De grootste 'groene' beurs ter wereld

Redactieblog: een dagje op Intersolar

25-06-2026 • 06:00

Multipage-opmaak

Gi-gan-tisch

Omdat ik me de laatste tijd onderdompel in alles wat thuisaccu heet, reisde ik af naar München voor een dagje Intersolar. Om heel eerlijk te zijn was het twee vliegen in één klap slaan, want voorafgaand aan de beurs had EcoFlow ons uitgenodigd voor een launchevent.

Maar goed, ik heb in mijn tijd bij Tweakers al aardig wat beurzen afgelopen: van de vaste Computex in Taipei tot een verdwaalde CES in Vegas, in Duitsland met de IFA en lang daarvoor ging ik naar CeBIT. Wat dat betreft is de Messe in München een beetje thuiskomen, want die doet sterk aan Hannover denken: hal na hal met grotere en kleinere stands, en overal eettentjes tussendoor.

Honger zul je niet snel krijgen in Duitsland en dorst evenmin, want ongeveer elke Duitse of Oostenrijkse standhouder heeft koffie. Daar kan Computex nog een puntje aan zuigen, want van lunchen komt het daar eigenlijk nooit.

Om je nog even een indruk te geven: er zijn achttien hallen van samen 200.000 vierkante meter en alles is gelijkvloers, dus je meters maak je er. Nog een vergelijking met Computex: tijdens beide beurzen was het buiten ongeveer 35 graden, maar in de Messe was het binnen ook bijna net zo heet. De airco's in Taiwan draaien een stuk enthousiaster.

Ik schrijf dit redactieblog vooral om deze voor mij nieuwe ervaring te delen: ik wist van tevoren niet echt wat ik hiervan moest verwachten, maar elke verwachting zou zijn overtroffen. De beurs is gigantisch, niet alleen in omvang, maar ook in hoe enorm de energietransitie leeft.

Ook de kleinste onderdelen

Iedereen kan zich wel iets voorstellen bij een paar fabrikanten die zonnepanelen aanprijzen, of een paar 'doosjes' van plug-inaccu's (de hoofdreden voor mijn bezoek). Maar de hoeveelheid bedrijven, de schaal en de veelzijdigheid hebben me compleet verrast. Heel grote, bekende bedrijven stonden er uiteraard, met grote stands – denk aan de ASUS'en, MSI's en Gigabytes van de energiemarkt – maar ook heel kleine.

Zo waren er ook de altijd door mij geliefde fabrikanten van componenten die al die complete producten mogelijk maken. Denk aan dikke kabels, busbars, natuurlijk de accucellen zelf en dikke connectors.

En dan heb ik het nog niet eens over de industriële toepassingen gehad. Aanbieders van megawattuursystemen, die hun accu's en bijbehorende techniek in zeecontainers neerzetten en uitrollen. En de installateurs van grote laadinstallaties, zoals snelladers voor langs de snelweg.

Transport

Daarover gesproken: er zijn ook de nodige autofabrikanten aanwezig, van BYD tot Tesla (inclusief zijn publiekstrekker de Optimus-robot) en andere last-mile mobility solutions. Zo komt het Roemeense bedrijf Astreea, een spin-off van een luchtvaartbedrijf, in juli met een soort luxe scooter: de One+. Het bedrijf noemt hem zelf een sportwagen op twee wielen, maar dat is een tikje overdreven. De prijs van 2500 euro verraste me toch, al viel het bereik van 80km me wat tegen.

Waterstof, sneeuw en adapters

Iets dichter bij huis kwam ik – naast tientallen thuisaccu's uiteraard, de een nog gelikter en voller met AI dan de ander – nog een paar interessante producten tegen. Zo komt LAPP met een adapter voor de laadkabel van je EV, waarmee je een standaard Mennekes-stekker in je stopcontact kunt stoppen. Een soort 'grannycharger' dus, maar dan een waarmee je je gewone kabels kunt gebruiken en die minstens tweehonderd euro gaat kosten. En dan moet je ook nog verschillende versies kopen voor afwijkende stopcontacten (wcd's).

Ook veel te duur, maar wel leuk om mee te spelen: een e-inkscherm van SolarFox. Dat verzamelt de data van al je grote apparaten (omvormers, accu's, warmtepompen etc.) en geeft je verbruik en opwek weer in zelf te configureren dashboards. Zo kun je bewust omgaan met je energie, maar niet met je data: het scherm stuurt alles naar de cloud van SolarFox om via een webinterface je dashboards te maken. Het scherm moet negentig dagen op een acculading meegaan, maar kost je wel 269 euro.

Dan heb ik nog een bedrijf in de aanbieding dat opviel met een systeem dat zonnepanelen automatisch van sneeuw ontdoet. Dat werkt met speciale micro-omvormers, die ook stroom door je panelen kunnen jagen. Die warmen zo een beetje op en de sneeuw smelt en schuift eraf, al dan niet met hulp.

Écht apart aan dit bedrijf Atmoce was zijn accu. Die werkt met laagspanning van slechts 60V, waardoor hij veiliger zou zijn dan die van concurrenten. Met de levensduur zit het ook goed, want het bedrijf geeft maar liefst 25 jaar garantie op de accu. Niet gek voor een bedrijf dat twee jaar bestaat.

V2x en waterstof

Tot slot nog een paar algemene indrukken. Bij veel fabrikanten van EV-laders was vehicle-to-grid een populaire functie. Dat nog maar weinig auto's dat ondersteunen, mag de pret niet drukken. Niets mis mee ook, want je kunt maar beter nu alvast die ondersteuning hebben en niet gebruiken. Als je volgende EV het wél kan, zit je gebakken.

Ook heb ik nog een gebiedje ontdekt met waterstofontwikkelingen. Daarover waren zelfs discussiepanels met presentaties. Ik vond ook een aanbieder voor residentiële waterstofinstallaties: met een splitter en brandstofcel maak je je eigen energie met behulp van waterstof. De brandstofcel zou ongeveer 20kW kunnen produceren en jaarlijks zo'n 90 kuub water vragen. De installatie zou in de buurt van de 70.000 euro kosten en vanzelfsprekend maak je je waterstof met je eigen PV-installatie.

Maquettes!

Ook zag ik bij zegge en schrijve één stand iets rond draadloos laden. Dat was een onderzoeksproject uit Japan met diverse 'pads' waarmee je auto's kunt opladen. De onderzoekers zeggen met maar liefst 50kW draadloos te kunnen laden, maar wel met flinke verliezen. Zo is bij een vrij utopische afstand van 10cm tussen de twee spoelen de efficiëntie nog 90 procent. Maar bij een realistischere 25cm blijft er een stuk minder over.

En als allerallerlaatste: maquettes, zó veel maquettes. Ik heb er een paar op de foto gezet (vooral omdat ik gek ben op miniatuur), maar daar had ik ook met gemak de hele dag aan kunnen besteden. Als je niet rijk kunt worden van de energietransitie (en de grote groei moet nog komen), kun je altijd nog in de maquetteproductie gaan.