Review: Prince of Persia

Ubisoft heeft besloten om voor zijn nieuwste Prince of Persia met een schone lei te beginnen. Een nieuwe stijl en een nieuwe prins maken hun opwachting. Hoe geslaagd is deze metamorfose?

Gespeeld op: Xbox 360
Ook verkrijgbaar voor: Playstation 3, pc

Het begon allemaal redelijk speels en luchtig. Eind 2003 reanimeerde Ubisoft de Prince of Persia-serie, met Prince of Persia: The Sands of Time. De game werd overladen met hoge cijfers, maar in zijn opvolgers Warrior Within en The Two Thrones werden de sfeer en de Perzische prins uit de titel steeds grimmiger. Brute gevechten kregen een steeds grotere rol en de prins baarde zelfs een alter ego, genaamd de Dark Prince. Inmiddels zijn we een consolegeneratie verder en Ubisoft vond het hoog tijd voor een frisse start. Na meerdere delen met subtitels heet de nieuwste telg gewoon weer Prince of Persia, punt uit. De duistere emo-prins is aan de kant gezet en in zijn plaats vinden we een ongeschoren grapjas die overal een opmerking bij klaar lijkt te hebben. De ijskoude krijger is ingeruild voor iemand die nog het meeste doet denken aan Tom Cruise in een komische bui. Deze wisseltruc heeft de sfeer binnen de game niet ongemoeid gelaten. De nieuwe Prince of Persia is luchtiger en meer opgetogen dan de vorige twee delen. De depressieve odeur is er een beetje vanaf, om het zo maar te noemen.

Frisse huisstijl

De nieuwe prins is niet de enige cosmetische vernieuwing die Prince of Persia op tafel legt. De nieuwe start van de serie wordt vergezeld door een nieuwe, frisse huisstijl. Prince of Persia maakt gebruik van cell-shaded graphics, die de game een bijzondere uitstraling geven. Een foto zegt meer dan duizend woorden, dus zullen de screenshots deze boodschap waarschijnlijk beter over kunnen brengen dan ik met woorden kan doen. Prince of Persia ziet er heel bijzonder uit, maar nog belangrijker, de game ziet er ook bijzonder móói uit. Dit komt niet alleen door de grafische metamorfose, maar ook doordat de rest van de presentatie keurig is verzorgd. De animaties zijn vloeiend, zoals we gewend zijn van de serie, en de omgeving kent meer dan genoeg imposante vergezichten en fraaie lichteffecten. Cosmetisch verdient de game alvast een dikke pluim. Hoe zit het met de rest?

Ongehoorzame ezel

De nieuwe prins begint de game als een reizende nomade, die op zoek is naar zijn ezel Farah. Het ongehoorzame beest is op de loop gegaan met een vermogen aan goud op zijn rug. Voor de prins zit er niets anders op dan de achtervolging in te zetten. Al snel blijkt het veiligstellen van zijn pensioenfonds echter de minste van zijn zorgen. Tijdens zijn zoektocht stuit de prins op een prinses, genaamd Elika, en diens problematische vader die de boel ernstig in de war schopt. Door toedoen van papa ontsnapt de kwaadaardige Ahriman, de god der duisternis, uit zijn ondergrondse gevangenis. Vanaf dat moment moet de zoektocht naar Farah even wachten en is het aan de prins om Ahriman weer veilig op te bergen. Dit hoeft hij niet alleen te doen, want Elika gaat met hem mee, om te proberen de fout van haar vader ongedaan te maken. Dat is mooi, want de hulp van deze dame blijkt al snel van onschatbare waarde. In zijn eentje komt de prins nergens door de nieuwe spelwereld heen, want die vraagt om enkele nieuwe vaardigheden.

De nieuwe Prince of Persia combineert oud met nieuw, ofwel bekend met onbekend. Het meest kenmerkende aan de vorige delen waren natuurlijk de acrobatische toeren van de prins. Voetpaden van A naar B bestonden vrijwel niet en in de nieuwe game is dat principe onveranderd gebleven. Net als in voorgaande delen is de omgeving met zijn diepe afgronden en steile rotswanden je grootste vijand. De omgevingen die je verkent vormen een voortdurend bombardement van ren-, klim- en springpuzzels. De nieuwe prins is echter even lenig als zijn voorganger, waardoor hij rennend, springend, klimmend en slingerend overal kan komen waar hij wil. Met gemak rent de prins over muren en klimop, en pilaren zijn ideaal om naar hoger gelegen niveaus te klauteren. Naast alle bekende trucs zijn ook enkele nieuwe foefjes toegevoegd. Met behulp van Elika kan de prins een dubbelsprong maken en met de juiste timing kan hij zelfs korte stukjes over plafonds rennen. Fans van de serie zal dit alles bekend in de oren klinken, maar er zijn wel degelijk grote verschillen met de voorgaande games.

Onsterfelijke prins

Een grote vernieuwing is dat de prins ditmaal min of meer onsterfelijk is. Dat is te danken aan Elika en haar magische krachten, waarmee ze iedere fout van de speler kan corrigeren. Bij iedere mislukte sprong vangt ze de prins op, om hem liefdevol terug te zetten op de vaste bodem. Vallen staat niet langer gelijk aan 'game over'. Luttele seconden na een mislukte actie staat de prins weer op het dichtstbijzijnde platform en kun je een nieuwe poging wagen. Naast haar functie als vangnet treedt Elika ook op als bodyguard. Tussen de platformactie door mag soms gevochten worden met de volgelingen van Ahriman, en ook hier is Elika nooit te beroerd om te helpen. De prins heeft enkele basisaanvallen en door deze te combineren ontstaan speciale aanvallen waar Elika zichzelf bij betrekt. Ook hier behoedt zij de prins voor de dood, want dreigt hij een genadeklap te krijgen dan blokkeert ze die, om zo zijn leven te redden.

Gekleurde tegels

Elika is veel meer dan zomaar decoratieve schermvulling, dat moge duidelijk zijn. Ze is een wezenlijk onderdeel van de gameplay en een uitbreiding op de acrobatische mogelijkheden van de prins, zoals we die al kenden. Naarmate de game vordert krijgt Elika tevens de beschikking over nieuwe gaven, die geactiveerd kunnen worden via speciale, gekleurde tegels. Wanneer je een dergelijke tegel tegenkomt kan Elika een bijzondere actie verrichten. Het meest spectaculair zijn de tegels die zorgen dat de prins en Elika korte stukken door de lucht kunnen vliegen. Deze snelle manier van reizen is geen overbodige luxe, want de spelwereld van Prince of Persia omvat vier grote gebieden die allemaal met elkaar in contact staan. Om Ahriman te verslaan zul je de eindbazen moeten uitschakelen die deze gebieden verdedigen, maar buiten dat ben je vrij om te gaan en te staan waar je wilt. Prince of Persia heeft hierdoor iets weg van Assassin's Creed, dat van dezelfde makers afkomstig is.

Met zoveel halsbrekende toeren is het goed om te weten dat Prince of Persia als altijd een heerlijk soepele besturing heeft. Zelfs voor nieuwe spelers zal het na enige oefening een koud kunstje zijn om meerdere stunts aan elkaar te knopen. Voor doorgewinterde spelers zal het even wennen zijn dat ze soms op Elika moeten wachten. Bepaalde hindernissen kan Elika niet alleen aan, waardoor ze de hulp van de prins nodig heeft om mee te komen. Buiten deze spaarzame momenten hobbelt ze echter automatisch en gedwee achter hem aan. Zij let op jou, maar als speler heb je vrijwel geen omkijken naar haar. Elika is de reddende engel die zelf nooit hoeft te worden gered, en daarmee is ze de ideale bondgenoot. Dit neemt niet weg dat enige kritiek op haar op zijn plaats is. Als Prince of Persia iets aan te rekenen valt, dan is het dat de game erg makkelijk is, vergeleken met de voorgaande delen. Dit komt niet in de laatste plaats door je trouwe reisgenote. Elika is de ultieme reddende engel, maar dat mes snijdt in dit geval aan twee kanten.

Moeilijkheidsgraad

De onmogelijkheid om dood te gaan zorgt er enerzijds voor dat frustratie tot een minimum wordt beperkt. Dit is zonder meer positief, het kan bijzonder irritant zijn als je lange stukken meerdere malen opnieuw moet spelen, enkel omdat je telkens de laatste sprong niet redt. Dankzij vangnet Elika komen dergelijk irritaties niet voor en blijft de game vaart houden. Ook op andere manieren hebben de makers gezorgd dat frustraties en onderbrekingen van de 'flow' tot een minimum worden beperkt. Spelers kunnen op ieder gewenst moment hun voortgang opslaan via het pauzemenu en met één druk op de knop wijst Elika je de weg naar het volgende missiedoel. De keerzijde van deze aanpak is dat de moeilijkheidsgraad van Prince of Persia een flinke deuk heeft opgelopen. De game is een stuk gemakkelijker dan de voorgaande delen en dat zal een flinke tegenvaller zijn voor spelers die zoeken naar een uitdaging. Nadenken en inschatten zijn veel minder belangrijk geworden, omdat fouten geen consequenties meer hebben. Echt rampzalig is dit niet, maar de game heeft ook andere tekortkomingen.

Variatie

Een beetje jammer is dat de game te veel in herhaling valt. Om Elika een nieuwe gave te leren moet de prins in ieder gebied eerst een bepaalde plaats bereiken, vervolgens een eindbaas verslaan en daarna een bende zogenaamde Light Seeds verzamelen. Heb je die Light Seeds verzameld, dan kun je naar het volgende gebied om daar dezelfde routine te herhalen. Iets meer variatie in de voortgang van de game had best gemogen. De spelcamera is ook niet feilloos en hoewel deze over het algemeen zijn werk goed doet, gaat het soms vreselijk fout. Af en toe verschuift de camera nogal ongelukkig tijdens de acties van de prins, met als gevolg dat je het overzicht verliest. En ook de gevechten verdienen enkele opmerkingen. De diversiteit aan aanvallen is redelijk klein en de game is zeer kieskeurig voor wat betreft de plek waar je staat. Een stapje te veel naar voren of naar achteren en je aanval werkt niet. Misschien wilden de makers op deze manier wat extra uitdaging in de game stoppen, maar die plank wordt dan volledig misgeslagen.

Prince of Persia is een prachtig uitziende game, die ondanks een groot aantal vernieuwingen toch zeer vertrouwd aanvoelt. Elika is een zeer geslaagde toevoeging, net als de nieuwe stunts die de prins in samenwerking met haar uit kan voeren. Niet alle vernieuwingen pakken echter even positief uit. Het vechtsysteem is magertjes uitgewerkt en het spelverloop valt te veel in herhaling. Het feit dat de prins niet langer dood kan gaan, is moeilijk als onverdeeld positief of negatief te kwalificeren. Desalniettemin zullen veel gamers dit als zeer positief of heel negatief ervaren. Van alle veranderingen is dit waarschijnlijk de aanpassing die de meningen over de game het meest zal verdelen. Veel gamers zullen blij zijn met de vondst, omdat frustraties en tijdverlies tot een minimum worden beperkt. Anderzijds maakt deze keuze Prince of Persia een stuk gemakkelijker dan zijn voorgangers, wat sommige doorgewinterde fans teleur zal stellen.

Pluspunten

+ Grafisch schitterend
+ Uitstekende besturing
+ Grote spelwereld
+ Veel nieuwe mogelijkheden
+ Veel vaart in de gameplay

Minpunten

- Mager vechtsysteem
- Herhaling binnen het spelverloop
- Gemakkelijk, vergeleken met de vorige delen

Cijfer: 8,0

 

Titel	Prince of Persia
Platform	PC, Xbox 360, Playstation 3
Ontwikkelaar	Ubisoft Montreal
Uitgever	Ubisoft
Releasedatum	Inmiddels verschenen