Review Spore

Dat gaat zo een paar keer door, totdat je brein klaar is voor het gebruik van gereedschap. Het vechten is prima uitgewerkt en de mmo-achtige bediening werkt goed, al zit het voortbewegen van je wezen wat klungelig in elkaar. Het toevoegen van groepsleden is erg handig. Met een groep van vier veeg je de meeste nesten in je omgeving zo schoon. Minder geslaagd vind ik het sociale aspect. Je kunt proberen andere wezens voor je te winnen door ze te charmeren. Dat is een na-aapspelletje. Je legt op vriendelijke wijze contact met een ander beest, dat vervolgens zal gaan dansen, zingen, charmeren of stoer poseren. Dat moet je vervolgens nadoen, dus als het wezen gaat dansen, moet je zo snel mogelijk ook gaan dansen en als het wezen vervolgens gaat zingen, moet je weer zo snel mogelijk reageren door ook te gaan zingen.

Vriendschap is lastig

Het probleem hierbij is dat elke groep zo zijn eigen voorkeur heeft. De ene houdt erg van muziek en de andere doet graag stoer. Of het wil lukken om vriendjes te worden hangt erg af van je uitrusting. Als je beest is uitgerust met onderdelen die het dansen bevorderen maar niet het zingen, maak je weinig kans bij een wezen dat uit een muzikaal nest komt. Toch moet je je wel specialiseren, want met middelmatige waarden op alle vier de charmeeronderdelen red je het ook niet. Bij je wapenuitrusting speelt dat veel minder. Vijanden zijn gevoelig voor alle soorten wapens, of het nu gif is of brute kracht. Het maakt dus minder uit wat voor wapens je kiest, als ze maar pijn doen als je op het juiste moment op de juiste knoppen drukt. Gelukkig ben je ook met de Wezenfase geen uren bezig en blijft het erg leuk om geconfronteerd te worden met de bizarre wezens die andere spelers hebben gemaakt. Toch is het jammer dat vriendjes worden wat minder goed is uitgewerkt, want je speelstijl heeft invloed op het vervolg in Spore. Wie agressief speelt, zal agressievere tegenstanders voorgeschoteld krijgen in de rest van het spel.

Baby's

Als je brein eenmaal kan bevatten wat een werktuig is, ben je toe aan de Stamfase. Dat is een kleinschalige strategiegame die je leert om verschillende dingen tegelijk te doen. Je groep groeit eerst tot zes en later zelfs tot twaalf stamgenoten, die je allemaal opdrachten kunt laten uitvoeren. Die opdrachten zijn heel simpel. Je kunt kiezen uit 'haal eten', 'eet' en 'val aan'. Er zijn ook vriendelijkere opties, maar die zijn voorbehouden aan de groepsleider. Doel van de fase is om de dominante stam te worden en dat kan weer goedschiks of kwaadschiks. Als de fase begint, ben je de enige groep die zich tot stam heeft geëvolueerd, maar er komen er snel zes bij, die je allemaal de baas moet zien te worden.

Eten is ook meteen de enige grondstof die er is. Je nest is uitgegroeid tot een kleine nederzetting, je basis, waar al een hut staat en waar je gebouwen aan kunt toevoegen door bouwstenen van andere stammen te krijgen, of ze te roven. Je stamleden hebben een balk die aangeeft of ze gezond zijn en of ze honger hebben. De honger maakt dat ze niet te lang bij hun basis vandaan kunnen blijven en genezen doen ze ook binnen de grenzen van de basis. Je kunt dus alleen korte exercities maken. Mocht je een stamlid verliezen in de strijd, dan kun je in de hut in je basis heel simpel een baby tevoorschijn toveren, die na een minuutje is uitgegroeid tot volwaardig stamlid. Het maken van een baby kost eten, dat wel.