Redactieblog - Zo repareert een amateur zijn oude Nintendo 3DS

Iedereen krijgt weleens een opwelling van nostalgie, vol verlangen naar de oude tijd waarin 'alles beter was'. Een dergelijke bui heeft mij er in februari toe aangezet om mijn oude Nintendo 3DS te repareren. En het is gelukt – tenminste, soort van.

Ik merkte dat ik veel zin had om een van de cultklassiekers uit de bibliotheek van de Nintendo DS te spelen: Henry Hatsworth in the Puzzling Adventure. Dat spel en mijn originele Nintendo DS had ik thuis niet meer liggen. Gelukkig is het spel voor een prikkie online te krijgen en had ik mijn Nintendo 3DS wel nog liggen. Die console is achterwaarts compatibel met Nintendo DS-spellen, dus eind goed, al goed.

Althans, dat zou je zeggen. Ik had mijn 3DS immers flink wat gebruikt en daardoor was de joystick behoorlijk versleten. Die is niet eens nodig voor Nintendo DS-spellen – de originele Nintendo DS had immers ook alleen maar een d-pad – maar toch wilde ik hem repareren. Ten eerste stond zo'n versleten ding heel lelijk en ten tweede zou het niet bepaald prettig gamen bij het spelen van 3DS-spellen, waarvan er ook nog een aantal op mijn backlog staan. Dus besloot ik de uitdaging aan te gaan en bestelde ik vanuit China twee nieuwe joysticks. Voor als ik het, met mijn twee linkerhanden, met een van de twee zou verpesten.

Al voordat het reparatieproces begon, liep ik tegen enige problematiek aan. Bij veel van dit soort reparaties is de beste bron in mijn ervaring iFixit. Het goede nieuws is dat ze ook voor deze reparatie een goede handleiding hebben. Het slechte nieuws is dat deze handleiding 23 stappen telt en de 3DS vrijwel volledig uit elkaar moet.

Vervelende schroefjes

Dat was een wat intimiderend vooruitzicht voor iemand die vaker met software dan met hardware tweakt, maar angst is een slechte raadgever, zo heb ik geleerd. Daarom heb ik mezelf wat moed ingepraat en ben ik in een opwelling om 11 uur 's avonds begonnen.

Eerste probleem: de schroeven zijn officieel geen kruiskopschroeven, maar gebruiken zogenoemde JIS-schroeven. Dat is een Japans equivalent dat niet helemaal hetzelfde is. Openschroeven lukte nog steeds, maar bepaald niet makkelijk. Bovendien voelde ik dat ik de schroeven zat te vernaggelen. Een geniale ingeving later bedacht ik me dat ik zo'n acht jaar geleden een schroevendraaiersetje uit China had gekocht. Ik ruilde de Action-kit in voor de set uit China en zowaar zat daar een bitje in dat wél paste. Het resultaat is helaas wel een zo goed als dolgedraaide schroef.

De reparatie verliep daarna tot stap 12 redelijk vlekkeloos. Toen droeg de handleiding mij op de losgeschroefde SD-kaartlezer van het moederbord te verwijderen. En daar ging het mis. Ik probeerde het ding er voorzichtig af te trekken, maar kreeg het er met geen mogelijkheid comfortabel af. Erop ging trouwens ook niet echt meer: de schroeven wilden niet meer 'klemmen' in het moederbord. De lezer bleef dus als een soort ongeïnstalleerde M.2-ssd boven het moederbord van de console zweven.

Duivels dilemma

Dat zorgde voor een duivels dilemma. Als ik de SD-kaartlezer niet van het moederbord zou verwijderen, kon ik niet verder met het stappenplan. Maar mijn versleten joystick zat nog steeds 'gewoon' in de 3DS. Verdergaan gaf dan weer een behoorlijk risico op het definitief kapotmaken van de lezer en dat wilde ik eigenlijk ook niet.

Het was inmiddels ongeveer 1 uur 's nachts en ik was bijna klaar om voorlopig op te geven en morgen verder te gaan. Ik besloot als laatste redmiddel om nog even op YouTube te zoeken. Daar vond ik mijn redding: deze video, waarin een man in drie minuten het proces uitlegt waarover ik net twee uur had gedaan. In plaats van dat hij de console verder openschroeft, masseert hij de joystick eruit.

Dat werkte bij mij gelukkig ook en de rest van het in elkaar zetten van de console was vrij simpel. Alleen de lintkabel van die vervloekte SD-kaartlezer was vrij moeilijk op zijn plek te krijgen, doordat hij door een klein openingetje moest. Bovendien zit de lezer nu niet meer vastgeschroefd, maar wordt hij op zijn plek gehouden door het gewicht van de behuizing. Ondanks alle worstelingen appte ik mijn vriendin om iets na half twee 's nachts dat het me gelukt was.

Helaas bleek ik bij het dichtmaken de lintkabel van de L-knop niet goed te hebben bevestigd. Daardoor moest de 3DS weer open. Daar had ik de wilskracht niet meer voor zo diep in de nacht, dus dat gebeurde de ochtend erna. Dat was mede dankzij de dolgedraaide schroef een flinke uitdaging, maar uiteindelijk is ook dat gelukt.

De linkerschouderknop klikt nu helaas net iets minder lekker dan de andere. Geen idee waardoor, maar dat is een mankement waarmee ik kan leven. En Henry Hatsworth? Dat speelt heerlijk weg in de trein naar Tweakers HQ en de schouderknoppen worden nauwelijks gebruikt!