De Tekken-serie

The devil made me do it

Op vijfjarige leeftijd wordt Kazuya Mishima door zijn vader Heihachi van een berg geworpen. Als machtig industrieel vond Heihachi dat zijn zoon het recht moest verdienen tezijnertijd het bedrijf van zijn vader over te nemen. Mocht Kazuya zijn val overleven en het presteren om op eigen kracht weer boven te komen, dan zou hij sterk genoeg bevonden worden om zijn vader op te volgen. Natuurlijk liep alles heel anders. Kazuya had de val waarschijnlijk niet overleefd als hij geen pact met de duivel had gesloten waarin hem naast tal van bijzondere duivelskrachten tevens een leven na de dood werd beloofd. De ‘nieuwe’ Kazuya doorstond de test en had slechts één doel voor ogen: wraak. Jaren later dient zich daarvoor de ideale kans aan, wanneer Heihachi een martial arts-toernooi onder de naam Tekken organiseert. De eerste game vertelt het verloop van dit toernooi, met als explosieve climax de confrontatie van Kazuya junior met zijn vader. Hoewel Kazuya ten tijde van de eerste game reeds over duivelse krachten beschikte, zou dit pas later tot uiting komen.

Jackie Chan

Na de eerste game duurde het niet lang voor een vervolg verscheen. Daarin blijkt Heihachi, die aan het eind van de eerste game ironisch genoeg van een berg was gesmeten, nog in leven te zijn. Hij schrijft zich in voor het tweede toernooi, dat dit keer door zijn zoon wordt georganiseerd. Hoewel de tweede game slechts een handjevol vernieuwingen bracht, steeg de populariteit van het spel flink. De bediening was strakker, sneller en voorzien van meer variëteit, en ook grafisch was alles flink opgepoetst. Bovendien werden twee nieuwe vechters geïntroduceerd. De eerste was Jun Kazama, een vrouwelijke martial artist, die uiteindelijk een erg belangrijke rol zou hebben in het verdere verloop van het verhaal; de tweede was Hong Kong-politieagent Lei Wulong, die wel erg op Jackie Chan leek. Het verhaal ging dit keer aardig de diepte in, met Kazuya’s persoonlijke strijd tussen zijn goede en slechte kant, en met de wraak van Heihachi, die zijn imperium terug wilde hebben. Al met al een sterk vervolg, dat na al die jaren nog aardig wat van zijn kracht heeft behouden.

Soap fighter

Deel twee eindigde met Kazuya die door senior in een vulkaan wordt gegooid. Dat lijkt een nogal rigoureus einde, maar heel de wereld wist dat in het onvermijdelijke vervolg zou blijken dat beste man ook vulkaan-proof was. Toch zat iedereen er deels naast. Uiteraard volgde een derde deel, met weer betere graphics, strakkere bediening en een flinke berg nieuwe vechters, waaronder de gruwelijk goedkope Eddy Gordo en de ijskoude Bryan Fury. Maar rond Kazuya bleef het angstvallig stil en ook Jun keerde niet terug.

Nieuwkomer Jin Kazama bleek de zoon van de twee vermiste tortelduifjes, die vast niet voor niets de achternaam van zijn moeder had aangenomen. Jin bracht nieuwe mogelijkheden voor de inmiddels bijzonder soapie geworden verhaallijn, omdat hij als zoon van de duivelse Kazuya ook over het duivel-gen beschikte. Ook wat betreft de gameplay bracht Tekken 3 innovaties, zoals de mogelijkheid om in de voor- en achtergrond te stappen, ook wel sidestepping genoemd. Om de game ondanks alle extra’s lekker lang leuk te houden bevatte Tekken 3 ook nog een nieuwe modus genaamd Tekken Force, en konden gamers op avontuur in een heuse Tekken Beat ‘em up. Tekken 3 zou overigens de laatste game in de serie voor de originele PlayStation worden.