoe gaat die verandering dan naar foton 2?
Ik ben geen natuurkundige, maar zou het als volgt uitleggen:
Je kunt bepaalde eigenschappen van een foton meten, door de golf/deeltje dualiteit beïnvloedt je meting de uitkomst. Dat komt omdat licht eigenschappen heeft die wij kunnen uitleggen als deeltjes of golfgedrag, maar dat is altijd maar een beperkte omschrijving. De werkelijke aard is anders, maar daar hebben wij geen definitie voor. Je legt eigenschappen vast (en wijzigt de uitkomst dus) door de manier waarop je meet en het feit dat je op dat moment meet (vergelijk meting van snelheid en plaats) Door jouw deel van een entangled-paar te meten/wijzigen en omdat je meetmethode gelijk is krijgt degene met het andere deel dezelfde uitkomst, op hetzelfde moment.
Aangezien het om één paar (2) fotonen per keer gaat kan een MITM niet werken, want hij zou om te beginnen dezelfde apparatuur moeten hebben, een foton dat hij onderschept komt niet op de afgesproken tijd aan bij de ontvanger (meetbare lag), maar meest belangrijk; als hij meet beïnvloedt hij de polarisatie dus een reeds gepolariseerd foton dat de ontvanger wil gaan meten wijzigt dan nogmaals en de keys aan beide zijden zijn niet gelijk. Tamperproof dus.
De gepolariseerde status van het ene foton bepaalt de polarisatie van het andere foton, omdat ze verstrikt zijn.
Dit is niet helemaal waar, op het moment dat de polarisatie van het ene foton gemeten wordt, staat de polariteit van het andere foton vast. Dat is entanglement.
Wat ik dus begrijp is dat ze dit kunstje wel eens over een lengte van 600 meter hebben gedaan maar de nu gehaalde 1,45 km is een nieuw record samen met het feit dat het om een "echte" banktransactie gaat. Helaas kan er nog steed een corrupt ambetnaartje in dat gemeentehuis zitten die een leuke overschrijving doet naar zichzelf... :)
De mens blijft de zwakke schakel! 8-)
Toch is het wel degelijk mogelijk om instantaan informatie over te sturen, zonder last te hebben van de delay voor het oversturen van de verstrengelde fotonen! Om dit te bereiken stuurt de verzender gewoon een constante stroom mannetjes :7 fotonen naar de ontvanger. De vrouwtjes :> fotonen blijven bij de verzender. Op het moment dat de verzender informatie wil geven aan de ontvanger, hoeft ie alleen het juiste vrouwtje :> bij het mannetje :7 te kiezen dat bij de ontvanger is aangekomen. Hij fluisterd het vrouwtje :> in haar oor wat de ontvanger moet weten, en zij geeft het telepatisch :> ~~> door aan haar mannetje :7 (dit gaat tijdloos vanwege hun relatie, maar ze zegt daar ook meteen even bij dat ze genoeg van hem heeft en verbreekt de relatie... tja... een man die altijd maar op pad is ;)....), die het op zijn beurt weer doorkletst aan de ontvanger("He ontvanger! Moet je nou eens horen: mijn vrouwtje is helemaal doorgedraaid... linksom(of rechtom)!"). En dit allemaal zonder enige delay!!!

Het enige wat tijd kost is de verbinding op te bouwen met een fotonen stroom, maar daarna is het gaan-met-die-banaan!
"omdat de sleutel bij zowel de zender als de ontvanger ontstaat en niet tussen de twee locaties verplaatst hoeft te worden."
kan iemand dit verder toelichten?
@ Bizar, Hakken 314 verwoord het beter

Ik weet niet of het sneller gaat
It took about 30 seconds to transfer the photons need to establish a secure "key" for the transaction.
(bron artikel)

Ik weet er te weinig vanaf om te beoordelen of het al dan niet snel is.

Wel een leuke toevoeging in het bron artikel:
The Vienna team has also recently demonstrated quantum teleportation over a distance of 600 metres along an optical fibre that runs beneath the Danube (R Ursin et al. 2004 Nature 430 849).
Je moet echt hogere natuurkunde hebben om dit goed te begrijpen. Iemand die goed kan uitleggen?

[edit]
Aha, @PhysicsRules -
je doet je naam eer aan :)
Ik ding vind ik erg vaag, dat ze ondanks dat ze niet fysiek aan elkaar gekoppeld zijn, wel reageren op elkaars veranderingen. Komt dit ook in de vrije natuur voor? Weet je iets over de omstandigheden waardoor het komt dat ze reageren op elkaars veranderingen?
Bij quantumteleportatie zorg je ervoor dat twee deeltjes (1 en 2) in een verstrikte staat zitten. Als je dan eigenschappen aan deeltje 1 oplegt door het met een ander deeltje 3 een interactie te geven, verander je de eigenschappen van deeltje 1 en 'meet' je de staat van deeltje 1. Hierdoor leg je de staat van deeltje 2 vast, en 'teleporteer' je de staat van deeltje 3 naar deeltje 2. Dit gebeurt instantaan, lichtsnelheid of afstand is geen beperking.
En deze deeltjes zijn oorsprongkelijk van een bepaald atoom? Wat dus betekend dat als dit in de toekomst verder word ontwikkeld dat je volledige voorwerpen kan teleporteren naar een desgewenste plaats, zonder beperking in afstand?
Als dat zo zou zijn, zou het DE oplossing zijn voor ruimtevaart, etc...
Of dwaal ik nu te ver af?

Edit:
Oops ik geloof dat ik dit verwar met iets anders... deze deeltjes zijn fotonen, ik had pas iets gelezen over teleportatie van atomen, is dat hetzelfde principe, of werkt dat anders?
Ik snap weinig van deze encryptie, maar ik heb wel eens een artikel over teleportatie door verstrikte deeltjes gelezen, en wat ze met fotonen deden moet ook met deeltjes kunnen. Alleen: de informatie moet op een andere manier verplaatst worden, dus lichtsnelhied blijft een beperking.
"Those who are not shocked when they first come across quantum mechanics cannot possibly have understood it."

Niels Bohr

(Spreek je goed Engels?)
Ik denk dat je nu 2 sleutels hebt en dat daardoor de data overdracht weer sneller kan :Z


of zou het toch te hoog gegrepen zijn voor me :Z

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True