Kane & Lynch 2: Dog Days

De lichteffecten en explosies zijn grafisch aardig, maar oogstrelend kunnen we Dog Days niet noemen. Dat is ook duidelijk niet de bedoeling van de makers, die kennelijk veel liever willen shockeren. Zo wordt elke scène ingeluid door een kort filmpje, dat vrijwel altijd in een bloedbad eindigt. Vervolgens wordt de speler hardhandig in de actie gedumpt en dan telt maar een ding: overleven. Het is zaak om je ogenblikkelijk uit de voeten te maken of dekking te zoeken, want overal om je heen gaat van alles de lucht in en vanuit alle hoeken en gaten lijkt vijandelijk vuur te komen.

Toch duurt het ondanks de absoluut turbulente actie waarschijnlijk niet heel lang voordat bij de gemiddelde gamer vragen rijzen omtrent de voortgang van het geheel. Elke scène en elke shoot-out komt namelijk op hetzelfde neer. Sterker nog, het komt van begin tot eind aan op precies dezelfde ren- en schietoefening. De belangrijkste vraag is dan natuurlijk: hoe lang blijft dat leuk?

Hersenloos moordwerk

Dog Days geeft een nieuwe betekenis aan het woord 'repetitief': de gameplay van de eerste vijf minuten wordt nergens gewijzigd, uitgebreid of verder ontwikkeld. Wapens kunnen worden opgepakt, er kan - meestal -  dekking worden gezocht en er wordt vooral heel veel geschoten. Wapens upgraden, items pakken en gebruiken, ruimtes onderzoeken, kasten openen of autorijden behoren echter niet tot de mogelijkheden. Het spel voelt desondanks niet eens heel erg lineair aan.

De reden daarvoor en de belangrijkste aantrekkingskracht van het spel ligt in het feit dat het af en toe geweldig is om even hersenloos los te gaan in een aantrekkelijke en geloofwaardige setting vol over-the-top shoot-outs. Dog Days biedt geen ingewikkelde plots, geen lastige puzzels, geen diepe dialogen en al helemaal geen tactische spelletjes, maar simpel moordwerk verpakt in een explosief jasje. Dat kan verslavend werken, maar hoewel het op een zieke manier leuk is, is het wel heel erg veel van hetzelfde.

In de rug

Het spel bestaat grofweg uit een uur of zes van de ene shoot-out na de andere. Daarmee komen we meteen bij een grote tekortkoming: de duur van de game. Zelfs met de extra’s die de game rijk is, zal Dog Days voor de meeste gamers onacceptabel kort duren. Hoewel het goed is dat Kane & Lynch dit keer online gaan, is ook de multiplayermodus niet bijster gevarieerd of vernieuwend.

Er zijn drie multiplayermodes beschikbaar. In 'Undercover Cop' wordt uit de deelnemende spelers in het geheim één agent aangesteld, die tijdens een overval tussen de criminelen rondwandelt. Het is de bedoeling om op het daarvoor meest geschikte moment in te grijpen en de overval te verijdelen. In 'Cops & Robbers' worden de spelers verdeeld in twee groepen: de criminelen moeten met de buit ontsnappen terwijl de agenten ze moeten zien te stoppen. In Fragile Alliance, ten slotte, is het de bedoeling zo veel mogelijk geld buit te maken en uit handen van de wet te blijven. Hierbij kan je anderen belazeren door ze halverwege in de rug te schieten. Dit kan je uiteraard op represailles op van de andere gamers komen te staan, maar als je het een beetje slim speelt kan je een groter aandeel in de winst pakken.

Maar nogmaals: de multiplayermodus is een leuk maar eenvoudig extraatje dat  de speelduur hooguit verdubbelt. Er is overigens ook nog een Arcade-mode, die ongeveer hetzelfde biedt als de multiplayermodus, maar dan met bots in plaats van andere spelers.