Het next-gen dvd-formaat: blu-ray vs hd-dvd

In februari 2002 richtte een groep elektronicabedrijven waaronder Matsushita, Pioneer, Philips LG, Hitachi, Samsung en Sony de 'Blu Ray Disc Association' op. Hun doel was een tegenhanger van het DVD Forum tot stand te brengen. Al snel overtuigden ze een aantal andere bedrijven, waaronder Apple, TDK, Dell en HP en de mediabedrijven Disney, Warner Bros. en Universal om zich bij hen te voegen. Op dit moment zijn zowat 250 bedrijven lid van de Blu Ray Association, zoals de organisatie zich na korte tijd ging noemen.

Op 20 mei 2002 stuurde de groepering de eerste specificaties voor een potentiële dvd-opvolger de wereld in. De bedrijven stelden toen dat ze zich tot doel gesteld hadden om tegen eind juni de eerste licenties voor het produceren van blu-ray-hardware vrij te gaan geven. Het zou echter nog tot februari 2003 duren voor de eerste licenties voor rewritable bd-roms uitgegeven werden.

Specificaties

Een standaard single sided single-layer blu-ray disc biedt plaats aan 25GB gegevens, goed voor ruim vier uur beeldmateriaal in hd-kwaliteit. De standaard duallayerschijfjes zijn echter goed voor een opslagruimte van 50GB. Mediafabrikant TDK heeft al aangekondigd aan een schijf met zes lagen te werken waar 200GB aan gegevens op zou passen, maar dergelijke discs zullen nog niet meteen beschikbaar zijn. Ook blu-ray-schijven hebben, net zoals hun hd-dvd-concurrenten, een diameter van 12cm en bestaan in een miniversie met een diameter van 8cm. Deze kleinere versie kan 7,8GB herbergen.


Een blu-ray-schijfje is essentieel anders opgebouwd dan een hd-dvd-medium en dat is hoe de hogere opslagcapaciteit gecreëerd wordt. Een bd-rom is dan ook 1,1mm dik en voorzien van een beschermingslaagje dat slechts 0,1mm dik is. Daardoor slaagde men erin met een golflengte van slechts 405nm te werken, wat op zich een verdubbeling van de capaciteit van traditionele dvd's betekende. Bovendien kon ten opzichte van concurrent hd-dvd de 'numerical aperture' verhoogd worden tot 0,85. Aangezien de laser zich veel dichter bij de datalaag bevindt, wordt de invloed verspreiding van het laserlicht immers beperkt. Hoewel de schijfjes uiterlijk dus identiek lijken - ze zijn beiden 1,2mm dik - zijn ze intern heel anders opgebouwd.

Dankzij de kortere golflengte, is een blu-ray-laser veel nauwkeuriger dan een dvd-laser of een hd-dvd-laser. Daardoor kan met kleinere veldjes gewerkt worden om bits weer te geven. Een bit is dan ook slechts 0,15µm lang en tussen twee verschillende sporen is amper 0,32µm ruimte. Deze waarden bedragen minder dan de helft van de overeenkomstige waarden uit de dvd-standaard en zorgen ervoor dat de gegevensdichtheid veel groter is. Dit brengt echter met zich mee dat een kras in de schijf ook grotere gevolgen kan hebben. Fabrikanten werken echter aan zeer harde beschermlagen en bovendien heeft de Blu-ray Disc Association ervoor gekozen om meer checksumgegevens op te slaan ten opzichte van hd-dvd, zodat eventuele leesfouten beter opgespoord en hersteld kunnen worden.