Nieuwe inzichten in elektromagnetisme kunnen leiden tot antennes die klein genoeg zijn om te passen op chips. Zo kunnen niet alleen mobiele telefoons kleiner gemaakt worden, maar kan ook de verdere verkleining van apparaatjes met zend- en ontvangstmogelijkheden worden voortgezet.
Elektromagnetische golven worden volgens het onderzoek niet alleen opgewekt door versnelling van elektronen, maar ook door symmetriebreking. Dit zou elektromagnetische golven mogelijk maken die veel groter zijn dan de golven die op basis van klassieke antennes kunnen worden gemaakt.
Antenneafmetingen hebben traditioneel te maken met de golflengte van het signaal dat ze moeten kunnen ontvangen of versturen. Dat leidt in verhouding tot transistoren op een chip tot grote antennes. Toepassingen voor bijvoorbeeld het Internet of Things vereisen echter kleinere antennes.
Het fenomeen straling ten gevolge van versnelling van elektronen werd al meer dan een eeuw geleden ontdekt. Dit fenomeen heeft geen tegenhanger binnen de kwantummechanica, waar elektronen van een hogere naar een lagere energiestaat springen. De waarnemingen van de onderzoekers van straling als resultaat van gebroken symmetrie van het elektrische veld, is een mogelijke link tussen deze twee velden.
Een antenne heeft als doel om energie de vrije ruimte in te slingeren in de vorm van elektromagnetische golven of radiogolven. Aan de andere kant moet een antenne die energie weer oppikken uit de vrije ruimte. Dat zorgt binnen de huidige elektronica voor een lastig probleem, omdat antennes nog steeds relatief groot zijn en niet passen binnen de steeds kleiner wordende elektronische circuits. Deze fysieke beperking komt doordat de grootte van een antenne wordt bepaald door de uitgezonden golflengte.
Het onderzoeksteam van de universiteit van Cambridge onderzocht hoe symmetriebreking samen met de traditionele methode om signalen op te wekken kan worden gecombineerd. Daarvoor gebruiken ze diëlektrische antennes met dunne films van piëzo-elektrisch materiaal, waarin ze elektromagnetische signalen opwekken door wisselende spanningen er op te zetten. De uitgezonden elektromagnetische straling van het diëlektrische materiaal is een combinatie van versnellende elektronen op de metallische elektrodes die er op zijn aangesloten, gekoppeld met symmetriebreking van het elektrische veld.
Die combinatie zorgt voor de mogelijkheid zeer kleine antennes te produceren, die zo klein gemaakt kunnen worden dat ze in chips geïntegreerd kunnen worden. Volgens hoofdonderzoeker Gehan Amaratunga vormt de symmetriebreuk, gecombineerd met versnellende elektronen, hét missende stukje in de puzzel van de elektromagnetische theorie. Het hele onderzoek staat in het tijdschrift Physical Review Letters.