Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 37 reacties
Bron: DP Review, submitter: iyanic

Wetenschappers van de Canadese Laval universiteit hebben een ultra dunne lens ontwikkeld waarmee in- en uitgezoomd kan worden zonder mechanische onderdelen. De lens is vijfmaal dunner dan een velletje papier en maakt gebruik van een vloeibaar kristal. De lens wordt gemaakt door een kleine hoeveelheid lichtgevoelig materiaal te mixen met een vloeibaar kristal. Wanneer er een laser op gericht wordt ontstaat een netwerk van polymeren waarbij de dikte afhankelijk is van de hoeveelheid licht. Hiermee kan een lens gemaakt worden door de laser met een hogere intensiteit in het centrum te laten schijnen.

Universiteit Laval logoDe lens kan vervolgens gebruikt worden door er een elektrische stroom doorheen te laten lopen om de kristallen de juiste richting op te laten wijzen. Door het voltage en de frequentie van het signaal te variren kan de curve van de lens gevarieerd worden en daarmee het focuspunt. De onderzoekers claimen de focusafstand van de lens van 1,6 naar 8 meter te kunnen wijzigen in een paar milliseconden. De minimale focusafstand is momenteel 30 centimeter en de maximale afstand is oneindig. De onderzoekers verwachten dat de technologie zeer geschikt is om te gebruiken in mobiele telefoons om deze zo de mogelijkheid te bieden om foto’s met een hogere kwaliteit te maken.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (37)

Vloeibaar kristal is biaxiaal, Je kunt door gebruik hiervan te maken de brekingsindex tunen. Maar dit geldt alleen voor gedefinieerde polarisatietoestanden van licht, waar laserlicht er een van is. Voor ongepolariseerd licht heb je een additional polarizer nodig, die (iets meer dan) 50% van het licht wegmieterd. Dit vergroot de sluitertijd van de opname en introduceert ruis.

Voorlopig geen toepassing in mobieltjes.
Dead Silence heeft technisch gesproken gelijk.

Wat hij/zij hierbij echter vergeten is, is dat om in de huidige generatie mobiele telefoons waarvan de camera lens niet kan scherpstellen er een (heel) klein diafragma in de lens geplaatst wordt. Dit zorgt voor een hoge scherptediepte, een truc die al ongeveer een eeuw wordt toegepast in camera's zonder scherpstelmogelijkheden.

Daarnaast wordt de sensor heel klein gehouden, niet alleen omdat die dan minder plaats in neemt, maar ook omdat dan een lens met een kortere brandpuntsafstand gebruikt kan worden, die ook een grotere scherptediepte heeft.

Deze lens kan daarentegen wel scherpstellen, wat betekent dat er plotseling lenzen met een hoger diafragma gebruikt kunnen worden, wat juist zorgt voor een grotere hoeveelheid licht op de sensor en daardoor voor kortere sluitertijden/minder ruis.

Ook kan de sensor groter gemaakt worden en een lens met een grotere brandpuntsafstand gebruikt worden (de lens blijft toch plat, dus zal nooit veel ruimte innemen). Ook door een grotere sensor neemt de lichtgevoeligheid toe en daarmee de benodigde sluitertijd/ruis af.
maar de interioze alluviale inbirindex maakt het vrijwel ondoenlijk om via diachrone stralingsbreking de perifere breekindex te verkleinen. Los daarvan zal een hulamuaal persistent complex nodig zijn om effectief te kunnen oreren.
Het kan natuurlijk ook dat het gewoon onzin is.
haha probeer je een +4 interessant te krijgen? :P

Kun je ff een verklarende woordenlijst toevoegen bij je post?
Zoiets is al eens een keer eerder langsgekomen van Philips. Daar hoor je ook niks meer van. Maar dat werkte bijna het zelfde als een lens van het menselijk oog.

edit: Dit artikel

edit2: Dit is trouwens en super ontwikkeling voor de medische industrie. Zo kan je de camera's veel kleiner en presieser maken.
Mechanisch dus?
Nee, het was een lens met vloeistof er in, en als de spanning van het membraam hoger/lager werd veranderde de lens (weet niet hoe het heet, maar hij kan dus dunner en platter worden)
*dat heet 'accommoderen'

//edit: ik lees verder in het topic dat iemand je vraag al beantwoord heeft.
*was geen dubbelpost intend, wou alleen helpen, maar was nog niet zo ver met lezen.
@ ixl85

Dat heet accomoderen :)

Ligt een beetje in het vlak van optisch actieve stof die ervoor zorgt dat de invallende lichtbundel meer of minder gebroken wordt. Zo werkt het oog niet.

Het oog zorgt ervoor dat de lens dikker of dunner wordt waarbij daardoor de invallende lichtbundel meer of minder divergeert/convergeert. Deze lens blijft telkens 1/5 van de dikte van een velletje papier lijkt mij :)

edit @ Franckey

Het is misschien een heel goed alternatief voor de lenzen in huidige mobiele telefoons, omdat ze met deze lens waarschijnlijk met hetzelfde formaat van deze lens wl de nodige scherpte kunnen halen omdat het focussen minder moeite kost.
Er wordt een nieuw type lens uitgevonden en dan denken ze meteen aan een telefoon! :?
Ik denk dan eerder aan een digitale camera zonder bewegende delen. Dus minder slijtage, kleiner en sneller zoomen.
Denk dat ze de lensen voorlopig niet grootgenoeg en precies genoeg kunnen fabriceren om ook in digitale camera's goed bruikbaar te zijn.
Het is toch onzin om te zeggen dat deze lens kan zoomen?? Hij kan alleen variabel focussen - lees scherp stellen! Bij zoomen moet je toch nogsteeds een lens ten op zichte van een andere lens bewegen, dacht ik zo..
Met een enkele dergelijke lens zal het inderdaad niet mogelijk zijn te zoomen. Het moet echter volgens mij wel mogelijk te zijn met twee dergelijke lenzen een systeem te maken dat wel degelijk kan zoomen, zonder bewegende delen.

In de elektronenmicroscopie, waar de lenzen al jaren regelbaar zijn door er een spanning over te zetten of stroom doorheen te gooien, hebben zoomlenzen dan ook geen bewegende onderdelen, wel meerdere los regelbare lenselementen.
Elektronenmicroscopen werken met elektronen, ipv licht (het woord zegt het al) en met magnetische lenzen, niet met optische. Kortom, verdiep je eens in de materie, voor je zomaar wat post!
Ik heb zelf een elektronenmicroscoop ontworpen, die nu gebouwd wordt. Ik denk dat ik dus kan zeggen dat ik me in de materie heb verdiept.

De vergelijking die ik trok ging niet over wat er gefocuseerd wordt, maar hoe er gefocuseerd wordt. In elektronenmicroscopen kunnen lenzen sterker en zwakker gemaakt worden door spanningen op de lenzen te zetten, net als bij deze lens kan.

Ook al wordt er dan iets anders gefocusseerd (licht vs. elektronen), zijn dezelfde concepten en optische ontwerpen toepasbaar en is er dus ook met de lenzen zoals ze in het artikel beschreven worden een zoomlens te bouwen zonder bewegende onderdelen.
En de prijs van een mobiele telefoon wordt zeker 10x zo hoog, zal namelijk wel een dure technologie zijn.
Je vergeet de immense productievolumes. De research kosten per telefoon zijn dus waarschijnlijk erg klein. Als ze dan ook nog de productiekosten laag weten te houden kan dit best wel interessant zijn. Geen mechanische delen klinkt in dat opzicht leuk. Gewoon genoeg kilos van dat kristal zien te bemachtigen. :)
Ik ben niet goed op de hoogte van huidige productiemethodes voor kleine lenzen, echter de hier beschreven methode kan extreem simpel toegepast worden:

1. men neme een mal met, doe eens gek, 10x10 ronde gaatjes, die je vult met de oplossing. Polymeren kosten doorgaans vrij weinig (denk bijvoorbeeld aan de lichtgevende staafjes die je op feestjes tegenkomt), en er is zeer weinig materiaal voor nodig, dus dit zal weinig kosten.
2. je schijnt een lazer door elk gat met een diafragma ervoor wat je steeds verder sluit. Hierdoor krijgt automatisch elk meer naar binnen gelegen stuk meer licht, dus hogere polarisatie.
3. je stanst in een keer 100 kant en klare lenzjes uit je mal en gaat terug naar optie 1.
4. Aan de kant en klare lens hang je een paar electroden en een nette behuizing.

Als ik dit nu vergelijk met de 'oude' methode van stukken glas eerst slijpen en vervolgens motoren inbouwen voor het accomoderen denk ik dat de productiekosten veel eerder 10x zo laag zullen zijn dan tegenwoordig. Combineer dat met het feit dat deze lenzen ook geen dikke behuizing nodig hebben maakt dat ze ideaal voor toepassingen in bijvoorbeeld cameratelefoons.

Niet dat we het aan de prijs zullen merken trouwens: er zijn al webcams voor een euro of 10 die OOK een lens hebben die goed genoeg is voor een resolutie van grofweg 640x480, dus de productiekosten van cameratelefoons zitten zeker niet in de lens.
De lens wordt dus ultra-dun, maar je hebt wel een laser nodig die op het kristal schijnt. Hoe kan dit een goede oplossing zijn voor mobiele telefoons...
De laser is alleen nodig voor het fabriceren van de lens, daarna kan de lens door middel van stroompjes anders gefocust worden.
met de onlangs voltooide siliciumlaser moet dat geen enkel probleem zijn
deze lens lijkt ook handig voor als er dalijk (ooit)
van dat geheugen-in-kristal is ontwikkeld, waarbij
je dus 3d opslag hebt (zoals de gekleurde plastic
blokjes in star trek tos)
80g , 100g of 120g papier?
Ik zit meer te denken aan de medische richting. Als dit verder ontwikkeld kan worden in de toekomst, zie ik hele goeie oplossingen voor mensen die iets aan hun ogen hebben, of blind zijn. Dan kan in de toekomst een bionisch oog worden toegepast.

Zo langzamerhand begint science fiction waarheid te worden.

Dat duurt uiteraard een tijdje voordat het zover is, maar ik heb pas geleden gelezen dat het in 2050 al mogelijk is om de volledige herseninhoud te downloaden naar een computer, om daar in een soort van Matrix style door te kunnen leven. Theoretische onsterfelijkheid...

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True