Guitar Hero On Tour en Guitar Hero Aerosmith

Door Paul Hulsebosch, dinsdag 29 juli 2008 12:30, views: 15.940

Houdgreep

Guitar Hero On Tour bevat 26 nummers. Dat zijn er niet erg veel, maar meer passen er waarschijnlijk niet op de cartridge van de DS zonder dat de geluidskwaliteit teveel geweld wordt aangedaan. Het geluid is al niet al te best, een lagere kwaliteit zou echt storend zijn geweest. Als je carrière maakt zijn de songs verdeeld in groepen van vijf. Je moet de eerste vier volbrengen voor je de vijfde mag spelen en pas als je die met goed gevolg hebt gespeeld mag je aan de volgende groep beginnen. Alleen songs die je in je carrière hebt volbracht, kun je in multiplay of Quick Play spelen. Er is een zesentwintigste song, 'I Am Not Your Gameboy' van Freezepop, die je pas kunt spelen als je alle voorgaande nummers hebt afgerond. De muzieklijst in On Tour kent een iets andere samenstelling dan de voorgaande delen. Er is wat meer popmuziek toegevoegd, ten koste van het aandeel rock. Zo is This Love van Maroon 5 nauwelijks rockmuziek te noemen. Het aanbod gaat vrij ver terug in de tijd, met Black Magic Woman van Santana, uit 1970, als oudste nummer. Daar staan nummers uit 2007 tegenover van bands als Incubus en Tokio Hotel. Toch ben ik geneigd het muziekaanbod wat ouderwets te noemen. Er zijn veel kinderen die over een DS beschikken en de vraag is in hoeverre het aanbod bij hun smaak aansluit.

Guitar Hero On Tour

Kramp

De muziek is niet het probleem bij On Tour. Het principe van Guitar Hero is zo leuk dat het niet zoveel uitmaakt of je een song wel of niet kent. De DS-versie heeft echter wel een ander probleem, de handgreep. Je moet wel een hele koele kikker zijn wil je geen kramp krijgen van de Guitar Grip. De makers geven dit zelf - indirect - toe. Voor het spel begint, verschijnt op beide schermen van de DS een waarschuwing, die stelt dat je de arm waar je de DS in vasthoudt vooral gestrekt moet houden en je pols niet teveel moet buigen. Deze waarschuwing geeft aan dat ook bij de makers bekend is dat het spelen van On Tour niet altijd even comfortabel verloopt. Zolang je het niveau gemakkelijk aankunt is er weinig aan de hand. Maar zodra je op de top van je kunnen gaat spelen, en dat is waar je als speler doorgaans naar streeft, wordt het lastiger. Het grootste probleem is dat je wat harder op de knoppen gaat drukken als het spannend wordt, en dat je daarbij wat harder aan gaat slaan, waardoor je je pols meer belast. Je pols, of zelfs je hele hand, ondersteunen is de beste optie, maar zelfs dat voorkomt het probleem niet helemaal. En dat is helaas niet alles. De Guitar Grip zit in het slot van de Gameboy-games geklemd, maar zit daar niet al te stevig in vast. De DS schuift er gemakkelijk een stukje uit, waardoor de verbinding tussen de handgreep en de DS wegvalt en je de DS moet resetten om verder te kunnen spelen. Ook is het hinderlijk dat de 'Star Power' geactiveerd moet worden door met je plectrumhand op een knop te drukken. De kans dat je daardoor een noot mist is erg groot. Het alternatief - het brullen van 'rock on!!' in de microfoon is echter nog minder aantrekkelijk, zeker in gezelschap.

Guitar Hero On Tour

Conclusie

Guitar Hero On Tour is typisch zo'n spel dat ik heel erg graag heel erg goed had gevonden. Guitar Hero is een erg leuk concept en ik kan - alleen of met vrienden - erg veel lol hebben met Guitar Hero II, III en Aerosmith. Ik keek daarom erg uit naar een Guitar Hero-spel voor onderweg of voor de verloren momenten. Helaas valt het spel nogal tegen. Het ontbreken van een vijfde knop is geen gemis. Het is zelfs wel prettig dat het spel wat minder moeilijk is dan zijn de voorgangers. Ook de muziekkeuze is goed. Er zijn wat weinig nummers beschikbaar, maar dat is de makers vergeven. De Guitar Grip is echter wel een probleem. De handgreep bezorgt kramp als het wat spannender wordt en de DS glijdt net iets te gemakkelijk van zijn plek, waardoor het spel abrupt kan worden onderbroken. Dit zorgt ervoor dat ik voor het optreden van Guitar Hero On Tour de handen niet op elkaar krijg.