De Tekken-serie

Tikkertje in de ring

Na Tekken 3 volgde, nu voor de PlayStation 2, de game Tekken Tag Tournament. Deze game kan gezien worden als een op zichzelf staande upgrade van de derde game met een hele berg leuke extra’s, waaronder het geestige Tekken Bowl, een minigame waarin de speler met zijn favoriete vechter kon gaan bowlen. De titel Tag Tournament sloeg overigens op de mogelijkheid om gevechten met twee vechters aan te gaan, waarbij vechters tijdens het knokken konden rouleren door elkaar aan te tikken. Dit bracht indrukwekkende 1-2 combomogelijkheden met zich mee, die de game uiteraard een nieuwe dimensie in tactische gevechten opleverde. Al met al was Tag Tournament een bijzonder verfrissende break tussen deel 3 en 4, die wat betreft het verhaal verder niet al te veel toevoegt.

Tekken 4 bood wat dat laatste betreft het tegenovergestelde. Kazuya keert sterker dan ooit terug en gaat wederom de strijd aan met zijn vader, waarbij de mysterieuze G-Corporation en Mishima Zaibatsu lijrecht tegenover elkaar komen te staan, met als inzet het bezit van en de controle over het duivelse gen dat Kazuya in staat stelt zich in een duivel te transformeren. Tekken 4 wordt door velen gezien als een vreemde eend in de bijt, want deel 4 deed veel dingen in de inmiddels zeven jaar oude serie net even anders, en niet iedereen was daar even blij mee.

Beter goed gejat

Zo zijn de tot dan toe grenzeloos grote gevechtszones waarin zonder limiet rond kon worden gewandeld, ingeruild voor gesloten arena’s om gevechten intenser te maken. Deze arena’s bevatten allerlei obstakels of ingebouwde mogelijkheden om hoger of lager gelegen delen te bereiken. De makers hadden duidelijk het nodige ‘geleend’ uit games als Dead or Alive, maar dat konden de fans niet erg waarderen. Ook het feit dat de Tag-mogelijkheden waar men na Tag Tournament warm voor was gaan lopen, niet aanwezig waren, leverde de game nogal wat kritiek op. De spin-off game Death by Degrees, oftewel de ode aan Nina Williams, kon ook niet echt op veel enthousiasme onder de fans rekenen. Hoewel het spel nog best vermakelijk bleek, was de link naar de Tekken games te zwak en stierf de game een stille dood. Arme Nina. Maar niet getreurd: met de komst van Tekken 5 kreeg het publiek wél wat men ervan hoopte en werd een nieuwe doorstart gemaakt.

Van grote hoogte

Terug van weggeweest waren de grenzeloze arena’s, de game introduceerde de zogenaamde ‘Crushmode’ en gamers konden hun favoriete vechter naar eigen smaak customizen. Ook Tekken Force keerde terug onder de naam ‘The Devil Within’, waarin de avonturen van Jin Kazama centraal stonden. Tekken 5 had iets weg van een jubileumeditie, wat vooral bleek uit de ingebouwde Museum mode, waarin spelers de eerste drie Tekken-games konden spelen, en uit de manier waarop men op tal van fronten terug leek te willen keren naar de eerdere games. Na de vijfde game volgde een waanzinnig sterke port van de game genaamd Dark Resurrection voor de PSP handheld, en nu staan we aan de vooravond van de release van het spectaculaire nieuwe hoofdstuk in de reeks. De game zal ongetwijfeld bol staan van flamboyante nieuwe personages, verrassende plotwendingen en tal van innovaties binnen de explosieve gevechten. Waar het verhaal ons dit keer heen zal leiden valt te bezien, maar één ding is zeker: erg binnenkort zal er weer een lid van de Mishima-clan ergens van grote hoogte naar beneden worden gesmeten. Ach, in dat geval weten we in elk geval zeker dat er ooit een Tekken 7 zal komen.

Benieuwd wat Tekken 6 brengt? Lees onze review van de nieuwe Tekken-loot.