Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 155 reacties

Sommige gamehelden kent iedereen. Zelfs mensen die nauwelijks of geen computerspellen spelen weten bijvoorbeeld wat de status is van loodgieter Mario. Het besnorde Nintendo-icoon is tijdloos, kan nog decennia mee en zal altijd met het Japanse bedrijf worden geassocieerd.

Microsoft miste ooit een overtuigende mascotte voor zijn Xbox, maar inmiddels is Halo's Master Chief onverbrekelijk met de console verbonden. De groene helm met het goudkleurige vizier wordt al jarenlang met de Xbox - en Xbox 360 - geassocieerd.

Als handhelds niet worden meegerekend, neemt Sony met zijn Playstation 2 nog altijd de toppositie in waar het gaat om de verkoop van consoles. Vreemd genoeg mist het bedrijf een echt icoon, maar het probeert Sack Boy, het koddige karaktertje uit Littlebigplanet, als mascotte naar voren te schuiven voor de Playstation 3. Verder zijn helden als Jak & Daxter en Ratchet & Clank natuurlijk onlosmakelijk verbonden met de Playstation.

Sommige helden torenen boven alles en iedereen uit. Lara Croft is weer in topvorm, in Tomb Raider: Underworld, dat in november verschijnt. Lara is leniger dan ooit en ze oogde nog nooit zo sexy. Eigenlijk is er in al die jaren niet veel veranderd aan de gameplay van Lara. Ze klimt en klautert, puzzelt en schiet zich een weg door prachtige, al dan niet fictieve omgevingen. Dat was zo, dat is zo, en dat zal altijd wel zo blijven.

Er zijn ook helden die de tand des tijds niet doorstaan, die verdwijnen omdat er geen nieuwe delen in hun serie meer verschijnen of die langzaam een karikatuur van zichzelf worden. Neem Leisure Suit Larry, een personage uit de hoogtijdagen van Sierra, toen adventures ongekend populair waren en Sierra en Lucasarts overheersten met hun series. De Larry-adventures waren hilarisch, maar na de eerste drie delen zakte het niveau in. De latere spellen waren minder leuk, en toen Sierra in 2004 in een krampachtige poging om zijn franchise nieuw leven in te blazen neefje Larry Loveage naar voren schoof, was de serie ten dode opgeschreven. Ik verwacht dan ook bijzonder weinig van Leisure Suit Larry Box Office Bust, dat momenteel in productie is.

Een andere held die al jaren als paljas te boek staat, is Duke Nukem. De ooit zo stoere spierbundel wacht al meer dan tien jaar op zijn nieuwe game, Duke Nukem Forever, in de wandelgangen inmiddels Duke Nukem Whatever genoemd. 3D Realms krijgt het niet voor elkaar om het spel, dat ongeveer vier keer van engine is veranderd, af te krijgen. De DNF-trailer eerder dit jaar was een leuk zoethoudertje, maar ik geloof er niet meer in. De Duke is een vermakelijk fossiel uit een ver verleden, en laten we dat in hemelsnaam zo houden.

Ook schaamteloos was de inspiratieloze presentatie van de nieuwe Crash Bandicoot-game op de Leipzig Game Convention. Waar Spyro the Dragon op een fraaie manier opnieuw op de kaart wordt gezet met Dawn of the Dragon, is Crash Bandicoot: Mind over Mutant een zoutloze herhalingsoefening. "Ja, het is meer van hetzelfde", zo sprak de producer van de game terwijl hij niet echt gillend van enthousiasme zijn spel aan de internationale pers toonde. Crash kan met pensioen.

Ondertussen geniet Max Payne een revival, dankzij de naar hem genoemde film die in oktober in de bioscopen wordt getoond en waarin Mark Wahlberg de getergde politieagent speelt. De film lijkt interessant, maar ik kijk meer uit naar een derde deel in de gameserie. Kom op, Rockstar, laat eens wat horen. We weten dat jullie ermee bezig zijn!

En dan nog een geruchtmakende afsluiter. De nieuwe studio van Eidos in Montreal werkt aan twee nieuwe games, Deus Ex 3 en, zo wordt gefluisterd, een nieuwe Thief. Dat zou betekenen dat mijn favoriete anti-held opnieuw het licht ziet. Soms heeft het dus toch zin om te blijven hopen.

Lees meer over

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (155)

1 2 3 ... 10
Zeer herkenbaar en leuk geschreven. Games hebben een groot deel van de sfeer en herkenbaarheid te danken aan de hoofdpersonages. Zelfs wanneer het karakter van het personage onderhevig is aan verandering (al dan niet dankzij het handelen van de speler) blijft de hoofdpersoon jouw directe schakel met het spel. Indien de hoofdpersoon niet aanspreekt heeft dit bij mij veel gevolgen voor het spel.

Een goed voorbeeld hiervan is ook Shepard uit Mass Effect: een hoofdpersonage met diverse karakters (afhankelijk van je acties) maar zeer overtuigend. De conversaties die ik via Shepard had met andere karakters in het spel begonnen echt te leven door de reacties op het hoofdpersonage. Een ander sterk personage waar ik direct aan moest denken was nr. 47 uit de Hitman-serie. Zeer kenmerkend: strak in pak en het kale hoofd.

Het lijkt wel alsof er steeds meer aandacht komt voor het ontwikkelen van een personage binnen een spel. Zelfs een FPS zoals Call of Duty heeft in Soap en Jackson (deel nr. 4) echt karakters ontwikkeld die de speler in het verhaal – en de actie - trekken. Leuk om te merken dat gamestudios steeds meer kiezen voor een personage wat opgebouwd wordt zoals een karakter in een boek of een film. Misschien dat hiermee zelfs wel het falen van een eenzijdig karakter als Leisure Suit Larry verklaard kan worden? Hij was uiteindelijk gewoon een vies mannetje met maar één duidelijk doel; ik weet niet of gamers zich daar (nu nog) mee kunnen identificeren :)
En niemand kent pacman?

Ik denk dat de hele wereld dit karakter kent. Het allereerst geanimeerde karakter ooit. Die komt nooit van zijn status af. Er zijn nog genoeg java spellen die er iets mee te maken hebben. Vanaf 1980 bestaat die al en er worden nogsteeds originele versies van uitgebracht (op telefoons e.d.).

Dat heeft nog niemand nagedaan dacht ik zo. Dus wat mij betreft krijgt hij de nummer 1.

edit: oeps ik zie nu pas dat er 7?! pagina's zijn.

[Reactie gewijzigd door kfaessen op 30 augustus 2008 12:24]

De Duke is een vermakelijk fossiel uit een ver verleden, en laten we dat in hemelsnaam zo houden. ??

daar kan ik het dus absoluut niet mee eens zijn! Duke is nog lang niet dood. Kijk maar eens hoe enorm veel mods, TC's, Ports er zijn, en als een bekend voorbeeld: High Resolution Pack voor DN3D. Forever laat zo lang als de naam het zelf zegt opzich wachten, maar Duke kom zeker weten terug. Misschien heeft u het nieuws gemist dat hij eerst op de PSP & DS komt weer uitkomt? Time will tell.
Als ik game verplaats ik mij in de held die het spel speelt, echter is de vraag hoe het spel ermee omgaat lijkt me. Voel je je ook echt die game held?

Sam Fischer, als je alle Splinter Cell spellen hebt gespeeld. Freeman als je de serie van Half life speelde.... Als men je in de game echt aanspreekt met naam en toenaam, of zelfs afkortingen gaan gebruiken dan ben je voor mij een echte icoon in het spel.

Max Payne was een van de beste voorbeelden daarvan, wat een held. Pluim!
Max Payne, wat was dat geweldig. De haat die je voelde tegen je tegenstanders was puur. Ik was gevoelsmatig teleurgesteld toen Max in deel twee een nieuwe vriendin kreeg....hoe bizar :S Ik vond het maar een bimbo...dat was toch niets voor Max. Je speelde geen spel maar je ging mee in een verhaal. Verhaal, het keyword want het was ijzersterk. Levels als "het bloedspoor in het donker" en "het gangenstelsel onder invloed" waren hoogstandjes qua opgebouwde spanning door alleen al het geluid eronder (Max....Max...Where are you?!....Maxxx!! *Babygejank*). En wie is er zich niet kapotgeschrokken tijdens het huissluipen toen de deur opeens dichtgetimmerd werd?

Like taking candy from a baby
They want Payne, they can get pain

Ik hoor de zinnen in mijn hoofd. Die stem. Geweldig!

Ik ga het weer opzoeken en spelen. Boeiend dat het 02:38 uur is

[Reactie gewijzigd door BartOtten op 31 augustus 2008 02:43]

Natuurlijk telt Commander Keen als mijn game-held. Die spellen heb ik dan ook stukgespeeld. Maar Secret Agent (van Apogee) blijft ook goed.
En onlangs heb ik Dyna Blaster weer onder het stof vandaan gehaald. Die is natuurlijk ook erg goed.

En in de categorie van 'levende gamehelden' staat Prince of Persia toch wel hoog in de top 5. Dat ondanks dat ik de eerste versies het leukst vond.
Sommige helden kan je ook niet echt terug halen... bijvoorbeeld commander keen gaat gewoon nooit werken als het nu als een nieuw spel wordt uitgebracht juist het oude platform gevoel maakte zulle spellen juist goed iets zelfs al maak je er een moderne platform versie van het is toch niet het zelfde en zal altijd teleurstellen.

Je hebt dus eigenlijk tijdloze helden (mario is hier het beste voorbeeld van) en helden die met spellen die gewoon niet lekker werken met de nieuwe technologie en hun sfeer en gameplay kwijt raken in de nieuwe spellen. Natuurlijk maakt het wel veel uit wie het spel maakt sommige spellen van toen hebben nu nog steeds veel potentieel maar dan wordt er vaak te veel op naamsbekendheid gerekend in verkopen en eindig je dus met een slecht spel met een goede held of verhaal dat kapot wordt gemaakt omdat ze er de moeite / geld niet in willen steken.

En vaak als je het 1 keer slecht doet is het vertrouwen vaak al weg er zijn maar weinig spellen die een goed eerste deel hadden toen een (zeer) slecht tweede deel en toen er weer helemaal super waren in het derde deel. Zulke spellen promoten is dan ook niet makkelijk er wordt dan vaak ook gekozen om een andere held/wereld te gebruiken om dan het nieuwe game concept op los te laten omdat het makkelijker is om een nieuwe held te promoten dan een held/spel dat een zeer slecht deel heeft gehad.

edit:

Vergeet ook niet dat de standaard en jouw verwachtingen van een game vroeger veel lager lagen! Vaak als je een oud spel weer gaat spelen is het wel even leuk maar dat meer omdat het goede herinneringen op roept. We raken steeds meer gewend aan de shiny graphics, hoog kwaliteit geluid met surround en goed voice overs etc en daar wennen mensen (ongewild) toch wel aan.

[Reactie gewijzigd door Souchirou op 2 september 2008 16:30]

ahhhhh max payne , helemaal grijs gespeeld samen met mafia , en metal gear voor de ps1 , echte klassiekers , kan me nog herinneren dat mijn moeder me van de ps1 moest afslaan :+ kon gewoon niet stoppen

helaas heb ik dat gevoel bij de huidige games zelden

[Reactie gewijzigd door Worran op 29 augustus 2008 15:33]

Idd, Max Payne, Mafia en Metal Gear staan bij mij in de top 5. Solid Snake is echt een game held in mijn ogen. Sam Fisher doet het ook goed omdat ik helemaal weg ben van de Splinter Cell serie. Meneer Freeman maakt ook zeker deel uit van die top 5 op een gedeelde plaats met Alex.
Max Payne.... heerlijk spel, de manier waarop die cutscenes werden verteld...briljant gewoon!

"the rain came down like pitchforks from the sky" (ofzoiets-in-die-richting) geweldig! :D

Hitman inderdaad ook een hele bekende en super stoere game-held, al vond ik de film wat tegenvallen, maar dat komt alleen vanwege de torenhoge verwachtingen die ik ervan had.

Gordon Freeman mag ook zeker niet in mijn lijstje ontbreken!
Al die jaren HL deathmatch op schooll.. uuh.... (A) thuis... waren geniaal en ook de singleplayer spellen van Half-Life heel erg veel en vaak opnieuw uitgespeeld, evenals de uitbreidingen en mods.

Valt mij mee dat Prince of Persia of Abe ofzo nog niet is genoemd :P

(jaaaahh Jazz Jackrabbit was bril-jant!! ) :D

[Reactie gewijzigd door dartbord op 29 augustus 2008 15:37]

(jaaaahh Jazz Jackrabbit was bril-jant!! ) :D
En van Nederlandse makelaardij :).

Ik vind zelf Serious Sam een van de meest geniale personages. Nog droger en over de top dan Duke.
makelaardij
Makelaars hebben er weinig mee te maken. Je zou "makelij" wel bedoelen ;)

Maar om in de trans van deze blog te blijven, Tomb Raider: Underworld en Deus Ex 3 worden genoemd. Ook die zijn deels van Nederlandse makelij! (3d engine, development tools, en wat TR:U betreft de PS3 en PC ports)

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 29 augustus 2008 17:29]

Valt mij mee dat Prince of Persia of Abe ofzo nog niet is genoemd :P
Abe's Oddysee en Abe's Exoddus staan sinds woensdag op Steam.
Dus als je Abe nog eens wil bovenhalen:
http://storefront.steampo...ex.php?area=sub&SubId=949
Commander Keen heb ik ook grijs gespeeld toen ik nog wat jonger was.

Verder ben ik nu nog super tevreden met mijn aankopen Max Payne 1 & 2.
Al vond ik het verhaal in 1 gewoon grandioos. Zulke spellen mogen van mij maandelijks uitkomen. Juist die grimmige sfeer en het toch best trieste verhaal zorgt voor enorme spanning.

Als ik playstation hoor denk ik sowieso aan Metal Gear Solid. Solid Snake heeft toch zeker wel een statement gemaakt. Net zoals de Final Fantasy reeks... (7,8,9,10,11,12) die één voor één toch ook zeker waard zijn om te spelen.
hier ben ik het totaal mee eens Solid Snake vindt ik toch wel een icoon voor Playstation.
gran tourismo is eigenlijk ook ongevenaard maar dat is nartuurlijk niet echt een icoon.
de final fantasy serie opzich is kenmerkend voor de playstations (al waren de eerste titels voor de nintendo console, net als de meeste spin-offs tegenwoordig) maar er is niet 1 held die elke titel terugkomt, en het gaat hier toch over de helden die over de jaren een naam hebben opgebouwd.
Grappig genoeg is er wel 1 game waar dit wel voor geldt. Cloud van FF7 heeft namelijk zo'n grote invloed en heeft ook nog een paar spellen dat hij wel een echte held is, imo.
helemaal mee eens als ik aan playstation denk, denk ik aan de FF reeks en als ik daar aan denk dan denk ik direct aan Cloud
1 2 3 ... 10

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True