Door Tweakers Partners

Felienne Hermans op de Dev Summit over AI en code: 'Leer het omdat het leuk is!'

21-10-2026 • 08:00

23

Wie software bouwt, bepaalt voor een deel hoe anderen werken en leven. Maar hoeveel weten programmeurs eigenlijk van die anderen? Tijdens haar lezing Vierkante Ogen op de Tweakers Developers Summit staat Felienne Hermans stil bij de blinde vlekken in haar vak. De hoogleraar Vakdidactiek van de Informatica aan de Vrije Universiteit Amsterdam en docent informatica aan de Open Schoolgemeenschap Bijlmer vertelt over toegankelijkheid, leren programmeren en de vraag wat AI daarbij overneemt.

'Van al dat computeren krijg je vierkante ogen.' Ouders waarschuwden er vroeger graag voor. Ze zagen kinderen achter een scherm verdwijnen, ten koste van buitenspelen en bij vriendjes aanbellen. Volgens Felienne Hermans gaat de invloed van computers inmiddels veel verder dan het aantal uren achter dat scherm.

"Bijna alles wat we doen, verloopt tegenwoordig via software. Een huis zoeken, daten, het nieuws volgen… software geeft steeds meer vorm aan hoe we de wereld ervaren. En de mensen die deze techniek ontwikkelen, krijgen daarmee veel macht in handen. De vraag is dus niet alleen of we te veel computeren, maar ook: van wie zijn die vierkante ogen waar we steeds vaker doorheen kijken? En hoe kijken zij naar de wereld?"

Die vraag staat ook centraal in haar boek Vierkante Ogen. Hermans kent het plezier van programmeren sinds haar vader eind jaren tachtig een computer in huis haalde. Een idee met een paar regels code tot leven brengen vond ze meteen geweldig. Tekenen en breien deed ze ook graag. "Mijn moeder dacht alleen dat ik met IT waarschijnlijk meer succes zou hebben dan met mijn breiwerkjes."

Hedy veranderde haar kijk op het vak

Lange tijd geloofde Hermans dat een goede technische oplossing voldoende was om programmeren voor iedereen toegankelijk te maken. In 2019 ontwikkelde ze Hedy. Bestaande programmeertalen waren voor veel kinderen te ingewikkeld, terwijl alternatieven vaak te kinderachtig waren. Haar eigen taal moest gratis zijn, in verschillende talen beschikbaar en ook bruikbaar voor blinden en slechtzienden.

Haar eigen taal moest gratis zijn, in verschillende talen beschikbaar en ook bruikbaar voor blinden en slechtzienden.Toen ze een stappenplan publiceerde waarmee andere programmeurs hun talen inclusiever konden maken, verwachtte ze enthousiaste reacties. Die waren soms ronduit vijandig. "Ik werd uitgescholden op sociale media omdat ik 'woke' naar de informatica bracht. Door deze nare reacties begon mijn beeld van de informaticawereld te kantelen. Ik dacht dat we als programmeurs allemaal graag problemen willen oplossen, maar blijkbaar waren we het er niet over eens welke problemen belangrijk waren. Daarom richt ik me nu steeds meer op hoe we informatici kunnen opleiden die inclusiviteit en de maatschappelijke gevolgen van hun werk wél belangrijk vinden."

Dat vraagt volgens haar om een bredere opleiding. Programmeurs krijgen volop algoritmes, wiskunde en frameworks voorgeschoteld. De sociale kant van hun werk blijft daarbij achter. Hermans zou het 'informatiedieet' graag aanvullen met techniekfilosofie, sociologie en ethiek. "Niet als garnering, maar als volwaardige onderdelen van de maaltijd."

Een functie van Hedy zou ze ook graag terugzien in professionele tools: programmeren in de eigen taal. Waarom geldt Engels zo vaak als vanzelfsprekende voorwaarde? "Bij Hedy kunnen kinderen in hun eigen taal programmeren, omdat ik niet vind dat Engels kunnen spreken een voorwaarde moet zijn om te leren programmeren. Maar eigenlijk geldt die vraag net zo goed voor professionele programmeurs. Waarom accepteren we zo vanzelfsprekend dat vrijwel alle programmeertalen, documentatie en tools Engelstalig zijn? Daarmee maken we programmeren onnodig minder toegankelijk voor een enorme groep mensen."

Twee ouders passen prima in een database

Hoe een technische keuze uitpakt voor gebruikers, wordt snel duidelijk bij een ogenschijnlijk eenvoudig datamodel rondom ouderschap. Een systeem biedt bij een kind ruimte voor twee ouders. Dat lijkt logisch, totdat er twee moeders en een betrokken biologische vader zijn. Of pleegouders én biologische ouders.

"Dan passen die relaties ineens niet meer in de database. En dat wordt een probleem"Zo zie je hoe een technische beslissing een maatschappelijke beslissing wordt." wanneer die gegevens worden gebruikt om te bepalen wie informatie van school ontvangt of wie toestemming mag geven. Een simpele keuze voor twee invoervelden bepaalt ineens welke gezinsrelaties het systeem kan herkennen. Zo zie je hoe een technische beslissing een maatschappelijke beslissing wordt."

Ook de aanname dat iedereen een moderne smartphone heeft, kan mensen uitsluiten. Een QR-code scannen, een app installeren of iets op de telefoon bevestigen is voor de maker misschien vanzelfsprekend. Een gebruiker kan een ongeschikt toestel hebben, te weinig opslagruimte of geen geld voor mobiel internet. Zonder alternatief wordt de handige oplossing een gesloten deur.

Die beperkingen blijven gemakkelijk buiten beeld als de testgroep op het ontwikkelteam lijkt. Hermans vindt dat developers actief moeten zoeken naar mensen die minder digitaal vaardig zijn of al bij de eerste stap afhaken. Juist zij ontbreken vaak in gebruikersonderzoek."Je kunt nog zo goed zijn in het bouwen van software, maar daarmee weet je niet automatisch hoe andere mensen leven of welke problemen ze tegenkomen. Je kunt niet verwachten dat iedereen zich aanpast aan jouw systeem. Je moet zelf moeite doen om hun wereld te begrijpen."

Voor Hermans begint dat contact vroeg in het ontwerp. Wie pas aan het einde naar de gebruiker gaat, kan technisch iets knaps hebben gebouwd waar niemand op zat te wachten. Efficiëntie is bovendien niet voor iedereen het belangrijkste; autonomie, flexibiliteit of menselijk contact kunnen zwaarder wegen.

Een junior leert niet meer vanzelf door meters te maken

Naast de vraag voor wie developers bouwen, houdt Hermans zich bezig met de vraag hoe zij hun vak leren. Ze heeft bezwaar tegen het bekende advies om vooral veel te programmeren. Uren maken betekent niet automatisch dat een beginner ook gericht vooruitgaat.

"We weten dat gericht oefenen veel effectiever kan zijn. Je kunt bijvoorbeeld de syntax van een programmeertaal los oefenen van het bedenken van algoritmes. Als je een junior begeleidt, moet je dus niet verwachten dat die vanzelf beter wordt door maar genoeg uren te programmeren. Je moet nadenken over wat iemand op dat moment probeert te leren, en hoe je daarbij kunt helpen. Dat is iets anders dan alleen zeggen wat er mis is met de code."

Een taalmodel kan overtuigende code produceren waar van alles aan mankeert.Met AI wordt die vraag naar begrip extra relevant. Een taalmodel kan overtuigende code produceren waar van alles aan mankeert. Wie de basis niet kent, kan moeilijk beoordelen of een oplossing deugt. Daarom zou Hermans beginners niet aanraden meteen alles door AI te laten schrijven. "Dat is een beetje alsof je wilt leren rekenen, maar vanaf de eerste les alleen maar een rekenmachine gebruikt. Je krijgt misschien wel de goede antwoorden, maar je hebt geen flauw benul hoe je daar zelf terechtkomt. Daarom vind ik het belangrijk dat beginners de basis blijven leren: hoe variabelen, condities en loops werken, hoe je algoritmes opbouwt en hoe je fouten opspoort. Anders ben je volledig afhankelijk van wat de AI je voorschotelt."

Betere programmeur of betere chatbotgebruiker?

Werkende code vertelt volgens Hermans maar een deel van het verhaal. Haar belangrijkste toets is of iemand na het gebruik van AI iets kan wat daarvoor niet lukte. Kan diegene een lastig concept vervolgens zelfstandig toepassen? Of moet diegene voor iedere volgende stap opnieuw de chatbot inschakelen? Om dat vast te stellen, moet een begeleider verder kijken dan het eindresultaat. Hermans wil weten welke ontwerpkeuzes iemand heeft gemaakt, waarom een oplossing werkt en of diegene de kennis kan toepassen op een nieuw probleem. Daaruit blijkt of AI het leren heeft ondersteund.

Hermans ziet mogelijkheden voor AI als persoonlijke tutor: een assistent die vragen stelt, hints geeft en passende oefeningen aanbiedt voor onderdelen waarmee iemand moeite heeft. Tegelijk vindt ze dat de wenselijkheid van AI in het onderwijs te gemakkelijk wordt overgeslagen. "Er wordt gedaan alsof AI in het onderwijs onvermijdelijk is en wij ons daar maar aan moeten aanpassen. Terwijl technologie niet neutraal is. Als je AI in het klaslokaal introduceert, maak je ook keuzes over hoe leerlingen leren, hoe de relatie tussen leerling en docent eruitziet en welke rol technologie in ons leven krijgt."

Daar komt haar vraag over de invloed van software terug: wie bepaalt hoe technologie wordt gebruikt en welke waarden daarbij tellen? Op de Developers Summit wil Hermans bezoekers laten nadenken over de macht die met hun vak gepaard gaat. Ook wie al twintig jaar programmeert, kan zich afvragen wiens wereld hij eigenlijk begrijpt.

En voor wie door alle AI-discussies vergeet waarom programmeren ooit zo aantrekkelijk was, heeft ze nog een reden om zelf te blijven leren. "Leer het omdat het leuk is! Het zou zonde zijn als we door AI vergeten hoeveel plezier er zit in zelf ontdekken hoe iets werkt. Het is een vak waarin je eindeloos kunt blijven ontdekken, experimenteren en spelen. Als je die basis eenmaal hebt, kan AI best een handig hulpmiddel zijn. Maar als je vanaf het begin alles voor je laat doen, geef je niet alleen het werk, maar ook de voldoening uit handen."

Dev Summit 2026: koop nu je kaartje voor de Tweakers Dev Summit 2026 en verdiep je in het complete programma!

Ook met andere ogen naar het vak van programmeur kijken (en luisteren)? Koop dan nu een kaartje. De kaartverkoop verloopt beter dan verwacht, dus wacht niet als je erbij wilt zijn. Meer informatie over het programma, workshops en de andere sprekers vind je op de aparte Dev Summit-website. We zien je heel graag eind oktober!

Reacties (23)

Sorteer op:

Weergave:

Niet oneerbiedig bedoeld (ben zelf ook software ontwikkelaar), maar is "Programmeurs krijgen volop algoritmes, wiskunde en frameworks voorgeschoteld. De sociale kant van hun werk blijft daarbij achter." ook niet een beetje de aard van het beestje? :)

Tuurlijk ken ik ook wel sociale software ontwikkelaars, maar vaak zie je die heel snel doorstomen naar andere/overkoepelende rollen waarbij communicatie en social skills een deel van de rol zijn.
De echte "code-kloppers" zijn vaak toch de introverts / de minder of anders sociale / de "nerds".
En die heb je ook zeker nodig, want die maken meters en zijn heel goed in wat ze doen.

Maar om hen te belasten met de sociale kant van het vak is alsof je ze iets wilt leren wat ze niet zelf zullen opzoeken. Ze willen het vaak niet. Ze leven juist comfortabel in hun eigen cocon en presteren daar het beste.

En nogmaals..... niets van hierboven is denigrerend bedoeld. Want ook die stille mensen, die vervolgens de meest complexe problemen oplossen, heb je keihard nodig.

[Reactie gewijzigd door PdeBie op 21 oktober 2026 10:21]

Daar ben ik het mee oneens. Dat stereotype leidt er vaak toe dat developers die goed code snappen maar slecht kunnen communiceren te snel als senior worden bestempeld, terwijl de meeste problemen in software development communicatieproblemen zijn.

Gevolgen: Klant onbekend, specificatie verkeerd uitgelegd, usecase verkeerd geïnterpreteerd, afhankelijkheid op software van ander team maar in plaats van met dat team te praten worden er aannames gedaan over onkunde en onwil.

Een goed developer kan goed programmeren en goed communiceren.

Dat vind ik ook de grote misvatting van managers die denken dat AI development zal overnemen omdat het code kan genereren: een groot deel van development is niet programmeren.
Daarom maak ik juist het onderscheid tussen "code kloppers" en degene die wel/andere social skills hebben. De laatstgenoemde zie je vaak snel doorstomen naar rollen als tech lead en dergelijke, omdat zij juist die social skills hebben om met andere teams, management/business en dergelijke om te gaan.

Zelf ook die weg bewandeld overigens. Ik ben sociaal veel sterker dan dat ik kan programmeren/ontwikkelen. Gevolg: ik ben meer met de business in contact dan dat ik daadwerkelijk Visual Studio voor mijn neus open heb.
Ik snap wat je bedoelt; ik heb een zelfde traject afgelegd. Maar tijdens die reis heb ik al vaker meegemaakt dat een communicatieve senior buiten meetings wordt gehouden omdat hij de technische skills mist, terwijl de technische senior erbij wordt getrokken die de communicatieve skills mist. Ik ben voorstander van beide aspecten behoorlijk mee laten wegen in de carrièreladder.
Goed kunnen communiceren betekend niet meteen dat iemand zich in dezelfde sociale groepen begeeft als de 'norm' die hier wordt gesteld.

En net zoals bij de rest van IT, is het vaak verstandig dat er een vertaal laag tussen de IT en de userlaag zit. Vaak is dit functioneel beheer. Of een senior developer met goede user-facing communicatie vaardigheden. Dat betekend niet dat je geen senior developer kan hebben zonder die user-facing communicatie vaardigheden, daarvan zijn er gewoon te weinig in de IT.
De vraag is dan: zijn er te weinig in de IT omdat ze niet kunnen bestaan, of omdat men de vaardigheid onvoldoende waardeert binnen de IT? Dit haakt in op een punt dat Hermans wel vaker maakt: als we aan de poort al mensen weigeren die niet voldoen aan het stereotype van een developer, dan hou je mensen buiten die een goede bijdrage zouden kunnen leveren.
Ik deel zeker niet de mening dat de sociale kant bij programmeurs achter blijft. De sociale kant is anders dan de de meer vocale extroverte willen normaliseren. De hackers/nerds/geeks zijn ook sociaal, maar anders dan wat de "norm" acht van sociale mensen. Al decennia lang zijn er sociale clubjes voor deze (grote) groep van mensen waarvan gedacht wordt dat ze niet/minder sociaal zijn. Zeker met de komst van BBSen en later internet zijn deze sociale clubs veel groter geworden. Het is wel frappant dat men nu nog steeds vindt dat die mensen die de hele dag naar een scherm zitten te staren minder sociaal zouden zijn.
Ok, ik benoem het wellicht verkeerd. Ze zijn zeker niet asociaal in de zin dat ze nooit met andere mensen omgaan. Maar je merkt duidelijk een verschil tussen developers die wel met klanten om willen en kunnen gaan en developers die beter presteren wanneer ze achter het scherm zitten.

En nogmaals, dat bedoel ik niet oneerbiedig. Ik heb meerdere collega's gehad die zo waren en die gaven ook zelf toe "voor mij hoeft dat niet, dat contact met de klant. Zeg maar wat ik moet bouwen en dan komt het goed". En hun kennende vertrouwde ik daar ook volledig op.
Sociaal zijn en goed kunnen communiceren is wel echt heeeeel wat anders dan klant contact.
Ik ben het helemaal met je eens.
Bij een bedrijf waar ik werkte werd op een gegeven moment gepraat over het een eis voor Senior worden te maken dat je regelmatig presentaties gaf over je werk aan de interne vakgroep en stakeholders.
Met zulke eisen verlies je de introverten die goede code-kloppers zijn, maar écht niet voor een zaal met mensen gaan staan.
Ik zie programmeren over enkele jaren uiteindelijk als een soort hobby; zoals aan een oude auto sleutelen zonder exact de juiste onderdelen, maar om dan toch tot een soort oplossing te komen. Dat geeft volgens mij echt voldoening en het is leuk om tijd te doden :)
Felienne heeft zeker goede punten, maar laat ons ook niet vergeten dat er vele rollen zijn in IT. In een ideale wereld kan iedereen alles, maar zo werkt het niet en dat is prima. In het ouder voorbeeld zie ik dit niet als een probleem van de technische implementatie maar als een gebrek aan business inzicht en dat is iets dat in de meeste bedrijven van een analyst, product manager, business owner of een soortgelijke rol hoort te komen.

Waarmee ik zeker niet wil zeggen dat vele pure programmeurs best wat meer mogen meedenken. Ik heb zelf jaren als tester gewerkt en vaak gemerkt dat sommige programmeurs weinig kritisch zijn als het op requirements aan komt. Ik was zeker niet de technisch sterkste tester, maar wel heel goed in analyse of het stellen van de juiste vragen. Ik heb heel vaak een "euh, dat weet ik niet" terug gekregen op de vraag hoe iets werkt in usecase x, zonder dat dit super complexe usecases waren.
Ik kan niet programeren en wil het ook niet kunnen. Ben wel extreem gefocussed op een werkend en veilig product met juiste AI review loops. Gelukkig zijn er steeds meer (grotere) organisaties die liever iemand inhuren met een echte functionele business focus en minder programeer mindset.

Mijn mening blijft dat kunnen programeren er steeds minder toe doet en het effectief inzetten van AI des te meer.

Ik snap dat degenen die afhankelijk zijn van hun programmeerkennis en minder van zo snel mogelijk een werkend en veilig product opleveren anders menen. De toekomst zal het uitwijzen.
Wanneer je trots ben op onkennis dan loopt er wel echt iets mis...
Zo zou ik het niet lezen.
AI zorgt ervoor dat in sommige omstandigheden de puur technische programmeer skill naar de achtergrond verdwijnt ten voordele van het goed beheersen van diverse AI tools en het begrijpen van de business waar je bedrijf in zit.
Al merk ik ook wel eens het omgekeerde, bedrijven die zo hard focussen op moderne "technologie" zoals cloud, virtualisatie, AI, ... maar de core business uit het oog verliezen.
Zonder programmeerkennis beoordelen wat de ai bedacht heeft op werkend en veilig zijn is naar mijn bescheiden mening niet goed mogelijk. Ja, je kan oppervlakkig zien of het doet wat je bedoelde, maar of dat veilig gebeurt en efficiënt? Je kunt daar met prompts wel op controleren en verbeteren, maar dan moet je dat wel expliciet aangeven, en dan nog blijft de vraag of het écht goed is gedaan. Ik zou daar geen kritieke software mee vertrouwen zonder zelf goed naar de code gekeken te hebben.
Extreem gefocussed? Dat klinkt nogal stressvol .. kan ik me indenken als je niet weet wat je voorgeschoteld krijgt
“Volgens Felienne Hermans gaat de invloed van computers inmiddels veel verder dan het aantal uren achter dat scherm.”

Diepe inzichten…
Lees de rest eens, ze heeft veel goede punten.
Those who can't, teach.....

Ik vindt coderen en bouwen leuk, AI haalt juist die fun weg.
ik vind dat ook maar continue lopen Googlen en documentatie doorspitten niet. Met AI heb ik juist meer fun met bouwen.
Ben er zelf niet bij maar wens de mensen die er wel bij zijn alvast veel plezier.
Je zou toch denken dat alles nu wel een keer geprogrammeerd is. Zie alle software vandaag de dag als een grote puzzel, met alleen maar vierkante stukjes en geen afbeelding. Je pakt de stukjes die je nodig hebt, maakt er een puzzel van en print daar je afbeelding overheen... de vraag is dan nog ga je dat zelf doen of laat je een AI het doen.


Voor de mensen die gaan; "veel plezier!"

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn