Medewerker Proximus-partner bekeek 'op grote schaal' klantendata

Proximus stelt een onderzoek in naar een medewerker van een partner die 'op grote schaal' ongeautoriseerd klantgegevens van de provider bekeek. Het gaat om de voor- en achternaam, het adres, het e-mailadres, de geboortedatum en het telefoonnummer van klanten.

De gegevens bevatten geen simkaartnummers, creditcardgegevens, wachtwoorden, pincodes of pukcodes, benadrukt Proximus. De Belgische provider stelt dat er op dit moment geen aanwijzingen zijn dat de gegevens worden misbruikt. Zolang het onderzoek loopt, kan het bedrijf geen verdere details over het incident geven.

Proximus roept klanten op om waakzaam te blijven en stelt dat het bedrijf en zijn medewerkers nooit via de telefoon, e-mail of sms vragen om gevoelige gegevens. De uitgelekte data kan niet worden gebruikt om direct toegang te krijgen tot accounts of creditcardfraude te plegen, maar wel om bijvoorbeeld phishingpogingen te doen.

Door Imre Himmelbauer

Redacteur

24-12-2025 • 11:17

56

Submitter: dirtybolle

Reacties (56)

Sorteer op:

Weergave:

Het opvallende is dat Proximus niet vermeld wanneer ze het ontdekt hebben, niet vermeld wanneer het in iedergeval heeft plaatsgevonden en ook niet vermeld wat ze momenteel onder grote schaal verstaan.

Natuurlijk kunnen we stellen dat ze nog onderzoek doen. Maar er zijn momenteel duidelijk al feiten bekend waar ze hun waarschuwingen op baseren. Die onderbouwing mag wel verwacht worden, omdat het belangrijk is te weten waar men het op baseert. Een reden om dat niet meteen te onderbouwen is dat klanten maar vertrouwen in het bedrijf moeten hebben, terwijl dat juist aan toont een massaal datalek niet te hebben voorkomen. Alleen verantwoording afleggen die het bedrijf zelf uit komt is niet in het belang van de vele slachtoffers.

[edit]Schrijffouten aangepast.[/edit]

[Reactie gewijzigd door kodak op 25 december 2025 11:34]

Ook opvallend dat het op grote schaal bekijken van klantgegevens niet wordt gezien als misbruik.
Een medewerker die gegevens bekijkt, er zal een kern van waarheid in kunnen zitten, maar het komt natuurlijk ook erg goed uit dat je datalek de schuld is van louter één medewerker. Het hoort volgensmij helemaal niet mogelijk te zijn dat een willekeurige werknemer zomaar data kan inzien, dat had bijvoorbeeld heel snel op moeten vallen uit een log.
Twee dingen die ik wel altijd sterk vind:
geen aanwijzingen zijn dat de gegevens worden misbruikt
Ik zou er veel liever van uit gaan dat ze wel standaard worden misbruikt, surtout in dit soort gevallen.

Alsook de verwijzing aan klanten dat je nooit gegevens mag doorgeven. Goed advies, maar totaal niet van toepassing hier, het was een medewerker!
Ik zou er veel liever van uit gaan dat ze wel standaard worden misbruikt, surtout in dit soort gevallen.
Dat doen ze heus wel (vandaar ook de waarschuwing aan klanten)! Maar dat kunnen ze nog niet stellen als ze het niet kunnen bevestigen.
Alsook de verwijzing aan klanten dat je nooit gegevens mag doorgeven. Goed advies, maar totaal niet van toepassing hier, het was een medewerker!
Die specifieke medewerker (en/of wie nog meer bij die gegevens kan komen) kan met die gegevens dus mensen benaderen met veel 'valide data' waardoor hij/zij betrouwbaar overkomt. Met die data kan je je dus voordoen als (actieve) medewerker van Proximus. Om die reden lijkt het advies me absoluut wel op zijn plaats naar hun klanten toe.

[Reactie gewijzigd door watercoolertje op 24 december 2025 11:44]

[...]
Dat doen ze heus wel (vandaar ook de waarschuwing aan klanten)! Maar dat kunnen ze nog niet stellen als ze het niet kunnen bevestigen.
[...]
Dat is dus precies het punt dat omgedraaid moet zijn.
"Uw data wordt misbruikt, want we kunnen (nog) niet bewijzen dat dat niet zo is".

[Reactie gewijzigd door Zynth op 24 december 2025 12:00]

Imo moet je van het ergste uitgaan, maar kan je dat niet stellen want je/ze/we weten het simpelweg niet...

Wat denk jij dat de definitie van iets stellen is (in deze context)? Voor mij is iets stellen niks anders dan iets feitelijks benoemen (wat je dus daadwerkelijk weet), zonder ruimte voor aannames (hoe vanzelfsprekend/logisch ze ook kunnen zijn).

[Reactie gewijzigd door watercoolertje op 24 december 2025 12:43]

Het kopt je moet altijd in deze situaties het risico bepalen, en dat is altijd het ergste.

Bovendien is de drempel om het ergste geval te bekomen niet zo groot of onrealiseerbaar. Nog geen 3 maand geleden gebeurde hetzelfde met een andere Belgische telecom operator : Orange
De telecom sector in Belgie lijkt niet echt goed om te gaan met third-party security management.

Terug on topic: Waarom in godsnaam worden kredietkaartgegevens plain text opgeslagen in dezelfde tabellen als de gebruikers gegevens (waardoor je ze kan identificeren)

Waarom werken ze niet met een third party voor betallingen dat gebeuren via creditcards? Als bedrijf zou ik nooit creditcard gegevens op willen slagen in mijn DB

En waarom vind ik daar niets van terug in hun Privacy statements, ik vind zelf geen GDPR DPIA statement terug.

Normaal gezien zouden al die fouten opgemerkt geweest zijn tijdens een NIS2 audit op het moment dat ze de data security controleren of tijdens access controls.

NIS2 is net gemaakt voor dit soort problemen op te lossen, de boetes van NIS2 zijn monsterlijk, en die van GDPR zijn trouwens ook niet poeslief. Het is niet omdat je iets uitbesteed hebt dat je niet meer verantwoordelijk bent voor de security van die data van je klanten.


NIS2 (Network and Information Security Directive 2) is een Europese richtlijn die de cyberbeveiliging van netwerk- en informatiesystemen in de EU versterkt, met strengere regels voor essentiële en belangrijke sectoren zoals energie, transport, gezondheidszorg en digitale diensten, om de digitale weerbaarheid tegen cyberaanvallen te verhogen en harmonisatie te creëren tussen de lidstaten. En Bovendop NIS2 zijn er ook nog eens technisce verplichtingen vastgelegd voor bepaalde technologieen die cybersecurity nog ernstiger kunnen aantasten zoals DNS, Autonomous systems(Internet providers),etc..Die voorwaarden die nog verder gaan dan NIS2 directive zijn terug te vinden in de implementation regulations: https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/library/nis2-commission-implementing-regulation-critical-entities-and-networks#:~:text=17%20October%202024-,NIS2:%20Commission%20implementing%20regulation%20on%20critical%20entities%20and%20networks,C(2024)%207151%20%2D%20ANNEX

Het doel van NIS2 is om de CIA te beschermen van kritieke infrasctructuur:

C: Confidentiality (Data)

I : Integrity (Data en systemen) : Gegevens mogen niet gewijzigd of gedelete worden door derden

A : Availability : De services, systemen en data moeten continue beschikbaar blijven (je wilt niet dat DNS 3 dagen plat ligt - of de systemen die je 112 emergency services van telecom regelt ... )

[Reactie gewijzigd door sebastienbo op 24 december 2025 16:23]

Maar dat kan je toch van alles gaan zeggen? Van niets kan bewezen worden dat het niet misbruikt wordt.

Wat er niet is, kan je moeilijk gaan bewijzen.
Precies.
En juist dat geeft de ernst van een lek perfect weer. Het is goed dat dat besef indaalt.
Ik snap je punt maar zo werkt ons rechtsysteem ook niet. Onschuldig tot het tegendeel bewezen is. Je kan het inderdaad omdraaien maar dan is alles en iedereen schuldig en slecht tot het tegendeel bewezen is. Een rechtzaak ga je op basis hiervan nooit winnen :).

Het lijkt mij een kwestie van vooral aandachtig te blijven en geen onnodige info te delen. Probleem is alleen dat je dit niet altijd onder controle hebt. Als je bijvoorbeeld op gebeld wordt door iemand van Proximus heb ik niet zo direct bij de hand wat ik wel en niet zou mogen delen. Bankgegevens zijn nogal logisch natuurlijk, PIN en PUK same deal.
Ja idd 100% mee eens , die medewerker kijkt er niet in zonder reden dus ga maar uit van worst case en waarom zou die niet bij de rest van de gegevens kunnen komen zoals creditcard telefoonnummers e.d dat kan ook gewoon.
Alleen vind ik die discussie zo lastig. Je kunt alles wel op slot zetten, maar daar los je het echte probleem niet mee op.

Ik heb als developer voor een pensioenfonds gewerkt, daar kon ik (helaas - want zie liever dummy data) ook klanten data inzien. Gezien mijn moreel compass, is bij mij nooit opgekomen die te verkopen of te misbruiken. Sterker nog, ik zou dit soort dingen altijd in overleg oppakken, bijvoorbeeld bij het verwijderen van data of inderdaad veel mee doen met beveiliging ervan.

M.a.w. misschien moet eens gekeken worden waarom mensen dit doen? Waarom zijn mensen niet meer opgevoed of komen ze er te simpel mee weg?

[Reactie gewijzigd door HollowGamer op 24 december 2025 12:45]

Het was een medewerker van "een partner van...". Wat moet die met die gegevens?

De enige oplossing is paal en perk stellen (wettelijk!) aan dit soort gegevens opslaan en benaderbaar maken voor "medewerkers".
ditzelfde gevoel heb ik altijd als ik lees dat er "een beperkte hoeveelheid data is buitgemaakt" bij een hack of ransomware aanval.

Het is zo'n holle, doorzichtige, respectloze uitspraak. Als het doel is de gemoederen te bedaren, bereikt een dergelijke betuttelende uitspraak m.i. precies het tegenovergestelde.
Net zoveel zeggend dat er bij een brand geen asbest is vrij gekomen.
Als de brandweer dat roept betekent dat gewoon dat dat is vastgesteld hoor.

Lijkt me toch een stuk concreter dan intentie van een persoon meten?
Twee dingen die ik wel altijd sterk vind:
geen aanwijzingen zijn dat de gegevens worden misbruikt
Ja ze hadden beter kunnen schrijven: "Er zijn geen aanwijzingen dat de gegevens zijn misbruikt"

[Reactie gewijzigd door fuzzyIon op 24 december 2025 14:20]

Erger, het was een partner. Er zijn zat bedrijven die jouw gegevens doorgeven aan hun partners voor allerlei doelen. De helpdesk is bijvoorbeeld extern, het wordt gebruikt in een klantenonderzoek of gebruikt voor reclame doeleinden. Praktisch gezien moet iedere verwerker een verwerkersovereenkomst ondertekenen maar je ziet wat voor wassen neus dat is als een medewerker van die partner daar niet zit met de juiste intenties.

De data an sich kan je uiteraard ook gebruiken om andere data te verrijken. Zo kan je met deze gegevens bepalen wie een Proximus abonnement heeft én een andere dienst gebruikt waarvan de gegevens ook gestolen zijn. Of als je bijvoorbeeld wel het e-mail adres hebt maar niet het telefoonnummer. Hebbes.

Als consument moet je er tegenwoordig niet meer vanuit gaan dat je gegevens ergens risico lopen. Je moet ervan uitgaan dat ze al gestolen zijn. Het is alleen de vraag wanneer jij het slachtoffer gaat worden.
Dat is corporate-bullshit (aka damage control) om onder schadeclaims uit te komen. Als jij volgend jaar getarget wordt en een bron zoek om aansprakelijk te stellen, moet jij gaan bewijzen dat die aanvallers hun data uit deze diefstal/leak hebben gehaald of ze steken onschuldig hun handjes in de lucht dat ze verwittigd hebben.
Als deze medewerker toegang had, is die dan nog fout? Bedrijven wijzen graag met de vinger, maar dit moet toch gewoon niet mogelijk zijn, dan kan het ook niet fout gaan...
Maar een medewerker moet (meestal) toch ook toegang hebben? Als mijn baas me een lijst overhandigt van 500 klanten met de vraag of ik kan controleren of ze in aanmerking komen voor x, dan moet niet eerst van alles open gezet worden voor ik kan beginnen.
Ja, dat moet het wel. Je hoort er nl standaard helemaal geen toegang toe te hebben.
Pas als je toestemming en de opdracht krijgt.
Dat is in essentie wat geautoriseerd betekent.
Anders heb je een datalek, omdat je (bijzondere) persoonsgegevens verwerkt, danwel gaat verwerken.
Tenzij je standaard voor die afdeling werkt waar je al zo'n functie vervult.
In dit geval gaat het over een partner...

De vraag is dus hoe zit het met de rechtenstructuur bij de rest van het bedrijf?
Dus jouw auto mag gewoon niet harder kunnen dan 100? Dat iets kan betekent niet automatisch dat het ook mag.
Auto's en privacy zijn imho niet vergelijkbaar. Blijft een kwestie van vertrouwen; zelfs bij zero-trust (joh) hebben bepaalde rollen die toegang nodig en hangt het van het moreel besef, karakter en mentale weerbaarheid van de medewerker af. Een collega, senior-admin, zei ooit: Wij zijn de perfecte stalkers, we kunnen overal bij. Het enige dat ons weerhoudt zijn onze eigen normen en waarden. True dat!

[Reactie gewijzigd door Doane op 24 december 2025 12:50]

Vaak is die toegang wel nodig, maar mag dat enkel indien het nodig is voor de betreffende case.

In een vorige job werkte ik voor een stadsbestuur. Die medewerkers van burgerlijke stand kunnen ook de info opvragen en wijzigen van alle burgers in die stad (en erbuiten), dat hoort bij hun functie. Maar het is niet de bedoeling dat ze, ik zeg maar wat, de adresgegevens van die leuke dame die ze de avond ervoor op café ontmoet hebben gaan opzoeken.
Al die opzoekingen worden daarom ook gelogd. Je kan hier in België als burger zelfs opzoeken wie welke data van je opgevraagd heeft en wanneer.

In mijn huidige job idem. Kan een verpleegkundige of dokter hier in het ziekenhuis ook het medisch dossier opvragen van eender welke patiënt die hier in het ziekenhuis opgenomen geweest is. Maar het is niet de bedoeling dat die verpleegkundige het dossier opvraagt van die Bekende Vlaming die op een andere afdeling ligt. Ook dat wordt allemaal gelogd.
Voor de facturatie geldt hier hetzelfde. Die medewerkers kunnen via de Kruispuntbank gegevens opvragen van onder andere wanbetalers. Die hebben daar het recht voor gekregen. Maar ook daar weer is het niet de bedoeling dat ze daar info van eender wie gaan opzoeken.

In dit geval zegt iets me dat deze partner 1 of andere helpdesk of aanverwante is. Daar gaan de medewerkers gewoon die gegeven nodig moeten hebben om hun job te kunnen doen. Maar dan zouden ze enkel de gegevens mogen inkijken wanneer deze nodig zijn voor hun betreffende case. Dat valt moeilijk af te blocken. Stap 1 van je ticket loggen gaat waarschijnlijk al zijn dat je iets van GSM-nummer, e-mailadres,... gaat ingeven waarna de rest ingevuld en gekoppeld wordt.

[Reactie gewijzigd door DinX op 24 december 2025 12:02]

Ja, dan is het nog fout. Ik kan voor mijn werk bij bepaalde data, zoals Emails, om onderzoek te doen, of acties te ondernemen bij tickets / verzoeken en security incidenten zoals phishing en andere gevaarlijke Emails. Dat betekend echter niet dat ik zomaar mag zoeken naar Emails zonder dat ik daar een aanleiding voor heb, ookal heb ik de rechten wel.
Toegang hebben betekend niet dat je die toegang zomaar mag gebruiken. Die toegang mag je alleen gebruiken als je die gegevens nodig hebt voor je werkzaamheden. Als je 100 klanten moet bellen dan mag je die 100 gegevens inzien maar niet de gegevens van die leuke meid die een straat verder op woont.
Misschien is het handig dat Proximus onderzoekt hoe dit kon gebeuren, naast het feit dat ze de medewerker onderzoeken.
Er staat vaak geen rate limiting op interne systemen, en zonder te weten over hoeveel data en in welke periode valt er verder geen uitspraak over te doen. Kan goed zijn dat de gebruiker enkele uren of dagen na het dumpen van veel data reeds is opgemerkt door het data loss prevention team van Proximus.
Zo'n dingen kunnen rap gebeuren hoor. Ik kan in 5 min een complete databank downloaden van al onze klanten incl adres, tel en GSM nummer. Ook verschillende tools (webinar tool, marketing mailing software, support tools, CRM, boekhoudings/facturatie tools,...) bieden praktisch altijd de optie tot export functies (mailinglist voorbereiden, betalingen klaarmaken, facturen uitsturen...). Daarnaast heb je diverse externe bedrijven die ingehuurd worden om analyses te doen op klantenbestanden.

Mijn vermoeden is dan ook dat dit zo is kunnen gebeuren. Is niet altijd het gemakkelijkst om te voorkomen, soms moet iemand toegang hebben tot die dingen. Ideaal zou zijn dat alles met elkaar kan samenwerken en niemand toegang heeft tot zo'n krachtige functies, maar je maakt je bedrijfsvoering wel zeer complex als je dit verplicht. En misschien om het ballonnetje te doen ontploffen: zelfs in zeer privacy gerichte bedrijven (financiële sector, verzekeringen,...) is het al niet zo. Dan wil je niet weten in bedrijven waar men minder nauw kijkt op privacy (heb al weet van een kleine energieleverancier waar medewerkers gewoon wachtwoorden in platte tekst konden zien).

Enkele simpele voorbeelden: de boekhouder die facturen gaat betalen doet dit typisch met betalingsbestanden. Dat zijn gewoon XML bestanden met hierin naam + adres + rekeningnummer van de begunstigden. De marketeer dat een webinar doet en een lijst download met al de ingeschreven mensen om de recording nadien uit te sturen via hun CRM systeem... Talloze voorbeelden waarbij werknemers legitieme redenen hebben om zeer grote lijsten hebben met privé gegevens en die je liever niet wilt dat lekken.

[Reactie gewijzigd door SMGGM op 24 december 2025 13:01]

Proximus heeft hier geen probleem mee

Een paar jaar geleden ben ik eens light-scammed door op iets te klikken van sportnieuws oid en daarna een sms te krijgen en deze te negeren. Blijkbaar had ik sneller "stop" moeten sms'en want het heeft mij 2x€20 gekost voor ik het door had.

Zoek ik de boosdoeners op google, eerste hit is een persbericht van Proximus over hoe trots ze zijn een partnerschap te starten met die partij.

Het is voor hen valabele business om hun klanten te verhoeren
Ja en wat had die mederwerker voor boodschap aan die gegevens dat is de key question dat is echt niet uit nieuwsgierigheid dat heeft een reden.
Mooi, de klanten krijgen weer de verantwoordelijkheid "goed op te letten". Ja uiteraard, maar ik hoor liever wat hier is gebeurt en of er een instantie is die hier flink op gaat toezien.
Tja, stel dat deze medewerken (of een handlanger) jouw nu gaat mailen voor een phishing poging.
Als een instantie hier op moet gaan letten, hebben ze wel toegang tot jouw mailbox nodig.
Ben je bereid die te geven? Ik niet namelijk.
Ik ook niet, het gaat me meer om het algemene punt dat het vaak een makkelijke melding is te maken met daarna "verdere details zijn niet bekend" om er dan nooit meer echt wat van te horen. Oftewel, we zitten met de gebakken peren.
Misschien is 'de flinke toezicht' wel juist de methode waardoor dit aan het licht is gekomen? Als dit toezicht er niet was geweest, dan had dit misschien helemaal niet opgevallen totdat er allemaal berichten binnenkomen van fishingpogingen.

Een intern onderzoek duurt wel even, denk aan het bevriezen van de logging, het nakijken van de exacte rechten, het nagaan welke data wel rechtmatig geraadpleegd is enzovoort.

Het heeft weinig nut om boos aan de poorten te rammelen als je niet weet wat er gebeurd is, of op te roepen tot verbetermaatregelen die niet werkbaar zijn.

Ik vind de waarschuwing wel op zijn plaats en erg netjes: we weten dát het gebeurd is, maar nog niet op welke schaal en met welke gegevens. Dan is het toch juist fijn als je gewaarschuwd wordt? Als ze niet zouden waarschuwen staat weer een andere groep boe te roepen omdat ze niet op de hoogte waren en dus niet extra waakzaam kunnen zijn.
Maar hoe vaak ga je rustig blijven als dit keer op keer hetzelfde (soort van) verhaal blijft met gevoelige informatie? Hoe vaak lees je een vervolg dat men aanpassingen heeft getroffen dat dit niet nog eens kan gebeuren. Ik lees alleen maar meer risico's die genomen worden, zoals de overheid die MS365 vertrouwd. Dan wordt je op een gegeven moment wel ietwat boos ja.
Volgens mij weten we nu nog niks anders dan dat iemand die dit blijkbaar niet zou moeten kunnen medewerker gegevens bekeek. Vraag is of diegene überhaupt geen gegevens mocht inzien of dat deze als hobby had gegevens te bekijken. Komt op mij over als iemand van HR die mijn gegevens mag inzien maar daarnaast af en toe kijkt naar de gegevens van mijn collega. Is dat een lek als diegene er verder niets mee doet?
Is dat zo? Dat je toegang hebt betekent nog niet dat jezelf zomaar toegang mag verschaffen. Daarvoor geldt altijd need to know. Dus kan heel goed zijn dat hij deze rechten gewoon had en het zo was bedoeld.

[Reactie gewijzigd door Quintiemero op 25 december 2025 19:03]

Ik heb in mijn telecom carrière wel 10.000den klantgegevens langs zien komen (vnl. NAW). Natuurlijk een altijd onder NDA hiermee gewerkt. Klanten vullen soms gewoon hun e-mail en paswoord in op een ticket dat we dan snel daarvan verwijderen en eventueel direct resetten. Je moet daar natuurlijk vertrouwelijk mee omgaan, anders functie elders.

[Reactie gewijzigd door jake1996 op 24 december 2025 12:24]

Kan het zijn dat de medewerker via een API iets wilde controleren? In mijn ogen zou, als die medewerker geen toegang had mogen hebben tot de data, er ook geen toegang verleend moeten zijn. Wat als die medewerker onthuld blijkt te zijn als gehackt? Maar in elk geval is het goed dat ze het in de gaten houden. Dat doen ze bij sommige bedrijven en overheden; daar moet het eerst aan het licht komen. Ik snap dat je soms toegang moet hebben om accounts te verwijderen, aan te passen of te bekijken. Maar ja, het kan ook iemand geweest zijn die hiervan op de hoogte was. Tja, lastig
Dat is niet hoe het werkt. Een medewerker kan en mag toegang hebben tot bepaalde gegevens van alle klanten. Maar diezelfde medewerker mag alleen gegevens opvragen van klanten die hij nodig heeft voor zijn werkzaamheden. Dit gaat in de zorg vaak fout en zo komen regelmatig zorgmedewerkers in de problemen dat ze gegevens bekeken hebben van personen die niet hun patient waren.
Helaas zie ik hier vaak dat er via API’s van alles wordt opgevraagd, terwijl deze medewerkers vaak niet eens weten hoe iets werkt via de website, laat staan via een API.
Ik snap wat je bedoelt dat gedrag ken ik ook dat een API te ruim staat en alles naar binnen trekt. Maar dan zou dat waarschijnlijk bij meerdere personen moeten voorkomen en niet één. Maar goed onderzoek loopt nog volgens de site dus wachten op een update.
Misschien toevallig maar ik word de afgelopen week weer onder gespammed met telefoontjes uit het Brussels gewest. Als je dan het nummer opzoekt op internet komt je uit op Proximus callcenter en afgeleiden... ik blokkeer ze sowieso altijd al. Geen voicemail is standaard blokkeren. Maar opletten dus blijkbaar.

Ik heb zelfs geen idee hoe ze aan mijn nummer ooit zijn gekomen. Vermoed dat dit weer tele marketeers zijn want ik heb ze elk jaar wel een keer aan de lijn. Nee ik ben niet geïnteresseerd om over te stappen...

[Reactie gewijzigd door Powerblast op 24 december 2025 12:40]

Dit gebeurt toch bij elk bedrijf. Alleen treed Proximus er mee naar buiten. Er zijn tig mensen die bij call centers van providers gaan werken alleen maar zodat ze klantgegevens doorverkopen aan criminelen.

Ik had mijn gegevens een jaar geleden ingevoerd op de website van Delta voor mijn abonnement en binnen een paar dagen kreeg ik allerlei frauduleuze telefoontjes van zogenaamd Delta.

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn