Optimus Mini Three Oled-keyboard bespeeld

Het kleinood is volgens de specificaties 116 mm breed, net geen 52 mm diep en 18 mm hoog. De toetsen zelf meten 32 mm in het vierkant en beschikken over een ingebouwd Oled-scherm waarvan de zijden 20 mm lang zijn. Op deze 20 mm passen 96 pixels die in staat zijn ruim 65.000 verschillende kleuren te projecteren. Bewegende beelden behoren tot de mogelijkheden met een weergave van drie frames per seconde, terwijl de maximale kijkhoek 160° bedraagt.

Tot zover de technische specificaties. In de praktijk blijkt namelijk dat de weergegeven beelden donkerder lijken te zijn dan verwacht. Bovendien lijken de plaatjes een groene zweem te hebben, wat echter deels opgelost kan worden met de functies om de kleurtemperatuur in te stellen. Desondanks is de beeldkwaliteit niet helemaal vergelijkbaar met wat de verpakking ons wil doen geloven. Dit klinkt echter negatiever dan het is en over het algemeen is de beeldkwaliteit van de Oled-schermpjes vrij goed te noemen.

Vervelender is het hoogfrequente gepiep dat de Optimus Mini Three uitstoot. Deze pieptoon tussen de 10.000 en 15.000 Hz is dan wel onhoorbaar tijdens het beluisteren van muziek, hij benadert wel het niveau van de pieptoon die op verschillende plaatsen in Nederland ingezet werd tegen hangjongeren. Bovendien zullen eventuele huisdieren de pieptoon vast nog veel minder weten te appreciëren. Hoewel de meningen daarover zullen verschillen, zal een enthousiaste fan zich echter niet aan dit geluid storen. Ondertussen is ons overigens al bevestigd dat dit probleem zich niet beperkt tot ons testexemplaar, maar bij verschillende Mini Three-keyboard vastgesteld wordt.

Update 06-10-06: Een mederwerker van de Art Lebedev-studio's liet ons zonet weten dat het geluidsprobleem opgelost is. Het gepiep werd veroorzaakt door een van de chips in het apparaat en men heeft besloten deze chips bij een andere fabrikant te kopen.

Zoals het een echte tweaker betaamt, willen we natuurlijk ook de binnenkant van het apparaat aan een inspectie onderwerpen. Na het verwijderen van de bodem van het toetsenbord wordt een printplaat onthuld die maar net in de behuizing past. Echt interessant wordt het voor de elektronica-doehetzelver pas wanneer ook deze printplaat uit zijn omhulsel gehaald wordt om de constructie aan een nader onderzoek te onderwerpen. Naast de noodzakelijke weerstanden en condensators, springen meteen drie grote chips in het oog. Centraal geplaatst is de PIC18F8722-microchip. Deze doet zijn werk op een kloksnelheid van maximaal 40 MHz en biedt de programmeur vier seriële poorten, 128 KB programmeerbaar geheugen en 3,8 KB werkgeheugen. Daarnaast zit er nog een extra geheugenchip op de printplaat gesoldeerd. Het is overigens niet helemaal ondenkbaar dat de PIC18F8722 een firmware-update kan krijgen via de usb-aansluiting, wat interessante perspectieven opent voor echte tweakers.