Redactieblog: Noctua-ventilators 3d-printen in je eigen kleuren

Een tijdje geleden heeft Noctua besloten de 3d-tekeningen van zijn ventilators vrij te geven. In jargon zijn dat CAD-tekeningen (in dit geval STEP-bestanden). Die kun je importeren en bewerken in software als Fusion 360, Solidworks, SketchUp of FreeCAD. Leuk, zul je misschien zeggen, maar wat heb je daar nou aan?

Het idee erachter is dat je de bestanden kunt gebruiken om een 3d-model te maken. Zo kun je checken of een ventilator in je behuizing of op je radiator past. Want hoewel de algemene vorm en afmetingen kloppen, zijn dit niet dezelfde bestanden die Noctua naar de fabrieken stuurt. Het is dus niet de bedoeling om op basis van die bestanden doodleuk je eigen fans te gaan maken.

Dat kan ook niet echt, want zoals Noctua waarschuwt, heeft het bepaalde eigenschappen aangepast om zijn intellectuele eigendom te beschermen. Nu had ik niet superveel behoefte aan een mock-upfan, maar in het kader van challenge accepted vond ik het stiekem leuk om een werkende fan te maken met het ontwerp van de bekende NF-A12x25.

Voor mijn eerste versie exporteerde ik simpelweg de STEP-bestanden uit Fusion 360 als mesh en laadde ik die in m'n slicer. Ik had een oude, kapotte fan liggen en daar had ik de motor uit gesloopt (letterlijk, want de stator zit deels vast gesmolten in het frame). Voor de bevestiging van stator en rotor in het printje had ik gewoon ronde uitsparingen gemaakt in de juiste maat.

Dat werkte op zich prima, maar ten eerste had ik de motor van een echt oude fan en ten tweede konden de pasvorm, toleranties en motor beter. Voor de tweede poging heb ik daarom de motor uit een oude NF-A12 gehaald (netjes dit keer) en de gaten en andere uitsparingen in Fusion 360 gemaakt. Dat levert een veel 'echtere' fan op.

Ik heb twee fanvarianten geprint: eentje in gewoon pla (groen, omdat het kan) en eentje in pla Aero. Dat laatste omdat ik wilde kijken of de fan veel harder zou blazen met een lichtere rotor. Het pla Aero is aanzienlijk lichter dan gewoon pla – 18 gram versus 28 gram voor de gewone pla-versie – en de motor zonder fan erop draait aanzienlijk harder dan mét: 2800rpm tegenover 2050rpm.

Prestaties gemeten

Ik heb de zelfgeprinte fans getest met onze testopstelling voor casefans om ze te vergelijken met de echte Noctua. Ik heb een iets andere testmethode gebruikt en alleen de statische druk en airflow op vol vermogen en op 50 procent pwm-signaal getest.

Dit zijn de resultaten op 50 procent pwm-signaal, niet (zoals boven de grafieken staat) met een gefixeerd volume van 25dB(A).

Het resultaat viel me niet eens tegen. Het werkt gewoon, hoewel de fans meer geluid maken dan de echte. Omdat Noctua de fanbladen een stuk kleiner dan het origineel heeft gemaakt (de ruimte tussen bladen en frame is veel groter), zijn ze ook minder effectief.

Maar zoals je in de grafieken kunt zien, zijn de geprinte fans zeker op vol vermogen verrassend effectief. Ze leveren ruim 20 procent minder airflow dan het origineel en het verschil in statische druk is nog iets kleiner. Met het pwm-signaal op 50 procent (het origineel draait dan op 1100rpm) is het verschil iets groter.

Het mag duidelijk zijn dat zelf printen geen alternatief is voor de echte fans en mijn experimenten zijn ook puur dat: experimenten. Noctua heeft daarover duidelijke voorwaarden opgesteld. Over experimenteren gesproken: het YouTube-kanaal van Major Hardware werd terecht aangehaald als verplichte kost als je fan bent van gekke fans! En ten slotte: ik heb nergens losse motorassembly's kunnen vinden, dus de motor zul je uit een andere fan moeten slopen, aangezien je die niet kunt printen. Een kosteneffectief alternatief voor ventilators kopen is dit dus bepaald niet.