Spin-off van de normale Splatoon-games
Splatoon Raiders
Splatoon Raiders is een zeer geslaagde spin-off van de normale Splatoon-games. Daarbij ligt de focus op pve in plaats van op pvp, dus liefhebbers van dat laatste hebben hier niet direct een beter spel aan. Voor andere gamers is Splatoon Raiders echter een schot in de roos. De game biedt soepele gameplay en combineert dat met uitdagende raids, een fiks aantal opties om je load-out mee te tweaken en een slim uitgedacht co-opsysteem. Daardoor kunnen spelers van alle niveaus leuk met elkaar samenspelen. Grafisch had de spelwereld zelf wat aantrekkelijker mogen zijn, maar dat mag de pret verder niet drukken. De soepele actie maakt dat meer dan goed.
Splatoon bewijst al meer dan een decennium dat shooters niet per se heftig of al te gewelddadig hoeven te zijn. Van het kleurrijke spel zijn inmiddels drie delen verschenen. Daarin schieten spelers met allerlei wapens verf op elkaar en de spelwereld. Dat is de basis voor allerlei spelmodi, zoals Turf War, waarin spelers de spelwereld zoveel mogelijk in hun eigen kleur moeten schilderen. Splatoon had ook singleplayermodi, maar draaide toch vooral om gevechten tussen spelers.
Splatoon Raiders brengt daar verandering in. De game is een spin-off van de normale Splatoon-games en richt zich vooral op gamers die houden van een singleplayerervaring. Je kunt de game ook coöperatief spelen, maar er is geen spelmodus waarin spelers elkaar te lijf gaan. Ergens voelt dat misschien gek voor een shooter, maar daar zijn de normale Splatoon-games dus al voor. Splatoon Raiders neemt ingrediënten uit die games over en voegt nieuwe elementen toe. Die combinatie levert een erg vermakelijk eindresultaat op.
Verslingerd
Want ja, vermakelijk is Splatoon Raiders zeker. Ik had vooraf niet gedacht dat ik zo snel verslingerd zou raken aan het avontuur van de Monteur en Haya, Muriël en Ray, de leden van Deep Cut. Dat is de popgroep waarmee jij, de Monteur dus, samenwerkt om een legendarische schat te vinden. De zoektocht gaat echter nogal mis. Het vliegende schip waarop je zit, stort neer op de onontdekte Spiralieteilanden. Het schip heeft peperdure reparaties nodig. Om die te bekostigen, moet je op jacht naar spiralietkristallen. Je vindt ze overal op de eilanden.
Op die eilanden leven echter ook Salmonieten, die je aanvallen zodra ze je zien. De Salmonieten kun je kennen uit singleplayermodi van de vorige games, zoals Salmon Run. Alle bekende Salmonieten kom je ook weer tegen in Splatoon Raiders, met daarbij ook nog een wagonlading nieuwe varianten. Hoe verder je komt in de game, hoe meer soorten Salmonieten je ontdekt.
:strip_exif()/i/2008279086.jpeg?f=imagearticlefull)
Het verhaal van Splatoon Raiders komt zo af en toe naar voren en kun je verder uitdiepen via bepaalde collectibles. Ik lette er na verloop van tijd nauwelijks meer op. De game draait om actie. Tussen de raids door bekeek ik vooral welke nieuwe mogelijkheden ik had vrijgespeeld. Wat de laatste missies voor het verhaal betekenden, hield me nauwelijks bezig.
Veel keuzes in je uitrusting
Het schip is je thuisbasis. Van daaruit start je steeds missies. Een kraan slingert jou en een computergestuurde metgezel naar een plek op de eilanden. Daar begint de missie. De missies eindigen steeds met het vinden van een schatkist, maar de verdere inhoud verschilt. Soms moet je een eiland verkennen op zoek naar kristallen, soms moet je golven vijanden binnen een bepaalde tijd zien te overleven en soms moet je dat zelfs op drie verschillende levels doen. Missies uit drie delen eindigen met een baasgevecht.
:strip_exif()/i/2008279076.jpeg?f=imagearticlefull)
Wapens ...
Je bestormt de hordes Salmonieten uiteraard niet met lege handen. In bijna elke raid vind je nieuwe wapens. Wie weleens shooters speelt, herkent al snel de machinegeweren en battle rifles, maar dan als verfvariant. Elk wapen heeft sterke en zwakke punten en je bepaalt deels zelf welke variant het best voor jou werkt. Deels, want soms merk je dat je favoriete wapen niet de beste keuze is voor een bepaalde missie.
Gadgets ...
Dat doet Splatoon Raiders sowieso heel goed. Het begint allemaal simpel genoeg, maar na een paar uur spelen kom je steeds meer uitdagingen tegen die om een specifieke aanpak vragen. De sleutel tot succes zit dan in de samenstelling van je uitrusting, die naast je wapen ook nog bestaat uit maximaal twee gadgets. Welke gadgets beschikbaar zijn, hangt af van de verftank die je kiest. De ene tank is gericht op snelheid, de tweede op kracht en de derde op strategie. De eigenschappen van elke tank zie je vooral terug in de beschikbare gadgets.
:strip_exif()/i/2008279058.jpeg?f=imagearticlefull)
Met de strategische tank krijg je bijvoorbeeld een turret die je kunt neerzetten. Die beschiet vijanden vanuit een andere hoek. Dat is handig, want sommige vijanden zijn vanaf de voorkant goed beschermd, maar van achteren kwetsbaar. De krachttank geeft toegang tot gadgets die met een klap veel schade toebrengen aan een groep Salmonieten. Elke tank heeft meerdere gadgets en je speelt er gaandeweg ook nog meer vrij, dus je kunt naar hartenlust uitproberen wat het best werkt voor jou.
Mods ...
Het kiezen van gadgets is belangrijk, maar tegelijk ook maar een deel van het verhaal. Terwijl je speelt, verzamel je namelijk ook allerlei mods, die je kunt installeren op die gadgets. Neem de turret even als voorbeeld. Mods voor die turret kunnen hem krachtiger maken, zijn bereik vergroten, een explosie toevoegen op het moment dat de turret stopt met schieten en ga zo maar door. Voor mods heb je een beperkt aantal punten. Elke mod kost een deel daarvan.
Upgrades ...
Je kunt het te besteden puntenaantal ook upgraden door sleutelpunten te verzamelen. Daarmee kun je ook de effectiviteit van je wapens en gadgets vergroten en jezelf een grotere levensbalk geven. Dit verbeteringsproces gaat continu door. Je wordt dus langzaam steeds sterker, krijgt steeds meer mogelijkheden als het gaat om de hoeveelheid mods die je kunt installeren en zo verandert de gameplay dus ook steeds een beetje.
:strip_exif()/i/2008279044.jpeg?f=imagearticlefull)
Als speler ontwikkel je vaak een bepaalde 'favoriete combinatie'. Dat is in Splatoon Raiders ook wel zo, maar hier komt om de hoek kijken wat ik zo sterk vind aan het design van de raids. Al snel blijkt die 'beste samenstelling' namelijk niet meer optimaal. Soms moet je het over een andere boeg gooien. In zo'n geval haal je een bepaalde raid misschien niet binnen de gestelde tijd en moet je dus bedenken hoe je het de volgende keer anders gaat doen.
Daarnaast zijn er dus de raids die eindigen met een baasgevecht. Voor deze missies moedigt de game je zelfs actief aan om ze met elke tankvariant te spelen. Dat klinkt vrij repetitief, maar zo voelt het niet. Ik had veel lol met het drie keer verslaan van dezelfde eindbaas, omdat het gevecht heel anders verloopt met andere gadgets. Ook dan merk je dat sommige gadgets duidelijk beter werken dan andere, maar daarin zit dan ook juist een stuk van de uitdaging.
... en ook nog Schatkrachten
Door die baasmissies drie keer te voltooien, speel je ook voor elk van je tanks een specifieke extra bonus vrij. Die bonussen, genaamd Schatkrachten, horen soms bij een specifieke tank. Die bonussen kun je dus alleen gebruiken als je de tank die erbij hoort ook gebruikt. Andere Schatkrachten zijn universeel en dus altijd te gebruiken. Aan het begin kun je maar twee Schatkrachten gebruiken. Later speel je meer slots vrij en kun je meer actieve bonussen tegelijk hebben.
Samenspelen met verschillende levels
Het rpg-element is dus sterk aanwezig in Splatoon Raiders. Je krijgt steeds meer mogelijkheden, moet steeds meer nadenken over je wapenuitrusting en staat voor steeds iets lastigere uitdagingen. De eerste reeks missies voltooi je waarschijnlijk probleemloos, maar later verandert dat. Dan helpt het om je uitrusting wat te tweaken. Als ook dat niets oplevert, kun je missies nog in co-op doen.
:strip_exif()/i/2008279078.jpeg?f=imagearticlefull)
Je kunt namelijk voor elke missie om hulp vragen. Andere spelers kunnen dan meedoen aan jouw potje. Splatoon Raiders schaalt de moeilijkheidsgraad wel naar het aantal deelnemers. Toch zijn missies over het algemeen iets makkelijker als je ze met meerdere spelers speelt. Garantie op succes is het echter niet. Ik heb meerdere co-oppotjes gespeeld die eindigden met de tekst 'Helaas …'.
Goed systeem
Opvallend genoeg gebeurde dat ook toen ik samenspeelde met mensen met een veel lager level dan ik. Hoe kan het dan dat ik de vijanden in dat potje niet met speels gemak wegveeg? Simpel: omdat Splatoon Raiders hier een doordacht systeem voor gebruikt. Het aantal vijanden schaalt naar het aantal spelers, maar de kracht van die vijanden schaalt naar de spelers zelf. Ik zie daardoor sterkere vijanden dan medespelers met een lager level. Zo zijn we allemaal ongeveer even effectief tegen die vijanden.
Dat systeem maakt het leuk om samen te spelen, ongeacht welk level je medespelers hebben. Daarnaast krijgen alle spelers de credits voor het voltooien van een missie, niet alleen de host. Er is ook geen race om snel voorwerpen op te pikken tijdens missies, want als de ene speler bijvoorbeeld een wapen oppakt, ligt dat wapen er daarna voor de andere spelers ook gewoon nog. Zo leunt Splatoon Raiders op een goed werkend multiplayersysteem voor co-op.
:strip_exif()/i/2008279048.jpeg?f=imagearticlefull)
Niet heel mooi, wel heel soepel
Op audiovisueel vlak maakt Splatoon Raiders op het eerste gezicht niet veel indruk. Dat komt bijvoorbeeld doordat de spelwereld er vaak wat grauw en simpel uitziet. Op zulke momenten blaast Splatoon Raiders je bepaald niet omver en lijkt de game zelfs het niveau van de oude Switch niet echt te ontstijgen. Dat element zelf verandert ook niet. De Spiralieteilanden zorgen niet voor mooie plaatjes.
Hordes Salmonieten
Toch komt de game op een ander vlak een stuk beter voor de dag. Zeker wanneer je wat verder komt of samen met andere spelers speelt, gebeurt er soms ontzettend veel tegelijk op je scherm. De hordes Salmonieten die op je afkomen, maken de actie chaotisch. Ze zorgen vaak voor een scherm vol vijanden en diverse visuele effecten van hun aanvallen en jouw wapens. Hier toont de Switch 2 wel zijn meerwaarde. De oude Switch had deze actie niet op dezelfde manier op het scherm kunnen brengen.
:strip_exif()/i/2008279052.jpeg?f=imagearticlefull)
Ik ben fan van de soepelheid van de actie. De game draait op 60 frames per seconde en die framerate houdt de Switch 2 keurig vast, ook als de actie intens wordt. Het lekkerste gevoel ontstaat wanneer je speciale aanvallen gebruikt en wegduikt in de verf om snel van positie te wisselen. Daarna val je de Salmonieten weer vanaf een andere kant aan. Dat hele proces voelt snel en soepel aan en draagt flink bij aan het spelplezier.
Camera soms even lastig
Daarbij kom je mogelijk wel enkele obstakels tegen. Een van die obstakels is een soms niet al te overzichtelijk werkend camerastandpunt. Je ziet jezelf altijd van achteren, wat normaal is voor Splatoon en andere thirdpersonshooters. Toch belandden vijanden in Splatoon Raiders best vaak net buiten mijn beeld of achter me, zonder dat ik dat doorhad. Je kunt de camera natuurlijk bijdraaien, maar in nauwe doorgangen werkt dit systeem niet altijd even lekker.
:strip_exif()/i/2008279090.jpeg?f=imagearticlefull)
Ook de besturing is een punt van aandacht, maar daar heb je zelf meer invloed op. De game start standaard met bewegingsbesturing. Dat betekent dat je met je linker thumbstick loopt en met de rechter alleen naar links of rechts kunt draaien. In handheldmodus mik je door de hele Switch 2 te bewegen. Staat de console in de dock, dan beweeg je de controller. Hier moet je even aan wennen, maar het werkt uiteindelijk prima. Toch kan ik me ook voorstellen dat je er door deze vorm van besturing net niet lekker inkomt. In dat geval kun je ook de traditionele besturing kiezen, waarbij je met de rechter thumbstick mikt.
Geen muisbesturing
Daarmee heb je op zich voldoende opties, maar toch is het wel jammer dat een van de functies van de Switch 2 niet gebruikt wordt. Je kunt de Joy-Cons van de Switch 2 namelijk als muis gebruiken. Juist bij shooters kan dat meerwaarde bieden. Deze optie ontbreekt echter in Splatoon Raiders. Geen ramp, maar wel jammer.
:strip_exif()/i/2008279066.jpeg?f=imagearticlefull)
Volledig in het Nederlands te spelen
Leuk is dat ook deze game volledig in het Nederlands te spelen is. Of de Nederlandse namen van vijanden en personages je aanspreken, moet je zelf bepalen, maar de optie is er wel. Dat is prettig, want Splatoon Raiders is een game voor spelers van 7 jaar en ouder. Die extra toegankelijkheid is dus mooi meegenomen. Daarnaast vond ik de vertalingen over het algemeen prima, al is dat bij Nintendo-games eigenlijk niet eens meer bijzonder. Het Japanse bedrijf heeft zijn zaakjes op dat vlak al jaren uitstekend voor elkaar.
Conclusie
Splatoon Raiders is een heerlijk spel dat stukken dieper gaat dan je op het eerste gezicht misschien zou denken. De game maakt indruk met verschillende doordachte systemen. Door de diverse raids moet je steeds over je load-out nadenken. Daardoor gebruik je de vele beschikbare opties ook daadwerkelijk. Daarnaast werkt co-op ook op een heel slimme manier, waarbij elke speler vijanden treft die passen bij het eigen level. Zo kunnen spelers van verschillende levels ook goed samenspelen.
Grafisch scoort Splatoon Raiders een tikje wisselvallig, vooral omdat de spelwereld simpel oogt en weinig detail vertoont. Wat er op die eilanden gebeurt, is gelukkig een stuk indrukwekkender. De game tovert regelmatig een fikse hoeveelheid vijanden op het scherm en de actie die daaruit ontstaat, verschijnt zonder noemenswaardige problemen in 60fps op het scherm.
Splatoon-veteranen zullen waarschijnlijk vooral het ontbreken van een pvp-modus als minpunt zien. Begrijpelijk, want Splatoon Raiders is in alle andere opzichten een verbetering ten opzichte van Splatoon 3. Liefhebbers van pvp zullen echter moeten wachten tot Nintendo een nieuwe Splatoon-game in de hoofdreeks aankondigt. Ondertussen kunnen ze zich vermaken met eindeloze raids tegen de Salmonieten van Splatoon Raiders. En dat is bepaald geen straf.
Redactie: Jurian Ubachs • Eindredactie: Monique van den Boomen