Army of Two: The 40th Day

Daarmee is de stap gemaakt naar datgene waar Army of Two: The 40th Day om draait: spelen met anderen. Het spel is prima speelbaar in je eentje; de kunstmatige intelligentie luistert goed naar je opdrachten en de duo-stukjes werken prima. Toch komt Army of Two: The 40th Day pas echt tot zijn recht als je het spel in co-op speelt. Dat maakt de game, tenzij je werkelijk goed overlegt, in eerste instantie niet makkelijker. Je AI-compaan luistert in de regel beter dan een ander persoon, maar dat is natuurlijk ook een deel van de charme.

Tegen elkaar

Behalve samenwerken met andere spelers, biedt Army of Two: The 40th Day ook de mogelijkheid om tegen andere spelers te vechten. Helaas hebben we hier bar weinig plezier aan beleefd. Onze online spelervaring werd geplaagd door technische problemen, die leidden tot lag tijdens het spelen. Desondanks zijn we wat dit onderdeel betreft wat terughoudend in ons oordeel; we beoordelen dit spel op basis van een speciale review-versie, en die versies willen zeker wat betreft ondersteuning voor online nog wel eens verschillen van de winkelversie. Daar komt bij dat er tijdens onze sessies, voor de release, nauwelijks spelers online waren, zodat we de multiplayer slechts heel beperkt hebben kunnen testen.

Wat wel representatief voor het eindproduct zou moeten zijn is het audiovisuele gedeelte. 'The 40th Day' is niet een van de mooiste games die je momenteel op een console kunt spelen. De personages zien er prima uit, maar de omgevingen zijn weinig gedetailleerd en vaak ronduit lelijk. Het geheel oogt daardoor wat gedateerd, wat ook terugkomt in de manier waarop de gebouwen instorten; de brokken waar de gebouwen naar de grond gaan, heeft meer weg van een instortende puzzels dan van een gebouw dat met de grond gelijk wordt gemaakt. Daar staat tegenover dat het geluid netjes gedaan is. Salem en Rios klinken overtuigend en ook de dictator achter 'The 40th Day Initiative' weet te overtuigen, wat ervoor zorgt dat je betrokken wordt bij het verhaal.

Comic-stijl

Hoewel we over de graphics niet erg enthousiast zijn, verdient de manier waarop delen van het verhaal zijn uitgewerkt toch een speciale vermelding. Elke keer dat Salem en Rios een keuze maken, krijg je als speler te zien wat voor gevolgen deze keuze had. Dit wordt weergegeven in een mooie, comic-achtige stijl, die ons zelfs deed afvragen hoe de game er uit zou zien als die helemaal deze in stijl was opgezet. Het is prima eye candy en geeft de beslissingen die je onderweg neemt een extra lading: je wordt geconfronteerd met de gevolgen van je besluiten.